II SAB/Wr 41/20

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Asesor WSA Wojciech Śnieżyński po rozpoznaniu w dniu 29 października 2020 r. na posiedzeniu niejawnym w Wydziale II skargi B. D. na przewlekłość Samorządowego Kolegium Odwoławczego we W. w przedmiocie rozpoznania wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy postanawia: I. odrzucić skargę; II. zwrócić skarżącej wpis od skargi w kwocie 100 (sto) złotych.

W dniu 02.09.2020 r. (data stempla pocztowego) B. D. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu skargę na przewlekłość postępowania Samorządowego Kolegium Odwoławczego we W. w sprawie rozpoznania zażalenia/wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy na postanowienie tego organu z [...].07.2020 r. ([...]), którym zawieszono postępowanie odwoławcze w przedmiocie odmowy nieopłatnego przyznania prawa własności gruntu. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławczego we W. wniosło o jej oddalenie, wskazując, że postanowieniem z [...].08.2020 r. (nr [...]) utrzymało w mocy zaskarżone postanowienie z [...].07.2020 r. Kolegium poinformowało, że postanowienie zostało wysłane do jego adresatów w dniu 16.09.2020 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga jako niedopuszczalna podlega odrzuceniu. Zgodnie z art. 53 § 2b ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2019, poz. 2325 ze zm., dalej "p.p.s.a."), skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania można wnieść w każdym czasie po wniesieniu ponaglenia do właściwego organu. W niniejszej sprawie skarżąca w dniu 02.09.2020 r. wniosła skargę na przewlekłość Samorządowego Kolegium Odwoławczego we W. w sprawie rozpoznania jej wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy, będącego środkiem zaskarżenia postanowienia Kolegium z [...].07.2020 r. Tymczasem skarżony organ zakończył to postępowanie postanowieniem z [...].08.2020 r. Zauważyć trzeba, że w dniu 22.06.2020 r. Naczelny Sąd Administracyjny podjął uchwałę o sygn. II OPS 5/19 w której orzekł, że wniesienie skargi na bezczynność po zakończeniu przez organ administracji publicznej prowadzonego postępowania poprzez wydanie decyzji ostatecznej stanowi przeszkodę w merytorycznym rozpoznaniu takiej skargi przez sąd administracyjny w zakresie rozstrzygnięcia podjętego na podstawie art. 149 § 1 pkt 3 p.p.s.a. W uzasadnieniu uchwały podniesiono m.in., że zasadniczym celem skargi na bezczynność organu administracji publicznej jest doprowadzenie do usunięcia stanu bezczynności, dlatego też za niedopuszczalną należy uznać skargę na bezczynność organu wniesioną po zakończeniu postępowania administracyjnego. Kontrolowany w wyniku skargi na bezczynność/przewlekłość stan rzeczy musi być w dacie wniesienia skargi aktualny, nie zaś historyczny. W ocenie Sądu - z uwagi na procesowe powiązanie w postępowaniu administracyjnym i sądowoadministracyjnym stanu bezczynności z przewlekłym prowadzeniem postępowania - uzasadnione jest zastosowanie zawartego w tej uchwale poglądu także do oceny skargi na przewlekłość postępowania, wniesionej już po wydaniu postanowienia, tj. zakończeniu postępowania wpadkowego, którego dotyczyła skarga do sądu. W świetle powyższego niedopuszczalne było merytoryczne odniesienie się przez Sąd do zarzutu przewlekłości kierowanego przez skarżącą wobec Samorządowego Kolegium Odwoławczego we W. i wydanie orzeczenia na podstawie art. 149 § 1 pkt 3 p.p.s.a., bowiem skarga na przewlekłość Kolegium została wniesiona już po zakończeniu przez ten organ postępowania zainicjowanego wnioskiem o ponowne rozpatrzenie sprawy zawieszenia postępowania. Co istotne w realiach rozpoznawanej sprawy, również ponaglenie (nadane w placówce pocztowej w dniu 02.09.2020 r.), nie zostało złożone w toku rozpoznawania przez Kolegium sprawy zawieszenia postępowania, ale już po jej zakończeniu. Oznacza to - a contrario - wobec braku ponaglenia w toku rozpoznawanej sprawy administracyjnej, że niedopuszczalne staje się wniesienie skargi w tym przedmiocie. Wobec tego skarga, zgodnie z art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. podlega odrzuceniu. W tym stanie Sąd orzekł jak w pkt I sentencji postanowienia. Na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a., zgodnie z którym sąd z urzędu zwraca stronie cały uiszczony wpis od pisma odrzuconego lub cofniętego do dnia rozpoczęcia rozprawy, orzeczono jak w punkcie II postanowienia.