II SAB/Wa 658/24

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Karolina Kisielewicz-Sierakowska po rozpoznaniu w dniu 31 stycznia 2025 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K. J. na bezczynność Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji w przedmiocie rozpoznania wniosku z dnia [...] lipca 2020 r. o wydanie zaświadczeń postanawia: odrzucić skargę.

K. J. pismem z dnia 17 października 2024 r. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji w przedmiocie rozpoznania jego wniosku z dnia [...] lipca 2020 r. o wydanie zaświadczeń. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej odrzucenie. Wyjaśnił, że postanowieniem z dnia [...] sierpnia 2020 r. nr [...]odmówił skarżącemu wydania zaświadczenia o żądanej treści, a nadto że Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie prawomocnym wyrokiem z dnia 4 lutego 2021 r. sygn. akt II SA/Wa 1794/20 oddalił skargę K. J. na to postanowienie. Skarżący, pismem z dnia 4 grudnia 2024 r. (za pośrednictwem platformy e-PUAP), podtrzymał stanowisko wyrażone w skardze. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Skarga podlega odrzuceniu jako niedopuszczalna na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.) dalej: "p.p.s.a.". Zgodnie z art. 3 § 2 pkt 8 p.p.s.a. kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a. Naczelny Sąd Administracyjny w uchwale z dnia 22 czerwca 2020 r. sygn. akt II OPS 5/19 przyjął, że wniesienie skargi na bezczynność po zakończeniu przez organ administracji publicznej prowadzonego postępowania poprzez wydanie decyzji ostatecznej stanowi przeszkodę w merytorycznym rozpoznaniu takiej skargi przez sąd administracyjny w zakresie rozstrzygnięcia podjętego na podstawie art. 149 § 1 pkt 3 p.p.s.a. W uzasadnieniu uchwały Naczelny Sąd Administracyjny zaznaczył, że zasadniczym celem skargi na bezczynność organu administracji publicznej jest doprowadzenie do usunięcia stanu bezczynności. Stąd też za niedopuszczalną należy uznać skargę na bezczynność wniesioną po zakończeniu postępowania administracyjnego. Jak wynika z akt administracyjnych niniejszej sprawy Minister Spraw Wewnętrznych i Administracji rozstrzygnął kwestię wniosku skarżącego z dnia [...] lipca 2020 r. - postanowieniem z dnia [...] sierpnia 2020 r. nr [...], którym odmówił wydania zaświadczenia o żądanej treści. W świetle powołanej wyżej uchwały NSA, skarga K. J. na bezczynność Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji w przedmiocie rozpoznania wniosku z dnia [...] lipca 2020 r., jest niedopuszczalna i podlega odrzuceniu. W związku z powyższym Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na mocy art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 p.p.s.a. postanowił jak w sentencji.