II SAB/Wa 262/20

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Ewa Marcinkowska (spr.), Sędzia WSA Sławomir Antoniuk, Asesor WSA Karolina Kisielewicz, , po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 10 września 2020 r. sprawy ze skargi Stowarzyszenia [...] z siedzibą w [...] na bezczynność Szefa Kancelarii Prezydenta RP w przedmiocie rozpoznania wniosku z [...] marca 2020 r. o udostępnienie informacji publicznej oddala skargę

Stowarzyszenie [...] z siedzibą w W. wnioskiem z dnia [...] marca 2020 r. wystąpiło do Kancelarii Prezydenta RP, na podstawie art. 61 ust. 1 Konstytucji RP i art. 10 ust. 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej, o następujące informacje: I. Ile osób przygotowywało wizytę Prezydenta RP z Pracownikami [...] ([...] marca 2020 r.), o której mowa na ww. profilu pod linkiem [...] Kim były osoby przygotowujące ww. wizytę – jakie służby reprezentują? Kto, poza Prezydentem RP, uczestniczył w ww. wizycie (wystarczającą odpowiedzią będzie liczba osób i ich stanowiska lub role)? II. Ile osób przygotowywało wizytę Prezydenta RP z lekarzami, ratownikami medycznymi i personelem medycznym w G., [...] marca 2020 r., o której mowa na ww. profilu pod linkiem [...] Kim były osoby przygotowujące ww. wizytę – jakie służby reprezentują? Kto, poza Prezydentem RP, uczestniczył w ww. wizycie (wystarczającą odpowiedzią będzie liczba osób i ich stanowiska lub role)? III. Ile osób przygotowywało wizytę Prezydenta RP z Bankiem [...] w C., [...] marca 2020 r., o której mowa na ww. profilu pod linkiem [...] Kim były osoby przygotowujące ww. wizytę – jakie służby reprezentują? Kto, poza Prezydentem RP, uczestniczył w ww. wizycie (wystarczającą odpowiedzią będzie liczba osób i ich stanowiska lub role)? IV. Czy Kancelaria Prezydenta dysponuje procedurami bezpieczeństwa dotyczącymi ochrony zdrowia ww. osób (zarówno towarzyszących Prezydentowi RP, jak też przygotowujących wizytę) w związku z epidemią COVID-19? W przypadku odpowiedzi pozytywnej strona skarżąca wniosła o doręczenie kopii tej procedury. Wnioskodawca podał, że wnosi o przesłanie wnioskowanych informacji poprzez serwis ePUAP. W dniu 4 maja 2020 r. Stowarzyszenie [...] skierowało za pośrednictwem organu, skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na bezczynność Kancelarii Prezydenta RP w przedmiocie rozpatrzenia wniosku z dnia [...] marca 2020 r. o udostępnienie informacji publicznej wnosząc o stwierdzenie, że doszło do bezczynności, zobowiązanie organu do załatwienia wniosku oraz zasądzenie kosztów postępowania według norm przepisanych. W skardze Stowarzyszenie zarzuciło organowi naruszenie art. 10 ust. 1 w zw. z art. 13 ust. 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej, poprzez nieudostępnienie informacji publicznej na wniosek we wskazanym przez ustawodawcę terminie. W uzasadnieniu skargi strona skarżąca podniosła, że nie została poinformowana przez organ, by żądana informacja nie miała charakteru informacji publicznej, nie została jej też udostępniona informacja, organ nie wydał również decyzji odmownej, co oznacza, że minął wskazany przez ustawodawcę czternastodniowy termin na udzielenie odpowiedzi na wniosek, zatem skarga na bezczynność organu jest zasadna. W odpowiedzi na skargę pełnomocnik Szefa Kancelarii RP wniósł o jej odrzucenie, a w przypadku braku odrzucenia skargi – o jej oddalenie. Uzasadniając swoje stanowisko wskazał, że skarga jest przedwczesna, stąd też powinna podlega odrzuceniu. Zarzut