II SAB/Wa 626/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Ewa Marcinkowska, Sędzia WSA Iwona Maciejuk (spr.), Asesor WSA Dorota Kozub-Marciniak, , po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 3 grudnia 2025 r. sprawy ze skargi L. K. na bezczynność Ministra Finansów w przedmiocie rozpoznania wniosku z dnia [...] maja 2025 r. o udostępnienie informacji publicznej 1. zobowiązuje Ministra Finansów do rozpoznania punktu I.1. podpunkt 3 wniosku L. K. z dnia [...] maja 2025 r. o udostępnienie informacji publicznej, w terminie 14 dni od daty doręczenia prawomocnego wyroku wraz z aktami sprawy; 2. stwierdza, że bezczynność Ministra Finansów, o której mowa w punkcie pierwszym wyroku nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa; 3. oddala skargę w pozostałym zakresie; 4. zasądza od Ministra Finansów na rzecz L. K. kwotę 100 (słownie: sto) złotych, tytułem zwrotu kosztów postępowania.

L. K. wnioskiem z dnia [...] maja 2025 r. złożonym drogą elektroniczną (e-mail), na podstawie art. 61 ust. 1 i 2 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej oraz art. 2 ust. 1 i art. 10 ust. 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (t.j. Dz. U. z 2022 r. poz. 902, dalej jako "u.d.i.p."), wniosła o udostępnienie przez Ministra Finansów: I.1. skanu pełnej dokumentacji dotyczącej naboru na stanowisko audytora wewnętrznego w Zespole do spraw Audytu Wewnętrznego, Biuro Kontroli i Audytu Wewnętrznego Ministerstwa Finansów, numer ogłoszenia [...] z dnia (dalej jako "Nabór"). W szczególności o udostępnienie skanów następujących dokumentów (lub dokumentów zawierających następujące informacje): I.1 podpunkt 1 pełnej treści ogłoszenia o Naborze; I.1. podpunkt 2 listy wszystkich kandydatów, którzy złożyli dokumenty aplikacyjne; I.1. podpunkt 3 protokół (protokoły) z prac komisji rekrutacyjnej dokumentujący poszczególne etapy Naboru, w tym co najmniej: protokół z oceny formalnej, informacje o składzie komisji, zastosowane kryteria oceny, wyniki kandydatów na poszczególnych etapach oraz końcowy protokół z Naboru wskazujący wybranego kandydata wraz z uzasadnieniem wyboru; I.1. podpunkt 4 dokumentów aplikacyjnych (np. CV, list motywacyjny) kandydatów, którzy spełnili wymogi formalne, w zakresie objętym wymaganiami określonymi w ogłoszeniu o Naborze; I.1. podpunkt 5 informacji ostatecznej o wyniku Naboru, w tym imię i nazwisko kandydata wybranego na stanowisko; I.2 skanu pełnej treści umowy o pracę zawartej z osobą wybraną na stanowisko audytora wewnętrznego w wyniku ww. Naboru. Wnioskodawczyni wniosła o udostępnienie wskazanych informacji poprzez przesłanie ich skanów (w formacie PDF) na wskazany adres e-mail. Wnioskodawczyni wskazała, że dokumentacja z Naboru jako informacja publiczna - podała, iż proces naboru na stanowisko w służbie publicznej, jakim jest audytor wewnętrzny w ministerstwie, stanowi sprawę publiczną w rozumieniu art. 1 ust. 1 u.d.i.p. Art. 6 ust. 1 pkt 3 lit. g) u.d.i.p. wprost wskazuje, że udostępnieniu podlega informacja o naborze kandydatów do zatrudnienia na wolne stanowiska. Orzecznictwo sądów administracyjnych konsekwentnie potwierdza szeroki zakres jawności dokumentacji rekrutacyjnej. Protokoły z naboru stanowią informację publiczną (np. wyrok WSA w Gdańsku, sygn. akt II SAb/Gd 53/15). Jawność dotyczy również informacji o kandydatach (ich wykształcenia, stażu pracy, kwalifikacji) w zakresie objętym wymaganiami stanowiska (np. wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt II SAB/Wa 172/16). Wnioskodawczyni w odniesieniu do żądania udostępnienia umowy o Pracę Audytora Wewnętrznego podała, iż audytor wewnętrzny w ministerstwie pełni funkcję publiczną. Minister Finansów pismem przesłanym [...] czerwca 2025 r. w postaci wiadomości e-mail poinformował wnioskodawczynię, że wniosek nie może zostać rozpatrzony w terminie określonym w art. 13 ust. 1 u.d.i.p. z uwagi na konieczność dokonania dodatkowych ustaleń, a przewidywany termin załatwienia sprawy został wyznaczony do [...] lipca 2025 r. Organ pismem z dnia [...] czerwca 2025 r. wraz z dwoma załącznikami przesłanymi pocztą elektroniczną w dniu [...] czerwca 2025 r. udzielił wnioskodawczyni odpowiedzi wskazując m.in.: w odniesieniu do treści wniosku "o udostępnienie skanu pełnej dokumentacji dotyczącej naboru na stanowisko audytora wewnętrznego w Zespole do spraw Audytu Wewnętrznego, Biuro Kontroli i Audytu Wewnętrznego Ministerstwa Finansów, numer ogłoszenia [...]" Organ poinformował wraz z uzasadnieniem, że żądanie udostępnienia skanu pełnej dokumentacji dotyczącej naboru jako zbioru dokumentów (całość akt), w którym znajdują się między innymi dokumenty prywatne, nie dotyczy informacji publicznej. W odniesieniu do treści wniosku o udostępnienie skanów wskazanych we wniosku dokumentów (lub dokumentów zawierających wskazane we wniosku informacje) Organ poinformował wraz z uzasadnieniem, że informacje żądane we wniosku w zakresie: pełnej treści ogłoszenia nr [...], wymagań związanych ze stanowiskiem pracy niezbędnych oraz dodatkowych stanowiących kryteria oceny, a także wyniku naboru, w tym imię i nazwisko kandydata wybranego na stanowisko, zgodnie z art. 28 ust. 4 ustawy z dnia 21 listopada 2008 r. o służbie cywilnej (Dz. U. z 2024 r. poz. 409, z późn. zm.), podlegają publikacji na stronie urzędu w Biuletynie Informacji Publicznej, zatem jako informacja już raz udostępniona, nie wymagają ponownego udostępnienia na wniosek (organ wskazał adres strony). Organ podał, że udostępnieniu jako dokument podsumowujący proces naboru podlega skan protokołu z naboru, a także skan arkusza weryfikacji formalnej, po zanonimizowaniu danych dotyczących kandydatów w nim wymienionych, takich jak: punktacja, adresy zamieszkania, miejsce zatrudnienia, status OzN, a także propozycje dotyczące warunków zatrudnienia; Organ wskazał że protokół z naboru zawiera także informacje o składzie komisji. Kandydaci, którzy spełnili wymagania formalne, wykazali posiadanie wykształcenia wyższego magisterskiego, doświadczenia zawodowego co najmniej 2 lata w komórce audytu wewnętrznego, uprawnień audytora wewnętrznego, o których mowa w art. 286 ust. 1 pkt 5 ustawy o finansach publicznych oraz pozostałych wymagań podanych w ogłoszeniu o naborze, które jest dostępne publicznie w Biuletynie Informacji Publicznej. Organ wskazał iż dodatkowo w załączonym skanie protokołów naboru pozostawiona dane wnioskodawczyni traktując tę część wniosku jako zapytanie w sprawie indywidualnej natomiast nie stanowią informacji publicznej pozostałe wnioskowane informacje i dokumenty, tj. lista wszystkich kandydatów, którzy złożyli dokumenty aplikacyjne, wyniki kandydatów na poszczególnych etapach, dokumenty aplikacyjnye (np. CV, list motywacyjny) kandydatów, którzy spełnili wymogi formalne, w zakresie objętym wymaganiami określonymi w ogłoszeniu o Naborze. Organ wskazał też m.in., że zgodnie z art. 29 ustawy o służbie cywilnej, imiona i nazwiska kandydatów, którzy spełniają wymagania formalne, oraz wynik naboru stanowią informację publiczną w zakresie objętym wymaganiami określonymi w ogłoszeniu o naborze. Informacje o naborze kandydatów do zatrudnienia na wolne stanowiska w służbie cywilnej, które nie są wskazane w przepisach ustawy o służbie cywilnej, mogą być udostępniane w trybie informacji publicznej udzielanej na wniosek, jeżeli mają charakter informacji publicznych (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z 13 maja 2022 r., III OSK 4600/21. W odniesieniu do części wniosku o udostępnienie listy wszystkich kandydatów, którzy złożyli dokumenty aplikacyjne, wyników kandydatów na poszczególnych etapach, a także dokumentów aplikacyjnych (np. CV. list motywacyjny) kandydatów, którzy spełnili wymogi formalne, w zakresie objętym wymaganiami określonymi w ogłoszeniu o naborze, należy wskazać, że z orzecznictwa sądów administracyjnych wynika, że prawo dostępu do informacji publicznej nie obejmuje prawa do domagania się dostępu do dokumentów prywatnych kandydatów do pracy, jakimi są np. CV czy list motywacyjny. Dokumenty te mogą zawierać dane stanowiące informację