II SAB/Wr 42/21

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Wojciech Śnieżyński po rozpoznaniu w Wydziale II w dniu 6 sierpnia 2021 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi P. S. na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Wojewodę D. w przedmiocie udzielenia pozwolenia na budowę budynku garażowo-magazynowego postanawia: odrzucić skargę.

W dniu 17.05.2021 r. (data nadania w placówce pocztowej) skarżący poprzez profesjonalnego pełnomocnika wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego skargę na przewlekłe prowadzenie postępowania odwoławczego przez Wojewodę w sprawie udzielenia pozwolenia na budowę budynku garażowo-magazynowego. W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia 17.06.2021 r. pełnomocnik skarżącego został wezwany do usunięcia, w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, braków formalnych skargi poprzez: złożenie dowodu wezwania właściwego organu do wniesienia zażalenia/ponaglenia na niezałatwienie sprawy w terminie; złożenie pełnomocnictwa lub jego uwierzytelnionego odpisu do działania w imieniu skarżącego przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub przed sądami administracyjnymi; podanie numeru PESEL. W wezwaniu zawarto pouczenie o rygorze odrzucenia skargi w przypadku nieusunięcia braków w zakreślonym terminie. W odpowiedzi na wezwanie, doręczone 30.06.2021 r., pełnomocnik skarżącego pismem z dnia 07.07.2021 r. wskazał numer PESEL skarżącego oraz załączył uwierzytelnione kopie: pełnomocnictwa udzielonego przez skarżącego; skanów pism z dnia [...].08.2020 r., [...].01.2020 r. oraz wydruku wiadomości elektronicznej kierowanej do organu z dnia [...].04.2021 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu. Zgodnie z art. 52 § 1 i 2 ustawy z 30.08.2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm., dalej jako: "p.p.s.a.") skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub ponaglenie, przewidziany w ustawie. Tym samym złożenie skargi bez poprzedzenia jej wniesieniem ponagleniem do właściwego organu, oznacza niewyczerpanie trybu z art. 37 k.p.a., a w konsekwencji – uznanie skargi za niedopuszczalną. Z taką sytuacja mamy do czynienia w realiach niniejszej sprawy. Załączone do skargi oraz odpowiedzi na wezwanie do usunięcia braków formalnych pisma z [...].01.2020 r. i [...].08.2020 r. nie zostały zatytułowane jako ponaglenia, a z ich treści nie wynika żądanie rozstrzygnięcia przez organ wyższego stopnia kwestii przewlekłego prowadzenia postępowania przez Wojewodę. Z treści obu pism wynika jedynie chęć uzyskania informacji o toczącym się postępowaniu, tu cyt.: "proszę o udzielenie informacji". Ponadto w wiadomości elektronicznej z [...].04.2021 r. skarżący sam określa te pisma jako "zapytania". W samej zaś wiadomości elektronicznej zawarta została jedynie prośba o udzielenie informacji dotyczącej postępowania administracyjnego oraz wniosek o zapoznanie się z aktami sprawy. Należy również zaznaczyć, że powyższa korespondencja była kierowana do Wojewody, nie zaś do organu wyższego stopnia. Z okoliczności niniejszej sprawy wynika, że skarżący przed wniesieniem skargi na przewlekłość postępowania Wojewody nie wyczerpał trybu przedsądowego i zaniechał złożenia ponaglenia do organu wyższego stopnia (Ministra Infrastruktury). Ponadto należy mieć na względzie, że omawiane pisma nie mając charakteru ponaglenia, nie były też rozpatrywane w przepisanym trybie przez organ wyższego stopnia, zatem i w tym przypadku nie doszło do wyczerpania środków zaskarżenia w rozumieniu art. 52 § 1 p.p.s.a. W tych okolicznościach skargą należało uznać za niedopuszczalną z powodu braku uprzedniego wyczerpania środków zaskarżenia (ponaglenia) i na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. należało ją odrzucić.