II SAB/Wa 341/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Anna Mierzejewska (spr.), Sędziowie WSA Iwona Dąbrowska, Ewa Grochowska - Jung, , Protokolant specjalista Elwira Sipak, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 20 sierpnia 2014 r. sprawy ze skargi W. S. na bezczynność Starosty Powiatu W. w przedmiocie rozpoznania wniosku z dnia [...] kwietnia 2014 r. o udostępnienie informacji publicznej 1. zobowiązuje Starostę Powiatu W. do rozpatrzenia wniosku skarżącego W. S. z dnia [...] kwietnia 2014 r. o udostępnienie informacji publicznej, w terminie 14 dni od daty doręczenia prawomocnego wyroku wraz z aktami sprawy; 2. stwierdza, że bezczynność organu nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa; 3. zasądza od Starosty Powiatu W. na rzecz skarżącego W. S. kwotę 100 (sto) złotych, tytułem zwrotu kosztów postępowania.

Pismem z dnia [...] kwietnia 2014 r. W. S., zwrócił się do Starosty [...] w oparciu o przepisy ustawy o dostępie do informacji publicznej, o udzielenie informacji, jakie operaty gruntowe oznaczone [...] dla gruntów w W. Gmina [...] z przed 1976 r. znajdują się w posiadaniu organu. W uzupełnieniu wskazał, że wnosi o wskazanie ich dokładnych oznaczeń i dat założenia, oraz wskazanie skąd znalazły się w zasobach organu, przesłanie protokołu przekazania. W odpowiedzi na wniosek Powiatowy Ośrodek Dokumentacji Geodezyjnej i Kartograficznej Starostwa Powiatowego w [...] poinformował, iż przepisy ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz.U. z 2001 r. Nr 112, poz. 1198 ze zm.) nie naruszają przepisów innych ustaw określających odmienne zasady i tryb dostępu do informacji będących informacjami publicznymi. Zasady udostępniania materiałów zgromadzonych w zasobie geodezyjnym regulują przepisy ustawy z dnia 17 maja 1989 r. Prawo geodezyjne i kartograficzne (Dz.U. z 2010 r. Nr 193, poz. 1287 ze zm.) oraz akty wykonawcze takie jak rozporządzenie Ministra Administracji i Cyfryzacji z dnia 5 września 2013 r. w sprawie organizacji i trybu prowadzenia państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego, które określają odmienne zasady i tryb dostępu do informacji będących informacjami publicznymi. Pismem z dnia 29 kwietnia 2014 r. W. S. wniósł skargę na bezczynność Starosty [...] w przedmiocie nierozpoznania wniosku [...] kwietnia 2014 r. o udostępnienie informacji publicznej. I wniósł o: 1) zobowiązanie organu do niezwłocznego rozpoznania wniosku; 2) stwierdzenie, że organ rażąco naruszył prawo tj. art. 13, 14, 16 ust. 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej i art. 61 Konstytucji RP i wymierzenie mu grzywny w oparciu o art. 149 § 2 Ppsa w wysokości określonej w art. 149 § 6 ustawy; 3) zasądzenie kosztów. W uzasadnieniu skargi W. S., podał, że w dniu [...] kwietnia 2014 r. upłynął 14 dniowy termin do udzielenia informacji i organ informacji nie udzielił, a więc pozostaje w bezczynności. W odpowiedzi na skargę, organ wniósł o jej oddalenie. W uzasadnieniu odpowiedzi na skargę organ podał, że poinformował skarżącego, iż zasady udostępnienia materiałów zgromadzonych w zasobie geodezyjnym regulują przepisy ustawy z dnia 17 maja 1989 r. Prawo geodezyjne i kartograficzne (Dz.U. z 2010 r. Nr 193, poz. 1287 ze zm.) oraz akty wykonawcze takie jak Rozporządzenie Ministra Administracji i Cyfryzacji z dnia 5 września 2013 r. w sprawie organizacji i trybu prowadzenia państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego (Dz.U. z 2013 r., poz. 1183). Zgodnie z art. 1 ust. 