II SAB/Wa 290/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Olga Żurawska-Matusiak Sędziowie WSA Anna Mierzejewska Janusz Walawski (spr.) Protokolant starszy sekretarz sądowy Aneta Duszyńska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 16 lipca 2014 r. sprawy ze skargi P. G. - redaktora naczelnego dziennika "[...]" na bezczynność Zarządu Głównego Polskiego Związku Łowieckiego w przedmiocie udzielenia informacji prasowej na wniosek z dnia [...] lutego 2014 r. – oddala skargę –

P. G., redaktor naczelny Dziennika "[...]", w dniu [...] lutego 2014 r., powołując sie na art. 4 ust. 1 i art. 11 ust. 1 ustawy z dnia 26 stycznia 1984 r. - Prawo prasowe (Dz. U. Nr 5, poz. 24 z późn. zm.) złożył do Zarządu Polskiego Związku Łowieckiego wniosek o udzielenie informacji prasowej poprzez przesłanie kopii opinii do projektu nowelizacji zasad selekcji osobniczej i populacyjnej zwierząt łownych w Polsce oraz zasad postępowania przy ocenie prawidłowości odstrzału opracowanego przez zespół powołany uchwałą nr [...] Naczelnej Rady Łowieckiej z dnia [...] kwietnia 2013 r., otrzymanych z okręgów PZŁ na prośbę Zarządu Głównego. W przypadku odmowy udzielenia odpowiedzi na zadane pytanie ww. wniósł o złożenie odmowy w ciągu 3 dni, w trybie art. 4 ust. 3 ustawy - Prawo prasowe. Rzecznik Prasowy PZŁ w piśmie z dnia [...] kwietnia 2014 r. L.dz. [...], będącym odpowiedzią na powyższy wniosek podał, że żądany materiał stanowi również część ustaleń wewnętrznych o czym wnioskodawca został poinformowany w piśmie z dnia [...] lutego 2014 r. [...]. Po zakończeniu procesu ustaleń wewnętrznych projekt zostanie poddany konsultacjom zewnętrznym oraz będzie udostępniony prasie łowieckiej. P. G. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Zarządu Głównego Polskiego Związku Łowieckiego w udzieleniu informacji prasowej na jego wniosek z dnia [...] lutego 2014 r. Skarżący zarzucił, że odmowa udzielenia żądanej informacji prasowej nastąpiła z naruszeniem art. 4 ust. 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. Nr 112, poz. 1198 z poźn. zm.). W uzasadnieniu skargi skarżący podniósł, że zgodnie z art. 4 ust. 1 ustawy - Prawo prasowe, przedsiębiorcy i podmioty niezaliczone do sektora finansów publicznych oraz niedziałające w celu osiągnięcia zysku są obowiązane do udzielenia prasie informacji o swojej działalności, o ile na podstawie odrębnych przepisów informacja nie jest objęta tajemnicą lub nie narusza prawa do prywatności. Natomiast art. 3a powołanej ustawy stanowi, że w zakresie prawa dostępu do informacji publicznej stosuje się przepisy ustawy o dostępie do informacji publicznej. Z powyższych przepisów wynika, że udostępnienie informacji publicznej prasie odbywa się w trybie ustawy o dostępie do informacji publicznej, a art. 4 ust. 1 ustawy - Prawo prasowe jedynie poszerza katalog podmiotów zobowiązanych do udzielenia prasie informacji o podmioty niewymienione w ustawie o dostępie do informacji publicznej. Dla wskazania właściwego trybu do określonej informacji, w sytuacji gdy wnioskuje o nią prasa, decydujące znaczenie ma charakter tej informacji oraz charakter adresata wniosku. W sytuacji bowiem, gdy wniosek taki będzie dotyczył informacji publicznej i zostanie skierowany do podmiotu zobowiązanego na mocy art. 4 ust. 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej, właściwym do jego załatwienia będzie tryb w niej określony. Zatem przedmiotowy wniosek, jako dotyczący udzielenia informacji o charakterze publicznym i skierowany do podmiotu wykonującego zadania publiczne, pomimo że pochodzi od przedstawiciela prasy, podlegał będzie rozpatrzeniu przez Zarząd Główny PZŁ w trybie określonym w ustawie o dostępie do informacji publicznej, a nie w art. 4 ustawy - Prawo prasowe. Podnosząc powyższe, skarżący wniósł o nakazanie Zarządowi Głównemu PZŁ udzielenia informacji zgodnie z wnioskiem z dnia [...] lutego 2014 r. oraz o zasądzenie na jego rzecz kosztów postępowania. W odpowiedzi na skargę, Zarząd Główny PZŁ wniósł o jej oddalenie podając, że Polski Związek Łowiecki ma obowiązek udzielania prasie informacji o swojej działalności w trybach określonych w ustawie - Prawo prasowe, czy też w ustawie o dostępie do informacji publicznej. W niniejszej sprawie trudno uznać, że mamy do czynienia z wnioskiem o udzielenie informacji o działalności Polskiego Związku Łowieckiego czy informacją publiczną. Wniosek o udzielenie informacji dotyczących zasad selekcji będzie wnioskiem o udzielenie informacji publicznej, jednakże w takim przypadku, jeżeli dotyczyłby on uchwały Naczelnej Rady Łowieckiej w sprawie nowelizacji zasad selekcji czy też projektu nowelizacji. Materiały robocze i wstępne, które poddawane są dopiero uzgodnieniom w ramach struktur Związku nie mają charakteru informacji publicznej czy też informacji, które należy udostępnić w myśl ustawy - Prawo prasowe. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z brzmieniem art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 z późn. zm.), sąd administracyjny sprawuje wymiar sprawiedliwości m.in. poprzez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Skarga analizowana pod kątem bezczynności Ministra Sportu i Turystyki w zakresie udzielenia żądanej informacji publicznej do dnia złożenia skargi była zasadna. Na wstępie należy wyjaśnić, iż stosownie do treści art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn.: Dz. U. z 2012 r., poz. 270 z późn. zm.), sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej, która obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1. decyzje administracyjne; 2. postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3. postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie; 4. inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa; 4a. pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach; 5. akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6. akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5 podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7. akty nadzoru nad działalnością jednostek samorządu terytorialnego; 8. bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4a. Z bezczynnością organu mamy zatem do czynienia wówczas, gdy organ zobowiązany do podjęcia czynności, nie podejmuje jej w terminie określonym przez przepisy prawa. Powyższe oznacza więc, że zarzut bezczynności powinien się pojawić wówczas, gdy organ, będąc właściwym w sprawie i zobowiązanym do podjęcia czynności, pozostaje w zwłoce. Skarga na bezczynność bowiem ma na celu spowodowanie wydania przez organ administracji publicznej oczekiwanego aktu. Przechodząc do rozpoznawanej sprawy podać należy na wstępie, że zgodnie z art. 3a ustawy z dnia 26 stycznia 1984 r. - Prawo prasowe (Dz. U. Nr 5, poz. 24 z poźn. zm.), w zakresie prawa dostępu prasy do informacji publicznej stosuje się przepisy ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. Nr 112, poz. 198). Natomiast art. 4 ust. 1, 3 i 4 tej ustawy stanowi, że przedsiębiorcy i podmioty nieazaliczone do sektora finansów publicznych oraz niedziałające w celu osiągnięcia zysku są obowiązane do udzielenia prasie informacji o swojej działalności, o ile na podstawie odrębnych przepisów informacja nie jest objęta tajemnicą lub nie narusza prawa do prywatności. W przypadku odmowy udzielenia informacji, na żądanie redaktora naczelnego, odmowę doręcza się zainteresowanej redakcji w formie pisemnej, w terminie trzech dni; odmowa powinna zawierać oznaczenie organu, jednostki organizacyjnej lub osoby, od której pochodzi, datę jej udzielenia, redakcję, której dotyczy, oznaczenie informacji będącej jej przedmiotem oraz powody odmowy. Odmowę, o której mowa w ust. 3, lub niezachowanie wymogów określonych w tym przepisie, można zaskarżyć do sądu administracyjnego w terminie 30 dni; w postępowaniu przed sądem stosuje się odpowiednio przepisy o zaskarżeniu do sądu administracyjnego. Analiza wniosku skarżącego z dnia [...] lutego 2014 r. oraz udzielona w dniu [...] kwietnia 2014 r. przez rzecznika prasowego Polskiego Związku Łowieckiego odpowiedź nie pozwala przyjąć, że mamy do czynienia z odmową udzielenia informacji, o której mowa w art. 4 ust. 3 ustawy - Prawo prasowe, gdyż jak trafnie podniesiono w odpowiedzi na skargę, żądana informacja nie dotyczy działalności podmiotów określonych w tym przepisie. Skarżący w skardze zarzucił natomiast, że odmowa została udzielona z naruszeniem art. 4 ust. 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. Nr 112, poz. 1198 z późn. zm.), w którym to ustawodawca określił podmioty obowiązane do udostępnienia informacji publicznej. Nie ulega wątpliwości, że Zarząd Główny Polskiego Związku Łowieckiego jest podmiotem obowiązanym do udzielenia informacji publicznej, o czym przesądza treść art. 4 ust. 1 pkt 5 powołanej ustawy i stosować się do jej rygorów. Należy zgodzić się ze skarżącym, że pomimo żądania udzielenia informacji prasowej, to z uwagi na jej przedmiot jego wniosek powinien zostać rozpoznany w trybie ustawy o dostępie do informacji publicznej. Podkreślić należy, że w udzielonej skarżącemu odpowiedzi nie zostało zajęte stanowisko, z którego wynikałoby że żądana informacja nie jest informacją publiczną. W ocenie Sądu to uchybienie nie miało jednak istotnego znaczenia, gdyż żądana informacja nie stanowiła informacji publicznej, a tym samym nie było podstawy do wydania decyzji o odmowie jej udzielenia na podstawie art. 16 ust. 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej. Zgodnie bowiem z art. 6 powołanej ustawy, informacją publiczną będzie każda wiadomość wytworzona lub odnosząca się do władz publicznych, a także wytworzona lub odnosząca się do innych podmiotów wykonujących funkcje publiczne w zakresie wykonywania przez nie zadań władzy publicznej i gospodarowania mieniem komunalnym lub mieniem Skarbu Państwa. Informacja publiczna odnosi się do faktów. Informacja publiczna, o której mowa w ustawie, tylko wtedy ma taki charakter, jeżeli jest to informacja istniejąca i będąca w posiadaniu podmiotu obowiązanego do jej udzielenia. Takich cech nie posiadają opinie do projektu nowelizacji selekcji osobniczej i populacyjnej zwierząt łownych w Polsce oraz zasad postępowania przy ocenie prawidłowości odstrzału. Nie mają one bowiem charakteru wiążącego kogokolwiek i nie wywierają żadnych skutków, ani prawnych, ani innych w życiu publicznym. Z powyższych względów skarga nie mogła zostać uwzględniona i Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 151 i art. 132 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł, jak w sentencji.