II SAB/Wa 778/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Arkadiusz Koziarski, Sędzia WSA Ewa Radziszewska-Krupa, Asesor WSA Anna Pośpiech–Kłak (spr.), , po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 30 stycznia 2026 r. sprawy ze skargi M. M. na bezczynność Prezesa Wojskowego Sądu Garnizonowego w [...] w przedmiocie rozpoznania wniosku z dnia [...] lipca 2025 r. o udostępnienie informacji publicznej oddala skargę

W dniu [...] lipca 2025 r. (poprzez ePUAP), M.M., zw. dalej "skarżącym", wskazując na przepisy ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. z 2022 r., poz. 902), zwrócił się do Prezesa Wojskowego Sądu Garnizonowego w [...]o udzielenie odpowiedzi na pytania zawarte w tym piśmie, tj.: 1. dlaczego, po raz kolejny, tak jak to miało miejsce w dniu [...] czerwca 2025 r., w dniu [...] lipca 2025 r. (poniedziałek pracujący) o godz. 17:16 nikt z pracowników Sądu nie pracował w Sekretariacie czy Biurze Podawczym Wojskowego Sądu Garnizonowego w [...] i nie mógł przyjąć mojego wniosku o dostęp do informacji publicznej pomimo, że na stronie internetowej sądu i w zarządzeniem Prezesa Wojskowego Sądu Garnizonowego w [...] nr [...] z dnia [...] listopada 2018 r., gdzie pracownik WSG w [...] wyznaczona/-y został/-a do pracy w godzinach popołudniowych wg grafiku i winna była być w miejscu pracy w godz. 16:00 - 18:00, a do czego ponadto obliguje Wojskowy Sąd Garnizonowy w [...] przepis § 21 ust. 1 i ust. 3 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 27 lutego 2006 r. w sprawie organizacji sądów wojskowych oraz ustalenia regulaminu wewnętrznego urzędowania tych sądów (t.j. Dz. U. z 2021 r., poz. 1455)? 2. dlaczego wyznaczeni do pracy w poniedziałki pracujące w godz. 16:00 - 18:00 pracownicy WSG [...] nie pozostają o których mowa w pkt 1 niniejszego wniosku w Sekretariacie i Biurze Podawczym Wojskowego Sądu Garnizonowego w [...], a pobierają oni wysokie wynagrodzenie za wykonywane przez nich obowiązki z publicznych pieniędzy, a co naraża na szkodę Skarb Państwa? Fakt ten można bardzo łatwo zweryfikować poprzez książkę pobieranych i zdawanych kluczy od pomieszczeń służbowych, systemu elektronicznego dostępu do stref, zapisu kamer monitoringu, rozpytanie żołnierzy pełniących służbę w Biurze Przepustek WSG w [...]. 3. dlaczego Pan jako osoba odpowiedzialna za prawidłowe funkcjonowanie WSG w [...] nie podjął żadnych czynności, które wykluczyłyby taki stan rzeczy, a do czego był Pan zobowiązany? 4. jaki jest koszt zakupu rocznej licencji na dostęp do systemu informacji prawnej [...] użytkowanego przez Wojskowy Sąd Garnizonowy w [...], który zakupiony został z publicznych pieniędzy Skarbu Państwa przez Wojskowy Sąd _ Garnizonowy w [...]? Proszę o podanie wskazanych informacji za okres od marca 2022 r, do chwili obecnej. 5. jaka jest liczba imiennych przypisanych dostępów do licencji systemu informacji prawnej [...]w ramach posiadanej przez Wojskowy Sąd Garnizonowy w [...] licencji, a który został zakupiony z publicznych pieniędzy Skarbu Państwa przez Wojskowy Sąd Garnizonowy w [...]? Proszę o podanie wskazanych informacji za okres od marca 2022 r. do chwili obecnej. 6. czy w okresie od marca 2022 r. do chwili obecnej osoby nie będące zatrudnione lub nie pełniące służby wojskowej w Wojskowym Sądzie Garnizonowym w [...] miały lub mają przypisane dostępy do licencji systemu informacji prawnej [...]w ramach licencji wykupionej przez WSG w [...]? 7. proszę o wskazanie z imienia i nazwiska wszystkich osób mających przypisany dostęp do licencji systemu informacji prawnej [...]w ramach licencji wykupionej przez WSG w [...], a które z posiadanych informacji wynika, że jest ich dwadzieścia. Proszę o podanie wskazanych powyżej informacji za okres od marca 2022 r. do chwili obecnej. 