II SAB/Wa 246/19

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Ewa Radziszewska-Krupa, Sędzia WSA Piotr Borowiecki, Sędzia WSA Agnieszka Góra-Błaszczykowska (spr.), , po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 16 lipca 2019 r. sprawy ze skargi [...] na bezczynność Komisji Nadzoru Finansowego w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej w sprawie z wniosku z dnia [...] stycznia 2019 r. 1. stwierdza, że Komisja Nadzoru Finansowego dopuściła się bezczynności w rozpoznaniu wniosku skarżącego [...] z dnia [...] stycznia 2019 roku; 2. stwierdza, że bezczynność organu nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa; 3. w pozostałym zakresie oddala skargę 4. zasądza od Komisji Nadzoru Finansowego na rzecz [...] kwotę 580 (pięćset osiemdziesiąt) zł tytułem zwrotu kosztów postępowania.

W dniu [...] stycznia 2019 r. M. K. złożył do Urzędu Komisji Nadzoru Finansowego poprzez platformę e-PUAP wniosek o udostępnienie informacji publicznej w zakresie: 1. przekazania kopii korespondencji, prowadzonej w latach [...]-[...] przez Komisję Nadzoru Finansowego, Komisję Nadzoru Bankowego oraz Generalnego Inspektora Nadzoru Bankowego ze Związkiem Banków Polskich, [...] i [...], dotyczącej kwestii szeroko rozumianego ryzyka kredytów walutowych (indeksowanych /denominowanych), w tym zwłaszcza korespondencji odnoszącej się do trwających od [...] r. prac Inspektoratu, zmierzających indeksowanych/denominowanych. O tychże pracach Inspektoratu mowa jest materiałach do ograniczenia udzielania kredytów ZBP https://zbp.pl/wydarzenia/archiwum/wydarzenia/[...]/marzec/biala-ksiegakredytow-chf-wpolsce, 2. przekazania kopii korespondencji (będącej w posiadaniu Komisji), prowadzonej w latach [...]-[...] przez Związek Banków Polskich z [...] i [...], dotyczącej kwestii szeroko rozumianego ryzyka kredytów walutowych (indeksowanych /denominowanych), w tym zwłaszcza korespondencji odnoszącej się do trwających od [...] r. prac, zmierzających do ograniczenia udzielania kredytów indeksowanych/denominowanych. We wniosku Skarżący poinformował o żądanym sposobie przekazania dokumentacji, wskazując na formę elektroniczną oraz podając adres poczty e-mail. W dniu [...] stycznia 2019 r. organ skierował drogą mailową pismo do Skarżącego informujące, że zgodnie z art. 13 ust. 2 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. z 2018 r. poz. 1330, z późn. zm.) wnioskowane informacje wymagają ze strony Urzędu KNF poczynienia stosownych ustaleń i podjęcia określonych czynności polegających na identyfikacji i wyselekcjonowaniu z posiadanych informacji i dokumentów wyłącznie tych odpowiadających żądaniom Wnioskodawcy i że wniosek będzie rozparzony niezwłocznie po zgromadzeniu stosownych danych, nie później jednak niż do dnia [...]marca 2019 r. W dniu [...] marca 2019 r. do Urzędu KNF zostało złożone przez Pana M. K. poprzez platformę e-PUAP ponaglenie w trybie art. 37 Kpa. W dniu [...] marca 2019 r. organ skierował drogą mailową pismo do Skarżącego zawierające wezwanie do wykazania szczególnie istotnego interesu publicznego, wyznaczając termin 14 dni na zadośćuczynienie temu wymogowi. W dniu [...] marca 2019 r. do organu wpłynęła skarga pełnomocnika Skarżącego na bezczynność Komisji Nadzoru Finansowego w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej. W dniu [...] marca 2019 r. do organu wpłynęła odpowiedź Skarżącego na wezwanie do wykazania szczególnie istotnego interesu publicznego. W dniu [...] lipca 2019 r. organ wydał decyzję o numerze [...], odmawiającą udostępnienia wnioskowanej informacji publicznej ze względu na brak szczególnego interesu publicznego w udostępnieniu wnioskowanej informacji publicznej kwalifikowanej jako informacja publiczna przetworzona. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skarga na bezczynność Urzędu Komisji Nadzoru Finansowego w przedmiocie rozpoznania wniosku skarżącego z dnia [...] stycznia 2019r. zasługiwała na uwzględnienie. Zgodnie z treścią art. 14 ust. 