II SAB/Wa 659/21

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Danuta Kania (spr.), Sędzia WSA Ewa Marcinkowska, Sędzia WSA Sławomir Fularski, po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 26 stycznia 2022 r. sprawy ze skargi R. R. na bezczynność Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia w przedmiocie rozpoznania wniosku z dnia [...] lipca 2021 r. o udostępnienie informacji publicznej oddala skargę.

Pismem z dnia [...] lipca 2021 r. złożonym za pośrednictwem platformy ePUAP R. R. (dalej: "wnioskodawca", "skarżący), powołując art. 2 ust. 1 i art. 10 ust. 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. z 2019 r., poz. 1429 ze zm.), dalej: "u.d.i.p.", zwrócił się do Narodowego Funduszu Zdrowia (dalej: "NFZ") o udostępnienie kopii: 1) opinii specjalisty z zakresu stomatologii dziecięcej – J. Z. - konsultanta wojewódzkiego ds. stomatologii i biegłego sądowego, 2) opinii I. L. - specjalisty stomatologii dziecięcej, znajdujących się w aktach spraw dotyczących zażaleń na rozstrzygnięcia [...] Wojewódzkiego Oddziału Narodowego Funduszu Zdrowia dotyczących P. Sp. z o.o. oraz D. Sp. z o.o. (rozstrzygnięcia Prezesa NFZ znak: [...],[...]) w przedmiocie wypowiedzenia umów nr [...] oraz nr [...] o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej w rodzaju leczenie stomatologiczne. Pismem z dnia [...] sierpnia 2021 r. Departament Świadczeń Opieki Zdrowotnej NFZ poinformował wnioskodawcę, że Prezes Narodowego Funduszu Zdrowia (dalej: "Prezes NFZ", "organ") rozpatrywał zażalenia Spółek i wydał stanowisko w obydwu sprawach w dniu [...] lipca 2021 r. (D. Sp. z o.o.) i [...] lipca 2021 r. (P. Sp. z o.o.) na podstawie art. 161 ust. 1 ustawy z dnia 27 sierpnia 2004 r. o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych (Dz. U. z 2021 r., poz. 1285 ze zm.). Stanowisko Prezesa NFZ w obydwu sprawach jest ostateczne, nie służy od niego żaden środek odwoławczy, a postępowanie zostało zakończone. W obydwu sprawach przed Prezesem NFZ nie toczy się aktualnie żadne inne postępowanie, a oryginały akt spraw wraz z dokumentami znajdują się w gestii [...] Oddziału NFZ. Zatem wniosek pełnomocnika stron o udostępnienie ww. opinii winien być skierowany do Dyrektora [...] Oddziału NFZ. Pismem z dnia [...] sierpnia 2021 r. wnioskodawca ponowił prośbę o przesłanie mu kopii opinii wymienionych we wniosku z dnia [...] lipca 2021 r. oraz udzielenie odpowiedzi, czy opinie zostały uzyskane przez [...] Oddział NFZ czy też przez Centralę NFZ. Pismem z dnia [...] sierpnia 2021 r. Departament Świadczeń Opieki Zdrowotnej NFZ ponownie poinformował wnioskodawcę, że przekazanie akt spraw wraz z dokumentami znajduje się w gestii [...] Oddziału NFZ. Pismem z dnia 6 września 2021 r. R. R., reprezentowany przez pełnomocnika, wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Prezesa NFZ w przedmiocie rozpoznania wniosku z dnia [...] lipca 2021 r. o udostępnienie informacji publicznej zarzucając naruszenie: 1) art 13 ust. 1 u.d.i.p. poprzez nieudzielenie informacji, ewentualnie niewydanie decyzji w terminie 14 dni od daty doręczenia organowi wniosku o udostępnienie informacji publicznej, 2) art 16 ust. 1 u.d.i.p. poprzez niewydanie decyzji w przedmiocie udzielenia informacji publicznej w sytuacji, gdy nieudzielenie informacji względnie odmowa jej udzielenia wymaga wydania decyzji administracyjnej, co otwiera wnioskodawcy drogę do ewentualnego złożenia odwołania. W związku z