II SAB/Wa 316/22

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Ewa Radziszewska-Krupa, Sędzia WSA Piotr Borowiecki, Sędzia WSA Łukasz Krzycki (spr.), po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 13 października 2022 r. sprawy ze skargi Fundacji [...] na bezczynność Ministra Sprawiedliwości w przedmiocie rozpoznania wniosku z dnia [...] sierpnia 2021 r. o udostępnienie informacji publicznej 1. zobowiązuje do rozpoznania wniosku, z wyłączeniem żądania opisanego w pkt 1 lit. a, w terminie 14 dni od daty doręczenia prawomocnego wyroku wraz z aktami sprawy, 2. stwierdza, że bezczynność nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa, 3. oddala skargę w pozostałym zakresie, 4. zasądza od Ministra Sprawiedliwości na rzecz Fundacji [...] kwotę 580 zł (słownie: pięćset osiemdziesiąt złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania.

Skarżąca fundacja, zwana dalej "Wnioskodawcą", zarzuciła organowi administracji bezczynność przy rozpatrywaniu jej żądania udostępnienia informacji publicznej, sformułowanego w piśmie z [...] sierpnia 2021 r. W skardze Wnioskodawca, reprezentowany przez pełnomocnika – radcę prawnego, wniósł o: - zobowiązanie organu do rozpatrzenia wniosku o udostępnienie informacji publicznej, - orzeczenie, czy bezczynność organu miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa, - zasądzenie od organu na rzecz Wnioskodawcy zwrotu kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego, według norm przepisanych. Zarzucono naruszenie: - art. 61 ust. 1 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 2 kwietnia 1997 r. (Dz.U. Nr 78, poz. 483 ze zm.), w zw. z art. 1 ust. 1, art. 3 ust. 1 pkt 2, art. 6 ust. 1 pkt 4 lit. a i ust. 2 ustawy o dostępie do informacji publicznej, zwanej dalej "ustawą o informacji", zakresie gdzie z przepisów tych wynika, że publiczną jest informacja o działalności organów władzy publicznej - informacja o sprawach publicznych, w tym zwłaszcza treść i postać dokumentów urzędowych, poprzez błędne zastosowanie, polegające na: - nieuzasadnionym przyjęciu, że karty oceny merytorycznej projektów, finansowanych ze środków Funduszu Pomocy Pokrzywdzonym oraz Pomocy Postpenitencjarnej - Funduszu Sprawiedliwości, zwanego dalej "Funduszem" (pkt 1 lit. b wniosku), stanowią "dokumenty prywatne"; są to tymczasem dokumenty (które należy zakwalifikować jako dokumenty urzędowe) wytworzone w ramach działalności organu władzy publicznej - dysponenta Funduszu, którym jest organ; - nieuzasadnionym przyjęciu, że wnioski o przyznanie dofinansowania i dołączone do nich oferty (pkt 1 lit. a wniosku), harmonogramy rzeczowo-finansowe, harmonogramy realizacji projektów, czy też dokumentacja rozliczeniowa (pkt 1 lit. d oraz pkt 1 lit. e wniosku) nie stanowią informacji publicznej, podczas gdy są to informacje o działalności organu władzy publicznej (ministra - dysponenta Funduszu) oraz stanowią informację o sprawach publicznych - o wydatkowaniu środków Funduszu, utworzonego w celu pomocy pokrzywdzonym i świadkom, przeciwdziałaniu przestępczości oraz pomocy postpenitencjarnej, - art. 10 ust. 1 ustawy o informacji, w zakresie w jakim przepis ten stanowi, że informacja publiczna jest udostępniana na wniosek, poprzez błędne zastosowanie, polegające na: - braku udzielenia odpowiedzi względem pkt 1 lit. c wniosku o udostępnienie informacji publicznej, - udzielenie wymijającej odpowiedzi względem pkt 2 wniosku, która to odpowiedź nie odnosi się do treści żądania informacyjnego, - art. 16 ust. 1 w zw. z art. 5 ust. 1 ust. 2 ustawy o informacji, w zakresie w jakim przepisy te stanowią podstawę ograniczenia dostępności informacji