II SAB/Wr 47/19

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Władysław Kulon po rozpoznaniu w dniu 16 września 2019 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi B. J. na bezczynność W. D. w przedmiocie potwierdzenia prawa do rekompensaty z tytułu pozostawienia nieruchomości poza obecnymi granicami Rzeczypospolitej Polskiej postanawia odrzucić skargę.

B.J. złożyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu skargę na bezczynność W.D. w przedmiocie potwierdzenia prawa do rekompensaty z tytułu pozostawienia nieruchomości poza obecnymi granicami Rzeczypospolitej Polskiej. W odpowiedzi na skargę W.D. wniósł o jej odrzucenie z uwagi na zaniechanie wyczerpania środków zaskarżenia w postępowaniu administracyjnym. Pismem z dnia 4 września 2019 r. skarżąca wskazała, że przed wniesieniem skargi nie składała ani zażalenia ani ponaglenia do organu wyższego stopnia. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje: Zgodnie z art. 52 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2018 r., poz. 1302, dalej p.p.s.a.) skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub ponaglenie, przewidziany w ustawie. Tym samym złożenie skargi bez poprzedzenia jej wniesieniem zażalenia lub ponaglenia do właściwego organu, oznacza niewyczerpanie trybu z art. 37 k.p.a., a w konsekwencji – uznanie skargi za niedopuszczalną. Z taką sytuacja mamy do czynienia w realiach niniejszej sprawy. Z jej okoliczności wynika, że skarżąca przed wniesieniem skargi na bezczynność W. D. w przedmiocie potwierdzenia prawa do rekompensaty z tytułu pozostawienia nieruchomości poza obecnymi granicami Rzeczypospolitej Polskiej nie wyczerpała trybu przedsądowego i zaniechała złożenia zażalenia lub ponaglenia do organu wyższego stopnia. Z tych względów niniejsza skarga jako niedopuszczalna podlegała odrzuceniu, co też orzeczono w sentencji na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a.