publiczną, jednak nie oznacza to prawa do skutecznego żądania dostępu do oryginałów lub kopii całego dokumentu, a jedynie możliwość uzyskania dostępu do wybranych informacji. Analogicznie należy ocenić informacje stanowiące listę wszystkich kandydatów, którzy złożyli dokumenty aplikacyjne, oraz wyniki kandydatów na poszczególnych etapach, które nie mają waloru informacji publiczne. Nie można bowiem stwierdzić, aby powyższe informacje odnoszące się do wszystkich kandydatów, w tym również kandydatów, którzy nie spełnili warunków formalnych określonych w ogłoszeniu o naborze, dotyczyły publicznej sfery działalności organu. Informacja o niespełnieniu warunków formalnych przez określone osoby oraz o wynikach każdego kandydata uzyskanych na poszczególnych etapach naboru jest informacją oceniającą te osoby na potrzeby naboru. W związku z tym informacje te należą do sfery wewnętrznej działalności ministerstwa jako pracodawcy i wykraczają poza prawo do uzyskania informacji publicznej o naborze kandydatów do zatrudnienia, które nie jest ukształtowane tak szeroko jak wskazuje to wniosek o informację publiczną. Organ wskazał, że udostępnieniu podlega informacja publiczna o naborze kandydatów do zatrudnienia na wolne stanowiska, w zakresie określonym w przepisach odrębnych, przez co należy rozumieć imiona i nazwiska kandydatów, którzy spełniają wymagania formalne, oraz wynik naboru w zakresie objętym wymaganiami określonymi w ogłoszeniu o naborze, a także inne informacje niewskazane w przepisach ustawy o służbie cywilnej, jeżeli mają charakter informacji publicznych (por. art. 6 ust. 1 pkt 3 lit.g u.d.i.p. w związku z art. 29 ustawy o służbie cywilnej oraz wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z 13 maja 2022 r., III OSK 4600/21; wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z 8 października 2019 r., I OSK 4082/18). W zakresie skanu pełnej treści umowy o pracę zawartej z osobą wybraną na stanowisko audytora wewnętrznego w wyniku ww. naboru organ poinformował, że na dzień złożenia wniosku o informację publiczną umowa o pracę z wyłonionym w wyniku naboru kandydatem nie została zawarta. L. K. skardze z dnia [...] czerwca 2025 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na bezczynność Ministra Finansów wniosła o zobowiązanie organu do rozpatrzenia wniosku skarżącej z dnia [...] maja 2025 r. i udostępnienia żądanej informacji publicznej w terminie 14 dni od daty doręczenia odpisu prawomocnego wyroku, w zakresie: a) pełnej treści protokołu (protokołów) z prac komisji rekrutacyjnej, w szczególności poprzez ujawnienie zanonimizowanej punktacji oraz wyników uzyskanych przez poszczególnych kandydatów na wszystkich etapach naboru; b) informacji o kwalifikacjach kandydatów, którzy spełnili wymogi formalne, w zakresie objętym wymaganiami określonymi w ogłoszeniu o naborze (np. w formie zanonimizowanego zestawienia wskazującego dla każdego kandydata konkretne dane dotyczące wykształcenia, stażu pracy i innych kwalifikacji zweryfikowanych na podstawie dokumentów aplikacyjnych); c) listy wszystkich kandydatów, którzy złożyli dokumenty aplikacyjne w ramach naboru, po dokonaniu anonimizacji danych osobowych wykraczających poza zakres określony w art. 29 ustawy o służbie cywilnej; stwierdzenie, że organ dopuścił się bezczynności, że bezczynność organu miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa oraz zasądzenie od organu na rzecz skarżącej zwrotu kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego, według norm przepisanych. Skarżąca w uzasadnieniu wskazała, że organ w odpowiedzi z dnia [...] czerwca 2025 r. udostępnił jedynie część żądanych informacji. Przekazano skan protokołu z naboru oraz arkusz weryfikacji formalnej, jednakże dokumenty te zostały ocenzurowane w kluczowym zakresie – utajniono punktację przyznaną kandydatom. Jednocześnie organ odmówił udostępnienia informacji o konkretnych kwalifikacjach kandydatów, zastępując je ogólnikowym komunikatem, oraz odmówił przekazania listy wszystkich kandydatów. Organ uzasadnił swoje stanowisko argumentem, że żądane informacje (punktacja, wyniki, dane z CV) nie stanowią informacji publicznej, gdyż należą do "sfery wewnętrznej działalności ministerstwa jako pracodawcy" i mają charakter "oceniający". Organ nie załatwił wniosku w całości, a w zakresie, w którym odmówił udostępnienia informacji, nie wydał decyzji administracyjnej z art. 16 ust. 1 u.d.i.p. co stanowi o bezczynności organu. Skarżąca podniosła, iż proces naboru na stanowisko w służbie publicznej, zwłaszcza tak kluczowe jak audytor wewnętrzny, nie jest prywatną sprawą pracodawcy. Jest to akt realizacji władztwa publicznego, polegający na dysponowaniu środkami publicznymi (wynagrodzenie) i powierzaniu zadań publicznych. Komisja rekrutacyjna, oceniając kandydatów i przyznając im punkty, działa jako organ władzy publicznej. Dokumentacja tej oceny - w tym punkty - jest więc dokumentem urzędowym w rozumieniu art. 6 ust. 2 u.d.i.p., wytworzonym w ramach realizacji zadań publicznych. Skarżąca powołując się na orzecznictwo Naczelnego Sądu Administracyjnego wskazała, że sprawy kadrowe w podmiotach publicznych, ze względu na ich ścisły związek z gospodarowaniem mieniem publicznym i strukturą organizacyjną, co do zasady należą do sfery spraw publicznych, czynności podejmowane w ramach naboru na wolne stanowisko w służbie cywilnej nie są czynnościami o charakterze wewnętrznym, a informacja o przebiegu tej procedury, w tym o liczbie punktów uzyskanych przez poszczególnych kandydatów, stanowi informację publiczną. Skarżąca dodała, że odmowa ujawnienia punktacji uniemożliwia realizację fundamentalnego prawa obywatela do kontroli władzy. Bez tej informacji obywatel nie jest w stanie zweryfikować, czy proces selekcji był merytoryczny, czy opierał się na obiektywnych kryteriach i czy nie doszło do faworyzowania któregoś z kandydatów. Organ, ukrywając punktację, domaga się od obywateli "aktu wiary" w jego rzetelność, co jest zaprzeczeniem idei transparentności zapisanej w art. 61 Konstytucji RP. Skarżącej zwróciła uwagę, że żądała informacji, a nie dokumentów. W uchwale siedmiu sędziów NSA z 9 grudnia 2013 r. (sygn. akt I OPS 7/13) Sąd wyjaśnił w niej, że informacja publiczna może być zawarta w dokumencie prywatnym, który trafia do organu. Fakt, że nośnik (np. CV) jest prywatny, nie oznacza, że zawarte w nim dane, istotne z punktu widzenia sprawy publicznej (naboru), również uzyskują taki status. Dzieje się wręcz przeciwnie - z chwilą wykorzystania ich w procesie decyzyjnym organu stają się one informacją publiczną. Postępowanie organu, polegające na zastąpieniu żądanych, konkretnych danych ogólnikowym stwierdzeniem, że kandydaci spełnili wymogi, jest działaniem pozornym. Skarżąca podniosła, iż organ w swojej odpowiedzi sugeruje, że art. 29 ustawy o służbie cywilnej stanowi lex specialis, który zawęża zakres jawności naboru wyłącznie do imion i nazwisk kandydatów spełniających wymogi formalne i wyniku naboru. Skarżąca zaznaczyła, że wskazany przepis określa jedynie minimalny, obligatoryjny zakres informacji, które podlegają publikacji w BIP z urzędu. Skarżąca zarzuciła organowi zignorowanie fundamentalnej zasady wyrażonej w uchwale I OPS 7/13 (rozróżnienie informacji od jej nośnika), zastosowanie obalonej tezy o "sferze wewnętrznej" w odniesieniu do punktacji w naborze, dokonanie błędnej, sprzecznej z wykładnią systemową i celowościową, interpretacji relacji między ustawą o służbie cywilnej a u.d.i.p. (wbrew stanowisku m.in. III OSK 4600/21), zaniechanie wydania decyzji odmownej, pozbawiając skarżącą formalnej drogi odwoławczej i zmuszając ją do wszczęcia postępowania sądowego. Minister Finansów w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie. W uzasadnieniu organ wskazał, że z bezczynnością organu w sytuacji określonej przepisami u.d.i.p. mamy do czynienia wówczas, gdy organ zobowiązany do podjęcia czynności materialno-technicznej w przedmiocie informacji publicznej, takiej czynności nie podejmuje i jednocześnie nie wydaje decyzji o odmowie jej udostępnienia, albo też udziela informacji