II SAB/Wr 42/24

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Wojciech Śnieżyński po rozpoznaniu w dniu 6 marca 2024 r. na posiedzeniu niejawnym w Wydziale II sprawy ze skargi T. K. reprezentowanej przez przedstawiciela ustawowego Y. K. na bezczynność Wojewody Dolnośląskiego w przedmiocie zezwolenia na pobyt stały postanawia: I. umorzyć postępowanie sądowoadministracyjne; II. zwrócić skarżącej z kasy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu kwotę 100 zł (słownie: sto złotych) tytułem uiszczonego wpisu sądowego od złożonej skargi.

T. K. (dalej: skarżąca), reprezentowana przez przedstawiciela ustawowego Y. K., działając przy pomocy profesjonalnego pełnomocnika, złożyła 04.12.2023 r. za pośrednictwem Wojewody Dolnośląskiego, skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu na bezczynność ww. organu w przedmiocie wskazanym w sentencji. Następnie pismem z 01.03.2024 r. (data wpływu pisma do Sądu) pełnomocnik skarżącej oświadczył, że cofa ww. skargę. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do art. 60 ustawy z 30.08.2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2023 r., poz. 1634 ze zm.) – dalej: p.p.s.a., skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Zgodnie z unormowaniem art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a. sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę. W ocenie Sądu rozpoznającego niniejszą sprawę oświadczenie w przedmiocie cofnięcia skargi w świetle zgromadzonych akt badanej sprawy nie nasuwa wątpliwości ani zastrzeżeń. Mając zatem na względzie powyżej wskazane regulacje normatywne, niniejsze postępowanie wszczęte wniesieniem skargi, podlegało umorzeniu na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a., co też orzeczono w pkt I sentencji postanowienia. O zwrocie uiszczonego wpisu sądowego od skargi (pkt II sentencji) orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a.