II SAB/Wa 845/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Iwona Maciejuk (spr.), Sędzia WSA Ewa Marcinkowska, Asesor WSA Mateusz Rogala, , po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 14 stycznia 2026 r. sprawy ze skargi W. I. na bezczynność Głównego Geodety Kraju w przedmiocie rozpoznania wniosku z dnia [...] października 2024 r. o udostępnienie informacji publicznej oddala skargę

W. I. w dniu [...] października 2024 r., za pośrednictwem e-PUAP, złożył do Głównego Urzędu Geodezji i Kartografii wniosek o udostępnienie 1. Zaakceptowanego przez Zamawiającego, szczegółowego harmonogramu realizacji Przedmiotu Zamówienia wraz z listy produktów zamówienia do realizacji, związanego Etapem Zarządczym nr [...] wynikającym z umowy z dnia [...].07.2023 r. no Rozbudowę Zintegrowanego Systemu Informacji o Nieruchomościach (ZSIN) oraz świadczenie usług Asysty Technicznej; 2. Raportu z przeprowadzonej analizy stanu obecnego ZSIN wynikającego z realizacji Etapu Zarządczego nr [...] w ramach ww. umowy. 3. Przedstawioną do akceptacji oraz zaakceptowaną, zaktualizowaną dokumentację ZSIN w zakresie projektu funkcjonalnego, technicznego i modelu bazy danych EGiB, wynikającą z realizacji Etapu Zarządczego nr [...] w ramach ww. umowy. 4. Inne dokumenty odebrane przez Zamawiającego w ramach Etapu Zarządczego [...] 5. Informacji, które zadania zostały zrealizowane w ramach Etapu Zarządczego [...] 6. Dokumentów odebranych przez Zamawiającego w ramach Etapu Zarządczego [...] Organ w odpowiedzi pismem z dnia 17 października 2024 r. poinformował, na podstawie art. 13 ust. 2 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. z 2022 poz. 902.), zwanej dalej u.d.i.p., że udostępnienie wnioskowanych informacji nie jest możliwe w terminie 14 dni od dnia otrzymania wniosku, tj. w terminie wskazanym w art. 13 ust. 1 powyższej ustawy i nastąpi w terminie nie dłuższym niż 2 miesiące od dnia złożenia wniosku. Organ wskazał, że powodem braku możliwości udostępnienia informacji w terminie podstawowym jest konieczność podjęcia niezbędnych czynności sprawdzających polegających na analizie zakresu merytorycznego żądanych informacji. Podniósł, że złożoność wnioskowanych informacji, oraz fakt, że ich przygotowanie wymaga dokonania analiz posiadanych dokumentów pod względem zasadności ich udostępnienia. Wskazał, że przygotowanie odpowiedzi na wniosek nie jest procesem automatycznym i wymaga dodatkowego zaangażowania pracowników Departamentu Informatyzacji. W tej sytuacji żeby nie dopuścić do dezorganizacji bieżącej pracy, wyznaczono dłuższy, 2 miesięczny termin udostępnienia wnioskowanych informacji (który upłynie 3 grudnia 2024 r.) Wskazano, że nowy termin udostępnienia wnioskowanych informacji mieście się jednocześnie w terminie maksymalnym wynikającym z art. 13 ust. 2 ustawy. Pismem z dnia 3 grudnia 2024 r. organ poinformował następnie wnioskodawcę, że żądane we wniosku dokumenty nie stanowią informacji publicznej. Mają one charakter dokumentacji technicznej opisującej sposób działania produktu lub usługi i zostały wytworzone jako rezultat umowy o zamówienie publiczne. Dokumenty te zostały stworzone w celu opisania językiem technicznym zastosowania, funkcjonalności lub architektury produktu, systemu lub usługi. Dokumentacja techniczna wytworzona w wykonaniu zamówienia publicznego nie mieści się w pojęciu informacji publicznej określonym w art. 1 ust. 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. z 2022 r. poz. 902.). Informacje techniczne, dotyczące sposobu funkcjonowania danego narzędzia użytkowanego przez organ nie stanowią informacji publicznej, co jest uzasadnione m in. potrzebą zapewnienia bezpieczeństwa i integralności danego narzędzia przed ingerencją wewnętrzną, jak i zewnętrzną. W. I. pismem z dnia 12 grudnia 2024 r. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na bezczynność Głównego Geodety Kraju w przedmiocie rozpatrzenia wniosku z dnia [...] października 2024 r. o udostępnienie informacji publicznej. Zarzucił naruszenie 1) art. 19 ust. 2 Międzynarodowego Paktu Praw Obywatelskich i Politycznych (dalej jako: "MPPOIP") w zakresie w jakim przepis ten stanowi o prawie do swobodnego wyrażania opinii obejmującego swobodę poszukiwania, otrzymywania i rozpowszechniania wszelkich informacji i poglądów, bez względu na granice państwowe, ustnie, pismem lub drukiem, w postaci dzieła sztuki bądź w jakikolwiek inny sposób według własnego wyboru, poprzez jego niezastosowanie i nieudostępnienie na wniosek informacji podlegającej udostępnieniu, co w konsekwencji doprowadziło do nieuzasadnionego ograniczenia prawa człowieka do informacji, 2) art. 61 ust. 1 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 2 kwietnia 1997 r. w zakresie, w jakim przepis ten stanowi podstawę prawa do uzyskiwania informacji poprzez błędne zastosowanie, polegające na nieudostępnieniu informacji podlegającej udostępnieniu na wniosek, 3) art. 10 ust. 1 w zw. z art. 13 ust. 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji do publicznej (dalej jako: "UDIP") w zakresie, w jakim przepis ten stanowi o tym, że informacja, która nie została udostępniona w Biuletynie Informacji Publicznej, lub portalu danych, jest udostępniana na wniosek, a podmiot jest zobowiązany w terminie 14 dni od dnia złożenia wniosku do udostępnienia informacji lub poinformowania wnioskodawcy o przedłużeniu terminu potrzebnego na rozpatrzenie wniosku, poprzez jego niezastosowanie i nieudostępnienie informacji w zakreślonym ustawowo terminie. Wniósł o stwierdzenie, że organ dopuścił się bezczynności, zobowiązanie organu do załatwienia wniosku niezwłocznie, nie później jednak niż w terminie 14 dni od uprawomocnienia się wyroku, zasądzenie od organu kosztów postępowania według norm przepisanych. W uzasadnieniu skarżący podniósł, że przedmiotem złożonego wniosku jest informacja podlegająca udostępnieniu. Artykuł 61 ust. 1 Konstytucji RP stanowi normatywną podstawę prawa do informacji. W ocenie skarżącego, przedmiotem złożonego wniosku było udostępnienie informacji podlegającej udostępnieniu. Z powodu nieudostępnienia tych informacji zgodnie z wnioskiem organ pozostaje w bezczynności, co sprawia, że niniejsza skarga jest zasadna i konieczna. Główny Geodeta Kraju, reprezentowany przez radcę prawnego, w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie. Organ podniósł, że wniosek nie dotyczy informacji publicznej. Dokumenty, których udostępnienia żąda skarżący mają charakter dokumentacji technicznej opisującej sposób działania produktu lub usługi. Dokumenty te zostały stworzone w celu opisania językiem technicznym zastosowania, funkcjonalności lub architektury produktu, systemu lub usługi. Informacje techniczne, dotyczące sposobu funkcjonowania narzędzia użytkowanego przez organ nie stanowią informacji publicznej. Wynika to m.in. z konieczności zapewnienia bezpieczeństwa i integralności danego narzędzia, w tym zabezpieczenia go przed nieuprawnioną ingerencją. Tego typu informacje dotyczą wewnętrznych, i to technicznych, aspektów funkcjonowania organu - ściślej urzędu zapewniającego jego obsługę. Niezależnie od powyższego rezultat zamówienia publicznego, co do zasady, nie stanowi informacji publicznej. Gdy zamawiany jest np. program komputerowy to informację publiczną stanowią dokumenty związane z udzielaniem zamówienia, w tym umowa. Nie stanowi zaś takiej informacji sam zamówiony program; na podstawie ustawy nie przysługuje uprawnienie do uzyskania np. zamówionego programu komputerowego, czy egzemplarza dokumentacji związanej z takim programem. Podobnie ma się rzecz z innymi niematerialnymi rezultatami umów o zamówienie publiczne. Niematerialność rezultatu zamówienia nie przenosi go bynajmniej do kategorii informacji publicznej. W kategoriach prawnych niematerialny rezultat zamówienia publicznego musi być traktowany tak samo jak każdy inny rezultat. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Sprawa została rozpoznana na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym, stosownie do treści art. 119 pkt 4 i art. 120 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2024 r., poz. 935), zwanej dalej także p.p.s.a. Pierwszy z ww. przepisów stanowi, że sprawa może być rozpoznana w trybie uproszczonym, jeżeli przedmiotem skargi jest bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania. Natomiast w myśl art. 120 p.p.s.a. w trybie uproszczonym sąd rozpoznaje sprawy na posiedzeniu niejawnym w składzie trzech sędziów. Zgodnie z treścią art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t.j. Dz. U. z 2024 r., poz. 1267), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę zgodności z prawem działalności administracji publicznej, która w myśl art. 1 p.p.s.a. odbywa się na zasadach określonych w przepisach tej ustawy. Zgodnie z art. 3 § 2 pkt 8 p.p.s.a., kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje m.in. orzekanie w sprawach skarg na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a. Skarga jest dopuszczalna. W orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego prezentowany jest pogląd, zgodnie z którym skarga na bezczynność w przedmiocie dostępu do informacji publicznej nie musi być poprzedzona żadnym środkiem zaskarżenia (v. wyrok NSA z dnia 24 maja 2006 r. sygn. akt l OSK 601/05 LEX nr 236545, postanowienie NSA z dnia 3 października 2007 r. sygn. akt I OSK 1382/07, orzeczenia.nsa.gov.pl). Pogląd ten pozostaje aktualny w obecnym stanie prawnym (v. wyrok NSA z dnia 16 marca 2021 r. sygn. akt III OSK 86/21, orzeczenia.nsa.gov.pl) i prezentuje go także Sąd rozpoznający niniejszą sprawę. Skarżący kwestionuje w niniejszej sprawie bezczynność Głównego Geodety Kraju w przedmiocie rozpatrzenia wniosku z dnia [...] października 2024 r. o udostępnienie informacji publicznej. Przepisy p.p.s.a. nie definiują pojęcia bezczynności. W piśmiennictwie przyjmuje się jednak, że bezczynność organu administracji publicznej zachodzi wówczas, gdy w prawnie ustalonym terminie organ ten nie podjął żadnych czynności w sprawie lub wprawdzie prowadził postępowanie, ale - mimo istnienia ustawowego obowiązku - nie zakończył go wydaniem w terminie decyzji, postanowienia lub też innego aktu lub nie podjął stosownej czynności określonej w art. 3 § 2 pkt 1-4a p.p.s.a. (T. Woś [w:] T. Woś, H. Knysiak-Molczyk, M. Romańska, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2011, s. 109). Skarga na bezczynność ma na celu doprowadzenie do wydania przez organ oczekiwanego przez stronę aktu lub podjęcia określonej czynności. Skarga taka wnoszona jest wówczas, gdy organ wprawdzie prowadzi postępowanie, ale – mimo ustawowego obowiązku – nie kończy go wydaniem stosownego aktu ani nie podejmuje właściwej czynności, której domaga się strona (por. B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, publ. LEX nr 148427 i nr 148280). Dla stwierdzenia bezczynności organu w zakresie wydania stosownego aktu lub podjęcia czynności nie ma znaczenia fakt, z jakich powodów organ zwleka z realizacją wniosku, a w szczególności, czy zwłoka spowodowana jest zawinioną lub też niezawinioną opieszałością organu. Wnioskodawca ma prawo kwestionowania bezczynności organu zawsze, gdy uznaje, że żądane przez niego informacje są informacjami publicznymi i powinny być udostępnione w trybie ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (t.j. Dz. U. z 2022 