II SAB/Wa 3/21

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Tomasz Szmydt po rozpoznaniu w dniu 7 czerwca 2021 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi H. N. na bezczynność Wójta Gminy [...] w przedmiocie rozpoznania wniosku z dnia [...] grudnia 2020 r. o udostępnienie informacji publicznej postanawia: 1. odrzucić skargę, 2. zwrócić skarżącej H.N. kwotę 100 (sto) złotych uiszczonych tytułem wpisu sądowego.

H. N. (dalej: "skarżąca"), przy piśmie z 17 grudnia 2020 r. wniosła za pośrednictwem Wójta Gminy [...] (za pośrednictwem platformy ePUAP) skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na bezczynność tego organu w przedmiocie rozpoznania wniosku z dnia [...] grudnia 2020 r. o udostępnienie informacji publicznej. Wezwaniem z 18 stycznia 2021 r. Wójt Gminy [...] został zobowiązany do nadesłania do Sądu przedmiotowej skargi w formie dokumentu elektronicznego wraz z urzędowym potwierdzeniem jej przedłożenia. Przy piśmie z dnia 29 stycznia 2021 r. organ nadesłał ww. skargę wraz z załącznikami. W związku z negatywną weryfikacją złożonego przez skarżącą podpisu elektronicznego pod załącznikiem do pisma przewodniego stanowiącym skargę - w dniu 22 marca 2021 r., wezwano skarżącą za pomocą środków komunikacji elektronicznej do usunięcia braku formalnego skargi, w terminie 7 dni, pod rygorem jej odrzucenia, poprzez elektroniczne podpisanie załączników, a w szczególności załącznika o nazwie "UG [...] POZEW DO WSA W WARSZAWIE DNIA 17.12.2020.odt". Skarżąca odebrała wezwanie w dniu 22 marca 2021 r. W zakreślonym przez Sąd terminie skarżąca nie uzupełniła braku formalnego skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Stosownie do postanowień art. 57 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm.; dalej p.p.s.a.), skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym. Wymogi te zostały sprecyzowane w art. 46 powołanej ustawy. Zgodnie z art. 46 § 1 pkt 4 p.p.s.a., pismo strony powinno zawierać podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika. Z kolei w myśl z art. 46 § 2a p.p.s.a. w przypadku gdy pismo strony jest wnoszone w formie dokumentu elektronicznego, powinno ponadto zawierać adres elektroniczny oraz zostać podpisane przez stronę albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika kwalifikowanym podpisem elektronicznym, podpisem zaufanym albo podpisem osobistym. Stosownie do art. 46 § 2b p.p.s.a. zasady podpisywania przewidziane w § 2a dotyczą także załączników wnoszonych w formie dokumentu elektronicznego. Z powyższych przepisów wynika, że skarga jako stanowiąca pismo w postępowaniu sądowym, winna być opatrzona podpisem zaufanym albo podpisem osobistym. W przypadku braku tego elementu, Sąd winien wezwać stronę składającą skargę do jej podpisania w prawem przewidziany sposób. Nieuzupełnienie w terminie braku formalnego skargi skutkuje zaś jej odrzuceniem. Zgodnie bowiem z art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. W przedmiotowej sprawie skarżąca wniosła skargę drogą elektroniczną. Skargę stanowił załącznik do pisma przewodniego zatytułowanego " UG [...] POZEW DO WSA W WARSZAWIE DNIA 17.12.2020.odt". W załączniku tym znalazły się zarzuty stawiane organowi i wnioski skargi. W związku z tym, że podpis elektroniczny został złożony przez skarżącą jedynie pod pismem przewodnim, Sąd wezwał skarżącą do usunięcia w terminie 7 dni braku formalnego skargi przez jej podpisanie, pod rygorem odrzucenia skargi. Powyższe wezwanie doręczono skarżącej drogą elektroniczną w dniu 22 marca 2021 r. Upływ zakreślonego, 7 – dniowego terminu do uzupełnienia braku formalnego skargi nastąpił w dniu 29 marca 2021 r. Skarżąca wezwania nie wykonała, nie nadesłała skargi opatrzonej kwalifikowanym podpisem elektronicznym, jak i nie podpisała złożonej skargi osobiście. Z tych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 w związku z art. 57 § 1 i art. 46 § 2a i 2 b p.p.s.a. orzekł, jak w pkt. 1 sentencji postanowienia, o kosztach Sąd orzekł w pkt. 2, w myśl art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a.