II SAB/Wr 26/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Zygmunt Wiśniewski po rozpoznaniu w dniu 10 lipca 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A.P. na przewlekłość postępowania Gminy J.G. w przedmiocie wykonania czynności w związku ze złożoną w dniu 10 grudnia 2013 r. skargą na przewlekłość postępowania postanawia odrzucić skargę.

Pismem z dnia 24 marca 2014 r. A.P. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu skargę na przewlekłość postępowania Gminy J.G. w osobie Prezydenta Miasta J.G. w przedmiocie wykonania czynności w związku ze złożoną w dniu 10 grudnia 2013 r. skargą na przewlekłość postępowania. Skarżący podniósł w niej, że złożył w dniu 10 grudnia 2013 r. skargę na przewlekłość postępowania Gminy J. i do dnia dzisiejszego skarga ta nie została rozpoznana. Do skargi skarżący dołączył kopię pisma z dnia 10 grudnia 2013 r. adresowanego do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu, a składanego za pośrednictwem Prezydenta Miasta - Gminy J.G., zatytułowanego "skarga na przewlekłość postępowania", w której wniósł o stwierdzenie przewlekłości postępowania Gminy J.G. w wykonaniu wyroku Sądu Okręgowego w J.G. z dnia 11 października 2013 r. o sygn. akt [...]. Przekazując powyższą skargę, Prezydent Miasta J.G. wskazał, że Gmina niezwłocznie po powzięciu informacji o treści wyroku z dnia 11 października 2013 r. Sądu Okręgowego w J.G. I Wydziału Cywilnego zasądzającego na rzecz A.P. kwotę 505.0093,93 zł z ustawowymi odsetkami od dnia 8 listopada 2010 r. do dnia zapłaty, podjęła natychmiastowe czynności celem wypłaty zasądzonych należności. Na powyższe wskazuje kierowana do skarżącego korespondencja potwierdzająca gotowość do wypłaty stosownych kwot. W związku z brakiem reakcji ze strony skarżącego na prośbę Miasta o niezwłoczne podanie numeru rachunku bankowego potwierdzonego przez bank prowadzący wskazany rachunek, w dniu 30 grudnia 2013 r. kwota zasądzona w/w wyrokiem przekazana została na konto komornika sądowego przy Sądzie Rejonowym dla W.-Ś.. Mając na uwadze przedstawioną argumentację, Prezydent wniósł o oddalenie skargi. Zarządzeniem z dnia 15 kwietnia 2014 r. Przewodniczący Wydziału II w WSA we Wrocławiu wezwał skarżącego do usunięcia braków formalnych skargi poprzez nadesłanie oświadczenia, czy pismo z dnia 24 marca 2014 r. należy potraktować jako wniosek złożony w trybie art. 55 § 1 ustawie z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, zgodnie z którym w razie niezastosowania się do obowiązków, o których mowa w art. 54 § 2, tj. nieprzekazania skargi sądowi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w terminie trzydziestu dni od dnia jej wniesienia, sąd na wniosek skarżącego może orzec o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6, bądź - jeśli podtrzymuje, że jest to skarga na przewlekłość – jakiego postępowania dotyczy przewlekłość, pouczając go o treści art. 3 w/w ustawy - w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania pod rygorem odrzucenia skargi. W odpowiedzi na powyższe wezwanie skarżący w piśmie z dnia 29 kwietnia 2014 r. wniósł o przyznanie prawa pomocy celem ustalenia korzystniejszej formy skargi ze względu na jej efekt na przewlekłość. Skarżący wyjaśnił, że skargę złożył w związku z przewlekłością rozliczenia nakładów remontowych zasądzonych wyrokiem sądu cywilnego. Skarżony zobowiązany został przez Sąd Okręgowy w J.G. do rozliczenia nakładów remontowych ze skarżącym w związku z prowadzoną przez skarżonego działalnością w oparciu o ustawę o gospodarce nieruchomościami, w tym wypadku nieruchomością będącą Gminy J.G.. Zarządzeniem z dnia 13 czerwca 2014 r. referendarz sądowy pozostawił bez rozpoznania wniosek skarżącego o przyznanie prawa pomocy. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje: Skarga do sądu administracyjnego może być skutecznie wniesiona, jeżeli odpowiada wymaganiom określonym w ustawie z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.), zwanej dalej "u.p.p.s.a.". Zgodnie z art. 49 § 1 u.p.p.s.a., jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania. Jeżeli pismem tym jest skarga, przewodniczący wzywa stronę do jej uzupełnienia lub poprawienia w terminie siedmiu dni pod rygorem odrzucenia skargi. W rozpatrywanej sprawie skarżący wprawdzie nadesłał pismo będące odpowiedzią na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału II w WSA we Wrocławiu z dnia 15 kwietnia 2014 r. o wezwaniu do usunięcia braków formalnych skargi, jednakże nie sprecyzował w nim przedmiotu skargi. To zaś jest brak istotny, którego nieusunięcie uniemożliwia nadanie pismu dalszego biegu. Zgodnie zaś z art. 58 § 1 pkt 3 u.p.p.s.a. sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. Z tych względów orzeczono jak w sentencji. Niezależnie od powyższego, należy wskazać, że skarga na przewlekłość postępowania podlega odrzuceniu jako niedopuszczalna - na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 u.p.p.s.a. – gdy została wniesiona w sprawie, która nie należy do właściwości sądu administracyjnego. Zgodnie z art. 758 ustawy z dnia 17 listopada 1964 r. Kodeks postępowania cywilnego (t.j. Dz. U. z 2014 r. poz. 101 ze zm.) sprawy egzekucyjne należą do właściwości sądów rejonowych i działających przy tych sądach komorników. Tego typu sprawy – jak wynika z pism skarżącego i Prezydenta Miasta J.G. - dotyczy skarga z dnia 10 grudnia 2013 r., bowiem skarżący wniósł w niej o stwierdzenie przewlekłości postępowania Gminy J.G. w wykonaniu wyroku sądu cywilnego, tj. Sądu Okręgowego w J.G. w sprawie o sygn. akt [...] z dnia 11 października 2013 r.. W tym miejscu należy zauważyć, że skarżący wniósł już do WSA we Wrocławiu skargę na przewlekłość postępowania Gminy J.G. w przedmiocie wykonania wyroku sądu cywilnego (Sądu Apelacyjnego we W. z dnia 14 lutego 2014 r. sygn. akt [...]), która postanowieniem z dnia 22 kwietnia 2014 r. (sygn. akt II SAB/Wr 25/14) została odrzucona jako niedopuszczalna, bowiem nie należała do właściwości sądu administracyjnego. Zgodnie z art. 3 § 1 u.p.p.s.a. sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Stosownie do § 2 tego artykułu kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4a. W myśl § 3 art. 3 u.p.p.s.a. sądy administracyjne orzekają w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosują środki określone w tych przepisach. Sądy administracyjne rozstrzygają również spory o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego i między samorządowymi kolegiami odwoławczymi, o ile odrębna ustawa nie stanowi inaczej, oraz spory kompetencyjne między organami tych jednostek a organami administracji rządowej (art. 4 u.p.p.s.a.). Z treści skargi z dnia 10 grudnia 2013 r. wynika, że nie dotyczy ona - w myśl art. 3 § 2 pkt 8 u.p.p.s.a. - przewlekłego prowadzenia postępowania przez organ w przypadkach określonych w pkt 1-4a tego przepisu, a zatem przewlekłego prowadzenia postępowania w sprawach: decyzji administracyjnych, postanowień wydanych w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończących postępowanie, a także na postanowień rozstrzygających sprawę co do istoty, postanowień wydanych w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, pisemnych interpretacji przepisów prawa podatkowego wydawanych w indywidualnych sprawach. Jej przedmiotem jest natomiast przewlekłość postępowania Gminy Jelenia Góra dotycząca wykonania wyroku Sądu Okręgowego w J.G., co sprawia, że skarga taka – w myśl powołanych wyżej przepisów u.p.p.s.a. – jest niedopuszczalna, gdyż sprawa taka nie należy do właściwości sądu administracyjnego. Kwestia wykonalności wyroków sądów powszechnych nie jest zaś sprawą administracyjną i nie podlega kontroli sądów administracyjnych. k.g.