8. proszę o wskazanie adresów e-mail osób, które miały lub mają przypisany dostęp do licencji systemu informacji prawnej [...]w ramach licencji wykupionej przez WSG w [...] zakupionego z publicznych pieniędzy Skarbu Państwa przez Wojskowy Sąd Garnizonowy w [...] w okresie od marca 2022 r. do chwili obecnej. Pismem datowanym na dzień 6 sierpnia 2025 r. (doręczonym w dniu 13 sierpnia). Prezes Wojskowego Sądu Garnizonowego w [...] udzielił skarżącemu odpowiedzi na poszczególne pytania. "Ad. 1) uprzejmie informuję, że żądana informacja nie jest informacją publiczną w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej. Ad. 2) jak wyżej Ad. 3) jak wyżej Ad. 4) Wojskowy Sąd Garnizonowy w [...] nie jest stroną umowy na zakup licencji na dostęp do systemu informacji prawnej [...], użytkowanej, między innymi, przez Wojskowy Sąd Garnizonowy, Ad. 5) licencja na dostęp do systemu informacji prawnej [...], użytkowanej przez Wojskowy Sąd Garnizonowy w [...], obejmuje 20 (dwadzieścia) "imiennie przypisanych dostępon?, Ad. 6) osoby nie zatrudnione i nie pełniące służby wojskowej w Wojskowym Sądzie Garnizonowym w [...] nie posiadają dostępu do systemu informacji prawnej [...], Ad 7.) informacja o osobach posiadających dostęp do systemu informacji prawnej [...] nie jest informacją publiczną w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej. Ad. 8) informacja o adresach e-mail osób posiadających dostęp do systemu informacji prawnej [...] nie jest informacją publiczną w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 6 września2001 r. o dostępie do informacji publicznej." W dniu 14 sierpnia 2025 r. skarżący, złożył do Wojskowego Sądu Garnizonowego w [...] skargę na bezczynność Prezesa Wojskowego Sądu Garnizonowego w [...] w sprawie rozpatrzenia wniosku o udostępnienie informacji publicznej. W odpowiedzi na skargę Prezes Wojskowego Sądu Garnizonowego w [...] stwierdził, że jest bezzasadna albowiem odpowiedział na zadane pytania. W piśmie z dnia 5 września 2025 r. skarżący podtrzymał skargę i przedstawił stanowisko w sprawie. Skarga z dnia 14 sierpnia 2025 r. jest zasadna a postępowanie sądowe zainicjowane skargą nie powinno być zakończone poprzez umorzenie, gdyż organ, wbrew przepisom prawa, jedynie częściowo udzielił skarżącemu żądanych informacji publicznych. Pismem z dnia 6 sierpnia 2025 r. Prezes Wojskowego Sądu Garnizonowego w [...] nie odpowiedział na zagadnienia wskazane w pkt 1-3, 4 i 7-8 wniosku o udostępnienie informacji publicznej z dnia [...] lipca 2025 r., a jedynie wskazał, że zagadnienia te "(...) nie jest informacją publiczną w rozmienia przepisy ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. z 2022 r., poz. 902)". Prezes Wojskowego Sądu Garnizonowego w [...] nie udzielając informacji w zakresie pkt 1-3, 7-8 wniosku o udostępnienie informacji publicznej z dnia [...] lipca 2025 r., które bez wątpienia dotyczą zagadnień wskazanych w art. 6 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej, pozostaje do chwili obecnej w bezczynności. Nie mniej, skarżący wskazał, że Prezes Wojskowego Sądu Garnizonowego w [...], w przypadku odmowy udostępnienia informacji publicznej jak to ma miejsce w odniesieniu do pkt. 1-3, 4 i 7-8 wniosku z dnia [...] lipca 2025 r. o udzielenie informacji publicznej winien wiedzieć i załatwić ten wniosek na podstawie obowiązującego prawa. Załatwienie takiego wniosku we wskazanym zakresie, w sytuacji gdy przedmiotowy wniosek, ewentualnie nie dotyczyłby informacji publicznej w rozumieniu wskazanej ustawy, następuje poprzez wydanie decyzji o której mowa w art. 16 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej, a której to Prezes Sądu nie wydał, co stanowi naruszenie przepisów ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej. Co do zagadnień w pkt 1-3, 4 i 7-8 zawartych we wniosku z dnia [...] lipca 2025 r. o udostępnienie informacji publicznej, skarżący uznał, że są pytaniami zawierającymi informacje publiczne określone w art. 6 cyt. powyższej ustawy, gdyż dotyczą