powyższymi zarzutami skarżący wniósł o: 1) stwierdzenie, że Prezes NFZ dopuścił się bezczynności i zobowiązanie tego organu do rozpatrzenia wniosku o udostępnienie informacji publicznej w terminie 14 dni od daty otrzymania odpisu wyroku wraz ze stwierdzeniem jego prawomocności; 2) orzeczenie, że bezczynność miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa; 3) przyznanie od organu na rzecz skarżącego sumy pieniężnej w wysokości 4.000 zł; 4) zasądzenie od organu na rzecz skarżącego kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego, według norm przepisanych. W uzasadnieniu skargi skarżący podniósł w szczególności, że jest pełnomocnikiem Spółek P. Sp. z o.o. i D. Sp. z o.o. sp.k. w różnych sprawach i postępowaniach m.in. przeciwko Narodowemu Funduszowi Zdrowia. W postępowaniu prowadzonym na podstawie art. 160 i art. 161 ust. 1 i 2 ustawy o świadczeniach opieki zdrowotnej nie stosuje się przepisów Kodeksu postępowania administracyjnego, co oznacza, że strona nie ma prawa do przeglądania akt sprawy ani uzyskania informacji w trybie k.p.a. Z tych przyczyn skarżący wystąpił z wnioskiem o udostępnienie informacji publicznej zarówno do Dyrektora [...] Oddziału NFZ, jak i do Centrali NFZ. Zdaniem skarżącego, Centrala NFZ jest w posiadaniu choćby kopii wnioskowanych opinii, a zatem jest w posiadaniu żądanej informacji publicznej. Odmowa ich udostępnienia skarżącemu, ewentualnie ww. Spółkom, stanowi działanie nieuzasadnione, motywowane osobistym stosunkiem Oddziału NFZ do strony albo też próbę ukrycia ich treści wobec nieuzasadnionego wypowiedzenia dwóch kontraktów NFZ. Uzasadnienie przez organ odmowy uwzględnienia zażalenia na wypowiedzenie kontraktów z powołaniem się na opinie konsultantów samo w sobie wskazuje na potrzebę udostępnienia tychże opinii stronie umowy. W odpowiedzi na skargę Prezes NFZ wniósł o oddalenie skargi, ewentualnie o jej odrzucenie. Podał, że w odpowiedzi na wniosek skarżącego w pismach z dnia [...] sierpnia 2021 r. oraz z dnia [...] sierpnia 2021 r. wyjaśnił, że nie posiada żądanych dokumentów, a zatem nie może ich udostępnić. Organ nie pozostawał zatem w bezczynności. Nadto organ wskazał, że w świetle przepisów u.d.i.p. brak jest dostatecznych podstaw do zakwalifikowania opinii lekarzy jako informacji publicznej i zastosowania do wniosku regulacji tej ustawy, a więc do wydania decyzji w trybie ww. ustawy. Wgląd do tych dokumentów mogą mieć natomiast strony postępowania toczącego się w [...] Oddziale Wojewódzkim NFZ oraz ich pełnomocnik. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, zważył co następuje: Zgodnie z art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2019 r., poz. 2167) oraz art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2022 r., poz. 239), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej. W myśl art. 119 pkt 4 i art. 120 ww. ustawy, sprawa może być rozpoznana w trybie uproszczonym, jeżeli przedmiotem skargi jest bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania. W trybie uproszczonym sąd rozpoznaje sprawę na posiedzeniu niejawnym w składzie trzech sędziów. Stosownie do art. 3 § 2 pkt 8 p.p.s.a. kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje m.in. orzekanie w sprawach skarg na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1 - 4 bądź przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a. Zgodnie z art. 149 § 1 p.p.s.a., sąd, uwzględniając skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organy