r. poz. 902), zwana dalej u.d.i.p. Ustawa o dostępie do informacji publicznej służy realizacji konstytucyjnego prawa dostępu do wiedzy na temat funkcjonowania organów władzy publicznej. Używając w art. 2 ust. 1 pojęcia "każdemu", ustawodawca precyzuje zastrzeżone w Konstytucji RP obywatelskie uprawnienie, wskazując, że każdy może z niego skorzystać na określonych w tej ustawie zasadach. Ustawa ta reguluje zasady i tryb dostępu do informacji, mających walor informacji publicznych, wskazuje, w jakich przypadkach dostęp do informacji publicznej podlega ograniczeniu oraz kiedy żądane przez wnioskodawcę informacje nie mogą zostać udostępnione. Ustawa znajduje zastosowanie jedynie w sytuacjach, gdy spełniony jest jej zakres podmiotowy i przedmiotowy. Zakres podmiotowy wyznacza wykonywanie zadań publicznych przez adresata wniosku (art. 4 ust. 1 u.d.i.p.), zaś zakres przedmiotowy obejmuje pojęcie "informacji publicznej" (art. 1 ust. 1 i art. 6 u.d.i.p). Zgodnie z brzmieniem art. 4 ust. 1 u.d.i.p. obowiązane do udostępnienia informacji publicznej są władze publiczne oraz inne podmioty wykonujące zadania publiczne, w szczególności: 1) organy władzy publicznej, 2) organy samorządów gospodarczych i zawodowych, 3) podmioty reprezentujące zgodnie z odrębnymi przepisami Skarb Państwa, 4) podmioty reprezentujące państwowe osoby prawne albo osoby prawne samorządu terytorialnego oraz podmioty reprezentujące inne państwowe jednostki organizacyjne albo jednostki organizacyjne samorządu terytorialnego, 5) podmioty reprezentujące inne osoby lub jednostki organizacyjne, które wykonują zadania publiczne lub dysponują majątkiem publicznym, oraz osoby prawne, w których Skarb Państwa, jednostki samorządu terytorialnego lub samorządu gospodarczego albo zawodowego mają pozycję dominującą w rozumieniu przepisów o ochronie konkurencji i konsumentów. Stosownie do art. 4 ust. 3 u.d.i.p. obowiązane do udostępniania informacji publicznej są podmioty, o których mowa w ust. 1 i 2, będące w posiadaniu takich informacji. Przepis art. 4 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p. stanowi, że do udostępniania informacji publicznej obowiązane są władze publiczne oraz inne podmioty wykonujące zadania publiczne, w szczególności organy władzy publicznej. W sprawie jest bezsporne, że Główny Geodeta Kraju jest podmiotem zobowiązanym do udostępniania informacji publicznej na gruncie art. 4 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p. Stosownie bowiem do treści art. 6 ust. 1 i ust. 3 ustawy z dnia 17 maja 1989 r. Prawo geodezyjne i kartograficzne (Dz. U. z 2024 r., poz. 1151 ze zm.), centralnym organem administracji rządowej właściwym w sprawach geodezji i kartografii jest Główny Geodeta Kraju, który wykonuje swoje zadania przy pomocy Głównego Urzędu Geodezji i Kartografii. Zadania Głównego Geodety Kraju określone są w art. 7a powołanej ustawy. Organ ten m.in. nadzoruje realizację polityki państwa w zakresie geodezji i kartografii. Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej w art. 61 ust. 1 stanowi, że obywatel ma prawo do uzyskiwania informacji o działalności organów władzy publicznej oraz osób pełniących funkcje publiczne. Prawo to obejmuje również uzyskiwanie informacji o działalności organów samorządu gospodarczego i zawodowego, a także innych osób oraz jednostek organizacyjnych w zakresie, w jakim wykonują one zadania władzy publicznej i gospodarują mieniem komunalnym lub majątkiem Skarbu Państwa. Prawo do uzyskiwania informacji obejmuje dostęp do dokumentów oraz wstęp na posiedzenia kolegialnych organów władzy publicznej pochodzących z powszechnych wyborów, z możliwością rejestracji dźwięku lub obrazu (art. 61 ust. 2 Konstytucji RP). Ograniczenie prawa, o którym mowa w art. 61 ust. 1 i 2 Konstytucji RP, może