II SAB/Wr 43/20

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Olga Białek po rozpoznaniu w dniu 8 grudnia 2020 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi B. I. na bezczynność i przewlekłe prowadzenie postępowania Prezydenta Miasta Wrocławia w przedmiocie udzielenia pozwolenia na budowę postanawia: I. odrzucić skargę; II. zwrócić uiszczony wpis w kwocie 200 (słownie: dwieście) zł.

Pismem z dnia 28 maja 2020 r. B. I. złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu skargę na bezczynność i przewlekłe prowadzenie postępowania Prezydenta Miasta Wrocławia w przedmiocie udzielenia pozwolenia na budowę dla zespołu budynków wielorodzinnych 4-lokalowych w zabudowie bliźniaczej wraz z garażem podziemnym przy ul. [...] we W. W odpowiedzi na skargę Prezydent Wrocławia wyjaśnił, że postępowanie o wydanie pozwolenia na budowę zakończone zostało, wydaną na rzecz B. I., decyzją Prezydenta Wrocławia z dnia 28 lutego 2011 r. Nr 348/2011, którą udzielono pozwolenia na budowę zespołu budynków wielorodzinnych w zabudowie bliźniaczej z garażem podziemnym, zlokalizowanego przy ul. [...] we W. W dniu 6 kwietnia 2011 r. akta sprawy wraz z wniesionym w dniu 29 marca 2011 r. odwołaniem od wydanej decyzji, przesłane zostały do Wojewody Dolnośląskiego, który decyzją z dnia 30 kwietnia 2014 r. (Nr O-43/14) uchylił decyzję Prezydenta Wrocławia i odmówił zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia skarżącemu pozwolenia na budowę wskazanego zespołu budynków wielorodzinnych w zabudowie bliźniaczej z garażem podziemnym. W dniu 9 marca 2020 r. skarżący wystąpił za ponagleniem w trybie art. 37 k.p.a., a Wojewoda Dolnośląski postanowieniem z dnia 2 kwietnia 2020 r. nie stwierdził bezczynności Prezydenta Wrocławia w załatwieniu sprawy, jak również nie stwierdził przewlekłości Prezydenta Wrocławia w prowadzeniu tego postępowania. Prezydent Wrocławia nadmienił, że zarzucana mu bezczynność i przewlekłość w prowadzonej sprawie, dotyczy postępowania administracyjnego, które zostało już zakończone decyzją ostateczną kilka lat przed wniesieniem ponaglenia, a więc nie jest możliwe wydanie ponownej decyzji w sprawie już rozstrzygniętej wydaną wcześniej decyzją. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu. Zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2019 r., poz. 2167 ze zm.), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości m.in. przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne – stosownie do art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm., dalej p.p.s.a,) obejmuje m.in. orzekanie w sprawach skarg na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 (w tym decyzje i postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym). Co jednak istotne, skargę na bezczynność można złożyć wyłącznie w toku trwającego postępowania, gdyż – jak przyjął Naczelny Sąd Administracyjny w uchwale siedmiu sędziów z dnia 22 czerwca 2020 r. (II OPS 5/19) - "Wniesienie skargi na bezczynność po zakończeniu przez organ administracji publicznej prowadzonego postępowania poprzez wydanie decyzji ostatecznej stanowi przeszkodę w merytorycznym rozpoznaniu takiej skargi przez sąd administracyjny w zakresie rozstrzygnięcia podjętego na podstawie art. 149 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi". Nadto, zgodnie z art. 52 § 1 p.p.s.a. warunkiem dopuszczalności skargi do sądu jest uprzednie wyczerpanie środków zaskarżenia. W przypadku skargi na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania tryb zaskarżenia został określony w art. 37 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2017, poz. 1257 z późn. zm.) zwanej K.p.a. i wiąże się z koniecznością uprzedniego wniesienia ponaglenia (wcześniej zażalenia) do organu wyższego stopnia. Co istotne, ponaglenie zarzucające przewlekłość organu należy złożyć w toku trwającego postępowania. Jak bowiem wskazał - w postanowieniu z dnia 2 września 2020 r. (sygn. akt II OSK 3732/18) Naczelny Sąd Administracyjny - wniesienie ponaglenia ustawodawca łączy ze stanem zawisłości sprawy w danej instancji i przez to trzeba je rozumieć jako środek służący do zwalczania przewlekłości działania organu i tym samym finalnego zakończenia postępowania administracyjnego. Tymczasem w realiach niniejszej sprawy skarżący pismem z dnia 28 maja 2020 r. wystąpił ze skargą na bezczynność i przewlekłość Prezydenta Miasta Wrocławia w przedmiocie udzielenia pozwolenia na budowę dla zespołu budynków wielorodzinnych 4-lokalowych w zabudowie bliźniaczej wraz z garażem podziemnym przy ul. [...] we W., chociaż postępowanie to zostało zakończone ostateczną decyzją Wojewody Dolnośląskiego z dnia 30 kwietnia 2014 r. uchylającą decyzję organu I instancji i odmawiającą udzielenia pozwolenia na budowę. W tej sytuacji – w myśl cytowanej uchwały NSA - za niedopuszczalną należy uznać skargę kwestionującą bezczynność Prezydenta Wrocławia po zakończeniu postępowania i jako taką odrzucić na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. Nadto zauważyć należy, że jakkolwiek skarżący wystąpił z ponagleniem na bezczynność i przewlekłość w trybie art. 37 k.p.a., to złożył je także po zakończeniu postępowania, podczas gdy warunkiem sine qua non jest to, aby z niniejszym środkiem wystąpić w toku trwającego postępowania. Jest to kolejna okoliczność powodująca, że za niedopuszczalną należało uznać skargę kwestionującą bezczynność i przewlekłość Prezydenta Wrocławia w wydaniu opisanej na wstępie decyzji o pozwoleniu na budowę. W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a., orzekł jak w pkt I sentencji postanowienia, zaś w pkt. II orzekł o zwrocie wpisu od skargi zgodnie z art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a.