w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 1 - 4: 1) zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie aktu, interpretacji albo do dokonania czynności, 2) zobowiązuje organ do stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa, 3) stwierdza, że organ dopuścił się bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania. Jednocześnie sąd stwierdza, czy bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organ miały miejsce z rażącym naruszeniem prawa (§ 1a). W myśl art. 149 § 2 p.p.s.a., sąd, w przypadku, o którym mowa w § 1, może ponadto orzec z urzędu albo na wniosek strony o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6 lub przyznać od organu na rzecz skarżącego sumę pieniężną do wysokości połowy kwoty określonej w art. 154 § 6. W niniejszej sprawie przedmiotem skargi R. R. jest bezczynność Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej na wniosek z dnia [...] lipca 2021 r. Bezczynność organu ma miejsce wówczas, gdy w prawnie ustalonym terminie organ nie podjął żadnych czynności lub wprawdzie prowadził postępowanie w sprawie, ale - mimo istnienia ustawowego obowiązku - nie zakończył go wydaniem w terminie decyzji, postanowienia czy też innego aktu lub nie podjął stosownych czynności. Na gruncie ustawy o dostępie do informacji publicznej adresat wniosku, jeśli jest podmiotem zobowiązanym do udostępnienia informacji publicznej, powinien: udostępnić wnioskowaną informację publiczną, jeśli znajduje się w jej posiadaniu (art. 10 ust. 1 w związku z art. 4 ust. 3 u.d.i.p.); wydać decyzję o odmowie jej udostępnienia, jeśli stwierdzi istnienie ograniczeń w dostępie do informacji publicznej (art. 16 i art. 17 u.d.i.p. w związku z art. 5 u.d.i.p.); poinformować, że danej sprawie przysługuje odrębny tryb dostępu do żądanej informacji publicznej (art. 1 ust. 2 u.d.i.p.); poinformować, że nie posiada żądanej informacji publicznej (art. 4 ust. 3 u.d.i.p.); poinformować, że wnioskowana informacja nie stanowi informacji publicznej (art. 1 ust. 1 u.d.i.p.). Przy czym w przypadku, gdy - wbrew ocenie podmiotu zobowiązanego - wnioskodawca uznaje, że żądane przez niego informacje stanowią informację publiczną i powinny być udostępnione w trybie u.d.i.p., może zwalczać stanowisko tego podmiotu wnosząc skargę na bezczynność w udostępnieniu informacji publicznej. Zgodnie z art. 4 ust. 1 u.d.i.p. obowiązane do udostępnienia informacji publicznej są władze publiczne oraz inne podmioty wykonujące zadania publiczne, e szczególności organy władzy publicznej (pkt 1). Prezes Narodowego Funduszu Zdrowia jest zatem podmiotem zobowiązanym do udostępnienia informacji publicznej. Narodowy Fundusz Zdrowia jest państwową jednostką organizacyjną posiadającą osobowość prawną (art. 96 ust. 1 ustawy z dnia 27 sierpnia 2004 r. o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych (Dz. U. z 2021 r., poz. 1285 ze zm.)), zaś Prezes NFZ kieruje działalnością Funduszu i reprezentuje Fundusz na zewnątrz (art. 102 ust. 1 ww. ustawy). Natomiast informacją publiczną jest każda informacja o sprawie publicznej (art. 1 ust. 1 u.d.i.p.), zaś przykładowe wyliczenie rodzajów informacji publicznej zawiera art. 6 ust. 1 u.d.i.p. Pojęcie "sprawa publiczna" jest rozumiane jako "każde działanie władzy publicznej w zakresie zadań stawianych państwu dotyczących lub służących ogółowi albo mających na celu zadysponowanie majątkiem publicznym. Desygnatem jest więc tu