II SAB/Wa 495/21

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Piotr Borowiecki (spr.), Sędzia WSA Andrzej Wieczorek, Asesor WSA Arkadiusz Koziarski, , po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 14 września 2022 r. sprawy ze skargi K. J. na bezczynność Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji w przedmiocie rozpoznania wniosku z dnia [...] kwietnia 2021 r. o wydanie zaświadczeń postanawia: odrzucić skargę

sygn. akt Il SAB/Wa 495121 UZASADNIENIE W piśmie z dnia [...] maja 2021 r. K. J. (dalej także: "skarżący" lub "strona skarżąca"), działając za pośrednictwem organu, wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji (dalej także: "Minister" lub "organ") w przedmiocie wydania zaświadczeń. Na podstawie akt niniejszej sprawy Sąd ustalił następujący stan faktyczny. W dniu [...] kwietnia 2021 r. skarżący K.J., działając za pośrednictwem platformy e-PUAP, powołując się na przepisy art. 217 S 1 i S 2 pkt 2, art. 218 S 1 i 2, a także art. 7 k.p.a., wniósł do Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji o wydanie zaświadczeń potwierdzających prawo do równoważnika pieniężnego za brak lokalu mieszkalnego. [pic] W uzasadnieniu skarżący wskazał, że wnioskowane zaświadczenia niezbędne są do "doprowadzenia mojej sprawy do załatwienia zgodnie z prawomocnym i merytorycznym wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 14 stycznia 2009 roku do sygnatury akt Il SA/Wa 1032/08". W piśmie z dnia [...] maja 2021 r. Minister udzielił skarżącemu pisemnej odpowiedzi, w treści której poinformował, że żądania zawarte we wniosku skarżącego były niejednokrotnie przedmiotem postępowań administracyjnych zarówno przed MSWiA, jak i przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym. Organ zauważył, że postępowania sądowe kończyły się wyrokami oddalającymi lub odrzucającymi skargi (organ powołał następujące sygnatury spraw: sygn. akt Il SABWa 348/20, sygn. akt Il SA/Wa 1792/20, sygn. akt Il SANVa 1794/20, a także sygn. akt Il SAANa 1795/20). Ponadto, Minister podniósł, że w samym 2020 r. trzy na cztery wniesione przez skarżącego wnioski dotyczyły tych samych tematów, a w na dzień składania odpowiedzi na przedmiotowy wniosek skarżący już dwukrotnie wystąpił z żądaniem wydania tożsamych zaświadczeń. Jednocześnie, Minister zauważył, że wystąpienia skarżącego są podobnej treści, bez wskazania nowych okoliczności. W tej sytuacji, organ - mając na uwadze art. 239 k.p.a. - poinformował skarżącego, że kolejne wystąpienia w tym samym temacie pozostaną bez rozpatrzenia. W piśmie z dnia [...] maja 2021 r. skarżący - powołując się na art. 37 k.p.a. wniósł do Ministra ponaglenie wobec pozostawienia wniosku o wydanie zaświadczeń bez załatwienia "(...) zgodnie z nakazami ustawowymi bez podstawy prawnej, z rażącym naruszeniem przepisów ustawy kodeks postępowania administracyjnego, tworzenia w sprawach o wydanie zaświadczeń spraw niedopuszczalnego precedensu w administracji i oczywiście jawnego i bezspornego uchybienia obowiązkowi załatwienia tych spraw administracyjnych bez zbędnej zwłoki dla tej instancji". W uzasadnieniu ponaglenia skarżący, powołując się na orzecznictwo sądów administracyjnych - stwierdził, że zwłoka w załatwieniu sprawy i nieuzasadnione pozostawienie podania o wydanie zaświadczenia bez rozpoznania obciąża w całości organ administracji, tym bardziej, że zarówno z piśmiennictwa, jak i orzecznictwa sądowoadministracyjnego wprost wynika, że w każdym przypadku uznania niedopuszczalności wydania zaświadczenia, obowiązkiem organu jest wydanie postanowienia podlegającego kontroli instancyjnej i pozainstancyjnej. W tej sytuacji, skarżący zarzucił, że pozostawienie podania bez rozpoznania nie znajduje w sprawie o wydanie zaświadczenia podstawy prawnej. Ponadto, skarżący zauważył, że w jego sprawie usiłuje się wprowadzić nowe reguły w sprawach o wydawanie zaświadczeń, gdy tymczasem do zmiany takich zasad niezbędne jest dokonanie zmian w stanie prawa, a nie wyłącznie wola organu, aby sprawy zgodnie z k.p.a. nie załatwić i próbować działać niezgodnie z utrwalonym orzecznictwem i piśmiennictwem prawnym. W związku z tym, skarżący zarzucił, że bezczynność organu w sprawie zainicjowanej jego wnioskiem o wydanie zaświadczeń w sposób ewidentny naruszyła art. 32 Konstytucji RP, a także art. 8 S 2 k.p.a. Postanowieniem