II SAB/Wr 1607/22

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Gabriel Węgrzyn po rozpoznaniu w dniu 17 kwietnia 2023 r. na posiedzeniu niejawnym w Wydziale II sprawy ze skargi N. K. na bezczynność Wojewody Dolnośląskiego w przedmiocie zezwolenia na pobyt czasowy i pracę postanawia: odrzucić skargę.

Pismem z 12 XII 2022 r. N. K. (dalej "skarżący") wniósł skargę na bezczynność Wojewody Dolnośląskiego w związku ze złożonym wnioskiem o udzielenie zezwolenia na pobyt czasowy i pracę. Skarżący został wezwany do usunięcia braków formalnych skargi poprzez jej podpisanie, w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. Przesyłka listowa z wezwaniem została doręczona skarżącemu w trybie awizo na jego adres korespondencyjny znajdujący się w aktach administracyjnych, ze skutkiem na dzień 16 II 2023 r. Wezwanie pozostało bezskuteczne. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje: Stosownie do art. 57 § 1 ustawy z 30 VIII 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2023 r. poz. 259), dalej: "ppsa", skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym. Podstawowe wymogi, jakim powinny odpowiadać pisma w postępowaniu sądowym zostały określone w art. 46 i 47 ppsa. Jednym z wymogów formalnych pisma procesowego jest podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika (art. 46 § 1 pkt 4 ppsa). Nie budzi wątpliwości, że podpis pod pismem potwierdza, że pismo to pochodzi od osoby, która je podpisała i sankcjonuje wolę dokonania czynności w postępowaniu. W myśl art. 58 § 1 pkt 3 ppsa, skarga, której braków formalnych nie uzupełniono w terminie, podlega odrzuceniu. Brak podpisu jest wadą formalną skargi w rozumieniu art. 57 § 1 in initio w zw. z art. 46 § 1 pkt 4 ppsa. Powyższe na podstawie art. 49 § 1 ppsa uzasadnia wezwanie do jego usunięcia. Z akt sprawy wynika, że przesyłka listowa zawierająca wezwanie do uzupełnienia skargi o podpis nie została odebrana przez skarżącego, pomimo dwukrotnie podejmowanych prób jej doręczenia. Skutek doręczenia skarżącemu wezwania nastąpił w dniu 16 II 2023 r. W wyznaczonym terminie nie uzupełniono braku formalnego skargi. Okoliczności te obligowały do odrzucenia skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 ppsa, o czym Sąd orzekł w sentencji postanowienia.