II SAB/Wr 32/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym Przewodniczący: Sędzia NSA Zygmunt Wiśniewski po rozpoznaniu w Wydziale II w dniu 7 grudnia 2017 r. na posiedzeniu niejawnym skargi kasacyjnej T.B. od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 8 maja 2017 r., sygn. akt II SAB/Wr 32/17 w sprawie ze skargi T.B. na bezczynność Wojewody D. w przedmiocie potwierdzenia prawa do rekompensaty z tytułu pozostawienia nieruchomości poza obecnymi granicami Rzeczypospolitej Polskiej postanawia: odrzucić skargę kasacyjną.

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu postanowieniem z dnia 8 maja 2017 r. odrzucił skargę T.B. na bezczynność Wojewody D. w przedmiocie potwierdzenia prawa do rekompensaty z tytułu pozostawienia nieruchomości poza obecnymi granicami Rzeczypospolitej Polskiej. W uzasadnieniu rozstrzygnięcia Sąd wskazał, że skarżący przed wniesieniem skargi nie złożył zażalenia na niezałatwienie sprawy w terminie przez Wojewodę D. do organu wyższego stopnia, czyli do Ministra Skarbu Państwa (od 1 stycznia 2017 r. – do Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji). Wnioskiem z dnia 23 maja 2017 r. skarżący wniósł o przyznanie prawa pomocy poprzez ustanowienie adwokata. Postanowieniem z dnia 16 czerwca 2017 r. referendarz sądowy przyznał stronie skarżącej prawo pomocy w zakresie częściowym obejmującym ustanowienie adwokata. W dniu 31 lipca 2017 r. został ustanowiony pełnomocnik z urzędu. Do akt sprawy w dniu 1 września 2017 r. wpłynęła opinia o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej. Odpis opinii w dniu 16 września 2017 r. został doręczony skarżącemu. Skargę kasacyjną (k.98 akt sądowych) wniósł osobiście skarżący. W terminie uzupełnił braki formalne skargi kasacyjnej. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 178 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.), powoływanej dalej jako "p.p.s.a.", wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalną. Inne przyczyny, o których mowa w przepisie obejmują sytuacje, w których skarga kasacyjna została sporządzona przez podmiot ku temu nieuprawniony. Godzi się bowiem zauważyć, że stosownie do art. 175 § 1 i § 2 p.p.s.a. skarga kasacyjna powinna być sporządzona przez adwokata lub radcę prawnego, z zastrzeżeniem przypadków, gdy sporządza ją sędzia, prokurator, notariusz, radca Prokuratorii Generalnej Skarbu Państwa albo profesor lub doktor habilitowany nauk prawnych, będący stroną, jej przedstawicielem lub pełnomocnikiem, albo gdy wnoszona jest przez prokuratora, Rzecznika Praw Obywatelskich lub Rzecznika Praw Dziecka. Żaden ze skarżących wnoszących skargę kasacyjną nie jest którymkolwiek z podmiotów powołanych w przepisie. Mając na uwadze powyższe Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu na podstawie art. 178 p.p.s.a. w zw. z art. 175 § 1 i 2 p.p.s.a orzekł jak w sentencji.