publicznoprawny charakter działalności danego podmiotu (v. uzasadnienie do projektu ustawy [w:] K. Tracka, Prawo do informacji w polskim prawie konstytucyjnym, Warszawa 2009, s. 138). Pojęcie "sprawa" swoją treścią obejmuje uprawnienia i obowiązki podmiotu, a więc dotyczy wszelkich czynności, jakie mogą być podejmowane przez organ w ramach prowadzonej przezeń działalności publicznej. Określenie sprawy jako "publicznej" wskazuje, że jest to sprawa ogółu i koresponduje w znacznym stopniu z pojęciem dobra wspólnego (dobra ogółu). Takie rozumienie pojęcia "sprawa publiczna", związane z władzą publiczną i wspólnotą publicznoprawną oraz jej funkcjonowaniem, trafnie akcentuje się w piśmiennictwie (v. H. Izdebski: Samorząd terytorialny. Podstawy ustroju i działalności, Warszawa 2004, s. 209). Tam zatem, gdzie występuje aktywność organów publicznych nawet jedynie w ich funkcjonalnym znaczeniu, mamy do czynienia z informacją publiczną (wyrok NSA z dnia 30 września 2015 r., sygn. akt I OSK 2093/14, publ. CBOSA). W ugruntowanym orzecznictwie sądów administracyjnych "informację publiczną" definiuje się jako każdą wiadomość wytworzoną przez władze publiczne oraz osoby pełniące funkcje publiczne, a także inne podmioty, które realizują zadania publiczne bądź gospodarują mieniem komunalnym lub majątkiem Skarbu Państwa w zakresie swoich kompetencji (por. wyroki NSA: z dnia 12 grudnia 2006 r. sygn. akt I OSK 123/06, publ. LEX nr 291357; z dnia 30 września 2015 r. sygn. akt I OSK 2093/14; z dnia 29 kwietnia 2020 r. sygn. akt I OSK 1574/19, publ. CBOSA). Za informację publiczną uznaje się m.in. treść wszelkiego rodzaju dokumentów odnoszących się do organu władzy publicznej lub podmiotu niebędącego organem władzy publicznej, lecz wykonującego zadania publiczne. Są nimi zarówno dokumenty bezpośrednio przez te podmioty wytworzone, jak i te, których używają one przy realizacji przewidzianych prawem zadań, nawet gdy nie pochodzą wprost od nich. Dokumenty te muszą jednak dotyczyć faktów i danych o charakterze publicznym. Przedmiotem wniosku w niniejszej sprawie są kopie dwóch opinii specjalistów (lekarzy stomatologów) znajdujących się w aktach spraw dotyczących zażaleń P. Sp. z o.o. z siedzibą [...] oraz D. Sp. z.o.o., sp.k. z siedzibą w [...] na oświadczenia Dyrektora [...] Oddziału Wojewódzkiego NFZ z dnia [...] kwietnia 2021 r. (odpowiednio znak: [...] i [...]) o wypowiedzeniu umów zawartych z ww. Spółkami, które to umowy dotyczyły udzielania świadczeń opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych w rodzaju leczenie stomatologiczne. Zażalenia te zostały złożone na podstawie art. 160 ustawy z dnia 27 sierpnia 2004 r. o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych (Dz.U. z 2021 r. poz. 1285 ze zm.), zgodnie z którym świadczeniodawcy, który zawarł umowę o udzielanie świadczeń opieki, przysługuje zażalenie na czynności Prezesa Funduszu lub dyrektora wojewódzkiego oddziału Funduszu dotyczące realizacji umowy. Z akt sprawy wynika, że Prezes NFZ nie udostępnił wnioskowanych dokumentów. Nie wypowiedział się jednak również w kwestii charakteru żądanej informacji, tj. czy jest to informacja publiczna w rozumieniu art. 1 ust. 1 u.d.i.p., czy też takiego waloru nie posiada. Udzielając odpowiedzi w sprawie organ pismem z dnia [...] sierpnia 2021 r. poinformował, że w wyniku rozpatrzenia zażaleń złożonych przez Spółki wydał stanowiska w obydwu sprawach, tj. w dniu [...] lipca 2021 r. w