II SAB/Wa 742/20

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Janusz Walawski, Sędzia WSA Ewa Radziszewska-Krupa, Sędzia WSA Sławomir Fularski (spr.), po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 18 marca 2021 r. sprawy ze skargi M. S. na bezczynność Dyrektora [...] Liceum Ogólnokształcącego im. [...] w W. w przedmiocie rozpoznania wniosku z dnia [...] września 2020 r. o udostępnienie informacji publicznej 1. stwierdza bezczynność Dyrektora [...] Liceum Ogólnokształcącego im. [...] w W.; 2. stwierdza, że bezczynność nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa, 3. zasądza od Dyrektora [...] Liceum Ogólnokształcącego im. [...] w W. na rzecz skarżącego M. S. kwotę 100 zł (sto) złotych, tytułem zwrotu kosztów postępowania.

Przedmiotem kontroli Sądu w niniejszej sprawie jest skarga M. S. (dalej: "skarżący" lub "wnioskodawca") z [...] października 2020 r. na bezczynność Dyrektora [...] Liceum Ogólnokształcącego im. [...] w [...] (dalej także jako "organ") w przedmiocie nierozpoznania wniosku z [...] września 2020 r. o udostępnienie informacji publicznej. Autor skargi zarzucił organowi naruszenie: 1) art. 61 ust. 1 Konstytucji RP z dnia 2 kwietnia 1997 r. w zakresie, w jakim przepis ten stanowi podstawę prawną do uzyskania informacji publicznej poprzez błędne zastosowanie, polegające na nieudostępnieniu informacji publicznej na wniosek; 2) art. 10 ust. 1 w zw. z art. 13 ust. 1 i ust. 2 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. z 2019 r., poz. 1429 ze zm.; dalej: "u.d.i.p.") w zakresie, w jakim z przepisów tych wynika, że informacja nieudostępniona w Biuletynie Informacji Publicznej jest udostępniona na wniosek bez zbędnej zwłoki, nie później jednak niż w ciągu 14 dni od dnia złożenia wniosku poprzez brak zastosowania polegający na niezrealizowaniu wniosku o udostępnienie informacji publicznej. W oparciu o powyższe zarzuty skarżący wniósł o zobowiązanie organu do załatwienia wniosku z [...] września 2020 r. oraz zasądzenie kosztów postępowania według norm przepisanych. Skarga została złożona w następującym stanie faktycznym sprawy: W dniu [...] września 2020 r. (data złożenia w formie elektronicznej za pośrednictwem platformy ePUAP) wnioskodawca zwrócił się do Dyrektora [...] Liceum Ogólnokształcącego im. [...] w [...], w trybie u.d.i.p. o udostępnienie w formie elektronicznej na skrzynkę ePUAP następujących informacji: 1. Czy w szkole obowiązuje równe traktowanie uczniów ze względu na płeć? 2. Czy statut szkoły reguluje ubiór uczniów w jakimkolwiek zakresie? 3. Jeżeli odpowiedź na pytanie 2 jest twierdząca, czy chłopcy na ternie szkoły mają prawo ubierać się w spódnice? 4. Jeżeli odpowiedź na pytanie 2 jest twierdząca, jakie są przewidziane konsekwencje za niewłaściwy ubiór na terenie szkoły? Czy dopuszcza się z tego powodu ograniczyć prawo do nauki i nie wpuścić ucznia do szkoły lub sali lekcyjnej? 5. Data uchwalenia aktualnie obowiązującego statutu. Organ pismem z [...] listopada 2020 r. udzielił wszystkich odpowiedzi na powyższy wniosek. Nadto wyjaśnił, że informację złożonym wniosku na platformie ePUAP oraz skardze na bezczynność otrzymał dopiero w dniu [...] października 2020 r. w wiadomości e-mail przesłanej przez wnioskodawcę na szkolną skrzynkę pocztową. Nieudzielenie informacji na wniosek i bezczynność nie było zamierzone, wynikło z opisanych okoliczności. Dodatkowo organ wyjaśnił, z e na zaistniał a sytuację miały wpływ szczególne okoliczności związane z pandemią koronawirusa, które zdominowały prace dyrekcji szkoły, ukierunkowana na zapewnienie bezpieczeństwa uczniom, nauczycielom i pracownikom szkoły. W odpowiedzi na skargę w piśmie z [...] grudnia 2020 r. organ wyjaśnił, że nieudzielenie odpowiedzi na wniosek nie było umyślne, a wynikało z nieodebrania pisma z platformy ePUAP. Po odczytaniu m.in. skargi, organ w dniu [...] listopada 2020 r. przesłał odpowiedź na wniosek skarżącego, udzielając odpowiedzi na zadane pytania. Jednocześnie wnioskodawca potwierdził odczytanie odpowiedzi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Stosownie do art. 1 ustawy z 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2019 r. poz. 2167 ze zm.), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Kontrola ta - w myśl art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm., dalej: "p.p.s.a."); - obejmuje orzekanie w sprawach ze skarg na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 tego artykułu. W świetle zaś do art. 149 § 1 p.p.s.a. sąd, uwzględniając skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organy