II SAB/Wr 262/26

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Olga Białek po rozpoznaniu w dniu 9 czerwca 2026 r. na posiedzeniu niejawnym w Wydziale II sprawy ze skargi L. Y. L. B. na bezczynność Wojewody Dolnośląskiego w przedmiocie zezwolenia na pobyt czasowy postanawia: I. odrzucić skargę; II. zwrócić stronie skarżącej uiszczony wpis od skargi w kwocie 100,00 zł (sto złotych).

Pismem elektronicznym z 30 marca 2026 r. L. Y. L. B., działając przez profesjonalnego pełnomocnika, wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu skargę na bezczynność Wojewody Dolnośląskiego w przedmiocie zezwolenia na pobyt czasowy. Zarządzeniem Zastępcy Przewodniczącego Wydziału z 17 kwietnia 2026 r. wezwano pełnomocnika skarżącej do usunięcia braku formalnego skargi przez oznaczenie miejsca zamieszkania, a w razie jego braku – adresu do doręczeń strony skarżącej, w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie, skierowane do pełnomocnika drogą elektroniczną, zostało doręczone adresatowi (zgodnie z urzędowym poświadczeniem doręczenia – k. 40 akt sądowych) w dniu 12 maja 2026 r. Do dnia wydania niniejszego postanowienia czynność wskazana w wezwaniu nie została wykonana. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Stosownie do art. 57 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm., dalej: p.p.s.a.), skarga wniesiona do wojewódzkiego sądu administracyjnego powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym. Z kolei art. 49 § 1 p.p.s.a. stanowi, że jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. Ten przepis należy odczytywać w kontekście regulacji art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., który stanowi, że sąd zobligowany jest odrzucić skargę w sytuacji, gdy jej braki formalne nie zostały uzupełnione w wyznaczonym terminie. Stosownie do art. 46 § 2 pkt 1 p.p.s.a. pismo strony powinno ponadto zawierać w przypadku gdy jest pierwszym pismem w sprawie: a) oznaczenie miejsca zamieszkania, a w razie jego braku - adresu do doręczeń, lub siedziby i adresów stron, ich przedstawicieli ustawowych i pełnomocników, b) numer PESEL strony wnoszącej pismo, będącej osobą fizyczną, oraz numer PESEL jej przedstawiciela ustawowego, jeżeli są obowiązani do jego posiadania albo posiadają go, nie mając takiego obowiązku, lub c) numer w Krajowym Rejestrze Sądowym, a w przypadku jego braku - numer identyfikacyjny REGON albo numer w innym właściwym rejestrze lub ewidencji, albo numer identyfikacji podatkowej strony wnoszącej pismo, niebędącej osobą fizyczną, która nie ma obowiązku wpisu we właściwym rejestrze lub ewidencji, jeżeli jest ona obowiązana do jego posiadania, d) oznaczenie przedmiotu sprawy. Wezwanie do usunięcia wyżej opisanego braku formalnego skargi zostało doręczone pełnomocnikowi skarżącej, jak wskazano wyżej, w dniu 12 maja 2026 r. Ostatnim dniem 7-dniowego terminu był zatem 19 maja 2026 r. (wtorek). Z akt przedmiotowej sprawy wynika, że w zakreślonym terminie brak skargi nie został uzupełniony. Należy przy tym zaznaczyć, że wywiedzione wezwanie zawierało pouczenie o rygorze odrzucenia skargi w przypadku niewykonania zarządzenia W tym stanie rzeczy, Sąd na mocy art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., orzekł jak w pkt I sentencji postanowienia. Orzeczenie zwrotu w pkt II wydane zostało na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a., zgodnie z którym Sąd z urzędu zwraca stronie cały uiszczony wpis od pisma odrzuconego lub cofniętego do dnia rozpoczęcia rozprawy.