publicznej, poprzez błędne zastosowanie; polegało ono na - przyjęciu, że dokumentacja kontrolna, "z uwagi na dane wrażliwe zawarte w jej treści, również nie podlega udostępnieniu w trybie dostępu do informacji publicznej" oraz - braku wydaniu decyzji administracyjnej o odmowie udostępnienia informacji publicznej, gdy - w ocenie organu - udostępnienie informacji jest niemożliwe z uwagi na ochronę innych wartości prawnie chronionych. Uzasadniając skargę wskazano: - Wnioskodawca wniósł o udostępnienie informacji publicznej w zakresie: "1. Dla projektów finansowanych przez Fundusz Pomocy Pokrzywdzonym oraz Pomocy Postpenitencjarnej - Funduszu Sprawiedliwości w latach 2017-2021, które były realizowane przez organizacje mające siedzibę na terenie województwa lubelskiego: a) treści dofinansowanych wniosków, b) kart ich oceny merytorycznej, c) umów z aneksami i załącznikami, d) sprawozdań z ich realizacji, e) treści dokumentów o których mowa w § 32 pkt 1 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 13 września 2017 r. w sprawie Funduszu Pomocy Pokrzywdzonym oraz Pomocy Postpenitencjarnej - Funduszu Sprawiedliwości, 2. Czy Minister przeprowadził monitoring lub kontrolę realizację któregoś z w/w zadań? Jeśli tak, wnoszę o udostępnienie treści notatek, protokołów wraz z odpowiedziami lub innych dokumentów opracowanych w toku monitoringu/kontroli.", - pismem z [...] września 2021 r. organ udzieli odpowiedzi na złożony wniosek; wcześniej - pismem z [...] sierpnia 2021 r. - przedłużył termin do rozpatrzenia wniosku, powodem przedłużenia terminu była "konieczność zebrania i usystematyzowania wnioskowanych danych", - w odpowiedzi z [...] września 2021 r. wskazano, że - w okresie wskazanym w treści wiadomości - na terenie województwa [...], powierzono realizację zadań ze środków Funduszu Sprawiedliwości wymienionym w piśmie jednostkom niezaliczanym do sektora finansów publicznych i niedziałającym w celu osiągnięcia zysku; dodatkowo wskazano, że - zgodnie z § 34 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości w sprawie Funduszu Pomocy Pokrzywdzonym oraz Pomocy Postpenitencjarnej - Funduszu Sprawiedliwości (Dz.U. z 2019 r., poz. 683), zwanego dalej "rozporządzeniem o Funduszu" - podmiot, któremu przyznano środki z Funduszu, jest zobowiązany do przedkładania sprawozdań z realizacji umów oraz dotyczących wykorzystania środków; przedkładane dokumenty są każdorazowo weryfikowane; finalnie wskazano: "składane w trybie konkursowym wnioski o przyznanie dofinansowania, jak i dołączone do nich oferty stanowią dokumenty prywatne, które nie podlegają udostępnieniu na podstawie ustawy o dostępie do informacji publicznej (...). Harmonogramy rzeczowo-finansowe, harmonogramy realizacji projektów, karty ocen formalnych i merytorycznych, a także dokumentacja rozliczeniowa dotyczą konkretnych spraw indywidualnych, a nie wiedzy o sprawach publicznych, w rozumieniu ww. ustawy (...). Dokumentacja kontrolna, z uwagi na dane wrażliwe zawarte w jej treści, również nie podlega udostępnieniu w trybie dostępu do informacji publicznej.", - nie ulega wątpliwości, że Minister Sprawiedliwości, jako organ władzy publicznej, jest podmiotem zobowiązanym do udostępniania informacji publicznej w świetle art. 61 ust. 1 Konstytucji RP oraz art. 4 ust. 1 pkt 1 ustawy o informacji, - przedmiotem wniosku była informacja publiczna, gdyż dotyczy ona - stosownie do art. 61 ust. 1 Konstytucji RP - działalności organu władzy publicznej, oraz dotyczy spraw publicznych - stosownie do art. 1 ust. 1 ustawy o informacji -odnosi się bowiem do przedsięwzięć, realizowanych ze środków Funduszu, - zgodnie z art. 43 § 2 ustawy - Kodeks