II SAB/Wr 258/24

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Władysław Kulon po rozpoznaniu w Wydziale II w dniu 29 kwietnia 2024 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi G. K. reprezentowany przez przedstawiciela ustawowego H. K. na przewlekłość Wojewody Dolnośląskiego w przedmiocie zezwolenia na pobyt czasowy postanawia: I. odrzucić skargę; II. zwrócić stronie skarżącej cały uiszczony wpis od skargi w kwocie 100 zł (słownie: sto złotych).

Skarga do sądu administracyjnego może być skutecznie wniesiona, jeżeli odpowiada wymaganiom określonym w ustawie z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2023 r. poz. 1634 ze zm.; zwanej dalej "P.p.s.a."). Zgodnie z art. 57 § 1 P.p.s.a. skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym. Jak stanowi zaś art. 46 § 1 pkt 1 P.p.s.a., każde pismo strony powinno zawierać m.in. imię i nazwisko przedstawicieli ustawowych. Usunięcie braków formalnych skargi w powyższym zakresie następuje w trybie art. 49 § 1 P.p.s.a., który stanowi, że jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. Jeżeli pismem tym jest skarga, przewodniczący wzywa stronę do jej uzupełnienia lub poprawienia w terminie siedmiu dni pod rygorem odrzucenia skargi. Sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi (art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a.). W niniejszej sprawie profesjonalny pełnomocnik małoletniej strony skarżącej nie wskazał w skardze przedstawiciela ustawowego strony skarżącej, jak również nie nadesłał żadnego dokumentu, z którego wynikałoby, że H. K. jest przedstawicielem małoletniego syna, nadsyłając jedynie udzielone przez niego pełnomocnictwo. W związku z powyższymi brakami w wykonaniu zarządzenia z dnia 20 marca 2024 r. wezwano pełnomocnika do uzupełnienia braków formalnych skargi poprzez dokumentu określającego umocowanie do reprezentowania strony skarżącej, tj. zaświadczenia o stanie stosunków rodzinnych, w terminie 7 dni od daty doręczenia wezwania pod rygorem jej odrzucenia. Wezwanie z dnia 2 kwietnia 2024 r. doręczono – jak wynika ze zwrotnego potwierdzenia jego odbioru – upoważnionemu pracownikowi w dniu 4 kwietnia 2024 r. Zakreślony termin siedmiodniowy do uzupełnienia braków formalnych skargi upłynął bezskutecznie w dniu 11 kwietnia 2024 r. Pomimo prawidłowego doręczenia wezwania na wskazany w skardze adres pełnomocnik braków nie uzupełnił. Uwzględniając powyższe, skargę należało odrzucić na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a. jako niedopuszczalną. Stąd orzeczono jak w punkcie pierwszym sentencji postanowienia. Rozstrzygnięcie w punkcie drugim sentencji wynika z konieczności zastosowania przepisu art. 232 § 1 pkt 1 P.p.s.a., zgodnie z którym sąd z urzędu zwraca stronie cały uiszczony wpis od pisma odrzuconego do dnia rozpoczęcia rozprawy.