II SAB/Wr 13/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia WSA Anna Siedlecka po rozpoznaniu w Wydziale II w dniu 12 marca 2018 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi E. R. i M. N. na przewlekłe prowadzenie postępowania administracyjnego przez Wojewodę D. w przedmiocie potwierdzenia prawa do rekompensaty z tytułu pozostawienia nieruchomości poza obecnymi granicami Rzeczypospolitej postanawia: odrzucić skargę

Pełnomocnik E. R. i M. N. wniósł do tutejszego sądu skargę na przewlekłe prowadzenie postępowania administracyjnego która to przewlekłość - w jego ocenie - ma miejsce odnośnie nierozpoznania wniosku skarżących w sprawie wydania decyzji potwierdzającej prawo do rekompensaty w tytułu pozostawienia nieruchomości poza obecnymi granicami Rzeczypospolitej Polskiej. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej odrzucenie z powodu niewyczerpania przez skarżącego środków zaskarżenia, tj. nie wniesienia zażalenia, o którym mowa w art. 37 Kodeksu postępowania administracyjnego. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu. Zgodnie z przepisem art. 53 § 2b ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r. poz. 1369 z późn. zm.), dalej p.p.s.a., skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania można wnieść w każdym czasie po wniesieniu ponaglenia do właściwego organu. Przepis art. 53 p.p.s.a. w obecnym brzmieniu obowiązuje od dnia 1 czerwca 2017 r., na skutek wejścia w życie przepisów ustawy z dnia 7 kwietnia 2017 r. o zmianie ustawy – Kodeks postępowania administracyjnego oraz niektórych innych ustaw, zwanej dalej ustawą zmieniającą ( Dz.U. z 2017 r., poz. 935). Zgodnie z art. 17 ust. 2 ustawy zmieniającej przepisy art. 52 i art. 53 ustawy zmienianej w art. 9, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, oraz przepisy ustaw zmienianych w art. 2, art. 6, art. 7 i art. 11, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, stosuje się do aktów i czynności organów administracji publicznej dokonanych po dniu wejścia w życie niniejszej ustawy. Obecnie, na podstawie art. 37 k.p.a. stronie służy prawo do wniesienia ponaglenia, jeżeli: 1) nie załatwiono sprawy w terminie określonym w art. 35 lub przepisach szczególnych ani w terminie wskazanym zgodnie z art. 36 § 1 (bezczynność); 2) postępowanie jest prowadzone dłużej niż jest to niezbędne do załatwienia sprawy (przewlekłość). W myśl natomiast art. 16 ustawy zmieniającej, do postępowań administracyjnych wszczętych i niezakończonych przed dniem wejścia niniejszej ustawy ostateczną decyzją lub postanowieniem stosuje się przepisy ustawy zmienianej w art. 1, w brzmieniu dotychczasowym. Oznacza to, że do bezczynności i przewlekłości do tzw. "starych" spraw należy stosować przepis art. 37 k.p.a.( w brzmieniu obowiązującym do dnia 1 czerwca 2017 r.), który normował, że na niezałatwienie sprawy w terminie określonym w art. 35, w przepisach szczególnych, ustalonym w myśl art. 36 lub na przewlekłe prowadzenie postępowania stronie służyło zażalenie do organu wyższego stopnia, a jeżeli nie było takiego organu - wezwanie do usunięcia naruszenia prawa. Wobec takiego kształtu przepisów zasadne jest również przyjęcie, że w przypadku spraw wszczętych przed organem administracyjnym wcześniej, tj. przed 1 czerwca 2017r. w dalszym ciągu trzeba posłużyć się zażaleniem albo wezwaniem do usunięcia naruszenia prawa i tym samym zmieścić się w terminie 30- albo 60-dniowym, wynikającym z poprzedniego brzmienia art. 53 § 2 p.p.s.a. W niniejszej sprawie do przewlekłości postępowania administracyjnego mają zastosowanie przepisy art. 37 k.p.a. i art. 53 p.p.s.a. w brzmieniu obowiązującym do dnia 1 czerwca 2017 r. Skarżący wbrew wymogowi ustawowemu wynikającemu z art. 52 § 1 p.p.s.a., przed wniesieniem skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego nie wyczerpali środków zaskarżenia, tj. nie wnieśli zażalenia do organu wyższego stopnia na przewlekłe prowadzenie postępowania. Niepoprzedzenie skargi na przewlekłość postępowania, w tym wypadku zażaleniem, powoduje konieczność jej odrzucenia na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 w związku z art. 52 § 1 p.p.s.a. Mając na uwadze powyższe na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w sentencji.