karny wykonawczy, Fundusz jest państwowym funduszem celowym, ukierunkowanym na pomoc pokrzywdzonym i świadkom, przeciwdziałanie przestępczości oraz pomoc postpenitencjarną; jego dysponentem jest organ, - treść żądanych informacji wiąże się z dysponowaniem środkami publicznymi, związanymi z funkcjonowaniem Funduszu - niezależnie od tego, czy chodzi o wniosek złożony przez organ władzy publicznej, czy też przez organizację pozarządową lub inny podmiot, prowadzący działalność pożytku publicznego, - w okolicznościach niniejszej sprawy uznano tymczasem, że wnioski o przyznanie dofinansowania i dołączone do nich oferty (pkt 1 lit. a wniosku), harmonogramy rzeczowo-finansowe, harmonogramy realizacji projektów, karty ocen formalnych i merytorycznych (pkt 1 lit. b wniosku), dokumentacja rozliczeniowa (pkt 1 lit. d oraz pkt 1 lit. e wniosku) nie stanowią informacji publicznej; w ocenie organu to "dokumenty prywatne", - organ uznał też, że dokumentacja kontrolna, "z uwagi na dane wrażliwe zawarte w jej treści", również "nie podlega udostępnieniu w trybie dostępu do informacji publicznej", - w odpowiedzi z 22 września 2021 r. nie odniesiono się w ogóle do pkt 1 lit. c wniosku - żądania udostępnienia umów z aneksami i załącznikami, zawieranych w związku z projektami finansowanymi przez Fundusz; nie budzi z kolei wątpliwości, że zawierane przez szeroko rozumiany sektor publiczny umowy stanowią informację publiczną podlegającą udostępnieniu; organ nie odniósł się jednak do żądania w tym zakresie, - zarówno brak odpowiedzi na pkt 1 lit. c wniosku, jak i błędna kwalifikacja pozostałych żądanych informacji świadczy, że organ dopuścił się bezczynności, w której cały czas pozostaje, - w pkt 2 wniosku, zwrócono się, po pierwsze, z pytaniem, czy organ przeprowadził monitoring lub kontrolę realizacji któregoś z zadań; po drugie, w przypadku odpowiedzi twierdzącej – o udostępnienie treści notatek, protokołów wraz z odpowiedziami lub innych dokumentów opracowanych w toku monitoringu czy kontroli, - organ uznał tymczasem, że dokumentacja kontrolna, "z uwagi na dane wrażliwe zawarte w jej treści, również nie podlega udostępnieniu w trybie dostępu do informacji publicznej"; udzielona odpowiedź jest wymijająca - nie stanowi prawidłowej realizacji żądania informacyjnej; udzielono informacji nie odnoszącej się do treści wniosku; nie wskazano przede wszystkim, czy organ podejmował jakiekolwiek działania w zakresie kontroli lub monitoringu; nie zrealizowano tym samym pkt 2 ab initio wniosku o udostępnienie informacji publicznej, - odniesienie się przez organ do dalszej części wniosku (pkt 2 in fine wniosku) jest wewnętrznie sprzeczne; skoro bowiem uznano, że wartości prawnie chronione (czyli, jak wskazano, "dane wrażliwe") stoją na przeszkodzie udostępnienia informacji, to należało zastosować art. 5 ust. 1 i 2 w zw. z art. 16 ust. 1 ustawy o informacji; jeżeli - w ocenie organu - zachodzą przesłanki do odmowy udostępnienia informacji publicznej z uwagi na potrzebę ochrony innych wartości, to w tym zakresie należało wydać decyzję administracyjną, - stanowisko, że dokumentacja kontrolna (pkt 2 wniosku) "nie podlega udostępnieniu w trybie dostępu do informacji publicznej" jest nieuzasadnione i nie znajduje oparcia w prawie także dlatego, że organ nie wskazał, jaki inny tryb udostępnienia informacji (w rozumieniu art. 1 ust. 2 ustawy o informacji) powinien zostać zastosowany w niniejszej sprawie, - w świetle art. 6 ust. 2 ustawy o informacji nie powinno budzić wątpliwości zakwalifikowanie tzw. dokumentacji kontrolnej do kategorii dokumentów urzędowych, stanowiących z kolei informację publiczną, - w odniesieniu