II SAB/Wa 819/25

22 października 2025 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący: sędzia WSA Andrzej Wieczorek po rozpoznaniu 15 października 2025 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. J. o wznowienie postępowania zakończonego wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 4 września 2025 r. sygn. akt II SAB/Wa 88/25 w sprawie ze skargi M. J. na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Prezesa Sądu Rejonowego dla [...] w [...] w przedmiocie rozpoznania wniosku z [...] lipca 2024 r. o udostępnienie informacji publicznej postanawia: odrzucić skargę o wznowienie postępowania.

M.J. (dalej: Skarżący) wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie (dalej: Sąd) skargę o wznowienie postępowania zakończonego wyrokiem Sądu z 4 września 2025 r. (sygn. akt II SAB/Wa 88/25) w sprawie ze skargi Skarżącego na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Prezesa Sądu Rejonowego dla [...] w [...] w przedmiocie rozpoznania wniosku z [...] lipca 2024 r. o udostępnienie informacji publicznej. Sąd zważył, co następuje. Skargę o wznowienie postępowania należało odrzucić jako niedopuszczalną. Na podstawie art. 280 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2024 r., poz. 935 ze zm.; dalej: p.p.s.a.) sąd bada na posiedzeniu niejawnym, czy skarga o wznowienie postępowania jest wniesiona w terminie i czy opiera się na ustawowej podstawie wznowienia. W braku jednego z tych wymagań sąd skargę o wznowienie postępowania odrzuci, w przeciwnym razie wyznaczy rozprawę (§ 1). Na żądanie sądu zgłaszający skargę o wznowienie postępowania obowiązany jest uprawdopodobnić okoliczności stwierdzające zachowanie terminu lub dopuszczalność wznowienia (§ 2). Z treści art. 280 § 1 p.p.s.a. wynika, że wskazanie i uprawdopodobnienie okoliczności umożliwiających stwierdzenie dopuszczalności lub zachowania terminu do wniesienia skargi o wznowienie postępowania stanowi jej podstawowy i konieczny element, którego brak determinuje jej odrzucenie. W art. 280 § 2 p.p.s.a. przewidziano możliwość wezwania skarżącego do uprawdopodobnienia okoliczności, o których mowa w art. 280 § 1 p.p.s.a.; norma ta znajduje zastosowanie, gdy skarżący niedostatecznie uprawdopodobnił okoliczności stwierdzające zachowanie terminu lub dopuszczalność wznowienia postępowania, natomiast nie wtedy, gdy skarżący w ogóle nie wskazał okoliczności stwierdzających zachowanie terminu do wniesienia skargi o wznowienie postępowania (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z 29 lipca 2005 r., sygn. akt II FSK 795/05, oraz B. Dauter, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2024, uw. 7 komentarza do art. 280 p.p.s.a.; podobnie: J.P. Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2011, pkt 7 komentarza do art. 280 p.p.s.a., oraz T. Woś [red.], Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2016, uw. 4 komentarza do art. 280 p.p.s.a.). W przedmiotowej skardze o wznowienie skarżący w ogóle nie wskazał konkretnego zdarzenia, które można by uznać za początek terminu do wniesienia skargi o wznowienie postępowania, poprzestając na wskazaniu sygnatury akt sprawy, której wznowienia się domaga. Mając na uwadze powyższe, Sąd postanowił na podstawie art. 280 § 1 p.p.s.a. jak w sentencji.