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (t.j. Dz.U. z 2018 r. poz. 1330 ze zm.), udostępnianie informacji publicznej na wniosek następuje w sposób i w formie zgodnymi z wnioskiem, chyba że środki techniczne, którymi dysponuje podmiot obowiązany do udostępnienia, nie umożliwiają udostępnienia informacji w sposób i w formie określonych we wniosku. W myśl art. 2 ust. 1 ustawy, prawo do informacji publicznej przysługuje każdemu, z zastrzeżeniem art. 5, który ogranicza je z uwagi na ochronę informacji niejawnych oraz ochronę innych tajemnic ustawowo chronionych. Nie jest przy tym wymagane wykazanie ani interesu publicznego, ani celu, w jakim uzyskana informacja zostanie wykorzystana. Stosownie do art. 13 ust. 1 ustawy, udostępnianie informacji publicznej na wniosek następuje bez zbędnej zwłoki, nie później jednak niż w terminie 14 dni od dnia złożenia wniosku, z zastrzeżeniem ust. 2 i art. 15 ust. 2, a jeżeli informacja publiczna nie może być udostępniona w terminie określonym w ust. 1, podmiot obowiązany do jej udostępnienia powiadamia w tym terminie o powodach opóźnienia oraz o terminie, w jakim udostępni informację, nie dłuższym jednak niż 2 miesiące od dnia złożenia wniosku. Zgodnie z art. 6 ust. 1 pkt. 2) lit. c) ustawy, udostępnieniu podlega informacja publiczna, w szczególności o przedmiocie działalności i kompetencjach podmiotów, o których mowa w art. 4 ust. 1, zaś w myśl pkt. 3) lit. d) informacja o sposobach przyjmowania i załatwienia spraw, a według pkt. 3 lit. f) informacja o prowadzonych rejestrach, ewidencjach i archiwach oraz o sposobach i zasadach udostępniania danych w nich zawartych. Nie budzi wątpliwości Sądu, że informacje, o których udostępnienie wniósł skarżący, stanowią informację publiczną i tym samym została wyczerpana przesłanka przedmiotowa ustawy o dostępie do informacji publicznej. Z bezczynnością podmiotu obowiązanego według przepisów u.d.i.p. mamy do czynienia wówczas, gdy podmiot ten milczy w sprawie wniosku strony o udostępnienie informacji publicznej, w szczególności nie podejmuje stosownej czynności materialno-technicznej, tj. nie udostępnia żądanej informacji w ustawowym terminie (art. 13 powołanej ustawy), nie wydaje decyzji w sytuacji, gdy zachodzą podstawy do odmowy udostępnienia informacji publicznej z przyczyn wskazanych w art. 5 powołanej ustawy, bądź z uwagi na niewykazanie szczególnej istotności dla interesu publicznego (art. 3 ust. 1 pkt 1 powołanej ustawy), jak też gdy nie informuje wnioskodawcy o tym, że objęta wnioskiem informacja nie stanowi informacji publicznej i nie podlega udostępnieniu w trybie przepisów wyżej wymienionej ustawy. Oceniając stan niniejszej sprawy z przedstawionego punktu widzenia należy stwierdzić, że organ pozostawał w bezczynności w jej udzieleniu, gdyż do dnia wniesienia przez skarżącego skargi do tutejszego Sądu nie udzielił żądanej wnioskiem informacji. Oceny tej nie zmienia fakt, że okolicznością sporną w sprawie okazała się kwalifikacja żądanej przez skarżącego informacji publicznej jako przetworzonej. Jak jednak wynika z przedstawionego powyżej stanu faktycznego sprawy, o tym, że żądana informacja jest informacją przetworzoną, organ powiadomił skarżącego w dniu [...] marca 2019 r., kiedy to skierował drogą mailową pismo do Skarżącego. W piśmie tym wezwano go do wykazania szczególnie istotnego interesu publicznego, wyznaczając termin 14 dni na zadośćuczynienie temu wymogowi. Skarga została wniesiona do organu w dniu [...] marca 2019 r., zatem bez wątpienia w tej dacie organ pozostawał w bezczynności co do udzielenia informacji publicznej. Skoro organ uznawał (uznaje), że żądana informacja jest informacją przetworzoną, powinien decyzję wydać wcześniej tak, aby dochować terminów, wskazanych w ustawie. Wydanie decyzji o odmowie udzielenia informacji publicznej na 4 dni przed rozprawą w sprawie nie stanowi właściwego wypełnienia obowiązków, nałożonych na organ niego ustawą o dostępie do informacji publicznej. Zdaniem Sądu fakt ten przesądził jednak o uznaniu, że w niniejszej sprawie nie mamy do czynienia z lekceważeniem, bądź ignorowaniem obowiązków skarżącego, dlatego Sąd orzekający w sprawie niniejszej stwierdził, że bezczynność Urzędu nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa, a wymierzenie organowi grzywny - zbędne z uwagi na wydanie decyzji 4 dni przed dniem merytorycznego orzekania w sprawie. W opisanym stanie, na mocy art. 149 § 1 pkt 3) oraz § 1a) w zw. z 151 i art. 132 p.p.s.a., a w sprawie kosztów na podstawie art. 200, art. 205 § 1 i art. 209 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji wyroku. Rozpoznanie sprawy nastąpiło w trybie uproszczonym, gdyż stosownie do treści art. 119 pkt 4 i art. 120 P.p.s.a., sprawa może być rozpoznana w tym trybie, jeżeli przedmiotem skargi jest bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania. Dlatego Sąd rozpoznał sprawę w tym trybie, na posiedzeniu niejawnym, w składzie trzech sędziów.