II SAB/Wr 4/20

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Sędziowie Sędzia WSA Halina Filipowicz-Kremis, Sędzia WSA Alicja Palus (spr.), Władysław Kulon, , po rozpoznaniu w trybie uproszczonym na posiedzeniu niejawnym w dniu 6 maja 2020 r. sprawy ze skargi H. S. na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Burmistrza S. w przedmiocie przywrócenia poprzedniego sposobu zagospodarowania nieruchomości postanawia: zawiesić postępowanie sądowoadministracyjne.

H. S. (dalej: skarżący) pismem z dnia 3 stycznia 2020 r. złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu skargę, w której zarzucił Burmistrzowi S. (dalej: organ, organ I instancji) przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawie przywrócenia poprzedniego sposobu zagospodarowania nieruchomości. Postępowanie administracyjne prowadzone przez organ zainicjowane zostało wnioskiem skarżącego z dnia 13 sierpnia 2018 r. W dniu [...] organ wydał decyzję nr [...] umarzającą przedmiotowe postępowanie. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie. Jednocześnie organ wniósł o zawieszenie postępowania sądowoadministracyjnego na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 z późn. zm., dalej: p.p.s.a.) do czasu rozstrzygnięcia przez Naczelny Sąd Administracyjny zagadnienia prawnego, które ma bezpośredni wpływ na wynik niniejszego postępowania. Organ zauważył, że niezwłocznie po rozpatrzeniu przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze we Wrocławiu złożonego przez skarżącego ponaglenia, podjął czynności w sprawie i wydał decyzję administracyjną. Decyzja ta uzyskała status ostatecznej jeszcze przed złożeniem przez skarżącego skargi w sprawie przewlekłości organu. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje: Zgodnie art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a. sąd może zawiesić postępowanie z urzędu, jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego, przed Trybunałem Konstytucyjnym lub Trybunałem Sprawiedliwości Unii Europejskiej. Zauważyć należy, że w niniejszej sprawie skarżący złożył skargę na przewlekłe prowadzenie postępowania przez organ już po wydaniu przez organ I instancji decyzji, od której nie wniósł odwołania i która stała się ostateczna. Kwestia możliwości merytorycznego rozpoznania skargi na przewlekłe prowadzenie postępowania po jego zakończeniu i wydaniu ostatecznej decyzji stanowi zagadnienie prawne budzące poważne wątpliwości. Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 6 sierpnia 2019 r. sygn. akt II OSK 3732/18 na podstawie art. 187 § 1 p.p.s.a. postanowił przedstawić składowi siedmiu sędziów NSA do rozstrzygnięcia następujące zagadnienie prawne: "Czy wniesienie skargi na przewlekłe prowadzenie postępowania po jego zakończeniu i wydaniu ostatecznej decyzji stanowi przeszkodę w merytorycznym rozpoznaniu takiej skargi przez sąd administracyjny w zakresie rozstrzygnięcia na podstawie art. 149 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi?". Nie budzi wątpliwości, że uchwała Naczelnego Sądu Administracyjnego w sprawie o sygn. akt II OSK 3732/18, ma znaczenie dla rozstrzygnięcia niniejszej sprawy sądowoadministracyjnej, w której również skarżący zarzucił organowi I instancji przewlekłe prowadzenie postępowania już po wydaniu w sprawie ostatecznej decyzji. Z tych względów, Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu działając na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.