II SAB/Wr 452/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Adam Habuda po rozpoznaniu w Wydziale II na posiedzeniu niejawnym w dniu 26 maja 2025 r. sprawy ze skargi D. L. na bezczynność Wojewody Dolnośląskiego w przedmiocie wydania zaświadczenia postanawia: I. odrzucić skargę; II. zwrócić uiszczony wpis w kwocie 100 (słownie: sto) złotych.

D. L. (dalej: skarżący) działając przez profesjonalnego pełnomocnika złożył w dniu 25 marca 2025 r. (data wpływu do organu) skargę na bezczynność Wojewody Dolnośląskiego w przedmiocie wydania zaświadczenia. W wykonaniu zarządzenia z dnia 8 kwietnia 2025 r. wezwano skarżącego do nadesłania odpisu ponaglenia wniesionego w trybie art. 37 k.p.a. oraz dowodu potwierdzającego fakt jego złożenia, w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. Z akt sprawy wynika, że odpis powyższego wezwanie doręczono pełnomocnikowi strony skarżącej za pośrednictwem platformy ePUAP. Przesyłkę zawierającą to wezwanie odebrano w dniu 7 maja 2025 r. Wezwanie pozostało bezskuteczne. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje: Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r., poz. 935 ze zm.), dalej jako: "p.p.s.a." sąd odrzuca skargę jeżeli z innych przyczyn wniesienie skargi jest niedopuszczalne. Nadto, zgodnie z art. 52 § 1 p.p.s.a. warunkiem dopuszczalności skargi do sądu jest uprzednie wyczerpanie środków zaskarżenia. W przypadku skargi na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania tryb zaskarżenia został określony w art. 37 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz. U. z 2024 r. poz. 572) i wiąże się z koniecznością uprzedniego wniesienia ponaglenia (wcześniej zażalenia) do organu wyższego stopnia. Co istotne, ponaglenie zarzucające przewlekłość organu należy złożyć w toku trwającego postępowania. Jak bowiem wskazał – w postanowieniu z dnia 2 września 2020 r. (sygn. akt II OSK 3732/18) Naczelny Sąd Administracyjny - wniesienie ponaglenia ustawodawca łączy ze stanem zawisłości sprawy w danej instancji i przez to trzeba je rozumieć jako środek służący do zwalczania przewlekłości działania organu i tym samym finalnego zakończenia postępowania administracyjnego. Ze zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego (w tym skargi i przesłanych akt) nie wynika aby przed wniesieniem skargi strona skarżąca złożyła ponaglenie na bezczynność Wojewody, kierowane do organu wyższego stopnia. Wobec powyższego, pełnomocnik strony został wezwany do nadesłana dowodu wniesienia stosownego ponaglenia. Z akt sprawy wynika, że odpis powyższego wezwania doręczono pełnomocnikowi za pośrednictwem platformy ePUAP w dniu 7 maja 2025 r., wobec czego termin na wykonanie wezwania upływał z dniem 14 maja 2025 r. (środa). Pełnomocnik strony skarżącej nie przestawił w powyższym terminie dokumentów wskazanych w wezwaniu. W tej sytuacji uznać należało, że strona skarżąca nie wyczerpała trybu zaskarżenia przewidzianego w art. 37 p.p.s.a. Zatem w konsekwencji skarga jako niedopuszczalna, podlegała odrzuceniu na zasadzie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. W tych okolicznościach kierując się dyspozycją art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a., Sąd orzekł jak w pkt I sentencji postanowienia. O zwrocie kosztów orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 ww. ustawy (pkt II sentencji postanowienia).