stosunku do D. Sp. z.o.o., sp. k. i w dniu [...] lipca 2021 r. w stosunku do Spółki P. Sp. z o.o., na podstawie art. 161 ustawy o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych. Jednocześnie organ wskazał, że postępowania w ww. sprawach zostały zakończone, a akta spraw wraz z dokumentami znajdują się w gestii Dyrektora [...] OW NFZ. Stanowisko to organ podtrzymał w piśmie z dnia [...] sierpnia 2021 r. informując, że przekazanie akt spraw wraz z dokumentami znajduje się w gestii [...] Oddziału NFZ. Z powyższych wypowiedzi można wnioskować, że Prezes NFZ nie posiada informacji objętych wnioskiem skarżącego, co poddaje w wątpliwość skarżący zarzucając, że organ "umyślnie i celowo nie wydaje stronie dokumentów (...), pomimo, że na ich podstawie (...) nie przychylił się do zażalenia na rozstrzygnięcie Dyrektora OW NFZ o wypowiedzeniu dwóch kontraktów z NFZ (...)". W związku z powyższym wskazać należy, że udostępnienie informacji publicznej może mieć miejsce tylko wtedy, gdy podmiot, do którego został złożony wniosek o jej udostępnienie jest w jej posiadaniu, co wprost wynika z art. 4 ust. 3 u.d.i.p. Jest to szczególnie istotne, gdy żądanie w tym przedmiocie skierowano do podmiotu, który aktu zawierającego informację nie wytworzył. Nie jest przy tym rzeczą sądu administracyjnego badanie czy adresat informację posiada, czy też w istocie nie dysponuje dokumentem, a więc czy twierdzenie o nieposiadaniu polega na prawdzie. Jeżeli zatem podmiot, do którego się zwrócono podaje, że nie posiada danej informacji, to nie można od niego tego wymagać i zobowiązywać do uwzględnienia żądania i udostępnienia danych zgodnie z wnioskiem. Zatem skarga na bezczynność w tej materii, jako nieuzasadniona, winna zostać oddalona. Jednocześnie należy podkreślić, że w sytuacji, gdyby w imieniu podmiotu, do którego złożono wniosek o udostępnienie informacji publicznej doszło do złożenia nieprawdziwego oświadczenia o jej nieposiadaniu - wówczas środek ochrony stanowi przepis art. 23 u.d.i.p., statuujący przestępstwo bezprawnego nieudzielania informacji publicznej. Ewentualne postępowanie w tym przedmiocie pozostaje jednak poza kognicją sądu administracyjnego rozpoznającego skargę na bezczynność w zakresie dostępu do informacji publicznej (por. np. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 10 stycznia 2018 r., sygn. akt I OSK 588/16, publ. Lex nr 2440698). Niezależnie od powyższego, biorąc pod uwagę argumentację skargi uznać należy, że wniosek skarżącego z dnia [...] lipca 2021 r. nie dotyczy informacji publicznej w rozumieniu art. 1 ust. 1 u.d.i.p., lecz jest wnioskiem w indywidualnej sprawie. Nie podlega zatem rozpatrzeniu na gruncie przepisów u.d.i.p. Ustawa o dostępie do informacji publicznej nie może być podstawą do otrzymania informacji we własnej, indywidualnej sprawie. Zgodnie z ugruntowanym poglądem orzecznictwa pisma składane w indywidualnych sprawach przez podmioty, których interesów sprawy te dotyczą, nie mają waloru informacji publicznej. Ich przedmiotem nie jest problem czy kwestia, która ma znaczenie dla większej ilości osób, czy grup obywateli, lub jest ważna dla funkcjonowania organów państwa. Nie można bowiem przy pomocy ustawy o dostępie do informacji publicznej starać się o uzyskanie informacji w swojej własnej sprawie. Ustawa o dostępie do informacji publicznej nie może być nadużywana i wykorzystywana w czysto prywatnych sprawach. Z żądania udostępnienia informacji