II SAB/Wr 402/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Władysław Kulon po rozpoznaniu w dniu 4 czerwca 2025 r. na posiedzeniu niejawnym w Wydziale II sprawy ze skargi E. sp. z o.o. z siedzibą w B. na bezczynność Dyrektora Zarządu Zlewni we Wrocławiu Państwowego Gospodarstwa Wodnego Wody Polskie w przedmiocie wydania pozwolenia wodnoprawnego postanawia: I. odrzucić skargę; II. zwrócić stronie skarżącej uiszczony wpis od skargi w kwocie 100,00 zł (sto złotych).

Pismem z dnia 18 lutego 2025 r. E. sp. z o.o. z siedzibą w B. (dalej: strona skarżąca), działając przez profesjonalnego pełnomocnika, wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu skargę na bezczynność Dyrektora Zarządu Zlewni we Wrocławiu Państwowego Gospodarstwa Wodnego Wody Polskie w przedmiocie wydania pozwolenia wodnoprawnego. Wraz ze skargą, odpowiedzią na skargę i aktami sprawy, organ przekazał Sądowi pismo pełnomocnika strony skarżącej z dnia 17 marca 2025 r. zawierające m.in. oświadczenie o cofnięciu przedmiotowej skargi. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z 25 marca 2025 r. wezwano pełnomocnika strony skarżącej do usunięcia braków formalnych skargi – w terminie 7 dni – poprzez złożenie dokumentu określającego umocowanie do reprezentowania strony skarżącej, tj. odpisu z KRS. Przesyłka zawierająca powyższe wezwanie została doręczona adresatowi, poprzez upoważnionego pracownika, w dniu 10 kwietnia 2025 r. (zgodnie z z.p.o. – k. 27 akt sądowych). Do dnia wydania niniejszego postanowienia czynność wskazana w wezwaniu nie została wykonana. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do art. 57 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm., dalej: p.p.s.a.), skarga wniesiona do wojewódzkiego sądu administracyjnego powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym. Z kolei art. 49 § 1 p.p.s.a. stanowi, że jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. Ten przepis należy odczytywać w kontekście regulacji art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., który stanowi, że sąd zobligowany jest odrzucić skargę w sytuacji, gdy jej braki formalne nie zostały uzupełnione w wyznaczonym terminie. W myśl art. 29 p.p.s.a. przedstawiciel ustawowy lub organ albo osoby, o których mowa w art. 28, mają obowiązek wykazać swoje umocowanie dokumentem przy pierwszej czynności w postępowaniu. Z kolei z treści art. 28 § 1 p.p.s.a. wynika, że osoby prawne oraz jednostki organizacyjne mające zdolność sądową dokonują czynności w postępowaniu przez organy albo osoby uprawnione do działania w ich imieniu. Z przytoczonych wyżej przepisów wynika, że dokument wykazujący umocowanie do działania za poszczególne podmioty, powinien być złożony już przy pierwszej dokonywanej w sprawie czynności, a zatem przy wniesieniu skargi. Brak dokumentu stwierdzającego umocowanie do reprezentacji strony jest brakiem formalnym skargi, którego usunięcie następuje w trybie i na zasadach określonych w art. 49 § 1 p.p.s.a., pod rygorem odrzucenia skargi. Pogląd, że zaniechanie przedłożenia dokumentu, stwierdzającego umocowanie do reprezentowania jednostki organizacyjnej mającej zdolność sądową stanowi brak formalny, jest ogólnie przyjęty w orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego, sądów powszechnych oraz Sądu Najwyższego. Niewykonanie w terminie nałożonego przez sąd obowiązku przedstawienia dokumentu powoduje odrzucenie skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. (postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z 17 kwietnia 2019 r., sygn. akt II OZ 343/19, dostępne w CBOSA). W niniejszej sprawie, pełnomocnik strony został wezwany do usunięcia wskazanych wyżej braków formalnych. Jak już wspomniano, wezwanie zostało skutecznie doręczone w dniu 10 kwietnia 2025 r. Ostatnim dniem 7-dniowego terminu był zatem 17 kwietnia 2025 r. (czwartek), jednak w zakreślonym terminie nie wykonano ww. czynności. Odnosząc się do oświadczenia pełnomocnika strony skarżącej o cofnięciu skargi zawartego w piśmie z 17 marca 2025 r., przekazanym w dniu 25 marca 2025 r., Sąd wyjaśnia, że skierowanie do strony wezwania do usunięcia braków skargi oraz ich nieuzupełnienie wykluczyło w niniejszej sprawie badanie skuteczności ww. oświadczenia (art. 60 p.p.s.a.). W tym stanie rzeczy, Sąd na mocy art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. orzekł jak w pkt I sentencji postanowienia. Orzeczenie zwrotu w pkt II wydane zostało na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a., zgodnie z którym Sąd z urzędu zwraca stronie cały uiszczony wpis od pisma odrzuconego lub cofniętego do dnia rozpoczęcia rozprawy.