nastąpić wyłącznie ze względu na określone w ustawach ochronę wolności i praw innych osób i podmiotów gospodarczych oraz ochronę porządku publicznego, bezpieczeństwa lub ważnego interesu gospodarczego państwa (art. 61 ust. 3). Informacją publiczną jest każda informacja o sprawach publicznych (art. 1 ust. 1 u.d.i.p.), a w szczególności o sprawach wymienionych w art. 6 u.d.i.p. W orzecznictwie sądów administracyjnych przyjmuje się szerokie pojęcie informacji publicznej uznając za informację publiczną każdą wiadomość dotyczącą faktów i danych, wytworzoną przez władze publiczne oraz osoby pełniące funkcje publiczne, a także inne podmioty, które tę władzę realizują bądź gospodarują mieniem komunalnym lub majątkiem Skarbu Państwa w zakresie swoich kompetencji (v. wyrok NSA z dnia 30 października 2002 r., sygn. akt II SA 1956/02, LEX nr 78062, wyrok NSA z dnia 7 grudnia 2010 r., sygn. akt I OSK 1774/10, orzeczenia.nsa.gov.pl). Udostępnieniu podlega informacja publiczna w szczególności o podmiotach, o których mowa w art. 4 ust. 1, w tym o majątku, którym dysponują (art. 6 ust. 1 pkt 2 lit. f u.d.i.p.), zasadach funkcjonowania podmiotów, o których mowa w art. 4 ust. 1, w tym o trybie działania władz publicznych i ich jednostek organizacyjnych (art. 6 ust. 1 pkt 3 lit. a u.d.i.p.), danych publicznych, w tym m.in. treść i postać dokumentów urzędowych, w szczególności treść aktów administracyjnych i innych rozstrzygnięć, dokumentacja przebiegu i efektów kontroli oraz wystąpienia, stanowiska, wnioski i opinie podmiotów ją przeprowadzających, treść orzeczeń sądów powszechnych, Sądu Najwyższego, sądów administracyjnych, sądów wojskowych, trybunału Konstytucyjnego i Trybunału Stanu (art. 6 ust. 1 pkt 4 lit. a u.d.i.p.). Nie oznacza to jednak, że u.d.i.p. umożliwia każdemu podmiotowi dostęp do każdej informacji i każdego dokumentu niezależnie od tego, jakim celom informacja bądź dokument służy. W sprawie niniejszej skarżący żądał udostępnienia Zaakceptowanego przez Zamawiającego, szczegółowego harmonogramu realizacji Przedmiotu Zamówienia wraz z listą produktów zamówienia do realizacji, związanego Etapem Zarządczym nr [...] wynikającym z umowy z dnia [...].07.2023 r. na Rozbudowę Zintegrowanego Systemu Informacji o Nieruchomościach (ZSIN) oraz świadczenie usług Asysty Technicznej; Raportu z przeprowadzonej analizy stanu obecnego ZSIN wynikającego z realizacji Etapu Zarządczego nr [...] w ramach ww. umowy. Przedstawioną do akceptacji oraz zaakceptowaną, zaktualizowaną dokumentację ZSIN w zakresie projektu funkcjonalnego, technicznego i modelu bazy danych EGiB, wynikającą z realizacji Etapu Zarządczego nr [...] w ramach ww. umowy. Inne dokumenty odebrane przez Zamawiającego w ramach Etapu Zarządczego 1. Informacji, które zadania zostały zrealizowane w ramach Etapu Zarządczego 2. Dokumentów odebranych przez Zamawiającego w ramach Etapu Zarządczego 2. W odpowiedzi na ten wniosek organ, w wyznaczonym dodatkowym terminie, zgodnie z art. 13 u.d.i.p., pismem z dnia 3 grudnia 2024 r. poinformował wnioskodawcę, że żądane informacje nie stanowią informacji publicznej, albowiem "mają one charakter dokumentacji technicznej opisującej sposób działania produktu lub usługi i zostały wytworzone jako rezultat umowy o zamówienie publiczne. Dokumenty te zostały stworzone w celu opisania językiem technicznym zastosowania, funkcjonalności lub architektury produktu, systemu lub usługi. Dokumentacja techniczna wytworzona w wykonaniu zamówienia publicznego nie mieści się w pojęciu informacji publicznej (...). Informacje techniczne, dotyczące sposobu funkcjonowania danego narzędzia użytkowanego przez organ nie stanowią informacji publicznej, co jest uzasadnione m in. potrzebą zapewnienia bezpieczeństwa i integralności danego narzędzia przed