2 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz.U. z 2001 r. Nr 112, poz. 1198) przepisy tej ustawy nie naruszają przepisów innych ustaw określających odmienne zasady i tryb dostępu do informacji będących informacjami publicznymi. Przepisy ustawy o dostępie do informacji publicznej nie mogą być stosowane w obrębie postępowania mającego na celu udostępnienie danych, w takim zakresie w jakim kwestie te regulują przepisy z dnia 17 maja 1989 r. Prawo geodezyjne i kartograficzne. Ilekroć obowiązują odmienne regulacje udostępniania informacji mają one pierwszeństwo przed ustawą o dostępie do informacji publicznej. W piśmie z dnia [...] czerwca 2014 r. skierowanym do Sądu W. S. wyjaśnił, iż jego wniosek dotyczył wydania kopii protokołu przekazania dokumentów do organu. Informacja nie dotyczyła zatem udostępnienia jakichkolwiek materiałów z zasobów geodezyjnych. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skarga zasługuje na uwzględnienie. Na wstępie należy wskazać, iż stosownie do art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), skarga na bezczynność organu administracji przysługuje w sprawach, w których wydawane są decyzje i postanowienia oraz w tych sprawach, w których mogą być wydawane akty (inne niż decyzje i postanowienia) lub podejmowane czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa. W takich sprawach skargę na bezczynność można wnieść skutecznie, jeżeli organ administracji (podmiot zobowiązany z mocy ustawy) nie załatwia sprawy w terminie określonym przepisami regulującymi sposób postępowania organów administracji. Aby można było mówić o bezczynności organu (podmiotu zobowiązanego) należy jednak przede wszystkim stwierdzić, iż ciąży na nim wynikający z przepisów prawa obowiązek wszczęcia postępowania i podjęcia w nim stosownego rozstrzygnięcia (stosownej czynności), a dopiero później, iż obowiązku tego, w nakazanym prawem terminie, nie wypełnia. Ustawa z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. Nr 112, poz. 1198 ze zm.), stanowiąc generalną zasadę udostępniania informacji publicznej, przewiduje różne sposoby jej udostępniania. Zgodnie z art. 7 ust. 1 tej ustawy, udostępnianie informacji publicznych następuje w drodze: 1) ogłaszania informacji publicznych, w tym dokumentów urzędowych, w Biuletynie Informacji Publicznej, o którym mowa w art. 8, 2) udostępniania, o którym mowa w art. 10 (na wniosek) i 11 (udostępnienie wglądu) , 3) wstępu na posiedzenia organów, o których mowa w art. 3 ust. 1 pkt 3, i udostępniania materiałów, w tym audiowizualnych i teleinformatycznych, dokumentujących te posiedzenia. Stosownie do postanowień art. 10 ust. 1 powołanej ustawy, informacja publiczna, która nie została udostępniona w Biuletynie Informacji Publicznej, jest udostępniana na wniosek. Wniosek o udostępnienie informacji publicznej wszczyna przede wszystkim postępowanie w sprawie jej udostępnienia, ale również określa krąg podmiotów tego postępowania. Złożenie wniosku do organu administracji (podmiotu zobowiązanego) przesądza o tym, iż w odniesieniu do tego właśnie konkretnego organu należy ustalić, czy jest on zobowiązany, w świetle przepisów ustawy o dostępie do informacji publicznej, do udzielenia informacji publicznej oraz czy podejmuje stosowne czynności, których brak jest jednoznaczny z bezczynnością. Oczywistym jest, że Starosta [...] pozostaje w rozumieniu art. 4 ust. 1 pkt 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej, organem władzy publicznej. Organ nie kwestionuje