ten pełnomocnik organu motywował brzmieniem przywołanych w skardze przepisów ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. z 2019 r. poz. 1429, zwanej dalej " u.d.i.p.") oraz art. 15zzs ust. 1 pkt 10 ustawy z dnia 2 marca 2020 r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych (Dz. U. poz. 374, z późn. zm., zwanej dalej: "ustawą o COVID-19") i § 1 rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 20 marca 2020 r. w sprawie ogłoszenia na obszarze Rzeczypospolitej Polskiej stanu epidemii (Dz. U. poz. 491, 522, 531 i 565). Pełnomocnik organu wskazał, że wniosek strony skarżącej wpłynął do organu w dniu 20 marca 2020 r., a więc w dniu ogłoszenia na obszarze Rzeczypospolitej Polskiej stanu epidemii w związku z zakażeniami wirusem SARS-CoV-2. Wobec tego, że w momencie wejścia w życie ustawy o COVID-19, tj. w dniu 31 marca 2020 r., stan epidemii był już ogłoszony, to organ przyjął, że wyczerpane zostały przesłanki zastosowania w sprawie art. 15zzs ust. 1 pkt 10 ww. ustawy. W ocenie pełnomocnika organu oznacza to, że z dniem 31 marca 2020 r. termin procesowy na rozpoznanie wniosku strony skarżącej uległ zawieszeniu i to w jedenastym dniu biegu terminu. W ocenie pełnomocnika organu, z ww. względów zarzuty skargi odnoszące się do obowiązku udostępnienia informacji publicznej na wniosek we wskazanym przez ustawodawcę terminie były na etapie wnoszenia skargi przedwczesne, gdyż nie upłynął jeszcze wspomniany 14-dniowy termin, wynikający z art. 13 ust. 1 u.d.i.p. Wobec tego pełnomocnik organu podniósł, że w dacie wystąpienia przez stronę skarżącą ze skargą Kancelaria nie pozostawała w bezczynności, co uzasadnia oddalenie skargi jako przedwczesnej i tym samym bezzasadnej. Pełnomocnik organu wyjaśnił nadto, że art. 13 ust. 1 u.d.i.p. przewiduje konstrukcję analogiczną do wprowadzonej przepisem art. 35 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2020 r. poz. 256, zwanej dalej "K.p.a."), który odnosi się do wszelkich spraw załatwianych w trybie unormowanym w K.p.a. Oznacza to, że określony w art. 13 ust. 1 u.d.i.p. 14-dniowy termin na udzielenie informacji publicznej, istotnie krótszy od terminu miesięcznego wskazanego w art. 35 § 3 K.p.a., ma charakter instrukcyjny. Jego upływ nie pociąga za sobą żadnych materialnoprawnych konsekwencji, a jedynie umożliwia wniesienie środków mających na celu zdyscyplinowanie zobowiązanych do udostępnienia informacji publicznych podmiotów, które pozostają w stanie bezczynności. Pełnomocnik organu dodał, że tożsame stanowisko wynika z jednolitego orzecznictwa, gdzie wskazuje się, że termin określony w art. 13 u.d.i.p. jest terminem procesowym, ponieważ dotyczy biegu postępowania w sprawie udzielenia informacji publicznej. Termin ten ma także charakter instrukcyjny, organ może określonej w nich czynności (udzielenia informacji, umorzenia postępowania, przekazania skargi itd.) dokona w terminie krótszym lub dłuższym Dalej pełnomocnik organu podniósł że sam art. 13 ust. 1 u.d.i.p. stanowi, że udostępnienie informacji publicznej na wniosek, poza wyjątkami, następuje bez zbędnej zwłoki, nie później jednak niż w terminie 14 dni od dnia złożenia wniosku. W istocie zatem nie jest to przepis prawa materialnego, lecz przepis postępowania, który, poprzez określenie terminu udostępnienia wnioskowanej informacji publicznej, służy określeniu sposobu przeprowadzenia postępowania w przedmiocie dostępu do ww. informacji. Przepisami prawa procesowego są normy instrumentalne, określające