z dnia [...] maja 2021 r. Minister Spraw Wewnętrznych i Administracji uznał ww. ponaglenie za bezzasadne. W piśmie z dnia [...] maja 2021 r. skarżący - działając za pośrednictwem elektronicznej skrzynki podawczej wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji w przedmiocie rozpatrzenia wniosku z dnia [...] kwietnia 2021 r. o wydanie zaświadczeń. W uzasadnieniu skargi strona skarżąca, podtrzymując swoje stanowisko wyrażone we wskazanym powyżej ponagleniu, zarzucił organowi nieprawidłowe pozostawienie jego wniosku bez rozpoznania. W odpowiedzi na skargę Minister Spraw Wewnętrznych i Administracji wniósł o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko wcześniejsze stanowisko wyrażone w piśmie z dnia [...]maja 2021 r. Sprawa zainicjowana powyższą skargą została zarejestrowana pod sygn. akt Il SAB/Wa 441/21. W wyniku rozpoznania powyższej skargi K. J., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 22 lutego 2022 r., sygn. akt Il SABANa 441/21 oddalił skargę na bezczynność Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji w sprawie zainicjowanej wnioskiem skarżącego z dnia [...] kwietnia 2021 r. o wydanie zaświadczeń. W uzasadnieniu wyroku Sąd stwierdził, że z akt sprawy, jak również wyjaśnień Ministra przedstawionych w odpowiedzi na skargę, wynika, że nie sposób mówić o bezczynności organu administracyjnego w związku z wnioskiem skarżącego z dnia [...] kwietnia 2021 r. Sąd uznał bowiem, że wspomniany wyżej wniosek skarżącego o wydanie zaświadczeń potwierdzających prawo do równoważnika pieniężnego za brak lokalu mieszkalnego, na podstawie art. 217 S 1 i 2 pkt 2, art. 218 S 1 i 2, art. 7 oraz art. 1 pkt 1 i 2 k.p.a. spotkał się z terminową reakcją Ministra, który w odpowiedzi z dnia 12 maja 2021 r. wskazał, że żądania zawarte we wniosku były niejednokrotnie przedmiotem postępowań administracyjnych zarówno przed MSWiA, jak i postępowań sądowych przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Warszawie (sygn. akt Il SABANa 348/20, sygn. akt Il SAfWa 1792/20, sygn. akt Il SAANa 1794/20, sygn. akt Il SA/Wa 1795/20). Sąd zauważył, że postępowania sądowe kończyły się wyrokami oddalającymi lub odrzucającymi skargi. Sąd podniósł, że w 2020 r. trzy na cztery wniesione przez skarżącego wnioski dotyczyły tych samych tematów, a w na dzień składania odpowiedzi na wniosek skarżącego z dnia [...] kwietnia 2021 r., skarżący już dwukrotnie wystąpił z żądaniem wydania tożsamych zaświadczeń. W tej sytuacji, jak zauważył Sąd, Minister - mając na uwadze art. 239 k.p.a. - poinformował skarżącego, że kolejne wystąpienia w tym samym temacie pozostaną bez rozpatrzenia. Sąd zwrócił jednocześnie uwagę, że Minister odpowiedział ponadto we właściwej formie na ponaglenie skarżącego z dnia [...] maja 2021 r. - wydając postanowieniem z dnia [...] maja 2021 r. nr [...], na mocy art. 37 S 6 k.p.a., w którym uznał ww. ponaglenie za bezzasadne. Sąd stwierdził ponadto, że Minister zareagował na kolejne pisma skarżącego z dnia [...] maja 2021 r., zatytułowane "zawiadomienie i wniosek o wszczęcie postępowań wyjaśniających" oraz "wniosek o wydanie decyzji potwierdzających prawa podmiotowe", mających związek z wnioskiem o wydanie zaświadczenia. W piśmie z [...] czerwca 2021r. wskazano bowiem, że brak jest podstaw prawnych do pozytywnego rozpatrzenia tych wystąpień. Dodatkowo, jak wskazał Sąd, Minister w postanowieniu z dnia [...] maja 2021 r., nr [...] wyjaśnił skarżącemu, że z dokumentacji będącej w posiadaniu organu, wynika, że skarżący nie posiada prawa do równoważnika za brak lokalu mieszkalnego, co de facto wskazuje na odmowę wydania zaświadczenia o żądanej przez skarżącego treści. Minister wskazał ponadto, że stanowisko to potwierdzają orzeczenia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, który utrzymywał w mocy postanowienia Ministra o odmowie wydania zaświadczeń o żądanej przez skarżącego treści także we wniosku z dnia [...] kwietnia 2021 r. Mając powyższe na względzie, Sąd uznał, że zasadne jest oddalenie skargi, na mocy art. 151 P.p.s.a. Wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 22 lutego 2022 r., sygn. akt Il SAB/Wa 441/21 uprawomocnił się. Zarządzeniem Zastępcy Przewodniczącego Wydziału Il WSA w Warszawie z dnia 15 kwietnia 2022 r. zarejestrowano pod sygn. akt Il SAB/Wa 495/21 skargę K. J. na