niepełnej, czy niezgodnej z wnioskiem. W przedmiotowej sprawie organ zauważył, że rozpatrzył wniosek w ustawowym terminie, w formie czynności materialno-technicznej. W piśmie z dnia [...] czerwca 2025 r. poinformował skarżącą o powodach nieudostępnienia informacji w terminie 14 dni od dnia otrzymania wniosku, tj. [...] maja 2025 r., w którym zakreślił termin, w jakim udzieli odpowiedzi na wniosek - do [...] lipca 2025 r., w piśmie z dnia [...] czerwca 2025 r. w ramach zakreślonego terminu udostępnił [...] czerwca 2025 r. część informacji, które stanowiły informację publiczną, poinformował, które z informacji stanowiących informację publiczną były opublikowane w Biuletynie Informacji Publicznej, wskazał, które z żądanych informacji nie stanowią informacji publicznej i wyjaśnił powody takiej kwalifikacji, poinformował, że na dzień złożenia wniosku o informację publiczną umowa o pracę z wyłonionym w wyniku naboru kandydatem nie została zawarta, a zatem organ nie posiada żądanej informacji. Organ podkreślił, że rozpatrzył złożony przez skarżącą wniosek w całości, poddając całą treść wniosku szczegółowej analizie. Organ podniósł m.in., że w orzecznictwie sądów administracyjnych ugruntowane jest stanowisko, że nie stanowią informacji publicznej wszelkiego rodzaju dokumenty prywatne, które podmiot prywatny kieruje do organu administracji publicznej. Nie jest przy tym istotne, jakiego rodzaju postępowanie wszczyna dokument prywatny, bądź też jakiej czynności organu oczekuje podmiot, składając dokument prywatny. Dokumenty prywatne, jako takie, nie stanowią informacji publicznej w rozumieniu u.d.i.p. Fakt, że dokument prywatny trafia do organu władzy publicznej i służy realizacji powierzonych mu prawem zadań, nie oznacza, że przez to z założenia staje się on informacją publiczną. Odmienne stanowisko prowadziłoby do uznania, że np. wszelkie dokumenty zawarte w aktach sprawy prowadzonej przez organ władzy publicznej, stanowią informacje publiczne. Tymczasem akta sprawy są zbiorem różnego rodzaju dokumentów, tj. zarówno takich, które stanowią informacje publiczną, jak i takich, które jej nie stanowią. Akta zawierają często dokumenty prywatne, dotyczące spraw osobistych, które nie podlegają udostępnieniu w trybie u.d.i.p. Wnioskodawca ma bowiem prawo do uzyskania informacji publicznej, a nie prawo dostępu do zbioru, w którym tylko niektóre dokumenty mają walor takiej informacji. Jednocześnie organ zwrócił uwagę, że ze złożonego przez skarżącą wniosku z [...] maja 2025 r. wyraźnie wynika, że jako wnioskodawczyni żądała "skanu pełnej dokumentacji" oraz "skanów następujących dokumentów lub dokumentów". W skardze natomiast skarżąca podaje, że żądała informacji, a nie dokumentów. Organ podniósł, że z art. 10 ust. 1 u.d.i.p. wynika, że na wniosek jest udostępniana informacja publiczna, która nie została udostępniona w Biuletynie Informacji Publicznej lub portalu danych. Ponadto organ wyjaśnił, że jako "zastosowane kryteria oceny", o których mowa we wniosku skarżącej, organ zakwalifikował wymagania związane ze stanowiskiem pracy niezbędne oraz dodatkowe, ponieważ nie ma innych kryteriów oceny w naborze na stanowisko pracy niż wymagania podane w ogłoszeniu. Organ zwrócił uwagę, że Sądy podkreślają, że tylko informacja nieudostępniona w BIP podlega uzyskaniu na wniosek. Natomiast informacja znajdująca się w BIP zwalnia organ od ponownego jej udostępnienia na wniosek. Tym samym dysponent informacji publicznej jest zobowiązany do jej udostępnienia tylko wtedy, gdy informacja ta nie została wcześniej udostępniona i nie funkcjonuje w obiegu publicznym, co nie pozwala zainteresowanemu zapoznać się z jej treścią inaczej niż wskutek złożenia wniosku do odpowiedniego organu. Organ zaznaczył, że w odpowiedzi udzielonej skarżącej poinformował, że z orzecznictwa sądów administracyjnych wynika, że prawo dostępu do informacji publicznej nie obejmuje prawa do domagania się dostępu do dokumentów prywatnych kandydatów do pracy, jakimi są np. CV czy list motywacyjny. Dokumenty te mogą zawierać dane stanowiące informację publiczną, jednak nie oznacza to prawa do skutecznego żądania dostępu do oryginałów lub kopii całego dokumentu, a jedynie możliwość uzyskania dostępu do wybranych informacji. Prawo do informacji obejmuje prawo dostępu do informacji publicznej, nie zaś prawo domagania się doręczenia samego egzemplarza dokumentu, w którym informacja publiczna może być zawarta. Kserokopie, a zatem również skany, złożonych przez kandydatów dokumentów prywatnych nie stanowią informacji publicznej. W ocenie organu analogicznie należy ocenić informacje stanowiące listę wszystkich kandydatów, którzy złożyli dokumenty aplikacyjne oraz wyniki kandydatów na poszczególnych etapach, które nie mają waloru informacji publicznej. Nie można bowiem stwierdzić, aby powyższe informacje odnoszące się do wszystkich kandydatów, w tym również kandydatów, którzy nie spełnili warunków formalnych określonych w ogłoszeniu o naborze, dotyczyły publicznej sfery działalności organu, jakim jest Minister Finansów. Informacja o niespełnieniu warunków formalnych przez określone osoby oraz o wynikach każdego kandydata uzyskanych na poszczególnych etapach naboru jest informacją oceniającą te osoby na potrzeby naboru. W związku z tym informacje te należą do sfery wewnętrznej działalności ministerstwa jako pracodawcy i wykraczają poza prawo do uzyskania informacji publicznej o naborze kandydatów do zatrudnienia, które nie jest ukształtowane tak szeroko jak wskazuje to wniosek o informację publiczną. Wykraczają bowiem poza prawo do informacji publicznej informacje: "Lista wszystkich kandydatów, którzy złożyli dokumenty aplikacyjne", "wyniki kandydatów na poszczególnych etapach" oraz "dokumenty aplikacyjne (np. CV, list motywacyjny) kandydatów, którzy spełnili wymogi formalne, w zakresie objętym wymaganiami określonymi w ogłoszeniu o Naborze". Imiona i nazwiska wszystkich kandydatów oraz pozostałe nieudostępnione dane o tych kandydatach nie mogą być uznane w ocenie organu za informację, która podlega upublicznieniu przez organ na wniosek skarżącej, a następnie może być rozpowszechniona publicznie przez skarżącą, jeżeli skorzysta z tej możliwości, ponieważ tą możliwość implikuje udostępnienie informacji w trybie dostępu do informacji publicznej. Z udostępnionego skarżącej skanu protokołu z naboru wynika kolejność kandydatów w zależności od liczby otrzymanych punktów, w związku z tym udostępnienie informacji o punktacji nie jest niezbędne do zrealizowania celu, jakim jest poinformowanie o wynikach naboru. Z tego względu informacja o punktacji, która jest elementem informacji o wynikach kandydatów, została zakwalifikowana jako informacja, która nie ma charakteru informacji publicznych. Organ wskazał, że powyższa kwalifikacja żądanych informacji związana jest z ochroną danych osobowych. Organ powołując się na art. 4 pkt 2 RODO, art. 6 ust. 1 zaznaczył, że udostępniane danych osobowych w trybie informacji publicznej jest jednocześnie przetwarzaniem danych w rozumieniu RODO. Dodał, że ustawa o służbie cywilnej nie zawiera podstawy prawnej do udostępniania danych osobowych i wyników innych kandydatów niż kandydat wyłoniony w procesie naboru. Organ wyjaśnił, że nie znalazł w odniesieniu do informacji żądanych przez skarżącą argumentów przemawiających za obowiązkiem wydania przez organ decyzji co do informacji, o które zwróciła się skarżąca. Skarżąca w piśmie z dnia [...] lipca 2025 r. podtrzymała dotychczasowe stanowisko i wniosła jak w skardze o zobowiązanie organu do rozpatrzenia wniosku z dnia [...] maja 2025 r. i udostępnienia żądanej informacji publicznej w terminie 14 dni od daty doręczenia odpisu prawomocnego wyroku, w zakresie: a) pełnej treści protokołu (protokołów) z prac komisji rekrutacyjnej, w szczególności poprzez ujawnienie zanonimizowanej punktacji oraz wyników uzyskanych przez poszczególnych kandydatów na wszystkich etapach naboru; b) informacji o kwalifikacjach kandydatów, którzy spełnili wymogi formalne, w zakresie objętym wymaganiami określonymi w ogłoszeniu o