II SAB/Wa 396/24

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Andrzej Kołodziej po rozpoznaniu w dniu 6 września 2024 r. na posiedzeniu niejawnym skargi Fundacji [...] z siedzibą w [...] na bezczynność Prezydenta Miasta [...] w przedmiocie rozpatrzenia wniosku z dnia [...] kwietnia 2024 r. o udostępnienie informacji publicznej postanawia: 1. stwierdzić swoją niewłaściwość, 2. przekazać sprawę Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Lublinie zgodnie z właściwością miejscową.

Pismem z dnia 20 czerwca 2024 r. Fundacja [...] z siedzibą w L. skierowała do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Prezydenta Miasta L. w przedmiocie rozpatrzenia wniosku z dnia [...] kwietnia 2024 r. o udostępnienie informacji publicznej. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o odrzucenie skargi, ewentualnie o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 13 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2024 r., poz. 935); zwanej dalej P.p.s.a., do rozpoznania sprawy właściwy jest wojewódzki sąd administracyjny, na którego obszarze właściwości ma siedzibę organ administracji publicznej, którego działalność została zaskarżona. W myśl zaś art. 59 § 1 P.p.s.a. jeżeli do rozpoznania sprawy właściwy jest inny sąd administracyjny, sąd, który stwierdzi swą niewłaściwość, przekaże sprawę właściwemu sądowi administracyjnemu. Postanowienie sądu w tym zakresie może zapaść na posiedzeniu niejawnym. Stosownie do treści § 1 pkt 8 rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 25 kwietnia 2003 r. w sprawie utworzenia wojewódzkich sądów administracyjnych oraz ustalenia ich siedzib i obszarów właściwości (Dz. U. z 2003 r. Nr 72, poz. 652, z późn. zm.) dla obszaru województwa lubelskiego, gdzie ma siedzibę organ, którego bezczynność została zaskarżona, właściwy jest Wojewódzki Sąd Administracyjny w L. Z tych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 59 § 1 w zw. z art. 13 § 2 P.p.s.a., postanowił jak w sentencji postanowienia.