także, iż żądana przez skarżącego informacja jest informacją publiczną, albowiem dotyczy przedmiotu działalności i kompetencji organu, jak też zasad funkcjonowania, w tym trybu działania władzy publicznej i ich jednostek organizacyjnych – art. 6 ust. 1 pkt 2 lit. c) i pkt 3 lit. a) ustawy o dostępie do informacji publicznej. W świetle postanowień art. 13 ust. 1 ww. ustawy, udostępnianie informacji publicznej na wniosek następuje bez zbędnej zwłoki, nie później jednak niż w terminie 14 dni od dnia złożenia wniosku, z zastrzeżeniem ust. 2 i art. 15 ust. 2. Ustęp 2 tego artykułu natomiast stanowi, iż jeżeli informacja publiczna nie może być udostępniona w terminie określonym w ust. 1, podmiot obowiązany do jej udostępnienia powiadamia w tym terminie o powodach opóźnienia oraz o terminie, w jakim udostępni informację, nie dłuższym jednak niż 2 miesiące od dnia złożenia wniosku. Z treści powołanych przepisów należy wywieść, że udzielenie informacji jest czynnością materialno-techniczną. Udzielenie informacji publicznej nie przyjmuje zatem formy decyzji administracyjnej, czy postanowienia. Jeżeli strona nie wystąpiła ze szczególnym wnioskiem o udostępnienie informacji, wówczas udzielenie tej informacji, nawet w formie ustnej, jest dopuszczalne. Organ pozostaje w bezczynności, jeżeli w ogóle nie udzielił informacji w zakresie żądanym przez stronę, bądź odpowiedzią swą nie objął całości żądania zawartego we wniosku o udzielenie informacji publicznej. Bez znaczenia dla oceny, czy organ pozostaje w bezczynności, jest natomiast fakt, czy dana odpowiedź satysfakcjonuje skarżącego. W rozpatrywanej sprawie Starosta [...] nie udzielił skarżącemu odpowiedzi na pytanie zawarte we wniosku z dnia [...] kwietnia 2014 r. Wobec powyższego Starosta [...] pozostaje w bezczynność albowiem nie udzielił on skarżącemu wnioskowanej informacji publicznej, jak też nie wydał decyzji odmawiającej jej udostępnienia. Z treści wniosku z dnia [...] kwietnia 2014 r. wynika, że W. S. wnosił o wydanie kopii protokołu przekazania dokumentów wskazanych we wniosku do organu, a nie udostępniania jakichkolwiek materiałów z zasobu geodezyjnego. Tym samym organ w istocie nie wypowiedział się nawet, czy jest w posiadaniu wnioskowanej informacji publicznej. Przedmiotowe pytanie pozostało bez jakiejkolwiek odpowiedzi ze strony organu. W tym stanie rzeczy skargę W. S. dotyczącą wniosku z dnia [...] kwietnia 2014 r. należy uznać za zasadną i zobowiązać organ do rozpatrzenia wniosku strony we wskazanym zakresie, zgodnie z wymogami zakreślonymi ustawą o dostępie do informacji publicznej. Wprawdzie Starosta [...] pozostaje w bezczynności, co do realizacji części wniosku skarżącego o udzielenie informacji publicznej, to jednakże stwierdzona w niniejszej sprawie bezczynność nie ma postaci kwalifikowanej. Organ nie pozostawił bowiem wniosku strony bez rozpoznania. W terminie przewidzianym w ustawie o dostępie do informacji publicznej udzielił pisemnych odpowiedzi na wniosek skarżącego, lecz udzielił odpowiedzi nieprecyzyjnej. To z kolei nie uzasadnia wymierzenia organowi grzywny, zgodnie z wnioskiem strony. Z tych względów, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 149 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł, jak w pkt 1 i 2 sentencji wyroku. O kosztach orzeczono na podstawie art. 200, art. 205 § 1 i art. 209 ww. ustawy procesowej. Sąd, zasądzając zwrot kosztów postępowania na rzecz skarżącego, uwzględnił wartość uiszczonego wpisu sądowego w wysokości 100 zł.