II SAB/Wr 178/21

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący asesor WSA Marta Pawłowska po rozpoznaniu w Wydziale II na posiedzeniu niejawnym w dniu 6 grudnia 2021 r. sprawy ze skargi D. L. na bezczynność Wojewody Dolnośląskiego w przedmiocie zezwolenia na pobyt czasowy i pracę postanawia: odrzucić skargę.

D. L. pismem z dnia 9 czerwca 2021 r. wniósł skargę na bezczynność Wojewody Dolnośląskiego w przedmiocie zezwolenia na pobyt czasowy i pracę. Sprawa ta została zarejestrowana w Sądzie początkowo pod sygnaturą I SAB/Wr 1961/21, a następnie pod sygnaturą II SAB/Wr 958/21. W dniu 15 września 2021 r., skarżący ponownie złożył do Sądu skargę, określając jej przedmiot jako bezczynność Wojewody Dolnośląskiego w sprawie zezwolenia na pobyt czasowy i pracę. Sprawę zarejestrowano pod sygnaturą akt II SAB/Wr 178/21. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm., zwanej dalej "p.p.s.a.") sąd odrzuca skargę, jeżeli sprawa objęta skargą pomiędzy tymi samymi stronami jest w toku lub została już prawomocnie osądzona. Sąd odrzuca skargę postanowieniem. Odrzucenie skargi może nastąpić na posiedzeniu niejawnym (art. 58 § 3 p.p.s.a.). W sprawie skarżący wniósł skargę na bezczynność Wojewody Dolnośląskiego w przedmiocie rozpoznania wniosku o wydanie zezwolenia na pobyt czasowy i pracę, którą to bezczynność zaskarżył już pismem, z dnia 9 czerwca 2021 r. (II SAB/Wr 958/21). Sprawa wszczęta tą skargą nie jest jeszcze prawomocnie zakończona. W obu sprawach skarżący cofnął skargę. Sąd wskazuję również, że pismem z dnia 6 października 2021 r., skarżący złożył oświadczenia o cofnięciu skargi, jednakże z uwagi na opisane okoliczności, Sąd nie rozważał umorzenia postępowania sądowoadministracyjnego, bowiem zobowiązany był skargę odrzucić. Mając powyższe na względzie, na podstawie art. 58 § 1 pkt 4 p.p.s.a., należało orzec jak w sentencji.