ingerencją wewnętrzną, jak i zewnętrzną." W odniesieniu do powyższego, wskazania wymaga, że żądane informacje dotyczą Zintegrowanego Systemu Informacji o Nieruchomościach i jego rozbudowy. Zgodnie z art. 24b ust. 1 ustawy Prawo geodezyjne i Kartograficzne, Główny Geodeta Kraju, we współpracy ze starostami, wojewodami i marszałkami województw oraz Ministrem Sprawiedliwości, ministrem właściwym do spraw informatyzacji, ministrem właściwym do spraw wewnętrznych, ministrem właściwym do spraw finansów publicznych, ministrem właściwym do spraw środowiska, ministrem właściwym do spraw klimatu, Prezesem Głównego Urzędu Statystycznego oraz Prezesem Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa, tworzy i utrzymuje zintegrowany system informacji o nieruchomościach, będący systemem teleinformatycznym, umożliwiającym w szczególności: 1) prowadzenie centralnego repozytorium kopii zbiorów danych ewidencji gruntów i budynków; 2) monitorowanie w skali poszczególnych województw oraz całego kraju spójności i jakości zbiorów danych ewidencji gruntów i budynków; 3) wymianę danych w formie dokumentów elektronicznych między ewidencją gruntów i budynków a innymi rejestrami publicznymi, takimi jak: księga wieczysta, państwowy rejestr granic i powierzchni jednostek podziałów terytorialnych kraju, krajowy rejestr urzędowy podziału terytorialnego kraju, krajowy rejestr urzędowy podmiotów gospodarki narodowej, krajowy system ewidencji producentów, ewidencji gospodarstw rolnych oraz ewidencji wniosków o przyznanie płatności, w zakresie niezbędnym do prowadzenia tych rejestrów publicznych, a także przekazywanie w formie dokumentów elektronicznych zawiadomień o zmianach danych, dokonywanych w poszczególnych rejestrach publicznych, mających znaczenie dla innych rejestrów publicznych włączonych do zintegrowanego systemu informacji o nieruchomościach; 4) dokonywanie przez sądy prowadzące księgi wieczyste sprawdzeń, o których mowa w art. 6268 § 4 Kodeksu postępowania cywilnego; 5) weryfikację zgodności danych ewidencji gruntów i budynków z danymi zawartymi w: księgach wieczystych, Powszechnym Elektronicznym Systemie Ewidencji Ludności, krajowym rejestrze urzędowym podmiotów gospodarki narodowej oraz krajowym rejestrze urzędowym podziału terytorialnego kraju, a także pozyskiwanie danych zawartych w tych rejestrach na potrzeby ewidencji gruntów i budynków; 6) udostępnianie organom administracji publicznej oraz innym podmiotom, realizującym zadania publiczne na podstawie odrębnych przepisów albo na skutek ich powierzenia lub zlecenia przez organ administracji publicznej, danych ewidencji gruntów i budynków, niezbędnych do realizacji przez te podmioty zadań publicznych, a także sądom na potrzeby prowadzonych postępowań; 7) przeprowadzanie analiz przestrzennych na zbiorach danych ewidencji gruntów i budynków obejmujących obszary większe niż jeden powiat. Natomiast sposób, tryb i standardy techniczne tworzenia i prowadzenia zintegrowanego systemu informacji o nieruchomościach, zwanego dalej "ZSIN" określa rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 14 października 2022 r. w sprawie zintegrowanego systemu informacji o nieruchomościach (Dz. U. z 2022 r., poz. 2469). Zgodnie z § 6 ust. 1 tego rozporządzenia, ZSIN prowadzony na podstawie przepisów dotychczasowych staje się ZSIN w rozumieniu niniejszego rozporządzenia. Stosownie zaś do § 6 ust. 2 rozporządzenia, Główny Geodeta Kraju dostosuje ZSIN prowadzony na podstawie przepisów dotychczasowych do przepisów niniejszego rozporządzenia w terminie do dnia 31 grudnia 2024 r. W sprawie niniejszej, choć sam ZSIN stanowi narzędzie wykorzystywane przez władze publiczne i Główny Geodeta Kraju jest podmiotem, na który nałożony został obowiązek jego dostosowania do przepisów powołanego