drogę i sposób dochodzenia uprawnień wynikających z norm materialnoprawnych, służące realizacji obowiązków i uprawnień określonych normami prawa materialnego. Pełnomocnik organu dodał, że wskazuje się także, że terminem procesowym jest okres do dokonania czynności procesowej przez podmioty postępowania administracyjnego. O ile upływ procesowego terminu załatwienia sprawy administracyjnej, ustanowionego przede wszystkim w K.p.a., nie pozbawia organu administracji publicznej kompetencji do załatwienia sprawy, to upływ terminu materialnego wywołuje odmienne skutki. Pełnomocnik organu podniósł, że w świetle powyższego, bezspornie termin z art. 13 u.d.i.p. jako termin instrukcyjny, ma również charakter procesowy (postanowienie WSA w Poznaniu z dnia 21 grudnia 2010 r., sygn. akt II SAB/Po 59/10, CBOSA), a jako taki podlega dyspozycji art. 15zzs ust. 1 pkt 10 ustawy o COVID-19. Pełnomocnik organu dodał jeszcze, że powyższe stanowisko znajduje również potwierdzenie w doktrynie, gdzie wskazuje się, że terminy na gruncie u.d.i.p. są terminami określonymi bezpośrednio w ustawie w przepisach procesowych (proceduralnych) i wyznaczają one okres na dokonanie czynności proceduralnych ("w postępowaniu"). W związku z tym wszystkie one są "terminami procesowymi" w rozumieniu art. 15zzs ust. 1 ustawy o COVID-19, a zatem ich bieg nie rozpoczyna się lub zostaje wstrzymany do czasu skutecznego odwołania stanu zagrożenia epidemicznego lub stanu epidemii (z powodu COVID-19). Zawieszenie terminów procesowych (proceduralnych) na mocy art. 15zzs ust. 1 ustawy o COVID-19 w praktyce sprawia więc, że organ (adresat wniosku) nie jest obowiązany do przestrzegania tego terminu w żadnym z postępowań wszczętych w wyniku złożenia wniosku o udostępnienie informacji publicznej. Na zakończenie pełnomocnik organu wskazał, że mechanizm szybkiej sądowej kontroli pozostawania w bezczynności poszczególnych podmiotów w zakresie ich obowiązków udostępniania informacji publicznej, ze względu na treść art. 15zzs ust. 11 ustawy o COVID-19 nie funkcjonuje w okresie stanu zagrożenia epidemicznego lub stanu epidemii od dnia 31 marca 2020 r. (zob. ekspertyza G. Sibigi, Znaczenie art. 15zzs ustawy, o zwalczaniu COVID-19 dla udostępniania informacji publicznej na wniosek, przygotowana dla Ośrodka Badań, Studiów i Legislacji Krajowej Rady Radców Prawnych, 15.04.2020 r., http://obsil.pl/informacje-prawne-zwiazane-epidemia-covid-19/). Zgodnie bowiem z art. 15zzs ust. 10 pkt 1 ustawy o COVID-19, w okresie stanu epidemii, przepisów o bezczynności organów oraz o obowiązku organu i podmiotu, prowadzących odpowiednio postępowanie lub kontrolę, do powiadamiania strony lub uczestnika postępowania o niezałatwieniu sprawy w terminie nie stosuje się, a dodatkowo, na podstawie art. 15zzs ust. 11 ustawy o COVID-19, zaprzestanie czynności przez sąd, organ lub podmiot, prowadzące odpowiednio postępowanie lub kontrolę, w okresie stanu epidemii, nie może być podstawą wywodzenia środków prawnych dotyczących bezczynności, przewlekłości lub naruszenia prawa strony do rozpoznania sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki. Pełnomocnik organu pokreślił nadto, że niezasadne są twierdzenia strony skarżącej, jakoby Kancelaria w żaden sposób nie odniosła się do wniosku z dnia [...] marca 2020 r. Pomimo braku prawnego obowiązku, w dniu [...] kwietnia 2020 r. Kancelaria udostępniła na swojej stronie podmiotowej BIP (https://www.prezydent.pl/bip/dostep-do-informacji-publicznej/) komunikat