do pkt 1 lit. c wniosku - udostępnienia kart ocen merytorycznych wniosków o dofinansowanie projektów z Funduszu - informacje te, wytworzone w ramach działalności dysponenta Funduszu - stanowią dokumenty urzędowe, w rozumieniu art. 6 ust. 2 ustawy o informacji; zgodnie z § 19 ust. 3 rozporządzenia o Funduszu, Komisja konkursowa ocenia merytorycznie oferty; stanowi to etap II oceny (§ 24 pkt 2 danego aktu); zgodnie z § 18 ust. 1 wskazanego rozporządzenia, komisja konkursowa jest powoływana przez dysponenta Funduszu (organ), w celu przeprowadzenia otwartego konkursu ofert i wyboru najkorzystniejszych; komisja powinna liczyć co najmniej trzy osoby, w tym przewodniczącego, - skoro karta oceny merytorycznej jest wytworzona przez dysponenta Funduszu (ewentualnie osoby, którym powierzono to zadanie w oparciu o regulacje rozdziału 2 rozporządzenia o Funduszu), to należy je zakwalifikować, jako dokument urzędowy, w rozumieniu art. 6 ust. 2 ustawy o informacji; nie jest więc uzasadnione twierdzenie organu, że informacje w tym zakresie stanowią jakkolwiek rozumiane "dokumenty prywatne", - niezależnie od powyższego, błędnie uznano, że wniosek o dofinansowanie oraz dokumenty związane z realizacją przedsięwzięć (np. sprawozdania) nie stanowią informacji publicznej, - treść żądanych informacji wiąże się z dysponowaniem środkami publicznymi, związanymi z realizowanym Funduszu - niezależnie od tego, czy chodzi o wniosek złożony przez organ władzy publicznej, czy też przez organizację pozarządową lub inny podmiot, prowadzący działalność pożytku publicznego; na potwierdzenie tego przywołano szereg orzeczeń sądów administracyjnych (tak: wyroki WSA o sygn. akt II SAB/Wa 395/12, II SAB/Lu 43/20 – dostępne na stronie internetowej orzeczenia.nsa.gov.pl/cbo/query - w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych, zwanej dalej "CBOSA"), - reasumując, żądane przez Wnioskodawcę informacje, w tym zwłaszcza treść wniosków dofinansowanych przez Fundusz, dokumenty związane z realizacją przedsięwzięć, umowy, dokumenty sprawozdawcze i dokumentacja kontrolna, stanowią informację publiczną, w rozumieniu art. 61 ust. 1 i 2 Konstytucji RP oraz art. 1 ust. 1 ustawy o informacji, - argument organu, że żądane informacje są "dokumentem prywatnym", można byłoby rozważać, gdyby wniosek o dofinansowanie złożył podmiot prywatny, który - nawet po otrzymaniu finansowania - nie wykonywałby zadań publicznych; tytułem przykładu, osoba bezrobotna zwraca się o środki na podjęcie działalności gospodarczej (zob. wyrok NSA o sygn. akt I OSK 520/17 – dostępny w CBOSA); beneficjent tej pomocy, nawet po otrzymaniu środków publicznych, nie będzie wykonywał zadań publicznych; odmiennie ma się rzecz w przypadku organizacji pozarządowych - otrzymujących środki z Funduszu; będą one - w związku z otrzymanymi środkami publicznymi, - wykonywały zadania publiczne z zakresu pomocy pokrzywdzonym i świadkom, przeciwdziałania przestępczości oraz pomocy postpenitencjarnej (tak: art. 43 § 2 ustawy - Kodeks karny wykonawczy). W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie. W uzasadnieniu - po zreferowaniu przebiegu sprawy, analogicznie do treści skargi - podniesiono: - odpowiedź wysłano do Wnioskodawcy zgodnie z żądaniem - za pomocą poczty elektronicznej [...] września 2021 r. - z zachowaniem wskazanego w piśmie z [...]sierpnia 2021 r. terminu, - z uwagi na udzielenie odpowiedzi na wniosek o udostępnienie informacji publicznej w formie przez Wnioskodawcę wybranej nie wystąpił stan bezczynności; jak stwierdza się w judykaturze, niezależnie od treści i formy udzielonej odpowiedzi, jakikolwiek przejaw działania ze strony organu