II SAB/Wr 326/21

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Adam Habuda po rozpoznaniu w Wydziale II na posiedzeniu niejawnym w dniu 26 stycznia 2022 r. sprawy ze skargi L. M. na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Wojewodę Dolnośląskiego w przedmiocie zezwolenia na pobyt czasowy i pracę postanawia: odrzucić skargę.

L. M. poprzez profesjonalnego pełnomocnika złożyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu skargę na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Wojewodę Dolnośląskiego w przedmiocie zezwolenia na pobyt czasowy i pracę. Zarządzeniem z dnia 8 października 2021 r. wezwano pełnomocnika skarżącej do uiszczenia wpisu sądowego w kwocie 100 zł w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie zostało doręczone w dniu 4 listopada 2021 r. upoważnionemu pracownikowi pod adresem wskazanym w skardze. Wobec powyższego, termin na uiszczenie wpisu upływał z dniem 11 listopada 2021 r. Ponieważ ostatni dzień terminu przypadał na dzień ustawowo wolny od pracy, następny dzień przyjmuje się za ostatni dzień terminu. Mając to na uwadze, zakreślony w zarządzeniu termin upływał z dniem 12 listopada 2021 r. W zakreślonym terminie strona nie uiściła wymaganego wpisu. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje: Zgodnie z art. 220 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2019 r., poz. 2325, dalej p.p.s.a.) sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. Tym samym skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd (art. 220 § 3 p.p.s.a.). W realiach niniejszej sprawy, Sąd wezwał pełnomocnika skarżącej do uiszczenia wpisu sądowego w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi. Odpis zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu został doręczony upoważnionemu pracownikowi w dniu 4 listopada 2021 r., wobec czego termin upłynął z dniem 12 listopada 2021 r. Czynności wskazane w wezwaniu, pomimo pouczenia o rygorze odrzucenia skargi, nie zostały jednak wykonane w terminie, wobec czego skarga podlegała odrzuceniu. W tych okolicznościach kierując się dyspozycją art. art. 220 § 3 p.p.s.a., Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.