rozporządzenia, nie daje podstaw do wyprowadzenia twierdzenia, że informacje żądane przez wnioskodawcę we wniosku złożonym [...] października 2024 r. stanowią informacje o sprawie publicznej. Sąd rozpoznający niniejszą sprawę, po zapoznaniu się z żądanymi przez wnioskodawcę dokumentami, nadesłanymi przez organ do Sądu na płycie CD (niepodlegającymi udostępnieniu skarżącemu), w celu oceny zasadności skargi stwierdził, że żądane dokumenty nie stanowią informacji publicznej. Sąd, na podstawie analizy treści nadesłanych na płycie CD dokumentów stwierdził, że w istocie żądane przez wnioskodawcę dokumenty stanowią dokumentację techniczną, która opisuje działanie danego produktu, usługi. Wszystkie żądane dokumenty stanowią przy tym informacje o pewnych etapach wypracowania ZSIN i nie zawierają informacji o sposobie załatwiania spraw publicznych. Żądane dokumenty nie stanowią oczywiście zapisków roboczych traktowanych w orzecznictwie sądowym jak dokumentacja wewnętrzna (v. wyrok NSA z dnia 19 grudnia 2024 r. sygn. akt III OSK 18867/23, orzeczenia.nsa.gov.pl), jednakże zdaniem Sądu rozpoznającego niniejszą sprawę, żądana we wniosku dokumentacja ma charakter techniczny i stanowi taki rodzaj aktywności organu, który nie jest nośnikiem informacji publicznej. Okoliczność wytworzenia żądanej we wniosku dokumentacji w ramach realizacji umowy o zamówienie publiczne niczego w sprawie nie zmienia, albowiem mamy do czynienia z informacjami technicznymi. Nie każda informacja wykorzystywana w działalności organu ma charakter informacji o sprawie publicznej. Żądane we wniosku dokumenty w istocie, jak wskazywał to organ w odpowiedzi do wnioskodawcy z dnia [...] grudnia 2024 r., opisują językiem technicznym zastosowanie, funkcjonalności lub architekturę produktu, czy usługi. W ocenie Sądu rozpoznającego niniejszą sprawę cała nadesłana na płycie CD dokumentacja stanowi w istocie techniczny opis funkcjonowania systemu ZSIN i nie stanowi sprawy publicznej. Odróżnić należy bowiem informację dotyczącą wykorzystywania ZSIN w działalności publicznej od informacji dotyczących tworzenia ZSIN w aspekcie technicznym. Tego rodzaju informacje zdaniem składu orzekającego informacji publicznej nie stanowią. Kwestia celów ZSIN, które stanowią realizację celu publicznego i są określone w Prawie geodezyjnym i kartograficznym, tj. m.in. umożliwienie prowadzenia centralnego repozytorium kopii zbiorów danych ewidencji gruntów i budynków; czy wymiana danych w formie dokumentów elektronicznych między ewidencją gruntów i budynków a innymi rejestrami publicznymi, takimi jak: księga wieczysta, państwowy rejestr granic i powierzchni jednostek podziałów terytorialnych kraju, krajowy rejestr urzędowy podziału terytorialnego kraju, krajowy rejestr urzędowy podmiotów gospodarki narodowej, krajowy system ewidencji producentów, ewidencji gospodarstw rolnych oraz ewidencji wniosków o przyznanie płatności, w zakresie niezbędnym do prowadzenia tych rejestrów publicznych, a także przekazywanie w formie dokumentów elektronicznych zawiadomień o zmianach danych, dokonywanych w poszczególnych rejestrach publicznych, mających znaczenie dla innych rejestrów publicznych włączonych do zintegrowanego systemu informacji o nieruchomościach, nie może być utożsamiana z informacjami żądanymi w niniejszej sprawie przez wnioskodawcę, które są informacjami technicznymi nie mającymi charakteru informacji o sprawie publicznej. Okoliczność, że żądana dokumentacja dotycząca w istocie technicznych aspektów systemu ZSIN została wytworzona jako rezultat umowy o zamówienie publiczne nie przesądza w tym konkretnym przypadku o publicznym charakterze żądanych we wniosku informacji. Nadesłane dokumenty, żądane we wniosku skarżącego, potwierdzają zdaniem składu orzekającego, że dane w