podmiotu sprawującego władzę publiczną oraz innych podmiotów wykonujących zadania publiczne w zakresie jego funkcjonowania zgodnie z obowiązującym prawem. W odniesieniu do pytań zawartych w pkt od 1 do 3 wniosku z dnia [...] lipca 2025 r. o udostępnienie informacji publicznej są pytaniami zawierającymi informacje publiczne określone w art. 6 gdyż dotyczą organu administracji w zakresie jego funkcjonowania zgodnie z obowiązującym prawem, tj. zgodnie z § 21 ust. 1 i ust. 3 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 27 lutego 2006 r. w sprawie organizacji sądów wojskowych oraz ustalenia regulaminu wewnętrznego urzędowania tych sądów (tj. Dz. U. z 2021 r., poz. 1455), gdyż dotyczą zasad funkcjonowania Wojskowego Sądu Garnizonowego w [...]. Co do pytania z pkt 4 wskazuję, że odpowiedź została udzielona w sposób wymijający, gdyż Jednostka Wojskowa [...] zawarła umowę na zakup licencji na dostęp do systemu informacji prawnej [...]dla Wojskowego Sądu Garnizonowego w [...], gdyż jest oddziałem gospodarczym dla Wojskowego Sądu Garnizonowego w [...], a środki na zakup wskazanej powyżej licencji są środkami publicznymi Skarbu Państwa będącymi w dyspozycji Wojskowego Sądu Garnizonowego w [...]. Zatem w myśl tezy z wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu z dnia 28 września 2023 r. wydanego w sprawie o sygn. akt II SAB/Op 39/23 wynika, że "Wydatkowanie majątku publicznego na wszelkie cele, nawet charytatywne, w formie darowizn, jest uszczupleniem tego majątku i jako takie może podlegać kontroli społecznej.", a zatem taksie żądana informacja winna być udzielona. Pytania zawarte w pkt 7 i 8 wniosku z dnia [...] lipca 2025 r. obejmują zakres informacji publicznej w rozumieniu ustawy o dostępie do informacji publicznej, gdyż dotyczą majątku Wojskowego Sądu Garnizonowego w [...]w postaci udostępniania osobom nieuprawnionym (spoza Wojskowego Sądu Garnizonowego w [...]) dostępu do licencji uprawniającej do dostępu do systemu informacji prawnej [...]. System informacji prawnej [...]został zakupiony za publiczne środki pieniężne Skarbu Państwa, będące w dyspozycji Wojskowego Sądu Garnizonowego w [...] przez Jednostkę Wojskową [...]. Mając powyższe na uwadze, skarżący stwierdził, że doszło do uchybień i nieodpuszczalnych odpowiedzi w udostępnieniu skarżącemu żądanych informacji określonych z pkt. 1-4 i 7-8 mojego wniosku o udzielenie informacji publicznej z dnia 23 lipca 2025 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2024 r., poz. 1267 ze zm.), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, sprawowaną pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Skarga analizowana pod tym kątem nie zasługiwała na uwzględnienie. Wskazać należy, że bezczynność lub przewlekłość organu na gruncie ustawy o dostępie do informacji publicznej polega w głównej mierze na tym, że organ zobowiązany do podjęcia czynności materialno - technicznej w postaci udostępnienia informacji publicznej, takiej czynności nie podejmuje. Na gruncie niniejszej sprawy wskazać należało, iż okolicznością niesporną i nie budzącą wątpliwości Sądu było to, że adresat wniosku jest co do zasady zobowiązany do udostępniania informacji publicznej jak i to, że przedmiot wniosku w punktach 4, 5 i 6 jest informacją publiczną. Stąd istota sprawy na obecnym etapie postępowania sprowadza się do oceny tego, czy przedmiot wniosku w punktach 1,2,3,7 i 8 to informacja publiczna oraz czy odpowiadając na punkt 4,5 i 6 wniosku organ udzielił w ustawowym terminie żądanej informacji. Odnosząc się do punktów 1,2,3,7 i 8 wniosku – w ocenie Sądu – organ prawidłowo stwierdził, że nie jest to informacja publiczna. Zgodnie z art. 1 ust. 1 u.d.i.p. każda informacja o sprawach publicznych stanowi informację publiczną w rozumieniu ustawy i podlega udostępnieniu na zasadach i w trybie określonych w niniejszej ustawie. Przykładowy katalog informacji