II SAB/Wr 1049/22

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Halina Filipowicz-Kremis (spr.) po rozpoznaniu w Wydziale II w dniu 7 września 2022 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Prokuratora Okręgowego w Jeleniej Górze na bezczynność Dolnośląskiego Wojewódzkiego Inspektora Ochrony Środowiska w przedmiocie usunięcia odpadów niebezpiecznych z parkingu dostępnego dla nieograniczonej liczby osób postanawia: odrzucić skargę.

Pismem z dnia 14 czerwca 2022 r. Prokurator Okręgowy w Jeleniej Górze wniósł skargę na bezczynność Dolnośląskiego Wojewódzkiego Inspektora Ochrony Środowiska w przedmiocie usunięcia odpadów niebezpiecznych z parkingu dostępnego dla nieograniczonej liczby osób. W skardze wskazano, że w wyniku powstałego i nierozstrzygniętego sporu kompetencyjnego doprowadzono w rezultacie do dalszego parkowania pojazdu z ładunkiem odpadów niebezpiecznych w miejscu ich ujawnienia i przeprowadzenia czynności procesowych, po wykonaniu których pojazd i ładunek stały się zbędne dla postępowania karnego, tolerując tym samym stan zagrożenia dla środowiska wynikający z nieprawidłowego składowania odpadów. Wniesiono o: 1) ustalenie, że Wojewódzki Inspektor Ochrony Środowiska jako właściwy do podjęcia działań, dopuścił się bezczynności nie stosując w dniach 17 lub 18 lutego 2022 r. czynności wskazanych w treści przepisu art. 24a ust. 2 ustawy o odpadach; 2) orzeczenie o obowiązku tego organu do zastosowania procedury wynikającej z przepisu, który został naruszony jak i do niezwłocznego dokonania czynności faktycznych mających na celu usunięcie zatrzymanego ładunku wraz ze środkiem transportu z parkingu, na którym ujawniono i zatrzymano nielegalny transport. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje. Skarga podlega odrzuceniu jako niedopuszczalna, na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. 2022 r., poz. 329.; dalej: "p.p.s.a."). Przedmiot skargi do sądu administracyjnego został ściśle określony przepisami prawa, w ten sposób, że sąd administracyjny kontroluje legalność działalności organów administracji publicznej sprawowanej we władczych formach wymienionych w art. 3 § 2 p.p.s.a. Kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, z wyłączeniem postanowień wierzyciela o niedopuszczalności zgłoszonego zarzutu oraz postanowień, przedmiotem których jest stanowisko wierzyciela w sprawie zgłoszonego zarzutu; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2021 r. poz. 735, 1491 i 2052), postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2021 r. poz. 1540, 1598, 2076 i 2105) postępowań, o których mowa w dziale V w rozdziale 1 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz. U. z 2021 r., poz. 422 ze zm.), oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach, opinie zabezpieczające i odmowy wydania opinii zabezpieczających; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a; 9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw. Ponadto, sądy administracyjne orzekają także w sprawach sprzeciwów od decyzji wydanych na podstawie art. 138 § 2 k.p.a. oraz w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę i stosują środki określone w tych przepisach (art. 3 § 2a i § 3 p.p.s.a.). Właściwość sądu administracyjnego nie obejmuje natomiast spraw zainicjowanych skargami na bezczynność organu zobowiązanego do podjęcia działań faktycznych jak również ustalenia właściwego organu, który powinien te działania podjąć. Sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej oraz rozstrzyganie sporów kompetencyjnych i o właściwość. Zgodnie z art. 13 § 1 p.p.s.a. wojewódzkie sądy administracyjne rozpoznają wszystkie sprawy sądowoadministracyjne z wyjątkiem spraw, dla których zastrzeżona jest właściwość Naczelnego Sądu Administracyjnego. Stosownie do art. 15 § 1 pkt 4 w zw. z art. 4 p.p.s.a., rozstrzyganie sporów o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego podlega kognicji Naczelnego Sądu Administracyjnego. Powyższe skutkuje stwierdzeniem niedopuszczalności skargi i jej odrzuceniem na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a., który stanowi, że skarga podlega odrzuceniu, jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego.