II SAB/Wa 530/17

Starszy referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie - Iwona Malicka po rozpoznaniu w dniu 30 kwietnia 2018 r. w Warszawie na posiedzeniu niejawnym wniosku P. D. z dnia 12 kwietnia 2018 r. o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia adwokata w sprawie ze skargi P. D. na bezczynność Ministra Sprawiedliwości w przedmiocie rozpoznania wniosku z dnia [...] czerwca 2017 r. o udostępnienie informacji publicznej postanawia: umorzyć postępowanie w sprawie wniosku skarżącego o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia adwokata.

P. D. wnioskiem z dnia 16 listopada 2017 r. wystąpił w niniejszej sprawie do Sądu o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym, obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata. Referendarz sądowy postanowieniem z dnia 16 stycznia 2018 r. odmówił skarżącemu przyznania prawa pomocy, wobec niewykonania wezwania referendarza do złożenia dokumentów oraz informacji dotyczących sytuacji majątkowej oraz potwierdzających posiadane dochody. Skarżący, po otrzymaniu odpisu zarządzenia z dnia 20 lutego 2018 r., którym został wezwany do uiszczenia należnego wpisu sądowego od wniesionej skargi, ponownie zwrócił się do Sądu o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym, poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata. Powyższy wniosek uzupełnił, składając wypełniony formularz PPF, do którego załączył kserokopie orzeczeń Sądu w przedmiocie przyznania prawa pomocy oraz wyroku Sądu Rejonowego dla [...] w [...] z dnia [...] grudnia 2010 r., dotyczący wysokości alimentów na syna. Mając na względzie powyższe zważono, co następuje: Rozpoznając kolejny wniosek skarżącego o przyznanie prawa pomocy złożony w tej samej sprawie, nie można odstąpić od oceny sytuacji materialnej wnioskodawcy, zawartej w wydanym wcześniej prawomocnym postanowieniu referendarza sądowego z dnia 16 stycznia 2018 r. Możliwość zmiany bądź uchylenia tego orzeczenia daje art. 165 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.), jednakże pod warunkiem wykazania przez wnioskodawcę, że nastąpiły zmiany okoliczności sprawy. W przypadku wniosku o przyznanie prawa pomocy będą to w szczególności okoliczności wskazujące na znaczne pogorszenie sytuacji finansowej wnioskodawcy. Zgodnie z art. 249a powołanej ustawy, jeżeli strona cofnie wniosek lub rozpoznanie wniosku stało się zbędne, postępowanie w sprawie przyznania prawa pomocy umarza się. Powyższy przepis może znaleźć zastosowanie w sytuacji, gdy strona powtórnie wnosi o przyznanie prawa pomocy po uprzedniej odmowie przyznania jej tego prawa, a więc w postępowaniach toczących się w trybie art. 165 cytowanej ustawy (por. R. Hauser, M Wierzbowski, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Komentarz, Wydawnictwo CH Beck, Warszawa 2015, str. 989). Jak wynika z akt sprawy, referendarz sądowy prawomocnym postanowieniem z dnia 16 stycznia 2018 r. odmówił przyznania skarżącemu prawa pomocy w zakresie całkowitym, poprzez zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata. Po otrzymaniu wezwania do uiszczenia wpisu sądowego od skargi, P. D. ponownie wniósł o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym. W złożonym ponownie wniosku o przyznanie prawa pomocy skarżący nie wskazał na zmianę swojej sytuacji materialnej ani nie podał żadnych okoliczności faktycznych, które uzasadniałyby zmianę stanowiska, co do oceny jego zdolności płatniczych. Wskazane w rozpatrywanym wniosku informacje w żaden sposób nie odbiegają od informacji wcześniej podanych, które nie okazały się wystarczające do uznania wniosku strony o przyznanie prawa pomocy za zasadny (por. postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 30 sierpnia 2016 r., sygn. akt III SA/Łd 165/16). Skarżący nie złożył też dokumentów, o które był wzywany. Z tego względu, na podstawie art. 249a oraz art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, postanowiono jak w sentencji. Z tych względów, na podstawie art. 249a w związku z art. 258 § 2 pkt 7 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, postanowiono, jak w sentencji.