II SAB/Wa 257/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Ewa Marcinkowska po rozpoznaniu w dniu 25 września 2017 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku K. J. o uzupełnienie postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 30 sierpnia 2017 r., sygn. akt II SAB/Wa 257/17 w sprawie ze skargi K. J. na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Komendanta Głównego Policji postanawia: - odmówić uwzględnienia wniosku o uzupełnienie postanowienia -

Postanowieniem z dnia 30 sierpnia 2017 r., sygn. akt II SAB/Wa 257/17, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę K. J. na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Komendanta Głównego Policji. W uzasadnieniu Sąd wskazał, że sprawa ze skargi K. J. wniesiona w niniejszej sprawie nie należy do właściwości sądu administracyjnego. Jako podstawę prawną rozstrzygnięcia Sąd podał art. 58 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2017 r. poz. 1369 ze zm.). W dniu 6 września 2017 r. skarżący złożył wniosek o uzupełnienie powyższego postanowienia. W uzasadnieniu skarżący wskazał, że w niniejszej sprawie organ nie wykonał wyroku o sygn. II SA/Wa 1563/15. Podniósł, że "(...) nie da się wywieść inaczej, iż z tak przywołanego i zastosowanego orzecznictwa, nie wynika, że w sprawie sąd zastosował powagę rzeczy osądzonej, albowiem organ pozostaje w bezczynności z innych przyczyn, tj. niezastosowanie się do nakazu zakończenia postępowania administracyjnego, wszczętego i zawisłego, z powodu bezczynności po prawomocnym wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie sygn. akt II SA/Wa 1563/15, co równocześnie warunkuje podstawę do uzupełnienia orzeczenia sądu w tym pominiętym i nierozpoznanym zakresie prawem wymagalnym dla właściwego i poprawnego orzeczenia sądowo administracyjnego." Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 157 § 1 P.p.s.a., strona może w ciągu czternastu dni od doręczenia wyroku z urzędu - a gdy wyroku nie doręcza się stronie od dnia ogłoszenia - zgłosić wniosek o uzupełnienie wyroku, jeżeli sąd nie orzekł o całości skargi albo nie zamieścił w wyroku dodatkowego orzeczenia, które według przepisów ustawy powinien był zamieścić z urzędu. Stosownie do treści art. 166 P.p.s.a. do postanowień stosuje się odpowiednio przepisy o wyrokach, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej. Wyjaśnić należy, że można żądać uzupełnienia postanowienia co do rozstrzygnięcia w przedmiocie wniesionej skargi lub też dodatkowych orzeczeń, które powinny znaleźć swoje miejsce w treści postanowienia, jednakże zostały pominięte przez sąd. Uzupełnienie orzeczenia, o jakim mowa w art. 157 § 1 P.p.s.a. dotyczy więc sytuacji, w której orzeczenie jest niekompletne, np. w przypadku, gdy sąd nie orzekł co do kosztów postępowania. W ocenie Sądu wniosek skarżącego o uzupełnienie wskazanego wyżej postanowienia z dnia 30 sierpnia 2017 r. nie zasługuje na uwzględnienie. Postanowieniem tym sąd odrzucił skargę K. J. na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Komendanta Głównego Policji. Rozstrzygając w ten sposób Sąd orzekł zatem o całości skargi. Ponadto Sąd nie był obowiązany do zamieszczenia w takim rozstrzygnięciu żadnego dodatkowego orzeczenia. Wskazać również należy, że wniosek o uzupełnienie wyroku (postanowienia) może dotyczyć wyłącznie sentencji wyroku (postanowienia) (por postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 10 marca 2008 r., sygn. akt II OZ 1361/07, orzeczenie dostępne w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych na stronie orzeczenia.nsa.gov.pl). Jeżeli skarżący nie zgadza się z treścią uzasadnienia postanowienia, bądź uważa, że brak jest w nim istotnych elementów, to może to kwestionować w drodze przysługującego mu od tego postanowienia środka odwoławczego, w tym przypadku skargi kasacyjnej. Mając powyższe na względzie, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 157 § 1 w zw. z art. 166 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.