publicznej musi wynikać interes obiektywny a nie subiektywny (por. m.in. wyroki NSA z dnia 29 kwietnia 2020 r. sygn. I OSK 1561/19, z dnia 20 września 2018 r. sygn. akt I OSK 1359/18, z dnia 30 października 2012 r. sygn. akt I OSK 1696/12, z dnia 28 lipca 2021 r., sygn. III OSK 3943/21; publ. CBOSA). Jak wynika z treści skargi, skarżący R. R. (będący adwokatem) jest pełnomocnikiem spółek P. Sp. z o.o. oraz D. Sp. z o.o. sp. k. oraz ich prezesa w różnych sprawach i postępowaniach, w tym także w jednym postępowaniu w przed sądem powszechnym przeciwko NFZ. Uzyskanie opinii wskazanych we wniosku z dnia [...] lipca 2021 r. o udzielenie informacji publicznej, jest bezpośrednio związane z wypowiedzeniem umów o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej spółkom P. i D. i wynikłymi z tego faktu postępowaniami zażaleniowymi. Powyższe okoliczności jednoznacznie potwierdza treść skargi oraz załączonych do niej dokumentów. Skarżący podkreślał, że o udostępnienie kopii ww. opinii zwracał się zarówno do Dyrektora OW NFZ, jak i do Prezesa NFZ, jednak obydwa organy odmówiły ich wydania. Stwierdził, że "(...) Centrala NFZ unika wydania tych dokumentów, pomimo iż na ich podstawie Prezes NFZ nie przychylił się do zażalenia na rozstrzygnięcie Dyrektora Oddziału NFZ o wypowiedzeniu dwóch kontraktów z NFZ, które przecież są realizacją konstytucyjnego prawa do ochrony zdrowia i są udzielane w procedurze konkursowej regulowanej przez ustawę". W ocenie Sądu powyższa argumentacja wskazuje w sposób jednoznaczny, że wniosek skarżącego skierowany do Prezesa NFZ nie jest wnioskiem o udostępnienie informacji publicznej w rozumieniu art. 1 ust. 1 u.d.i.p. Wniosek zmierza bowiem do uzyskania informacji w indywidualnej sprawie skarżącego, działającego jako pełnomocnik ww. Spółek, nie dotyczy natomiast kwestii, która ma znaczenie dla większej ilości osób, czy grup obywateli, lub jest ważna dla funkcjonowania organów państwa. Analogiczny pogląd, który podziela Sąd w składzie orzekającym, zaprezentował Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w wyroku z dnia 3 listopada 2021 r. sygn. akt II SAB/Ke 136/21 (publ. CBOSA) w sprawie ze skargi R. R. na bezczynność Dyrektora [...] Oddziału Wojewódzkiego Narodowego Funduszu Zdrowia w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej. W świetle powyższego brak było podstaw do uwzględnienia skargi i zobowiązania Prezesa NFZ do rozpoznania wniosku skarżącego z dnia [...] lipca 2021r. o udostępnienie wymienionych w nim kopii opinii lekarzy specjalistów. Wprawdzie Prezes NFZ nie wypowiedział się w kwestii charakteru wnioskowanej informacji w pismach z dnia [...] sierpnia 2021 r. oraz [...] sierpnia 2021 r. (uczynił to dopiero w odpowiedzi na skargę), jednak uchybienie to nie mogło mieć wpływu na wynik sprawy. Wniosek skarżącego nie podlegał bowiem rozpatrzeniu na podstawie przepisów ustawy o dostępie do informacji publicznej. Oznacza to, że organowi nie można zarzucić bezczynności na gruncie ww. ustawy. Na marginesie Sąd zauważa, iż w odpowiedzi na skargę Prezes NFZ wyraził stanowisko, że wgląd do dokumentów będących przedmiotem wniosku z dnia [...] lipca 2021 r. "mogą mieć strony postępowania toczącego się w [...] OW NFZ oraz ich pełnomocnik/pełnomocnicy". Mając na względzie wszystko powyższe, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, działając na podstawie art. 151 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji wyroku.