II SAB/Wa 685/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Joanna Kruszewska-Grońska po rozpoznaniu w dniu 26 września 2025 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K. H. na bezczynność Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji w przedmiocie przyjęcia osoby bezrobotnej na staż p o s t a n a w i a: umorzyć postępowanie przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Warszawie

W piśmie z 17 lutego 2025 r., skierowanym do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie, K. H. (dalej: "skarżący") zawarł skargę na bezczynność Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji dotyczącą przyjęcia go, jako osoby bezrobotnej, na staż organizowany przez Powiatowy Urząd Pracy w [...]. Pismem z 5 marca 2025 r. skarżący cofnął ww. skargę. To oświadczenie podtrzymał w piśmie z 19 kwietnia 2025 r., uzupełniając brak formalny skargi w postaci nr PESEL w odpowiedzi na wezwanie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z 14 kwietnia 2025 r. Postanowieniem z 23 maja 2025 r., sygn. akt III SAB/Kr 36/25, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, stwierdził swoją niewłaściwość i przekazał niniejszą sprawę tutejszemu Sądowi jako właściwemu miejscowo. Powyższe orzeczenie stało się prawomocne wobec niezaskarżenia go przez żadną ze stron postępowania. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r., poz. 935 ze zm.; dalej: "p.p.s.a.") skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. W myśl art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a. sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę. Natomiast według art. 161 § 2 p.p.s.a. postanowienie o umorzeniu postępowania może zapaść na posiedzeniu niejawnym. Co do zasady merytoryczna ocena oświadczenia o cofnięciu skargi jest dopuszczalna wówczas, gdy skarga nie zawiera braków uniemożliwiających nadanie jej dalszego biegu oraz został uiszczony wpis sądowy od skargi. W niniejszej sprawie skarga nie została opłacona, ale Sąd uznał za niecelowe - bo sprzeczne z zasadą ekonomiki postępowania - wzywanie skarżącego do uzupełnienia braku fiskalnego skargi, aby następnie albo odrzucić skargę wobec nieuzupełnienia tego braku albo - w przypadku opłacenia skargi - umorzyć postępowanie, uwzględniając oświadczenie skarżącego o cofnięciu skargi. Jednocześnie tutejszy Sąd nie stwierdził, aby cofnięcie skargi zmierzało do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Uznając zatem cofnięcie skargi za skuteczne i dopuszczalne, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na mocy art. 161 § 1 pkt 1 i § 2 p.p.s.a. umorzył postępowanie, o czym orzekł jak w sentencji postanowienia.