następującej treści: "Zgodnie z art. 15zzs ustawy z dnia 2 marca 2020 r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych (Dz. U. poz. 374 z późń. zm.), w okresie stanu zagrożenia epidemicznego lub stanu epidemii ogłoszonego z powodu COVID-19, bieg terminów procesowych i sądowych w postępowaniach w sprawie dostępu do informacji publicznej nie rozpoczyna się, a rozpoczęty ulega zawieszeniu na ten okres. Ponadto, zgodnie z art. 15zzs ust. 10 ww. ustawy, w okresie tym: 1) przepisów o bezczynności organów oraz o obowiązku organu i podmiotu, prowadzących - odpowiednio - postępowanie lub kontrolę, do powiadamiania strony lub uczestnika postępowania o niezałatwieniu sprawy w terminie nie stosuje się; 2) organom lub podmiotom prowadzącym odpowiednio postępowanie lub kontrolę nie wymierza się kar, grzywien ani nie zasądza się od nich sum pieniężnych na rzecz skarżących za niewydanie rozstrzygnięć w terminach określonych przepisami prawa. Uprzejmie informujemy, że w okresie stanu zagrożenia epidemicznego lub stanu epidemii ogłoszonego z powodu COVID-19 czynności w sprawach z zakresu dostępu do informacji publicznej, niezakończone w terminie do dnia 31 marca 2020 r. lub wszczęte po tym dniu, będą podejmowane w miarę aktualnych możliwości urzędu. Dokonane w tym okresie czynności będą skuteczne." Pełnomocnik organu wyjaśnił, że, jak wskazano w komunikacie, Kancelaria dokłada należnych starań, aby realizować w miarę możliwości wnioski o dostęp do informacji publicznej, mimo ustawowego zawieszenia terminów. Jednakże wniosek z [...] marca 2020 r., ze względu na szeroki przedmiot żądania, wymagał dokonania wewnętrznych ustaleń i zgromadzenia informacji w oparciu o dane źródłowe z kilku komórek organizacyjnych Kancelarii. Ponadto, tak zebrane informacje wymagają dodatkowej analizy i podziału według zakreślonych we wniosku kryteriów. W obecnej sytuacji, ze względu na ograniczenia kadrowe i organizacyjne, realizacja tego typu wniosków jest bardzo utrudniona. Pełnomocnik organu podkreślił, że pomimo ww. trudności, Kancelaria, za pośrednictwem BIP, odniosła się do wniosku strony skarżącej, jako wniosku złożonego w okresie epidemii, wobec którego czynności nie zostały zakończone w terminie do dnia 31 marca 2020 r. Pełnomocnik organu wskazał dodatkowo, że obligatoryjnym wymogiem zawartym w art. 8 ust 4 u.d.i.p. jest obowiązek publikowania m.in. przez organy władzy publicznej informacji co do sposobu dostępu do informacji publicznych będących w ich posiadaniu i nieudostępnionych w BIP. Wymóg ten, w zestawieniu z treścią art. 10 ust. 1 u.d.i.p., wyraźnie wskazuje, że strony BIP mają być w zamyśle ustawodawcy podstawowym kanałem komunikacji w stosunku do informacji publicznych oraz dodatkowo pełnić funkcję źródła informacji o innych sposobach udostępniania informacji niezamieszczonych na stronach BIP (udostępnianie na wniosek, wyłożenie lub wywieszenie) obowiązujących faktycznie w ramach danego podmiotu. Tym samym, podmiot zainteresowany uzyskaniem dostępu do informacji publicznej ma uzyskać ją poprzez zapoznanie się ze stroną BIP danej jednostki bądź też w wyniku tego zapoznania ma uzyskać wiedzę o praktycznych i technicznych sposobach udostępniania przez daną jednostkę informacji nieopublikowanych w BIP W ocenie pełnomocnika organu z treści skargi jednoznacznie wynika, że strona skarżąca nie zapoznała się ze stroną BIP organu i udostępnionymi tam informacjami. Wobec powyższego pełnomocnik organu wskazał, że, ze