naborze (np. w formie zanonimizowanego zestawienia wskazującego dla każdego kandydata konkretne dane dotyczące wykształcenia, stażu pracy i innych kwalifikacji zweryfikowanych na podstawie dokumentów aplikacyjnych); c) listy wszystkich kandydatów, którzy złożyli dokumenty aplikacyjne w ramach naboru, po dokonaniu anonimizacji danych osobowych wykraczających poza zakres określony w art. 29 ustawy o służbie cywilnej; stwierdzenie, że organ dopuścił się bezczynności, że bezczynność organu miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa oraz zasądzenie od organu na rzecz skarżącej zwrotu kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego, według norm przepisanych. Skarżąca w uzasadnieniu podniosła m.in., że Minister Finansów, odmawiając udostępnienia informacji o punktacji kandydatów czy informacji o ich kwalifikacjach, był zobowiązany do wydania decyzji administracyjnej, ponieważ żądane dane bezsprzecznie stanowią informację publiczną. Jeżeli organ odmawia udostępnienia informacji, która jest informacją publiczną (np. powołując się na ochronę prywatności), ma bezwzględny obowiązek wydać decyzję administracyjną na podstawie art. 16 ust. 1 u.d.i.p. Natomiast w sytuacji, gdy organ błędnie zakwalifikuje informację publiczną jako niemającą takiego charakteru i w konsekwencji poinformuje o tym wnioskodawcę zwykłym pismem, dopuszcza się bezczynności. Organ w swojej odpowiedzi na skargę w sposób błędny utożsamia bezczynność z brakiem jakiejkolwiek reakcji, podczas gdy zgodnie z utrwalonym orzecznictwem, bezczynność ma miejsce wówczas, gdy organ w prawnie ustalonym terminie nie podejmuje czynności przepisanej prawem w celu załatwienia wniosku. Odmowa udzielenia informacji publicznej zwykłym pismem pozbawia stronę możliwości skontrolowania prawidłowości tej czynności w drodze instancyjnej przez organ odwoławczy. Co więcej, za bezczynność uznaje się również udzielenie informacji niepełnej, wymijającej lub nieadekwatnej do treści wniosku, co również miało miejsce w niniejszej sprawie. Skarżąca wskazała również, że orzecznictwo stoi na jednoznacznym stanowisku, że jawność punktacji jest kluczowym elementem transparentności i warunkiem koniecznym dla sprawowania skutecznej kontroli społecznej nad procesem naboru. Umożliwia ona obiektywną weryfikację, czy rekrutacja była prowadzona w sposób konkurencyjny, merytoryczny i bezstronny, co stanowi istotę prawa do informacji gwarantowanego przez art. 61 Konstytucji RP. Przywołała wyrok WSA w Łodzi z dnia 6 grudnia 2017 r. (sygn. akt II SAB/Łd 200/17) w którym Sąd stwierdził, że informacją publiczną jest również informacja o uszeregowaniu kandydatów biorących udział w konkursie, a także informacja o ocenie poszczególnych kandydatów. W wyroku NSA z dnia 4 sierpnia 2022 r. w sprawie III OSK 6283/21 podkreśla, że protokół z naboru musi być na tyle szczegółowy, aby pozwalał na weryfikację obiektywizmu i przejrzystości procedury, co obejmuje również jasne kryteria i uzasadnienie przyznanych punktów. Stanowisko Ministra jest zatem w rażącej sprzeczności z dominującą i utrwaloną linią orzeczniczą, a anonimizacja punktacji w udostępnionym protokole była działaniem bezprawnym. Twierdzenie, że wystarczające jest ujawnienie samej kolejności kandydatów na liście, bez podania punktacji, uniemożliwia jakąkolwiek realną weryfikację prawidłowości przeprowadzonego rankingu. Co więcej, sam organ w swojej odpowiedzi na skargę powołuje się na wyrok NSA w sprawie I OSK 4082/18, który jest jednym z kluczowych orzeczeń podważających koncepcję "sfery wewnętrznej" w kontekście naborów. Jest to działanie paradoksalne, świadczące o wybiórczym i sprzecznym z duchem orzeczenia stosowaniu judykatury. Skarżąca zwróciła uwagę, że organ nie może odmówić udostępnienia konkretnych, jawnych dokumentów tylko dlatego, że wniosek został na wstępie ogólnie sformułowany jako prośba o "dokumentację". Skarżąca w dalszej części swojego wniosku precyzyjnie wskazała, o jakie konkretne dokumenty i informacje jej chodzi, m.in. protokoły, listy kandydatów czy informacje o kwalifikacjach. Jest to zatem próba zdyskredytowania całego wniosku na podstawie jednego, niefortunnego sformułowania, co świadczy o braku woli rzetelnego rozpatrzenia sprawy. Skarżąca podniosła, że informacje o kwalifikacjach kandydatów (wykształcenie, doświadczenie zawodowe, uprawnienia), które były wymagane w ogłoszeniu o naborze, stanowią informację publiczną. Obowiązkiem organu jest wyodrębnienie tych informacji z dokumentów aplikacyjnych, po uprzedniej anonimizacji danych czysto prywatnych. Fakt, że informacja o charakterze publicznym - taka jak dane o wykształceniu, doświadczeniu zawodowym czy kwalifikacjach kandydata na stanowisko w służbie cywilnej - znajduje się w dokumencie prywatnym (np. CV), nie zwalnia organu z obowiązku jej udostępnienia. Wręcz przeciwnie, na organie spoczywa obowiązek wyodrębnienia tej informacji i przekazania jej wnioskodawcy, na przykład w formie zanonimizowanego zestawienia tabelarycznego. Informacje o kwalifikacjach kandydatów na stanowiska finansowane ze środków publicznych bezsprzecznie stanowią informację publiczną. Ponadto dodała, że zasada jawności naboru do służby publicznej dotyczy nie tylko wybranego kandydata, ale wszystkich osób, które wzięły udział w konkursie i spełniły wymogi formalne. Informacje dotyczące ich wykształcenia, stażu pracy i dodatkowych kwalifikacji - w zakresie objętym wymaganiami określonymi w ogłoszeniu o naborze – stanowią informację publiczną. Jest to niezbędne, aby opinia publiczna mogła ocenić, czy organ faktycznie wybrał kandydata obiektywnie najlepszego. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Skarga na bezczynność Ministra Finansów w przedmiocie rozpatrzenia wniosku z dnia [...] maja 2025 r. o udostępnienie informacji publicznej jest dopuszczalna. W orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego prezentowany jest pogląd, zgodnie z którym skarga na bezczynność w przedmiocie dostępu do informacji publicznej nie musi być poprzedzona żadnym środkiem zaskarżenia (v. wyrok NSA z dnia 24 maja 2006 r. sygn. akt l OSK 601/05 LEX nr 236545, postanowienie NSA z dnia 3 października 2007 r. sygn. akt I OSK 1382/07, orzeczenia.nsa.gov.pl). Pogląd ten pozostaje aktualny w obecnym stanie prawnym i prezentuje go także Sąd rozpoznający niniejszą sprawę (v. wyrok NSA z dnia 16 marca 2021 r. sygn. akt III OSK 86/21, orzeczenia.nsa.gov.pl). Sprawa została rozpoznana na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym, stosownie do treści art. 119 pkt 4 i art. 120 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2024 r., poz. 935),zwanej dalej także p.p.s.a. Pierwszy z ww. przepisów stanowi, że sprawa może być rozpoznana w trybie uproszczonym, jeżeli przedmiotem skargi jest bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania. Natomiast w myśl art. 120 p.p.s.a. w trybie uproszczonym sąd rozpoznaje sprawy na posiedzeniu niejawnym w składzie trzech sędziów. W myśl art. 149 § 1 P.p.s.a., sąd, uwzględniając skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organy w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 1 - 4: 1) zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie aktu, interpretacji albo do dokonania czynności, 2) zobowiązuje organ do stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa, 3) stwierdza, że organ dopuścił się bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania. Jednocześnie sąd stwierdza, czy bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organ miały miejsce z rażącym naruszeniem prawa (§ 1a). W myśl art. 149 § 2 P.p.s.a., sąd, w przypadku, o którym mowa w § 1, może ponadto orzec z urzędu albo na wniosek strony o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6 lub przyznać od organu na rzecz skarżącego sumę pieniężną do wysokości połowy kwoty określonej w art. 154 § 6. Przepisy ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi nie definiują pojęcia bezczynności. W piśmiennictwie przyjmuje się jednak, że bezczynność organu administracji publicznej zachodzi wówczas, gdy w prawnie ustalonym terminie organ ten nie podjął żadnych czynności w sprawie lub wprawdzie prowadził postępowanie, ale - mimo istnienia ustawowego obowiązku - nie zakończył go wydaniem w terminie decyzji, postanowienia lub też innego aktu lub nie podjął stosownej czynności określonej w art. 3 § 2 pkt 1-4a P.p.s.a. (T. Woś [w:] T. Woś, H. Knysiak-Molczyk, M. Romańska, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2011, s. 109). Skarga na bezczynność ma na celu doprowadzenie do wydania przez organ oczekiwanego przez stronę aktu lub podjęcia określonej czynności. Skarga taka wnoszona jest wówczas, gdy organ wprawdzie prowadzi postępowanie, ale – mimo ustawowego obowiązku – nie kończy go wydaniem stosownego aktu ani nie podejmuje właściwej czynności, której domaga się strona (por. B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, publ. LEX nr 148427 i nr 148280). Dla stwierdzenia bezczynności organu w zakresie wydania stosownego aktu lub podjęcia czynności nie ma znaczenia fakt, z jakich powodów organ zwleka z realizacją wniosku, a w szczególności, czy zwłoka spowodowana jest zawinioną lub też niezawinioną opieszałością organu. Wnioskodawca ma prawo kwestionowania bezczynności organu zawsze, gdy uznaje, że żądane przez niego informacje są informacjami publicznymi i powinny być udostępnione w trybie ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (t.j. Dz. U. z 2022 r. poz. 902), zwanej dalej u.d.i.p. Zgodnie z art. 61 ust. 1 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej obywatel ma prawo do uzyskiwania informacji o działalności organów władzy publicznej oraz osób pełniących funkcje publiczne. Prawo to obejmuje również uzyskiwanie informacji o działalności organów samorządu gospodarczego i zawodowego, a także innych osób oraz jednostek organizacyjnych w zakresie, w jakim wykonują one zadania władzy publicznej i gospodarują mieniem komunalnym lub majątkiem Skarbu Państwa. Ustawa o dostępie do informacji publicznej służy realizacji konstytucyjnego prawa dostępu do wiedzy na temat funkcjonowania organów władzy publicznej. Używając w art. 2 ust. 1 pojęcia "każdemu", ustawodawca precyzuje zastrzeżone w Konstytucji RP obywatelskie uprawnienie, wskazując, że każdy może z niego skorzystać na określonych w tej ustawie zasadach. Ustawa ta reguluje zasady i tryb dostępu do informacji, mających walor informacji publicznych, wskazuje, w jakich przypadkach dostęp do informacji publicznej podlega ograniczeniu oraz kiedy żądane przez wnioskodawcę informacje nie mogą zostać udostępnione. Ustawa znajduje zastosowanie jedynie w sytuacjach, gdy spełniony jest jej zakres podmiotowy i przedmiotowy. Zakres podmiotowy wyznacza wykonywanie zadań publicznych przez adresata wniosku (art. 4 ust. 1 u.d.i.p.), zaś zakres przedmiotowy obejmuje pojęcie "informacji publicznej" (art. 1 ust. 1 i art. 6 u.d.i.p). W przypadku złożenia skargi na bezczynność w zakresie udostępnienia informacji publicznej obowiązkiem Sądu jest w pierwszej kolejności zbadanie, czy sprawa mieści się w zakresie podmiotowym i przedmiotowym u.d.i.p. Zgodnie z brzmieniem art. 4 ust. 1 u.d.i.p. obowiązane do udostępnienia informacji publicznej są władze publiczne oraz inne podmioty wykonujące zadania publiczne, w szczególności: 1) organy władzy publicznej, 2) organy samorządów gospodarczych i zawodowych, 3) podmioty reprezentujące zgodnie z odrębnymi przepisami Skarb Państwa, 4) podmioty reprezentujące państwowe osoby prawne albo osoby prawne samorządu terytorialnego oraz podmioty reprezentujące inne państwowe jednostki organizacyjne albo jednostki organizacyjne samorządu terytorialnego, 5) podmioty reprezentujące inne osoby lub jednostki organizacyjne, które wykonują zadania publiczne lub dysponują majątkiem publicznym, oraz osoby prawne, w których Skarb Państwa, jednostki samorządu terytorialnego lub samorządu gospodarczego albo zawodowego mają pozycję dominującą w rozumieniu przepisów o ochronie konkurencji i konsumentów. Stosownie do art. 4 ust. 3 u.d.i.p. obowiązane do udostępniania informacji publicznej są podmioty, o których mowa w ust. 1 i 2, będące w posiadaniu takich informacji. W sprawie niniejszej nie ma wątpliwości, że Minister Finansów jest podmiotem zobowiązanym do udostępniania informacji publicznej na gruncie art. 4 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p. Pojęcie informacji publicznej ustawodawca określił natomiast w art. 1 ust. 1 i art. 6 u.d.i.p. W myśl tych przepisów, informacją publiczną jest każda informacja o sprawach publicznych, a w szczególności o sprawach wymienionych w art. 6 u.d.i.p. Uwzględniając wszystkie aspekty wynikające z treści tych przepisów, należy przyjąć, że informacją publiczną jest każda informacja dotycząca sfery faktów i danych publicznych, a więc każda wiadomość wytworzona lub odnoszona do władz publicznych, a także wytworzona lub odnoszona do innych podmiotów realizujących funkcje publiczne w zakresie wykonywania przez nie zadań publicznych i gospodarowania mieniem komunalnym lub majątkiem Skarbu Państwa. Udostępnieniu podlega informacja publiczna w szczególności o podmiotach, o których mowa w art. 4 ust. 1, w tym o organach i osobach sprawujących w nich funkcje i ich kompetencjach (art. 6 ust. 1 pkt 2 lit. d u.d.i.p.), zasadach funkcjonowania podmiotów, o których mowa w art. 4 ust. 1, w tym o trybie działania władz publicznych i ich jednostek organizacyjnych (art. 6 ust. 1 pkt 3 lit. a u.d.i.p.), sposobach stanowienia aktów publicznoprawnych (art. 6 ust. 1 pkt 3 lit.c u.d.i.p.), sposobach przyjmowania i załatwiania spraw (art. 6 ust. 1 pkt 3 lit.d u.d.i.p.), stanie przyjmowanych spraw, kolejności ich załatwiania lub rozstrzygania (art. 6 ust. 1 pkt 3 lit.e u.d.i.p.), danych publicznych (art. 6 ust. 1 pkt 4 u.d.i.p.), w tym m.in. treść aktów administracyjnych i innych rozstrzygnięć, dokumentacja przebiegu i efektów kontroli oraz wystąpienia, stanowiska, wnioski i opinie podmiotów ją przeprowadzających, majątku publicznym (art. 6 ust. 1 pkt 5 u.d.i.p.). Obowiązane do udostępniania informacji publicznej są podmioty, o których mowa w ust. 1 i 2, będące w posiadaniu takich informacji (art. 4 ust. 3 u.d.i.p.). Odnosząc się do skargi na bezczynność MF w rozpatrzeniu wniosku z dnia [...] maja 2025 r., w której skarżąca w nawiązaniu do tego wniosku żąda zobowiązania organu do rozpatrzenia wniosku w zakresie: a) pełnej treści protokołu (protokołów) z prac komisji rekrutacyjnej, w szczególności poprzez ujawnienie zanonimizowanej punktacji oraz wyników uzyskanych przez poszczególnych kandydatów na wszystkich etapach naboru; b) informacji o kwalifikacjach kandydatów, którzy spełnili wymogi formalne, w zakresie objętym wymaganiami określonymi w ogłoszeniu o naborze (np. w formie zanonimizowanego zestawienia wskazującego dla każdego kandydata konkretne dane dotyczące wykształcenia, stażu pracy i innych kwalifikacji zweryfikowanych na podstawie dokumentów aplikacyjnych); c) listy wszystkich kandydatów, którzy złożyli dokumenty aplikacyjne w ramach naboru, po dokonaniu anonimizacji danych osobowych wykraczających poza zakres określony w art. 29 ustawy o służbie cywilnej, zauważyć należy, że wskazywane w skardze żądania nie odzwierciedlają w pełni żądań zawartych we wniosku. Z całokształtu skargi i pisma procesowego wynika, że skarżąca kwestionuje bezczynność organu w przedmiocie rozpatrzenia całego wniosku z dnia [...] maja 2025 r. o udostepnienie informacji publicznej. We wniosku skarżąca wnosiła bowiem o udostępnienie: pełnej treści ogłoszenia o Naborze; listy wszystkich kandydatów, którzy złożyli dokumenty aplikacyjne; protokół (protokoły) z prac komisji rekrutacyjnej dokumentujący poszczególne etapy Naboru, w tym co najmniej: protokół z oceny formalnej, informacje o składzie komisji, zastosowane kryteria oceny, wyniki kandydatów na poszczególnych etapach oraz końcowy protokół z Naboru wskazujący wybranego kandydata wraz z uzasadnieniem wyboru; dokumentów aplikacyjnych (np. CV, list motywacyjny) kandydatów, którzy spełnili wymogi formalne, w zakresie objętym wymaganiami określonymi w ogłoszeniu o Naborze; informacji