w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 1-4 p.p.s.a.: 1) zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie aktu, interpretacji albo do dokonania czynności; 2) zobowiązuje organ do stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa; 3) stwierdza, że organ dopuścił się bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania. Jednocześnie sąd stwierdza, czy bezczynność organu lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organ miały miejsce z rażącym naruszeniem prawa (§ 1a). Jakkolwiek przepisy p.p.s.a. nie określają, na czym polega stan bezczynności, to w orzecznictwie sądowym oraz w doktrynie zgodnie przyjmuje się, że ze stanem tym mamy do czynienia wówczas, gdy w prawnie ustalonym terminie organ nie podjął żadnych czynności w sprawie, lub wprawdzie prowadził postępowanie w sprawie, ale - mimo istnienia ustawowego obowiązku - nie zakończył go wydaniem decyzji, postanowienia lub też innego aktu lub nie podjął stosownej czynności (por. T. Woś (w:) T. Woś, H. Knysiak-Molczyk, M. Romańska, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2011, s. 109 wraz z powołanym orzecznictwem). W przypadku udzielenia informacji publicznej bezczynność może wystąpić wówczas, gdy informacja wskazana we wniosku o jej udostępnienie jest informacją publiczną w rozumieniu przepisów u.d.i.p. oraz żądanie jej udzielenia skierowane jest do podmiotu zobowiązanego w myśl przepisów tej ustawy. W niniejszej sprawie jest poza sporem, że podmiot, do którego wpłynął wniosek o udostępnienie informacji publicznej - Dyrektor [...] Liceum Ogólnokształcącego im. [...] w [...] jest podmiotem, który na mocy art. 4 ust. 1 pkt 4 u.d.i.p, jest zobowiązany do udostępnienia informacji publicznej będącej w jego posiadaniu. W sprawie nie było też kwestionowane, że żądana przez skarżącego informacja posiada walor informacji publicznej w rozumieniu art. 61 ust. 1 Konstytucji RP w zw. z art. 1 ust. 1 oraz art. 6 ust. 1 pkt 2a u.d.i.p. Obowiązkiem organu było zatem udostępnienie skarżącemu żądanej informacji bez zbędnej zwłoki, nie później jednak niż w terminie 14 dni od dnia otrzymania wniosku (art. 13 ust. 1 u.d.i.p.), ewentualnie wydanie w tym terminie decyzji o odmowie udostępnienia informacji publicznej (art. 16 ust. 1 u.d.i.p.). Istota niniejszej sprawy sprowadzała się do ustalenia, czy pytany podmiot odpowiedział na wniosek z [...] września 2020 r., a jeśli tak, to kiedy tej odpowiedzi udzielił. Kontrola akt sprawy wykazała, że organ dopuścił się bezczynności w powyższym zakresie, albowiem przedmiotowy wniosek skarżącego nie został załatwiony w przewidzianym w art. 13 ust. 1 u.d.i.p. 14-dniowym terminie, biegnącym od dnia jego otrzymania przez organ. Bezspornym jest, że wniosek skarżącego został skutecznie doręczony organowi za pośrednictwem platformy ePUAP w dniu [...] września 2020 r. Objętej tym wnioskiem informacji organ udzielił natomiast dopiero w dniu [...] listopada 2020 r., co oznacza, że pozostawał bezczynny w dacie wniesienia przez skarżącego skargi do Sądu. Z powyższych względów uzasadnione było stwierdzenie przez Sąd zaistniałej bezczynności na podstawie art. 149 § 1 pkt 3 p.p.s.a., o czym Sąd orzekł w punkcie 1 sentencji wyroku. Jednocześnie Sąd, na podstawie art. 149 § 1a p.p.s.a., stwierdził, że bezczynność organu nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa (punkt 2 sentencji wyroku). Rażące naruszenie prawa oznacza bowiem wadliwość o szczególnie dużym ciężarze gatunkowym i ma miejsce w razie oczywistego braku podejmowania jakichkolwiek czynności, oczywistego lekceważenia wniosków skarżącego i jawnego natężenia braku woli do załatwienia sprawy, jak w razie ewidentnego niestosowania przepisów prawa. W niniejszej sprawie taka sytuacji nie miała miejsca, o czym świadczy fakt, że po wzięciu wiadomości o wniesieniu skargi w związku z brakiem odpowiedzi na złożony wcześniej wniosek, organ udzielił skarżącemu żądanej informacji publicznej. O kosztach postępowania orzeczono, na podstawie art. 200 i art. 205 § 1 p.p.s.a., w pkt 3 sentencji wyroku. W ramach zasądzonych na rzecz skarżącego kosztów postępowania uwzględniono uiszczony wpis od skargi w wysokości 100 zł. Sprawa została rozpoznana w trybie uproszczonym w oparciu o art. 119 pkt 4 i art. 120 p.p.s.a. Na podstawie bowiem tych przepisów sprawa może być rozpoznana w trybie uproszczonym, jeżeli przedmiotem skargi jest bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania. W trybie uproszczonym sąd rozpoznaje sprawę na posiedzeniu niejawnym w składzie trzech sędziów.