II SAB/Wr 216/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Asesor WSA Malwina Jaworska-Wołyniak po rozpoznaniu w Wydziale II w dniu 3 kwietnia 2025 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. K. reprezentowana przez przedstawiciela ustawowego O. K. na bezczynność Wojewody Dolnośląskiego w sprawie zezwolenia na pobyt czasowy postanawia: odrzucić skargę.

A. K., reprezentowana przez przedstawiciela ustawowego O. K., złożyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu skargę na bezczynność Wojewody Dolnośląskiego w sprawie zezwolenia na pobyt czasowy. W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału II z dnia 13 lutego 2025 r., wezwano stronę skarżąca do usunięcia braku formalnego skargi w terminie 7 dni pod rygorem jej odrzucenia przez złożenie dokumentu określającego umocowanie do reprezentowania strony skarżącej, tj. aktu urodzenia małoletniej strony skarżącej oraz podania numeru PESEL przedstawiciela ustawowego strony skarżącej bądź złożenia oświadczenia o nieposiadaniu przez przedstawiciela ustawowego numeru PESEL. Powyższe wezwanie doręczono stronie skarżącej w dniu 25 lutego 2025 r., a zatem zakreślony termin do usunięcia braku formalnego upłynął wraz z dniem 4 marca 2025 r. W zakreślonym terminie strona nie uzupełniła braku formalnego. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje: Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2024, poz. 935, dalej p.p.s.a.) Sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. Przepis zaś z art. 58 § 3 p.p.s.a. stanowi, że Sąd odrzuca skargę postanowieniem, a odrzucenie skargi może nastąpić na posiedzeniu niejawnym. Wyznaczony siedmiodniowy termin do uzupełnienia braków formalnych skargi, o którym mowa, jest terminem ustawowym, który nie może być przedłużany ani skracany. W sytuacji więc, gdy strona w tym terminie nie usunie braków formalnych skargi Sąd zobligowany jest do jej odrzucenia. Powyższa sytuacja ma miejsce w niniejszej sprawie. W jej realiach, wbrew prawidłowemu i jednoznacznie sformułowanemu wezwaniu, strona skarżąca nie uzupełniła oznaczonego braku formalnego skargi w zakreślonym terminie, co też musiało skutkować jej odrzuceniem, gdyż skardze nie można było nadać dalszego biegu. W tych okolicznościach, stosownie do art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji postanowienia.