ostatecznej o wyniku Naboru, w tym imię i nazwisko kandydata wybranego na stanowisko; skanu pełnej treści umowy o pracę zawartej z osobą wybraną na stanowisko audytora wewnętrznego w wyniku ww. Naboru. Dokonując oceny zgodności działania MF na gruncie u.d.i.p. w przedmiocie rozpatrzenia wniosku z dnia [...] maja 2025 r. wskazania wymaga, że wnioskodawczyni żądała m.in. (punkt I.1 podpunkt 3 wniosku) udostępnienia protokołu (protokoły) z prac komisji rekrutacyjnej dokumentujący poszczególne etapy Naboru, w tym co najmniej: protokół z oceny formalnej, informacje o składzie komisji, zastosowane kryteria oceny, wyniki kandydatów na poszczególnych etapach oraz końcowy protokół z Naboru wskazujący wybranego kandydata wraz z uzasadnieniem wyboru. Powyższe bez wątpienia stanowi informację publiczną. Zgodnie z art. 6 ust. 1 pkt 3 lit. g ustawy o d.d.i.p., udostępnieniu podlega informacja publiczna w szczególności o zasadach funkcjonowania podmiotów, o których mowa w art. 4 ust. 1, w tym o: naborze kandydatów do zatrudnienia na wolne stanowiska, w zakresie określonym w przepisach odrębnych (art. 6 ust. 1 pkt 3 lit. g u.d.i.p.). Zgodnie z art. 29 ustawy o służbie cywilnej, imiona i nazwiska kandydatów, którzy spełniają wymagania formalne, oraz wyniki naboru stanowią informację publiczną w zakresie objętym wymaganiami określonymi w ogłoszeniu o naborze. Przepis art. 30 ust. 1 ustawy o służbie cywilnej stanowi, że sporządza się protokół z przeprowadzonego naboru. Zgodnie z ust. 2 protokół zawiera: 1) określenie stanowiska pracy, na które był przeprowadzany nabór, liczbę kandydatów oraz imiona, nazwiska i miejsca zamieszkania w rozumieniu przepisów Kodeksu cywilnego nie więcej niż pięciu najlepszych kandydatów wraz ze wskazaniem kandydatów niepełnosprawnych o ile do przeprowadzanego naboru stosuje się przepis art. 29a ust. 2, przedstawianych dyrektorowi generalnemu; 2) liczbę nadesłanych ofert, w tym liczbę ofert niespełniających wymogów formalnych; 3) informację o zastosowanych metodach i technikach naboru; 4) uzasadnienie dokonanego wyboru; 5) skład komisji przeprowadzającej nabór. Sąd rozpoznający niniejszą sprawę podziela pogląd prezentowany w orzecznictwie sądowoadministracyjnym, zgodnie z którym, okoliczność, że przepisy ustawy o służbie cywilnej kwalifikują informacje dotyczące imion i nazwisk kandydatów oraz wynik naboru, jako informacje publiczne (art. 29 tej ustawy) nie oznacza, że pozostałe informacje, zwarte w dokumentach naboru w tym protokoły, załączniki, takiego waloru nie posiadają (v. wyrok WSA w Warszawie z dnia 26 października 2016 r. sygn. akt II SAB/Wa 172/16, także wyrok WSA w Warszawie z dnia 12 sierpnia 2015 r. sygn. akt II SA/Wa 633/15, orzeczenia.nsa.gov.pl). Zgodnie z art. 60 Konstytucji RP, obywatele polscy korzystający z pełni praw publicznych mają prawo dostępu do służby publicznej na jednakowych zadach. Informacje związane z naborem kandydatów do służby publicznej podlegają udostępnieniu w zakresie, w jakim pozostają w związku z tym postępowaniem. Zatem, w ocenie Sądu żądanie zawarte w punkcie I.1. podpunkt 3 wniosku, tj. "protokół (protokoły) z prac komisji rekrutacyjnej dokumentujący poszczególne etapy Naboru, w tym co najmniej: protokół z oceny formalnej, informacje o składzie komisji, zastosowane kryteria oceny, wyniki kandydatów na poszczególnych etapach oraz końcowy protokół z Naboru wskazujący wybranego kandydata wraz z uzasadnieniem wyboru" stanowi żądanie udostępnienia informacji publicznej. W ocenie Sądu nie ma wątpliwości, że protokoły z naboru (w tym protokół końcowy oraz protokoły, czy dokumenty wytworzone na innych etapach postępowania odzwierciedlające przebieg procesu naboru) stanowią żądanie udostępnienia informacji publicznej. W sytuacji, gdy żądanie wniosku dotyczy informacji będącej informacją publiczną, tak jak w niniejszej sprawie, organ ma obowiązek: 1) udostępnić tę informację w formie czynności materialno-technicznej, co winno nastąpić bez zbędnej zwłoki, nie później niż w terminie 14 dni od dnia złożenia wniosku oraz w sposób i w formie zgodnej z wnioskiem; 2) wydać, na podstawie art. 16 ust. 1 u.d.i.p., decyzję o odmowie jej udostępnienia w razie uznania, że zachodzą podstawy do takiej odmowy, 3) udzielić informacji, o których mowa w art. 13 ust. 2 i art. 14 ust. 2 u.d.i.p., wyjaśniając przyczyny braku możliwości udostępnienia informacji w terminie bądź zgodnie z wnioskiem, przy jednoczesnym wskazaniu, w jakim terminie, w jaki sposób lub w jakiej formie informacja może być udostępniona niezwłocznie lub 4) poinformować pisemnie wnioskodawcę, że nie posiada żądanej informacji. W świetle art. 13 u.d.i.p. udostępnianie informacji publicznej na wniosek następuje bez zbędnej zwłoki, nie później jednak niż w terminie 14 dni od dnia złożenia wniosku (ust. 1). Jeżeli informacja publiczna nie może być udostępniona w terminie określonym w ust. 1, podmiot obowiązany do jej udostępnienia powiadamia w tym terminie o powodach opóźnienia oraz o terminie, w jakim udostępni informację, nie dłuższym jednak niż 2 miesiące od dnia złożenia wniosku (ust. 2). Odnosząc się do skargi na bezczynność MF w zakresie przedstawionego wyżej żądania (punkt I.1 podpunkt 3 wniosku) Sąd stwierdził, że skarga jest zasadna i była zasadna w chwili jej wniesienia do Sądu. W sprawie nie ma przy tym wątpliwości, że także informacja o wynikach kandydatów spełniających wymogi formalne (punktacja) stanowi informację publiczną (v. wyrok WSA w Gliwicach z dnia 15 lutego 2022 r. sygn. akt III SAB/Gl 212/21, orzeczenia.nsa.gov.pl). W odniesieniu do żądania I.1. podpunkt 3 wniosku, organ w odpowiedzi z dnia [...] czerwca 2025 r. wskazał wnioskodawczyni, że udostępnieniu jako dokument podsumowujący proces naboru podlega skan protokołu z naboru, a także skan arkusza weryfikacji formalnej, po zanonimizowaniu danych dotyczących kandydatów w nim wymienionych, takich jak: punktacja, adresy zamieszkania, miejsce zatrudnienia, status OzN, a także propozycje dotyczące warunków zatrudnienia. Organ wskazał że protokół z naboru zawiera także informacje o składzie komisji. Organ wskazał dodatkowo, co nie ma znaczenia w sprawie, że w załączonym skanie protokołów naboru pozostawiono dane wnioskodawczyni traktując tę część wniosku jako zapytanie w sprawie indywidualnej. Cały wniosek nie jest zapytaniem w sprawie indywidualnej i nie ma podstaw do takiej kwalifikacji. Błędne stwierdzenie organu co do danych samej skarżącej nie wpływa na wynik tej sprawy. Takie też dwa zanonimizowane dokumenty organ przesłał wnioskodawczyni. Biorąc pod uwagę, że w ocenie Sądu protokół z naboru (protokół końcowy oraz protokoły, dokumenty wytworzone na innych etapach postępowania, odzwierciedlające przebieg procesu naboru, w tym dokumenty z oceny formalnej), stanowią informację publiczną, to stwierdzić należało, że organ nie udostępniając pełnej treści protokołu (protokołów cząstkowych, jeśli były sporządzone), zawierającego punktację poszczególnych kandydatów, którzy spełniali wymagania formalne (wyników uzyskanych przez kandydatów spełniających wymogi formalne), a jednocześnie nie wydając decyzji administracyjnej o odmowie udostępnienia zanonimizowanych informacji, pozostaje w bezczynności w rozpatrzeniu punktu I.1 podpunkt 3 wniosku z dnia [...] maja 2025 r. Z uwagi na powyższe Sąd nie stwierdził podstaw do oddalenia skargi w tym zakresie. Sąd nie podziela twierdzenia organu, że informacja o wynikach każdego kandydata (spełniającego wymogi formalne) uzyskanych na poszczególnych etapach naboru (przy założeniu, że informacja ta znalazła odzwierciedlenie w dokumencie dotyczącym przebiegu naboru) jest informacją należącą do sfery wewnętrznej działalności Ministerstwa i wykraczają poza prawo do uzyskania informacji publicznej. Jeśli zdaniem organu taka informacja (o punktacji, ocenie dokonanej przez Komisję) należy do sfery prywatności, to należało wydać decyzję z uzasadnieniem i umożliwić wnioskodawczyni dochodzenie dostępu do żądanej informacji. W ocenie Sądu informacja o uzyskanych punktach kandydatów spełniających wymogi formalne jest informacją publiczną i nie należy do wewnętrznej sfery działania organu, skoro w wyniku tej oceny na końcu wybrano konkretnego kandydata. Skarga okazała się zatem we wskazanym wyżej zakresie zasadna. Organ nie udostępnił bowiem pełnej żądanej w punkcie I.1. podpunkt 3 wniosku informacji publicznej w terminie 14 dni od złożenia wniosku, jak również w terminie wyznaczonym przez siebie na podstawie art. 13 ust. 2 u.d.i.p., tj. do dnia [...] lipca 2025 r. Organ nie wydał też w tym terminie decyzji o odmowie udostępnienia poszczególnych zanonimizowanych informacji. Z tego względu Sąd, na podstawie art. 149 § 1 pkt 1 P.p.s.a., zobowiązał organ do rozpatrzenia punktu I.1 podpunkt 3 wniosku z dnia [...]maja 2025 r. o udostępnienie informacji publicznej w terminie 14 dni od daty doręczenia odpisu prawomocnego wyroku wraz z aktami sprawy. Jeśli w ocenie organu określone żądane informacje publiczne (składające się na żądany dokument, dokumenty) nie podlegają udostępnieniu ze względu na ustawowe ograniczenia (art. 5 u.d.i.p.), powinno to znaleźć wyraz w decyzji administracyjnej o odmowie udostepnienia określonych informacji. Decyzja taka wydana na podstawie art. 16 ust. 1 u.d.i.p. wymaga należytego uzasadnienia. Jednocześnie Sąd stwierdził, że bezczynność organu w rozpatrzeniu tego punktu wniosku nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa. Organ podjął w tej sprawie działanie w ustawowym terminie, przedłużył termin na udzielenie informacji zgodnie z art. 13 ust. 2 u.d.i.p. i choć nie wydał decyzji administracyjnej w odniesieniu do nieudostępnionych żądanych informacji, a dokonał jedynie czynności anonimizacji, to powyższe nie daje podstaw do przypisania bezczynności charakteru rażącego naruszenia prawa. Pod pojęciem rażącego naruszenia prawa ujmuje się sytuację, w której bez żadnej wątpliwości można stwierdzić, że naruszono prawo, a więc sytuację, w której to naruszenie jest oczywiste (por. wyrok NSA z 21 czerwca 2012 r., sygn. akt I OSK 675/12). Jest to stan, w którym naruszenie to jest istotne, a więc niedające się pogodzić z regułami demokratycznego państwa prawa. W świetle orzecznictwa Naczelnego Sądu Administracyjnego, oceniając charakter bezczynności, czy przewlekłości nie można pominąć charakteru sprawy, jak i specyfiki trybu jej załatwienia (wyrok NSA z 18 marca 2015 r., sygn. I OSK 585/15). W przypadku przekroczenia przez organ ustawowego terminu załatwienia sprawy, o tym, czy bezczynność organu miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa nie decyduje tylko sam przedmiot sprawy, ale wszystkie okoliczności z tym związane, w tym szczególnie czas trwania bezczynności (wyrok NSA z 8 lipca 2015 r., sygn. akt I OSK 237/15). Bezczynność, czy przewlekłe prowadzenie postępowania o charakterze rażącego naruszenia prawa ma miejsce wówczas, gdy w sposób jednoznaczny i znaczący doszło do przekroczenia terminów określonych przepisami prawa na dokonanie danej czynności, a zarazem nie zachodzą okoliczności ekskulpujące tę bezczynność organu (wyrok NSA z 8 lipca 2015 r., sygn. I OSK 1514/14). W ocenie Sądu w niniejszej sprawie sytuacja taka nie zachodzi. Niewłaściwy sposób zastosowania u.d.i.p. w odniesieniu do punktu I.1 podpunkt 3 wniosku nie stanowi w tej sprawie przesłanki kwalifikowania bezczynności jako mającej charakter rażącego naruszenia prawa. Z treści odpowiedzi organu do wnioskodawcy, jak i odpowiedzi na skargę nie wynika, aby zmierzano do celowego pozbawienia wnioskodawcy dostępu do informacji publicznej. Organ wyjaśnił swoje stanowisko. Błędna interpretacja, czy niewłaściwe zastosowanie przepisów prawa nie uzasadnia oceny, że stwierdzona bezczynność miała postać kwalifikowaną. Odnosząc się natomiast do skargi na bezczynność MF w pozostałym zakresie Sąd stwierdził, że nie jest ona zasadna. W odniesieniu do treści wniosku "o udostępnienie skanu pełnej dokumentacji dotyczącej naboru na stanowisko audytora wewnętrznego w Zespole do spraw Audytu Wewnętrznego, Biuro Kontroli i Audytu Wewnętrznego Ministerstwa Finansów, numer ogłoszenia [...]" przyjąć należało, że tak sformułowane żądanie nie stanowi żądania udostępnienia informacji publicznej. W ocenie Sądu tak sformułowane żądanie dotyczące w istocie udostępnienia skanów wszystkich dokumentów zgromadzonych w toku naboru nie stanowi żądania udostępnienia informacji publicznej, a żądanie udostępnienia konkretnego zbioru materiałów. Naczelny Sąd Administracyjny w uchwale z dnia 9 grudnia 2013 r. sygn. akt I OPS 7/13 (orzeczenia.nsa.gov.pl) podkreślił, że żądanie udostępnienia akt sprawy jako całości, nie jest wnioskiem o udostępnienie informacji publicznej, ale żądaniem udostępnienia określonego zbioru materiałów. Tak też w ocenie Sądu traktować należy to ogólne żądanie wyrażone we wstępnej części wniosku skarżącej z dnia [...] maja 2025 r., obejmujące w istocie żądanie udostępnienia skanów całego zbioru dokumentów zgromadzonych w toku naboru. Prawo do informacji publicznej dotyczy informacji o sprawie publicznej, a nie udostępnienia zbioru materiałów jako takich. Organ prawidłowo poinformował wnioskodawczynię w terminie wyznaczonym, na mocy art. 13 ust. 2 u.d.i.p., że tak sformułowane żądanie nie stanowi żądania udostępnienia informacji publicznej. Jeśli chodzi o pozostałe żądania wniosku z dnia [...] maja 2025 r., tj. żądanie udostępnienia pełnej treści ogłoszenia o naborze (punkt I.1 podpunkt 1 wniosku) organ w odpowiedzi z dnia [...] czerwca 2025 r. poinformował wnioskodawczynię, że opublikowane zostało ono stronie BIP. Skoro zostało opublikowane na stronie BIP, to nie ma podstaw do odrębnego udostępnienia. Organ podał adres strony, na której można odnaleźć żądaną informację. Zgodnie z art. 7 ust. 1 u.d.i.p., udostępnianie informacji publicznych następuje w drodze: 1) ogłaszania informacji publicznych, w tym dokumentów urzędowych, w Biuletynie Informacji Publicznej, o którym mowa w art. 8; 2) udostępniania, o którym mowa w art. 10 i 11; 3) wstępu na posiedzenia organów, o których mowa w art. 3 ust. 1 pkt 3, i udostępniania materiałów, w tym audiowizualnych i teleinformatycznych, dokumentujących te posiedzenia; 4) udostępniania w centralnym repozytorium. Z treści art. 7 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p. w związku z art. 8 ust. 1 u.d.i.p. wynika zatem, że udostępnienie informacji publicznej następuje w drodze ogłaszania informacji publicznych, w tym dokumentów urzędowych, w Biuletynie Informacji Publicznej, który tworzy się w celu powszechnego udostępniania informacji publicznej. Z kolei stosownie do art. 10 ust. 1 u.d.i.p., informacja publiczna, która nie została udostępniona w Biuletynie Informacji Publicznej, jest udostępniana na wniosek. W świetle powyższego, informacja, która została udostępniona w Biuletynie Informacji Publicznej przez organ administracji publicznej, tak jak miało to miejsce w niniejszej sprawie, nie podlega udostępnieniu w trybie wnioskowym. Nie można bowiem żądać udostępnienia w trybie u.d.i.p. informacji, która już została udostępniona. Udostępnienie zatem informacji publicznej w Biuletynie Informacji Publicznej wyłącza obowiązek ponownego jej udostępnienia na wniosek zainteresowanego. Stanowisko judykatury w tym względzie jest jednolite (v. wyroki NSA z dnia 7 marca 2012 r., sygn. akt I OSK 2479/11, z dnia 21 kwietnia 2017 r., sygn. akt I OSK 1850/15, z dnia 16 października 2018 r., sygn. akt I OSK 2219/16, orzeczenia.nsa.gov.pl). Z tego względu skarga na bezczynność organu w tym zakresie podlegała oddaleniu. Odnosząc się do kolejnych żądań wniosku (punkt I.1. podpunkt 2 i podpunkt 4 wniosku), tj. żądania udostępnienie listy wszystkich kandydatów, którzy złożyli dokumenty aplikacyjne, a także udostępnienia dokumentów aplikacyjnych (np. CV. list motywacyjny) kandydatów, którzy spełnili wymogi formalne, w zakresie objętym wymaganiami określonymi w ogłoszeniu o naborze, stwierdzić należało, że organ prawidłowo poinformował wnioskodawczynię w terminie wyznaczonym na mocy art. 13 ust. 2 u.d.i.p., że wymienione żądania nie stanowią informacji publicznej. Jak wskazano już wyżej, zgodnie z art. 6 ust. 1 pkt 3 lit. g ustawy o d.d.i.p., udostępnieniu podlega informacja publiczna w szczególności o zasadach funkcjonowania podmiotów, o których mowa w art. 4 ust. 1, w tym o: naborze kandydatów do zatrudnienia na wolne stanowiska, w zakresie określonym w przepisach odrębnych (art. 6 ust. 1 pkt 3 lit. g u.d.i.p.). Stosownie do art. 29 ustawy o służbie cywilnej, imiona i nazwiska kandydatów, którzy spełniają wymagania formalne, oraz wyniki naboru stanowią informację publiczną w zakresie objętym wymaganiami określonymi w ogłoszeniu o naborze. W orzecznictwie sądowoadministracyjnym ugruntowany jest pogląd, że listę kandydatów spełniających wymogi formalne należy kwalifikować jako informację publiczną (v. wyrok NSA z dnia 17 listopada 2022 r., sygn. akt III OSK 2360/21, wyrok NSA z dnia 8 października 2019 r., sygn. akt I OSK 4082/18.orzeczenia.nsa.gov.pl). Wnioskodawczyni takiej listy nie żądała. Żądała listy wszystkich kandydatów. W świetle powyższego żądanie sformułowane jako "lista wszystkich kandydatów, którzy złożyli dokumenty aplikacyjne" nie daje podstaw do stwierdzenia, iż zawiera ono żądanie udostępnienia informacji publicznej, powyższe nie odnosi się do działalności organu. Wnioskodawczyni nie dookreśliła nadto, co taka "lista" miałaby zawierać. Jeśli wnioskodawczyni miała na myśli imiona i nazwiska wszystkich kandydatów (czego podmiot zobowiązany nie powinien się domyślać w związku z treścią wniosku), to żądanie dotyczące wprost "wszystkich kandydatów" w świetle art. 29 ustawy o służbie cywilnej nie stanowi informacji publicznej, o czym organ prawidłowo poinformował wnioskodawczynię. Prawidłowo też organ stwierdził w odpowiedzi z dnia [...] czerwca 2025 r., że żądanie udostępnienia "dokumentów aplikacyjnych (np. CV. list motywacyjny) kandydatów, którzy spełnili wymogi formalne, w zakresie objętym wymaganiami określonymi w ogłoszeniu o Naborze" nie stanowi żądania udostępnienia informacji publicznej. Trafnie organ wskazał, że prawo dostępu do informacji publicznej nie obejmuje prawa do domagania się dostępu do dokumentów prywatnych kandydatów do pracy, jakimi są np. CV czy list motywacyjny. Dokumenty te mogą zawierać dane stanowiące informację publiczną, jednak nie oznacza to prawa do skutecznego żądania dostępu do oryginałów lub skanu całego dokumentu, a jedynie możliwość uzyskania dostępu do wybranych informacji. W odniesieniu do argumentów skargi i pisma procesowego wskazania wymaga, że skarżąca nie żądała w punkcie I.1. podpunkt 4 wniosku poszczególnych informacji w odniesieniu do kandydatów spełniających wymogi formalne (np. informacji o wykształceniu, stażu pracy, wymagań związanych ze stanowiskiem wskazanych w ogłoszeniu o naborze). Żądanie dotyczyło wprost udostępnienia skanów dokumentów prywatnych, a skany dokumentów aplikacyjnych stanowiących dokumenty prywatne kierowane do organu, nie stanowią informacji publicznej. Sąd podziela prezentowany w orzecznictwie sądowoadministracyjnym pogląd, że prawo do informacji obejmuje prawo dostępu do informacji publicznej, nie zaś prawo domagania się doręczenia samego egzemplarza dokumentu, w którym informacja publiczna może być zawarta. Kserokopie, a zatem również skany, złożonych przez kandydatów dokumentów prywatnych nie stanowią informacji publicznej (v. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 19 sierpnia 2009 r., I OSK 683/09; wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 25 lutego 2025 r., III OSK 2078/24). Jednocześnie wskazania wymaga, że skarżąca uzyskała od organu w terminie wyznaczonym na mocy art. 13 ust. 2 u.d.i.p., informację o wyniku naboru w zakresie imienia i nazwiska kandydata wybranego na stanowisko (punkt I.1.podpunkt 5 wniosku). Organ poinformował też w piśmie z dnia [...] czerwca 2025 r., że na dzień złożenia wniosku o informację publiczną umowa o pracę z wyłonionym w wyniku naboru kandydatem nie została zawarta (odpowiedź organu na punkt I.2. wniosku). Niezależnie od tej udzielonej przez organ odpowiedzi na punkt I.2. wniosku, Sąd wskazuje, że umowa o pracę nie stanowi informacji o sprawie publicznej. W ocenie Sądu żądanie udostępnienie skanu umowy o pracę nie stanowi żądania udostępnienia informacji o sprawie publicznej. Sąd podziela prezentowany w orzecznictwie sądowoadministracyjnym pogląd, zgodnie z którym treść umów o pracę nie jest informacją o sprawach publicznych. Przede wszystkim zaś "skan umowy" nie stanowi informacji publicznej. Umowa o pracę dotyczy indywidualnego stosunku pracy, jest dokumentem z zakresu prawa pracy i stanowi dokument o charakterze prywatnym (v. wyrok WSA w Warszawie z dnia 31 stycznia 2023 r. sygn. akt II SAB/Wa 780/22, orzeczenia.nsa.gov.pl). Umowa o pracę, "skan umowy" nie jest sam w sobie informacją o sprawie publicznej. Sprawa publiczna to zasadniczo sprawa ogółu, którą powinno się odnosić jednocześnie, czy wiązać z dobrem wspólnym. Skan umowy, czy umów nie stanowi o realizacji zasady jawności i transparentności życia publicznego. Żądanie ujęte w punkcie I.2. nie dotyczy informacji o gospodarowaniu mieniem publicznym, czy innej ściśle określonej sprawy mającej charakter publiczny (rozporządzenie Ministra Rodziny, Pracy i Polityki Społecznej z 10 grudnia 2018 r. w sprawie dokumentacji pracowniczej (Dz.U. z 2018r., poz. 2369 ze zm.). Skarga zatem i w tym zakresie podlegała oddaleniu, jako niezasadna. Pogląd, że skan umowy o pracę nie stanowi informacji publicznej zaprezentowany został też w ostatnim czasie w wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 14 listopada 2025 r. sygn. akt III OSK 1506/25, orzeczenia.nsa.gov.pl). Odnosząc się do natomiast do żądania skargi w postaci zobowiązania organu do udostępnienia informacji o kwalifikacjach kandydatów, którzy spełnili wymogi formalne, w zakresie objętym wymaganiami określonymi w ogłoszeniu o naborze (np. w formie zanonimizowanego zestawienia wskazującego dla każdego kandydata konkretne dane dotyczące wykształcenia, stażu pracy i innych kwalifikacji zweryfikowanych na podstawie dokumentów aplikacyjnych) wskazania wymaga, że wniosek z dnia [...] maja 2025 r. nie zawierał takiej treści żądania, stąd też nie ma podstaw do przypisania organowi w tym zakresie bezczynności i zobowiązania do rozpatrzenia wniosku w tym zakresie. Skarżąca podnosi w piśmie procesowym z dnia [...] lipca 2025 r., że Minister w sposób nieuprawniony wskazuje, że żądanie wniosku dotyczyło udostępnienia "dokumentów" (CV, listów motywacyjnych), a nie "informacji". W ocenie skarżącej stanowi to " ignorowanie precyzyjnego brzmienia wniosku, w którym wniesiono o udostępnienie "dokumentów aplikacyjnych (...) w zakresie objętym wymaganiami określonymi w ogłoszeniu o Naborze". Odnosząc się do powyższego wskazania wymaga, że treść wniosku z dnia [...] maja 2025 r. (punkt I.1. podpunkt 4 wniosku) była jednoznaczna w swej treści. Żądanie dotyczyło udostępnienia skanów dokumentów aplikacyjnych. Stwierdzenie we wniosku "w zakresie objętym wymaganiami określonymi w ogłoszeniu o Naborze." nie zmienia istoty żądania wniosku, które odnosiło się do udostępnienia skanów dokumentów, a nie podania konkretnych informacji. Podmiot zobowiązany na gruncie u.d.i.p. nie ma podstaw, aby przekształcać we własnym zakresie treść żądań wnioskodawcy, czy domniemywać co było istotą konkretnie sformułowanego żądania. Organ nie twierdził, że informacje o kwalifikacjach kandydatów, wymaganych w ogłoszeniu o naborze, nie stanowią informacji publicznej. Żądanie skarżącej jednakże tego nie dotyczyło. Z tych względów Sąd nie miał podstaw, aby w tym zakresie stwierdzić bezczynność organu. Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 149 § 1 pkt 1 w zw. z art. 119 pkt 4 i art. 120 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł, jak w punkcie 1 wyroku. W punkcie 2 wyroku Sąd orzekł na podstawie art. 149 § 1a powołanej ustawy. W punkcie 3 wyroku Sąd orzekł na podstawie art. 151 powołanej ustawy. O kosztach sądowych, jak w punkcie 4 wyroku Sąd orzekł na podstawie art. 200 powołanej ustawy. Do kosztów tych Sąd zaliczył uiszczony wpis sądowy od skargi w wysokości 100 zł.