względu na art. 15zzs ust. 1 pkt 10 oraz art. 15zzs ust. 11 ustawy o COVID-19, termin w sprawie wszczętej wnioskiem o dostęp do informacji publicznej, będącym przedmiotem niniejszej sprawy, uległ zawieszeniu, ponadto w okresie epidemii przepisów o bezczynności organów nie stosuje się, a zaprzestanie czynności przez organ prowadzący postępowanie w okresie epidemii nie może być podstawą wywodzenia środków prawnych dotyczących bezczynności. Z tych wszystkich względów skarga strony skarżącej jest niedopuszczalna i na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 P.p.s.a. powinna zosta odrzucona. Gdyby jednak Sąd nie podzielił powyższego zapatrywania, to pełnomocnik organu wniósł o oddalenie skargi na bezczynność jako przedwczesnej i niezasadnej w świetle obecnego stanu prawnego określonego w ww. przepisach ustawy o COVID-19, z którego jednoznacznie wynika, że organ administracji nie pozostaje w bezczynności w przypadku niezrealizowania wniosku o dostęp do informacji publicznej w terminie określonym w art. 13 ust. 1 i 2 u.d.i.p., wobec jego zawieszenia. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2019 r. poz. 2167), sądy administracyjny sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym w świetle § 2 powołanego wyżej artykułu kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Kontrola ta, zgodnie z art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r., poz. 2325, dalej zwana jako "P.p.s.a.". obejmuje także orzekanie w sprawach skarg na bezczynność organów. Sąd uwzględniając skargę na bezczynność organu, stosownie do art. 149 § 1 P.p.s.a, zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie aktu, interpretacji albo do dokonania czynności (pkt 1); zobowiązuje organ do stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa (pkt 2); stwierdza, że organ dopuścił się bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania (pkt 3). Jednocześnie sąd stwierdza, czy bezczynność organu lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organ miały miejsce z rażącym naruszeniem prawa (art. 149 § 1a P.p.s.a.). Z bezczynnością organu administracji publicznej mamy do czynienia wówczas, gdy w prawnie ustalonym terminie organ nie podjął żadnych czynności w sprawie lub wprawdzie prowadził postępowanie w sprawie, ale – mimo istnienia ustawowego obowiązku – nie zakończył go wydaniem w terminie decyzji, postanowienia lub innego aktu lub nie podjął stosownej czynności. Bezczynność w zakresie dostępu do informacji publicznej występuje natomiast wtedy, gdy wniosek o udostępnienie informacji dotyczy informacji publicznej, a jego adresatem jest podmiot zobowiązany do jej udostępnienia. Ma ona miejsce wówczas, gdy we wskazanym w art. 13 ust. 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. z 2019 r., poz. 1429, dalej jako u.d.i.p.) terminie zobowiązany podmiot nie udostępni żądanej informacji lub nie podejmie nakazanych prawem czynności zmierzających do powiadomienia o przyczynach zwłoki i o dodatkowym terminie albo, podejmując te czynności, nie udostępni informacji w maksymalnym 2 miesięcznym terminie, albo wreszcie nie wyda na zasadach przewidzianych w Kodeksie postępowania administracyjnego decyzji o odmowie udostępnienia żądanej informacji publicznej. Rozpatrując skargę na bezczynność Sąd bierze pod uwagę co do zasady stan sprawy istniejący w dacie wniesienia skargi. W ocenie Sądu skarga na bezczynność Szefa Kancelarii Prezydenta RP w niniejszej sprawie nie zasługuje na uwzględnienie. Podkreślenia