II SAB/Wr 36/20

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Władysław Kulon po rozpoznaniu w Wydziale II w dniu 31 sierpnia 2020 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku strony skarżącej o wstrzymanie wykonania decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego [...] z dnia [...] listopada 2019 r., nr [...] w sprawie ze skargi Wspólnoty Mieszkaniowej ul. [...][...] we [...] na bezczynność [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego we [...] w przedmiocie rozpoznania odwołania postanawia: odrzucić wniosek o wstrzymania wykonania decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego [...] z dnia [...] listopada 2019 r., nr [...].

Strona skarżąca reprezentowana przez profesjonalnego pełnomocnika wniosła skargę na bezczynność [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego we [...] w przedmiocie rozpoznania odwołania od decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego [...] z dnia [...] listopada 2019 r., nr [...]. W skardze pełnomocnik wniósł o wstrzymanie wykonania decyzji PINB [...] z dnia [...] listopada 2019 r., nr [...]. Wskazał, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody wobec Wspólnoty z uwagi na szeroki wachlarz środków administracyjnych, jakie mogą zostać podjęte w stosunku do Wspólnoty w celu przymuszenia do wykonania kwestionowanej decyzji PINB. Wyjaśnił, że zarówno wykonanie nałożonych obowiązków przez samą Wspólnotę, jak i wdrożenie wobec Wspólnoty środków zmierzających do przymuszenia Wspólnoty do wykonania kwestionowanych obowiązków zawartych w zaskarżonej odwołaniem decyzji, mogą doprowadzić do wykonania prac, do których - w razie pozytywnego rozpoznania odwołania - Wspólnota nie byłaby zobowiązana. Stanowiłoby to wyrządzenie Wspólnocie nieodwracalnej szkody o wartości odpowiadającej poniesionym kosztom wykonania prac oraz związanych ze środkami przymuszającymi. Jednocześnie brak uwzględnienia wniosku Wspólnoty o wstrzymanie wykonalności decyzji [...] z dnia [...] listopada 2019 r. rodzi ryzyko spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, gdyż do wykonania prac budowlanych może zostać przymuszona Wspólnota jako podmiot, który nie powinien zostać zobligowany do ich wykonania. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r., poz. 2325, zwanej dalej p.p.s.a.), sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zaskarżonego aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Dotyczy to także aktów lub czynności wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy. Powyższy przepis pozwala udzielić stronie skarżącej ochrony tymczasowej (do chwili wydania wyroku) poprzez wstrzymanie ziszczenia się skutków, jakie mogą powstać w wyniku wykonania aktów lub czynności zakwestionowanych w skardze. Z literalnego brzmienia przepisu wynika, że Sąd może orzec merytorycznie, na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a., w przedmiocie wstrzymania wykonania aktu lub czynności jedynie w sprawie, w której kwestionowane jest konkretne działanie organu rozstrzygające o prawach i obowiązkach materialnych lub procesowych strony, które przybrało formę decyzji, postanowienia (art. 3 § 2 pkt 1-2 p.p.s.a.) lub innych aktów, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 3 - 7 p.p.s.a. Należy wskazać, że art. 61 § 2 pkt 1-3 p.p.s.a. określa przypadki, w których w wyniku złożenia skargi można domagać się wstrzymania wykonania aktu lub czynności. Przepis ten nie wskazuje skargi na bezczynności organu, a w konsekwencji za niedopuszczalny należy uznać wniosek strony o wstrzymanie wykonania złożony w niniejszej sprawie, w której przedmiotem skargi nie jest akt lub czynność (działanie), ale bezczynność organu w sprawie rozpoznania odwołania. Jednocześnie należy zauważyć, że sformułowanie, zgodnie z którym Sąd ma uprawnienie do wstrzymania wykonania "aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy" oznacza, że chodzi nie tylko o akt bezpośrednio zaskarżony, ale również o akt wydany przez organ I instancji, jak też o możliwość wstrzymania wykonania rozstrzygnięć wydanych uprzednio w postępowaniu zwykłym, gdy skarga dotyczy aktów z postępowania zakończonego w trybie nadzwyczajnym. Jednakże, chodzi o akty lub czynności podjęte przez organ "w granicach tej samej sprawy". Niedopuszczalny jest zatem, w sprawie ze skargi na bezczynność organu, wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji organu I instancji, która co prawda nakłada na stronę skarżącą określone obowiązki jednakże decyzja PINB [...] z dnia [...] listopada 2019 r. nr [...] nie jest ostateczna. Przedmiotem postępowania w niniejszej sprawie jest bezczynność organu II instancji w rozpoznaniu odwołania od ww. decyzji organu I instancji. Reasumując, należy stwierdzić, że Sąd może wstrzymać wykonanie jedynie aktu lub czynności, wymienionych w art. 3 § 2 pkt 1-7 p.p.s.a i to tylko takich z nich, które nadają się do wykonania i podlegają wykonaniu. Z uwagi na brak wskazania w art. 61 § 2 pkt 1-3 p.p.s.a. bezczynności organu, na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a., wniosek strony skarżącej o wstrzymanie wykonania zawarty w skardze na bezczynność należało odrzucić.