administracji w sprawie o udostępnienie informacji publicznej wyklucza zarzut bezczynności; odpowiedź, której udzielono Wnioskodawcy w przedmiotowej sprawie, wyklucza ustalenie, że organ pozostaje w bezczynności w zakresie udostępnienia informacji publicznej - pismem z [...]września 2021 r. udzielono wyczerpującej odpowiedzi na wniosek, - w zakresie merytorycznych podstaw rozpatrzenia wniosku o udostępnienie informacji publicznej, organ podtrzymuje stanowisko wyrażone w piśmie z [...] września 2021 r.; wskazano tam na brak przesłanek kwalifikujących żądane informacje do publicznych, w rozumieniu art. 1 ust. 1 ustawy o informacji - z uwagi na ich prywatny charakter, - ustawa o informacji szeroko definiuje informację publiczną, wskazując, że jest nią każda - o sprawach publicznych; przykładowy katalog takich informacji zawarto przy tym w art. 6 tego aktu; jednocześnie - zgodnie z utrwaloną linią orzeczniczą w kontekście ciążącego na podmiocie publicznym obowiązku udostępnienia informacji publicznej - rozróżnienia wymagają dokumenty urzędowe od dokumentów prywatnych; waloru informacji publicznej nie posiadają bowiem dokumenty prywatne, które podmiot prywatny kieruje do organu administracji publicznej; co wskazano w odpowiedzi na żądanie, składane w trybie konkursowym wnioski o przyznanie dofinansowania, jak i dołączone do nich oferty, stanowią dokumenty prywatne; nie podlegają one udostępnieniu na podstawie ustawy o informacji; harmonogramy rzeczowo-finansowe, harmonogramy realizacji projektów, karty ocen formalnych i merytorycznych, a także dokumentacja rozliczeniowa dotyczą konkretnych spraw indywidualnych, a nie wiedzy o sprawach publicznych, w rozumieniu ustawy o informacji; dokumentacja kontrolna - z uwagi na dane wrażliwe zawarte w jej treści - również nie podlega udostępnieniu w trybie dostępu do informacji publicznej; prezentowane stanowisko jest ugruntowane w utrwalonej linii orzeczniczej; przykładowo - zgodnie ze stanowiskiem Naczelnego Sądu Administracyjnego - każdy załącznik do wniosku o dofinansowanie czy też sam wniosek, nie nabierają bez względu na ich treść waloru informacji publicznej tylko dlatego, że złożono je wobec ubiegania się o fundusze publiczne; wnioski o dofinansowanie są dokumentami prywatnymi, które nie podlegają udostępnieniu na podstawie ustawy o informacji (tak wyroki o sygn. akt I OSK 2919/15 oraz 2037/17), - wobec powyższego, bezpodstawne są zarzuty dotyczące naruszenia art. 61 ust. 1 Konstytucji RP oraz art. 1 ust. 1 ustawy o informacji, będące podstawą złożonej skargi; składany w konkursie wniosek oraz jego ocena nie stanowią oświadczenia, będącego urzędowym poświadczeniem faktu lub stanu rzeczy; są wyłącznie dokumentami aplikacyjnymi - spełniającymi określone kryteria dostępowe, składanymi w celu uzyskania finansowania określonego zadania, - z uwagi na udzielenie Wnioskodawcy odpowiedzi na wniosek w ustawowym terminie nie wystąpił stan bezczynności, Sąd rozpoznał skargę w trybie uproszczonym, wobec treści art. 119 pkt 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2022 r., poz. 329 ze zm.). Sąd zważył, co następuje: Bezczynność organu administracji publicznej - w rozumieniu art. 3 § 2 pkt 8 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - ma miejsce, gdy w prawnie ustalonym terminie nie podejmuje on czynności w sprawie lub wprawdzie prowadził postępowanie, ale - mimo ustawowego obowiązku - nie kończy go wydaniem w terminie stosownego aktu lub nie podjął wymaganej czynności. Dla skuteczności skargi nie ma znaczenia, z jakich powodów nie podjęto określonego aktu lub nie wykonano czynności, a w szczególności czy jest to następstwem