publicznej został zamieszczony w art. 6 u.d.i.p. Określając pojęcie "informacji publicznej", ustawodawca odwołał się do kategorii "sprawy publicznej", nie definiując jej. W świetle poglądów orzecznictwa, wypracowanych na tle ww. przepisów, informacją publiczną jest każda informacja wytworzona lub odnoszona do władz publicznych, a także wytworzona lub odnoszona do innych podmiotów wykonujących funkcje publiczne w zakresie wykonywania przez nie zadań władzy publicznej i gospodarowania mieniem komunalnym lub mieniem Skarbu Państwa. Status informacji publicznej uzyskuje przy tym taka informacja, która jest związana z funkcjonowaniem wspólnoty publicznoprawnej - Państwa (vide" wyroki NSA z 30 września 2009 r., sygn. akt I OSK 2093/14; z 7 lipca 2021 r., sygn. akt III OSK 3195/21 i z 7 października 2021 r., sygn. akt III OSK 3461/21). Charakter publiczny należy zatem przypisać tym informacjom, które odnoszą się do publicznej sfery działalności organów, lecz oceny tej należy dokonywać każdorazowo na gruncie konkretnej sprawy. Sprawy niezwiązane ze wspólnotą publiczną - określane niekiedy mianem "sfery prywatnej" - nie są sprawami publicznymi (vide: I. Kamińska, M. Rozbicka-Ostrowska, Ustawa o dostępie do informacji publicznej. Komentarz, Warszawa 2016, Lex 2016, Komentarz do art. 1, t. 4; wyrok NSA z 14 września 2010 r., sygn. akt I OSK 1035/10 ). W niniejszej sprawie Sąd potwierdza (wyrażoną w odpowiedzi na skargę) sugestię Ministra odnośnie braku waloru informacji publicznej wniosku skarżącego z [...] lipca 2025 r. Wniosek ten dotyczy przyczyn nieobecności pracowników Sądu i podjętych działań przez Prezesa Sądu. Tak więc pytania te odnoszą się do technicznych, wewnętrznych spraw organizacyjnych organu, związanych wprawdzie z realizacją zadania publicznego, jakim wymiar sprawiedliwości, ale nieprzesądzających o oficjalnych kierunkach działania Prezesa Sądu w tym zakresie (vide" wyrok NSA z 4 lutego 2025 r., sygn. akt III OSK 3061/23). Ponadto podkreślenia wymaga, iż informacja publiczna musi odnosić się do sfery faktu i nie może być ona przedmiotem poszukiwań i dociekań ze strony organu, które prowadziłyby do jej wytworzenia. W szczególności udostępnienie informacji publicznej nie może polegać na odtwarzaniu sytuacji mających miejsce w przeszłości i nadawaniu im obecnie konkretnego znaczenia. Zaznaczyć również trzeba, że objęty przepisami u.d.i.p. zakres przedmiotowy wyznacza dostęp tylko do informacji publicznej, a nie publiczny dostęp do wszystkich informacji. Odnosząc się do punktów 7 i 8 wniosku z dnia [...] lipca 2025 r., w których skarżący zmierza do wskazania z imienia i nazwiska pracowników mających dostęp do licencji systemu informacji prawnej [...], jak również adresów e-mai, które mają lub miały przypisany dostęp do ww. systemu, - w ocenie Sądu – nie jest również informacją publiczną. Z analizy treści zawartego w art. 6 ust. 1 u.d.i.p. katalogu informacji, które stanowią informację publiczną, wynika, że informacja – jak w niniejszej sprawie – w zakresie danych osobowych (tj. imienia i nazwiska) stanowi informację publiczną, tylko wówczas gdy dotyczy osób sprawujących funkcję publiczną (art. 6 ust. 1 pkt 2 lit. d u.d.i.p.). A contrario, dane osobowe pozostałych osób zatrudnionych w podmiotach wymienionych w art. 4 ust. 1 u.d.i.p., ale niesprawujących funkcji publicznych, nie stanowią informacji publicznej (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 19 września 2017 r. sygn. akt I OSK 3365/15). Pozostaje zatem ustalić, czy osoby, których dotyczył wniosek skarżącego, były osobami sprawującymi funkcję publiczną. Trybunał Konstytucyjny w wyroku z dnia 20 marca 2006 r. sygn. K17/05 (OTK 2006, seria A, nr 3, poz. 30), wskazał, że pojęcie "osoba publiczna" nie jest równoznaczne z pojęciem "osoba pełniąca funkcje publiczne". Zdaniem Trybunału, nie jest też możliwe precyzyjne i jednoznaczne określenie, czy