nich zawarte nie stanowią sprawy publicznej. Założeniem ustawy o dostępie do informacji publicznej było zapewnienie w drodze dostępu do informacji publicznej społecznej kontroli nad działalnością m.in. organów administracji publicznej (por. wyrok NSA z dnia 4 sierpnia 2015 r. sygn. akt I OSK 1645/14). Prawo do informacji publicznej to jednak prawo do informacji o działalności podmiotów wskazanych w Konstytucji RP, tj. o takiej aktywności tych podmiotów, która jest ukierunkowana na wypełnianie określonych zadań publicznych i realizowanie określonych interesów i celów publicznych, co nie jest tożsame z każdym przejawem aktywności tych organów. I o ile ustawa o dostępie do informacji publicznej daje prawo do uzyskania informacji o sprawach publicznych, to jednak nie przyznaje uprawnienia do otrzymania każdej informacji będącej w posiadaniu adresata wniosku. Nie wszystkie bowiem działania podmiotów wymienionych w art. 61 ust. 1 Konstytucji RP będą związane z powstaniem informacji publicznej. Oznacza to, że część dokumentów służących jedynie potrzebom podmiotu zobowiązanego, pomimo że jest związana z jego działalnością, nie jest informacją publiczną i nie podlega udostępnieniu (por. wyroki Naczelnego Sądu Administracyjnego z: 15 lipca 2010 r. sygn. akt I OSK 707/10, 27 stycznia 2012 r. sygn. akt I OSK 2130/11, 29 lutego 2012 r., sygn. akt I OSK 2196/11, 25 marca 2014 r. sygn. akt I OSK 2320/130, 13 czerwca 2014 r., sygn. akt I OSK 2914/19). Podkreślenia wymaga, że obywatel ma prawo do uzyskiwania informacji o działalności organów władzy publicznej oraz osób pełniących funkcje publiczne. Celem u.d.i.p. jest zapewnienie transparentności życia publicznego przez wprowadzenie elementu kontroli społecznej. Jednakże żądane we wniosku dokumenty, jak o tym była już mowa wyżej, nie przedstawiają stanowiska organu w przedmiocie rozstrzygnięcia jakichkolwiek spraw publicznych. W świetle wszystkich przedstawionych okoliczności Sąd stwierdził, że organ prawidłowo poinformował wnioskodawcę, w terminie wyznaczonym zgodnie z art. 13 u.d.i.p., o tym, że żądane we wniosku dokumenty nie stanowią informacji publicznej. Zgodnie z art. 13 ust. 1 u.d.i.p., udostępnienie informacji publicznej następuje bez zbędnej zwłoki, nie później jednak niż w terminie 14 dni od dnia złożenia wniosku, z zastrzeżeniem ust. 2 i art. 15 ust. 2. Stosownie do ust. 2, jeżeli informacja publiczna nie może być udostępniona w terminie określonym w ust. 1, podmiot obowiązany do jej udostępnienia powiadamia w tym terminie o powodach opóźnienia oraz o terminie, w jakim udostępni informację, nie dłuższym jednak niż 2 miesiące od dnia złożenia wniosku. W sprawie tej organ podjął działania w ustawowym terminie 14 dni. Pismem z dnia 17 października 2024 r. poinformował wnioskodawcę, że udostępnienie wnioskowanych informacji nie jest możliwe w terminie 14 dni od dnia otrzymania wniosku, albowiem konieczne jest dokonanie analizy zakresu merytorycznego żądanych informacji. Wskazano także na złożoność wnioskowanych informacji, co znajduje potwierdzenie w dokumentach przedstawionych przez organ Sądowi do oceny zasadności skargi. Powyższe stanowi wystarczające - na gruncie stanu faktycznego tej sprawy i ilości dokumentów wnioskowanych przez skarżącego, przedstawionych Sądowi - uzasadnienie dokonanego przez organ wyznaczenia terminu dokonania czynności do dnia 3 grudnia 2024 r. Organ nie pozostawał zatem w bezczynności na gruncie u.d.i.p. na dzień wniesienia skargi. Prawidłowo poinformował wnioskodawcę, że żądane informacje nie stanowią informacji publicznej. Z tych względów Sąd uznał skargę za niezasadną. Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 151 w zw. z art. 119 pkt 4 i art. 120 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł, jak w wyroku.