zawinionej lub niezawinionej opieszałości organu w ich podjęciu lub dokonaniu (tak: T. Woś, H. Knysiak-Molczyk, M. Romańska, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Komentarz, Wydawnictwo Prawnicze LexisNexis, Warszawa 2005, str. 86). Udostępnienie informacji publicznej na wniosek następuje bez zbędnej zwłoki nie później jednak niż w terminie 14 dni. W terminie tym, obowiązany do udzielenia informacji, powiadamia wnioskodawcę o ewentualnym braku możliwości jej przekazania w danym czasie oraz wskazuje, kiedy ją udostępni - nie później jednak niż po dwu miesiącach od wpływu wniosku (art. 13 ust. 1 i 2 ustawy o informacji). Odmowa udostępnienia informacji publicznej następuje natomiast w drodze decyzji (art. 16 ust. 1 ustawy o informacji). W judykaturze ukształtował się pogląd, że gdy żądanie udostępnienia informacji nie dotyczy w istocie objętej pojęciem publiczna, bądź organ nie dysponuje w ogóle żądaną informacją, powiadamia się o tym wnioskodawcę pismem (tak: wyrok NSA z 11 grudnia 2002 r., o sygn. II SA 2867/02, publ. Wokanda 2003/6/33). Spory w danym zakresie rozstrzyga zaś sąd administracyjny, w razie wniesienia skargi na bezczynność podmiotu, od którego żądano informacji. W rozpatrywanym przypadku jest poza sporem stan faktyczny w jego istotnych elementach. Wnioskodawca zwrócił się mianowicie o udostępnienie określonych informacji, zaś podmiot - do którego wpłynęło żądanie – posiada je i należy do zobowiązanych do udostępnienia informacji publicznej, w myśl art. 4 ust. 1 pkt 1 ustawy o informacji. Bezsporne są: zakres żądania, termin jego skierowania i udzielenie określonej odpowiedzi w terminie zakreślonym art. 13 ustawy o informacji (przy przedłużeniu terminu w zakresie dopuszczonym ustawą). Organ wskazał Wnioskodawcy, że żądana informacja nie stanowi publicznej, co do pkt 1 wniosku zaś co do pkt 2 przesłanką jej nieudostępnienia było wskazanie, że są to "informacje wrażliwe". Spór w sprawie sprowadza się więc w istocie do tego, czy żądana informacja ma charakter publicznej oraz czy powodem nieudostępnienia mógł być określony charakter informacji publicznej. Odnosząc się do wywodów odpowiedzi na skargę, wypada wskazać na wstępie, że w rozpoznawanej sprawie Sąd nie może poprzestać - wedle sugestii organu - na konstatacji, że - ostatecznie - pewnej odpowiedzi udzielono. Jak wskazano wcześniej, przedmiotem rozważań w danym przypadku, musi być ocena, czy udzielono konkretnej, żądanej informacji, jeśli zaś nie uczyniono tego - czy były ku temu powody na gruncie obowiązujących regulacji, dotyczących udostępnienia informacji publicznej. Rozpoznając sprawę w tych granicach należy stwierdzić, że trafne są wody skargi, gdzie zarzucono nieudzielenie informacji publicznej co do żądań wniosku określonych w pkt 1 lit. b do e oraz w pkt 2. Wobec szczegółowego zreferowania stanowiska Wnioskodawcy, powtarzanie sformułowanej w skardze argumentacji byłoby bezzasadne - Sąd przyjmuje ją za własną. Dość dodać, że - w ugruntowanym orzecznictwie sądów administracyjnych - wyrażany jest pogląd, iż wytworzone przez organ dokumenty, związane z gospodarowaniem Funduszem, oraz informację o wydatkowanych zeń środkach, stanowią informację publiczną, podlegające udostępnieniu na zasadach określonych ustawą o informacji (tak wyroki powołane w skardze oraz prawomocne orzeczenia WSA o sygn. akt II SAB/Wa 581/20, 707/20, oraz 361/21 a także nieprawomocne II SAB/Wa 71/21 - dostępne w CBOSA). W takiej sytuacji, jeżeli zdaniem organu określona część informacji może podlegać wyłączeniu z udostępniania wobec stosownych ograniczeń przewidzianych ustawą informacji (np. gdy chodzi o dane określane przez