wymaga, że w rozpoznawanej sprawie miała miejsce szczególna sytuacja prawna. Niewątpliwie bowiem zarówno w dacie złożenia wniosku o udostępnienie informacji publicznej ([...] marca 2020 r.), jak i w dniu wniesienia skargi (4 maja 2020 r.) obowiązywały specyficzne regulacje prawne. Wynikało to z faktu, że [...] marca 2020 r. na terytorium całego kraju ogłoszono stan epidemii, na podstawie rozporządzenia Ministra Zdrowia z 20 marca 2020 r. w sprawie ogłoszenia na obszarze Rzeczypospolitej Polskiej stanu epidemii (Dz. U. z 2020 r. poz. 491 ze zm.). W związku z tym w sprawie miały zastosowanie art. 15 zzs ust. 1 pkt 10 oraz ust. 10 i ust. 11 ustawy z 2 marca 2020 r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych (Dz. U. z 2020 r. poz. 374 ze zm.; dalej jako ustawa o COVID-19). Zgodnie z tymi przepisami, w okresie stanu zagrożenia epidemicznego lub stanu epidemii ogłoszonego z powodu COVID-19 bieg terminów procesowych i sądowych w innych postępowaniach prowadzonych na podstawie ustaw nie rozpoczyna się, a rozpoczęty ulega zawieszeniu na ten okres (ust. 1 pkt 10). Ponadto, w tym okresie nie stosuje się przepisów o bezczynności organów oraz o obowiązku organu prowadzącego postępowanie do powiadamiania strony lub uczestnika postępowania o niezałatwieniu sprawy w terminie, a także organom tym nie wymierza się kar, grzywien ani nie zasądza się od nich sum pieniężnych na rzecz skarżących za niewydanie rozstrzygnięć w terminach określonych przepisami prawa (ust. 10 pkt 1 i 2). Natomiast, zaprzestanie czynności przez organ w tym okresie, nie może być podstawą wywodzenia środków prawnych dotyczących bezczynności, przewlekłości lub naruszenia prawa strony do rozpoznania sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki (ust. 11). Należy jednocześnie zaznaczyć, że zgodnie z art. 46 pkt 20 ustawy z dnia 14 maja 2020 r. o zmianie niektórych ustaw w zakresie działań osłonowych w związku z rozprzestrzenianiem się wirusa SARS-CoV-2 (Dz. U. z 2020 r. poz. 875) z dniem 16 maja 2020 r. uchylony został art. 15 zzs ustawy o COVID-19 z jednoczesnym wprowadzeniem mocą art. 68 ust. 6 i 7 ww. ustawy zmieniającej siedmiodniowego terminu, po którym terminy wstrzymane rozpoczynają swój bieg, zaś zawieszone – biegną dalej. Mając zatem na uwadze to, że ustawa z dnia 14 maja 2020 r. weszła w życie dnia 16 maja 2020 r. (art. 76 tej ustawy), ustanie przyczyny powodującej wstrzymanie rozpoczęcia, jak i zawieszenia biegu terminów procesowych nastąpiło dnia 23 maja 2020 r. Oznacza to, że od dnia 24 maja 2020 r. rozpoczęły bieg terminy, które nie rozpoczęły swojego biegu przed dniem ogłoszenia stanu zagrożenia epidemicznego lub stanu epidemii. Natomiast terminy, które rozpoczęły swój bieg i uległy zawieszeniu, biegną dalej. Nie miało to jednak wpływu na wynik rozstrzyganej sprawy, gdyż przepis ten obowiązywał w dacie wniesienia skargi na bezczynność. Przepis ten stanowi natomiast wyraźnie, że w okresie jego obowiązywania "nie stosuje się przepisów o bezczynności organów" z uwagi na wyjątkowe okoliczności związane z ogłoszonym stanem epidemii. W świetle powyższego, skargę należy ocenić jako przedwczesną, gdyż w dacie jej wniesienia do Sądu nie można było skutecznie zarzucić organowi bezczynności w rozpoznaniu wniosku z dnia [...] marca 2020 r. o udostępnienie informacji publicznej. Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, działając na podstawie art. 151 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji wyroku.