i w jakich okolicznościach osoba funkcjonująca w ramach instytucji publicznej, będzie mogła być uznana za sprawującą funkcję publiczną. Nie każda osoba publiczna będzie tą, która pełni funkcje publiczne. Sprawowanie funkcji publicznej wiąże się z realizacją określonych zadań w urzędzie, w ramach struktur władzy publicznej lub na innym stanowisku decyzyjnym, w strukturze administracji publicznej, a także w innych instytucjach publicznych. Wskazanie, czy mamy do czynienia z funkcją publiczną, powinno zatem, w ocenie TK, odnosić się do badania, czy określona osoba w ramach instytucji publicznej realizuje w pewnym zakresie nałożone na tę instytucję zadanie publiczne. Chodzi zatem o podmioty, którym przysługuje co najmniej wąski zakres kompetencji decyzyjnej w ramach instytucji publicznej. Skoro w rozpoznawanej sprawie wniosek skarżącego dotyczył użytkowników ww. sytemu, a zatem działania, które samo w sobie nie stanowiło działania o charakterze władczym, to oznacza, że osoby, których dotyczył wniosek nie są osobami pełniącymi funkcje publiczne. Biorąc powyższe pod uwagę, Sąd uznał, że informacja, której domagała się skarżący w punktach 7 i 8 wniosku nie stanowi informacji publicznej. W konsekwencji nie ma znaczenia, czy organ powołał się na treść art. 5 ust. 2 u.d.i.p., bowiem wyłączenie zawarte w tym przepisie może znaleźć zastosowanie jedynie, gdy żądana informacja stanowi informację publiczną, a taka sytuacja – jak wyjaśniono – nie zaistniała w tej sprawie. Zgodnie z art. 13 ust. 1 u.d.i.p., udostępnianie informacji publicznej na wniosek następuje bez zbędnej zwłoki, nie później jednak niż w terminie 14 dni od dnia złożenia wniosku, z zastrzeżeniem ust. 2 i art. 15 ust. 2. Jeżeli informacja publiczna nie może być udostępniona w terminie określonym w ust. 1, podmiot obowiązany do jej udostępnienia powiadamia w tym terminie o powodach opóźnienia oraz o terminie, w jakim udostępni informację, nie dłuższym jednak niż 2 miesiące od dnia złożenia wniosku (art. 13 ust. 2). W przypadkach przewidzianych w ustawie organ może również poinformować wnioskodawcę o przeszkodach technicznych w udzieleniu informacji w żądanej formie (art. 14 ust. 2 u.d.i.p.), powiadomić o wysokości opłaty związanej ze sposobem udostępnienia lub koniecznością przekształcenia informacji w formę wskazaną we wniosku (art. 15 ust. 1 i 2 u.d.i.p.), ewentualnie, że danej informacji nie posiada, bądź że istnieje odrębny tryb dostępu do tej informacji (art. 1 ust. 2 u.d.i.p.). W ocenie Sądu, skoro w świetle wyżej poczynionych rozważań żądana w punktach 1,2,3,7 i 8 przez stronę skarżącą informacja nie stanowiła informacji publicznej, należy uznać, że udzielona w dniu 13 sierpnia 2025 r. odpowiedź organu stanowi realizację obowiązków wynikających z wyżej powołanych przepisów ustawy o dostępie do informacji publicznej, w związku z czym nie można zarzucić organowi bezczynności w tej sprawie. Do tej samej konkluzji prowadzi ocena terminowości udzielonej skarżącemu informacji publicznej (dot. punktu 4,5, i 6). Natomiast podnoszona kwestia niekompletności udzielonej informacji publicznej skarżącemu nie zasługuje na uwzględnienie w sytuacji gdy organ udziela takiej informacji w jakiej jest posiadaniu. Z tych przyczyn skarga na bezczynność organu nie mogła zostać uwzględniona. Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 151 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji. Sąd nie uwzględnił wniosku organu o zasądzenie kosztów postępowania, ponieważ zgodnie z art. 200 p.p.s.a., zwrot kosztów niezbędnych do celowego dochodzenia praw, przysługuje skarżącemu od organu w wypadku uwzględnienia skargi. Tym samym zwrot kosztów postępowania może nastąpić jedynie na rzecz skarżącego i tylko w sytuacji, gdy skarga została uwzględniona. Rozpoznanie sprawy w trybie uproszczonym nastąpiło na podstawie art. 119 pkt 4 w związku z art. 120 p.p.s.a.