II SAB/Wa 88/21

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Agnieszka Góra-Błaszczykowska po rozpoznaniu w dniu 15 kwietnia 2021 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. D. na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Ministra Obrony Narodowej w sprawie wniosku z dnia [...] stycznia 2020 r. o wydanie dokumentów z teczki akt personalnych i ustalenie postanawia : odrzucić skargę

Pismem z dnia [...] grudnia 2020 r. (data nadania w urzędzie pocztowym) J. D. (zwany dalej: skarżący), wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Ministra Obrony Narodowej (zwany dalej: Minister, organ) w sprawie wniosku z dnia [...] stycznia 2020 r. o wydanie dokumentów z teczki akt personalnych. W treści skargi skarżący podał, iż wnioskiem z dnia [...] stycznia 2020 r. wystąpił do Dyrektora Departamentu Kadr MON z żądaniem wydania jego teczki akt personalnych, wyciągu z rozkazu personalnego Szefa Departamentu Kadr MON nr [...] z dnia [...] stycznia 1991 r. w sprawie zwolnienia skarżącego z zawodowej służby wojskowej i przeniesienia do rezerwy oraz opinii specjalnej Komendanta WSOWŁ na okoliczność zwolnienia skarżącego z zawodowej służby wojskowej i przeniesienia do rezerwy. Zażądał także ustalenia (określonej przez niego) daty rozwiązania z nim stosunku służbowego. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o odrzucenie skargi podnosząc, iż sprawa nie podlega kognicji sądu administracyjnego. Podniósł także, iż na powyższy wniosek organ udzielił stosownej odpowiedzi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Przystępując do rozpoznania skargi sąd administracyjny w pierwszej kolejności bada, czy zaskarżony akt lub czynność organu administracji publicznej podlega kontroli tego sądu. Skarga jest dopuszczalna, gdy przedmiot sprawy należy do właściwości sądu, skargę wniesie uprawniony podmiot, oraz gdy spełnia ona wymogi formalne i została złożona w terminie. Stwierdzenie braku którejkolwiek z wymienionych przesłanek dopuszczalności zaskarżenia uniemożliwia nadanie skardze dalszego biegu, co w konsekwencji prowadzi do jej odrzucenia. Bezczynność (przewlekłość postępowania) ma miejsce wówczas, gdy w ustalonym terminie organ nie podjął żadnych czynności w sprawie lub opieszale prowadził postępowanie i mimo ustawowego obowiązku nie zakończył go wydaniem w terminie stosownego aktu albo nie podjął odpowiedniej czynności. Spełnienie tych przesłanek czyni skargę zasadną, gdy w dniu wniesienia skargi, jak i w dniu orzekania organ w dalszym ciągu pozostaje w bezczynności. Warunkiem dopuszczalności skargi na bezczynność organu jest przede wszystkim wystąpienie podstawy prawnej do określonego zachowania się organu wobec żądania strony. Skarga na bezczynność organu lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organ dopuszczalna jest tylko w takich granicach, w jakich służy skarga do sądu administracyjnego na decyzje, postanowienia, akty i czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa oraz pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w sprawach indywidualnych, jak również w sprawach dotyczących innych niż ww. akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w Kodeksie postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI Ordynacji podatkowej oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw, czyli w granicach zakreślonych przez art. 3 § 2 pkt 8 i 9 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm., zwana dalej: p.p.s.a.). Zatem zaskarżenie bezczynności jest dopuszczalne w takim zakresie, w jakim dopuszczalne jest zaskarżenie decyzji, postanowienia, innych aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej oraz pisemnych interpretacji przepisów prawa podatkowego. Jak wynika z treści wniosku skarżący złożył skargę w związku z nieudostępnieniem mu przez organ jego teczki akt osobowych, a więc brak działania w postaci czynności matrialnoprawnej udostępnienia akt. Sprawy dotyczące gromadzenia przez pracodawcę akt osobowych zostały uregulowane w sposób zupełny przez przepisy prawa pracy (art. 94 kodeksu pracy). Sprawa, w której pracownik domaga się od pracodawcy zachowań w zakresie udostępnienia dokumentacji zatrudnieniowej, należy do kategorii spraw z zakresu prawa pracy, a konkretnie spraw o roszczenie ze stosunku pracy (art. 476 § 1 pkt 1 kodeksu postępowania cywilnego), co nadaje jej równocześnie przymiot sprawy cywilnej w rozumieniu art. 1 kodeksu postępowania cywilnego. Zaskarżona w niniejszej sprawie przewlekłość postępowania przed organem nie mieści się w kompetencjach sądu administracyjnego, a zatem nie może być przedmiotem kontroli tegoż sądu, gdyż kwestionowana przewlekłość nie mieści się w kategorii aktów i czynności z zakresu administracji publicznej wskazanych w art. 3 § 2 pkt 1 - 4a p.p.s.a., których zaniechanie podlega skardze na bezczynność organu. W konsekwencji skoro czynności, których domaga się skarżący nie stanowią żadnego z aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej, to skarga jako niepodlegająca jurysdykcji sądowoadministracyjnej, nie może być przedmiotem oceny przez sąd administracyjny. Również żądanie ustalenia (określonej) daty rozwiązania stosunku służbowego ze skarżącym jest roszczeniem ze stosunku pracy, dla którego rozpoznania właściwy jest sąd powszechny. Mając na uwadze powołane okoliczności, Sąd działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.