II SAB/Wa 418/17

Starszy referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie - Iwona Malicka po rozpoznaniu w dniu 10 października 2017 r. w Warszawie na posiedzeniu niejawnym wniosku P. Z. o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych w sprawie ze skargi P. Z. na bezczynność Dyrektora Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej w [...] w przedmiocie rozpoznania wniosku z dnia [...] maja 2017 r. o udostępnienie informacji publicznej postanawia: przyznać P. Z. prawo pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych.

P. Z., po otrzymaniu wezwania do uiszczenia wpisu od wniesionej skargi, złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. Podał, że jest osobą ciężko chorą, z orzeczoną niezdolnością do pracy, prowadzi jednoosobowe gospodarstwo domowe, a jego jedyny dochód stanowi świadczenie rehabilitacyjne w wysokości 1.200 zł netto. Jednocześnie wskazał, że z tej kwoty płaci 500 zł alimentów na syna, opłaca koszty mediów w kwocie 150 zł oraz wykupuje leki za około 100 zł. Oświadczył nadto, że nie posiada majątku ani oszczędności. Mając na względzie powyższe zważono, co następuje: Stosownie do art. 245 § 1 i § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.), prawo pomocy może być przyznane stronie w zakresie częściowym i obejmować zwolnienie od kosztów sądowych. Przyznanie tego prawa osobie fizycznej następuje na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 cytowanej ustawy wtedy, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Ze złożonego w niniejszej sprawie wniosku o przyznanie prawa pomocy wynika, że wnioskodawca prowadzi jednoosobowe gospodarstwo domowe, jest osobą ciężko chorą, a utrzymuje się jedynie ze świadczenia rehabilitacyjnego w wysokości 1.200 zł. Z tej kwoty płaci 500 zł alimentów na syna, ponosi koszty zakupu leków w kwocie około 100 zł oraz ponosi opłaty za media w wysokości około 150 zł. Biorąc pod uwagę aktualną wysokości kosztów codziennego utrzymania oraz fakt, że w sprawie skarżący obowiązany jest do uiszczania kosztów sądowych, stwierdzić należy, że wnioskodawca wykazał, iż nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie. Dlatego, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w związku z art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi postanowiono, jak w sentencji.