organ mianem "wrażliwe"), obowiązany był on wydać decyzję o odmowie ich udostępnienia, czego nie uczyniono. Nie udostępniono także żądanej informacji, co uzasadnia zarzut bezczynności w sprawie rozpoznania wniosku w powołanym zakresie. Sąd zobowiązał więc organ do jego rozpatrzenia. Nie udostępniając żądanej informacji ani nie wydając decyzji odmownej naruszono więc przywołane w skardze przepisy prawa materialnego, zakreślające granice samej powinności udostępniania informacji publicznej (w tym rangi konstytucyjnej) jak i regulacje dotyczące trybu udostępniania takiej informacji. Należy podkreślić, że wprawdzie żądane dokumenty odnosiły się do rozpoznawania spraw indywidualnych, to jednak dotyczą one wydatkowania na cele publiczne środków publicznych, jakimi dysponuje Fundusz. Stosowne dokumenty, wytworzone przez organ - związane z dysponowaniem funduszami publicznymi (w tym ich rozdziałem) bądź kontrolą ich wydatkowania na cele publiczne - stanowią informację publiczną. Charakter informacji publicznej mają także – w ocenie Sądu - sprawozdania z realizacji podjętych zadań i wydatkowania powierzonych środków publicznych - sporządzane w myśl obowiązujących regulacji przez podmioty z nich korzystające - pomimo, że nie są dokumentami urzędowymi, w rozumieniu art. 6 ust. 2 ustawy o informacji. Jako obligatoryjnie przedkładane, stanowią one bowiem źródło wiedzy dla organu o sposobie wydatkowania środków publicznych, na równi ze sprawozdaniami sporządzanymi przez jednostki utrzymywane bezpośrednio z budżetu. W myśl ustawy o informacji nośnikami informacji publicznej nie są z kolei wyłącznie dokumenty urzędowe (tak np. art. 6 ust. 1 gdzie wskazano przykładowy katalog takich informacji). Odmiennie ma się rzecz, co do wniosków o uzyskanie środków z Funduszu. Do ich przekładania podmioty nie są obowiązane, lecz czynią to dobrowolnie, przy czym przedłużenie wniosku nie przesądza jeszcze o realizacji proponowanych zamierzeń. Stanowią więc one sensu stricte ofertę i brak jest podstaw, aby były jako dokumenty udostępniane publicznie - w opozycji np. do zawartych potem umów, które określają zobowiązania stron w tym sposoby wydatkowania środków. Co do udostępniania treści wniosków, Sąd podziela w pełnym zakresie przywołane w odpowiedzi na skargę (uprzednio zreferowane) poglądy, prezentowane dotychczas w judykaturze (tak powołane przez organ orzeczenia). Nie wyklucza to możliwości formułowania określonych żądań, dotyczących elementów poszczególnych wniosków, co do informacji istotnych z perspektywy interesu publicznego - same konkretne informacje w posiadanych przez organ wnioskach stanowią wszak wiedzę publiczną. Przedmiotem żądania było jednak udostępnienie samych wniosków. jako konkretnych dokumentów. W takiej sytuacji skargę w danym zakresie należało oddalić. W rozpatrywanej sprawie organ mylnie skonstatował, jakoby żądana informacja nie była publiczną. Nie udostępnił jej wobec tego bądź nie rozpatrzył wniosku w wymaganej formie – przez wydanie decyzji. Zaniechanie to - będące zastępstwem błędnej oceny - nie może być kwalifikowane, jako mające cechy rażącego naruszenia prawa. Z powyższych względów, na podstawie art. 149 § 1 pkt 1 i § 1a oraz art. 151 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w pkt 1 - 3 sentencji wyroku. O zwrocie kosztów postępowania Sąd orzekł jak w pkt 4 sentencji, w myśl art. 200 w zw. z art. 205 § 2 powyższej ustawy oraz § 14 ust. 1 pkt 1 lit. c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych (Dz.U. z 2018 r., poz. 265). Do kosztów zaliczono wynagrodzenie pełnomocnika w kwocie 480 zł. oraz wpis sądowy od skargi - 100 zł. ----------------------- 9