bezczynność Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji w przedmiocie wydania zaświadczeń potwierdzających prawo do równoważnika pieniężnego za brak lokalu mieszkalnego. W wyniku analizy akt sprawy Sąd zauważył, że sprawa zarejestrowana pod sygn. akt Il SABM/a 495/21 oraz sprawa zarejestrowana pod sygn. akt Il SABfWa 441/21 dotyczą tego samego wniosku skarżącego z dnia [...] kwietnia 2021 r., w którym skarżący - działając za pośrednictwem platformy e-PUAP - powołując się na przepisy art. 217 S 1 i S 2 pkt 2, art. 218 S 1 i 2, a także art. 7 k.p.a., wniósł do Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji o wydanie zaświadczeń potwierdzających prawo do równoważnika pieniężnego za brak lokalu mieszkalnego. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Przystępując do rozpoznania skargi sąd administracyjny w pierwszej kolejności bada, czy zaskarżony akt lub czynność organu administracji publicznej podlega kontroli tego sądu. Skarga jest dopuszczalna, gdy przedmiot sprawy należy do właściwości sądu, skargę wniesie uprawniony podmiot, oraz gdy spełnia ona wymogi formalne i została złożona w terminie. Dlatego też sąd zobligowany jest do skontrolowania, czy skarga nie zawiera braków, o których mowa w art. 58 S 1 pkt 1-6 P.p.s.a. Stwierdzenie bowiem braku którejkolwiek z wymienionych przesłanek dopuszczalności zaskarżenia uniemożliwia nadanie skardze dalszego biegu, co w konsekwencji prowadzi do jej odrzucenia. Zgodnie z art. 58 S 1 pkt 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2022 r., poz. 329 ze zm. - dalej także: "P.p.s.a."), sąd odrzuca skargę, jeżeli sprawa objęta skargą pomiędzy tymi samymi stronami jest w toku lub została już prawomocnie osądzona. Powyższy przepis art. 58 S 1 pkt 4 P.p.s.a. przewiduje zasadę powagi rzeczy osądzonej (res iudicata). Z treści art. 58 S 1 pkt 4 P.p.s.a. wynika wprost, że w ujęciu tego przepisu powaga rzeczy osądzonej zachodzi wówczas, gdy wystąpi tożsamość przedmiotowa (tożsamość sprawy) i tożsamość podmiotowa (tožsamość stron). Uwzględniając jednak wnioski wypływające z gramatycznej wykładni art. 58 S 1 pkt 4 P.p.s.a., należy przyjąć, że w zakresie objętym regulacją tego przepisu stan powagi rzeczy osądzonej w postępowaniu sądowoadministracyjnym istnieje w warunkach tożsamości przedmiotu postępowania oraz tożsamości jego stron (podobnie: M. Bogusz /w:/ Powaga rzeczy osądzonej w nowym postępowaniu sądowoadministracyjnym, PiP z 2004 r., zeszyt 6, s. 93 i nast.). Istotą przedmiotowego uregulowania jest wprowadzenie reguły, że w tej samej sprawie między tymi samymi stronami skarga przysługuje tylko raz, nie można więc w takiej samej sprawie wszcząć nowego postępowania sądowoadministracyjnego między tymi samymi stronami. Wyłączona jest bowiem dopuszczalność skutecznego wniesienia kolejnej skargi na ten sam akt administracyjny, bądź to samo działanie lub bezczynność lub przewlekłość organu administracji postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 29 lipca 2021 r., sygn. akt III SA/Kr 829/21, LEX nr 3206499). Konsekwencją faktu, że prawomocny wyrok korzysta z powagi rzeczy osądzonej jest natomiast to, że nie można skutecznie wszcząć postępowania w tym samym przedmiocie i między tymi samymi stronami. Z analizy akt niniejszej sprawy wynika jednoznacznie, że sprawa zarejestrowana pod sygn. akt Il SAB/Wa 495/21 dotyczy - podobnie, jak sprawa zarejestrowana pod sygn. akt Il SAB[Wa 441/21 - skargi K.J. na bezczynność Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji w postępowaniu zainicjowanym wnioskiem skarżącego K. J. z dnia [...] kwietnia 2021 r. o wydanie zaświadczeń potwierdzających prawo do równoważnika pieniężnego za brak lokalu mieszkalnego. W konsekwencji, uznać należy, iż w obu wskazanych powyżej sprawach sądowych zachodzi tożsamość przedmiotowa (tożsamość sprawy) i tożsamość podmiotowa (tożsamość stron). W tej sytuacji, należy uznać, że konsekwencją faktu, iż prawomocny wyrok WSA w Warszawie z dnia 22 lutego 2022 r., sygn. akt Il SAB/Wa 441/21 korzysta z powagi rzeczy osądzonej, jest to, że nie można skutecznie wszcząć postępowania w tym samym przedmiocie i między tymi samymi stronami. Mając na względzie powyższe, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie - działając na podstawie przepisu art. 58 S 1 pkt 4 P.p.s.a. - orzekł, jak w sentencji postanowienia.