II SAB/Wr 1383/24

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Adam Habuda po rozpoznaniu w dniu 3 kwietnia 2025 r. na posiedzeniu niejawnym w Wydziale II sprawy ze skargi Y. K. na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Wojewodę Dolnośląskiego w przedmiocie zezwolenia na pobyt rezydenta długoterminowego Unii Europejskiej postanawia: odrzucić skargę.

Pismem z 18 listopada 2024 r. Y. K. (dalej: skarżąca) wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu skargę na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Wojewodę Dolnośląskiego w przedmiocie zezwolenia na pobyt rezydenta długoterminowego Unii Europejskiej. Wobec braku osobistego podpisu skarżącej, zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z 19 grudnia 2024 r. wezwano ją do usunięcia braku formalnego skargi przez jej podpisanie i odesłanie do Sądu lub podpisanie skargi w siedzibie Sądu. Skarżąca nadto została wezwana do podania numeru PESEL bądź złożenie oświadczenia o nieposiadaniu numeru PESEL oraz do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 100 zł – w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi. Przesyłka zawierająca powyższe wezwania została wydana osobie uprawnionej do odbioru korespondencji (zgodnie z odpowiedzią Poczty P. na reklamację ww. przesyłki – k. 19 akt sądowych) w dniu 21 stycznia 2025 r. Do dnia wydania niniejszego postanowienia czynności wskazane w wezwaniach nie zostały wykonane. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Stosownie do art. 57 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm., dalej: p.p.s.a.), skarga wniesiona do wojewódzkiego sądu administracyjnego powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym. Z kolei art. 46 § 1 pkt 4 p.p.s.a. stanowi, że każde pismo wnoszone do Sądu (w tym skarga, zgodnie z treścią art. 57 § 1 p.p.s.a.) musi zawierać podpis strony. Zgodnie z art. 49 § 1 p.p.s.a., jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. Ten przepis należy odczytywać w kontekście regulacji art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., który stanowi, że sąd zobligowany jest odrzucić skargę w sytuacji, gdy jej braki formalne nie zostały uzupełnione w wyznaczonym terminie. W niniejszej sprawie skarga nie została opatrzona własnoręcznym podpisem skarżącej. W związku z powyższym, skarżąca została wezwana do usunięcia braku formalnego skargi poprzez jej podpisanie i odesłanie do Sądu, ewentualnie podpisanie skargi w siedzibie Sądu. Do dnia wydania niniejszego postanowienia nie ustosunkowała się jednak do ww. wezwania i jednocześnie nie stawiła się celem osobistego podpisania skargi. Brak oryginalnego podpisu jest natomiast brakiem formalnym, który powoduje, że pismo w postępowaniu sądowym nie wywołuje skutków prawnych, jako niespełniające wymogów określonych w art. 46 § 1 p.p.s.a. Niezależnie od powyższego, skarga dotknięta była również innymi uchybieniami, w związku z czym skarżąca została wezwana do usunięcia braków formalnych poprzez podanie numeru PESEL strony skarżącej oraz do uiszczenia wpisu sądowego od skargi, w kwocie 100 zł. Jak już wspomniano, wezwanie zostało skutecznie doręczone stronie skarżącej w dniu 21 stycznia 2025 r., wskutek czego zakreślony 7-dniowy termin upłynął w dniu 28 stycznia 2025 r. (wtorek). Do dnia wydania niniejszego postanowienia braki formalne skargi nie zostały uzupełnione. Należy przy tym zaznaczyć, że skarżąca została pouczona o rygorze odrzucenia skargi w przypadku niewykonania zarządzenia. W tym stanie rzeczy, Sąd na mocy art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.