II SAB/Wa 241/20

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Andrzej Kołodziej, Sędzia WSA Agnieszka Góra-Błaszczykowska, Sędzia WSA Joanna Kube (spr.), po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 26 sierpnia 2020 r. sprawy ze skargi K. R. na bezczynność Prezesa Sądu Rejonowego w [...] w przedmiocie rozpoznania wniosku z dnia [...] marca 2020 r. o udostępnienie informacji publicznej 1. zobowiązuje Prezesa Sądu Rejonowego w [...] do rozpoznania wniosku K. R. z dnia [...] marca 2020 r. o udostępnienie informacji publicznej, w terminie 14 dni od daty doręczenia odpisu prawomocnego wyroku wraz z aktami sprawy; 2. stwierdza, że bezczynność nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa; 3. zasądza od Prezesa Sądu Rejonowego w [...] na rzecz skarżącego K. R. kwotę 597 (pięćset dziewięćdziesiąt siedem) złotych, tytułem zwrotu kosztów postępowania.

Wnioskiem z dnia [...] marca 2020 r. (data wpływu do organu 4 marca 2020 r.) K. R. wystąpił do Prezesa Sądu Rejonowego w [...] o udostępnienie mu informacji, w trybie ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (t.j. Dz.U. z 2019 r., poz. 1429 z późn. zm.) dalej u.d.i.p., w przedmiocie zanonimizowanego orzeczenia Sądu Rejonowego w [...] wraz z uzasadnieniem wydanego w sprawie o sygn. akt: [...]. Pismem z dnia [...] marca 2020 r. Prezes Sądu Rejonowego w [...] poinformował wnioskodawcę, iż wnioskowana przez niego informacja nie stanowi informacji publicznej, albowiem nie dotyczy sprawy publicznej lecz indywidualnej sytuacji procesowej konkretnej osoby. K. R. nie zgadzając się z tym stanowiskiem wniósł pismem z dnia 19 marca 2020 r. skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na bezczynność Prezesa Sądu Rejonowego w [...] w zakresie rozpoznania jego wniosku z dnia [...] marca 2020 r. Zdaniem skarżącego, zawnioskowana informacja stanowi informację publiczną i organ był zobowiązany do jej udzielenia, względnie wydania decyzji odmawiającej jej udzielenia. Ponadto zarzucił organowi przekroczenie terminu 14-dni na udzielenie informacji publicznej. Skarżący wniósł o zobowiązanie Prezesa Sądu Rejonowego w [...] do rozpatrzenia jego wniosku w terminie 3 dni od otrzymania wyroku, stwierdzenia, że organ ten dopuścił się bezczynności oraz o zasądzenie zwrotu kosztów postępowania, w tym zwrotu kosztów zastępstwa procesowego. W odpowiedzi na skargę Prezes Sądu Rejonowego w [...] wniósł o oddalenie skargi, a ewentualnie w przypadku stwierdzenia, iż pozostaje w bezczynności o stwierdzenie, że bezczynność nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa. Zdaniem organu, żądana informacja wynika z indywidualnych potrzeb wnioskodawcy i w związku z tym nie stanowi informacji publicznej. Przedmiotowy wniosek nie dotyczy "sprawy publicznej", ponieważ wnioskodawca wskazał konkretną sygnaturę jednej sprawy w żaden sposób nie dotyczącą sfery publicznej, a tym bardziej jej kontroli. Istnieje zatem uzasadnione przypuszczenie, że może on znać personalia strony tego postępowania i może dojść do nieuprawnionego udostępnienia tego wyroku wbrew woli osób, których wyrok dotyczy. Sprawa o sygn. akt: [...] stanowiła typową sprawę wykroczeniową, którą nie interesowały się osoby postronne, toteż już sam fakt powoływania się na tę sprawę może budzić wątpliwości, co do interesu wnioskodawcy w udostępnieniu tej informacji. Organ zgadza się, że co do zasady wyroki wraz z uzasadnieniami są dokumentami urzędowymi i jako takie podlegają udostępnieniu na zasadach określonych w u.d.i.p. Jednakże mając na uwadze całokształt sprawy, w tym przypadku wnioskowana informacja nie stanowi informacji publicznej, albowiem nie dotyczy kontroli sfery publicznej. Zdaniem organu, celem uzyskania informacji publicznej było zaspokojenie indywidualnych potrzeb wnioskodawcy (prawdopodobnie dla celów naukowych, lub na potrzeby związane z toczącym lub mającym w przyszłości toczyć się postępowaniem). Dodatkowo udostępnienie informacji zmierzało do ustalenia sytuacji procesowej konkretnego podmiotu, a taka informacja nie stanowi informacji publicznej. W takich sytuacjach organ nie jest zobowiązany ani do udostępnienia żądanej informacji, ani do wydania decyzji o odmowie jej udostępnienia. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Organ administracji pozostaje w bezczynności w przypadku niezałatwienia sprawy w ustawowym terminie określonym bądź w przepisach ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz. U. z 2020 r., poz. 256 z późn. zm.), bądź w przepisach szczególnych, m.in. w ustawie z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (t.j. Dz.U. z 2019 r., poz. 1429 z późn. zm.) dalej u.d.i.p., bądź w przypadku niepodjęcia innych działań wynikających z przepisów procesowych, mających na celu usunięcie przeszkody w wydaniu decyzji (por. wyrok NSA z dnia 20 lipca 1999 r., sygn. akt I SAB 60/99, OPS 2000, Nr 6, poz. 87). Dla stwierdzenia przez sąd administracyjny bezczynności konieczne jest łączne spełnienie dwóch przesłanek: istnienia ustawowego obowiązku podjęcia określonego działania oraz braku jego podjęcia w terminach określonych przepisami postępowania. W konsekwencji zakres sądowej kontroli skargi na bezczynność sprowadza się do ustalenia, czy organ był zobowiązany do wydania aktu lub podjęcia czynności oraz czy w zakreślonym przepisami procesowymi terminie, dokonał powyższych działań. Stosownie do przepisu art. 13 ust. 1 ustawy u.d.i.p., udostępnianie informacji publicznej na wniosek następuje bez zbędnej zwłoki, nie później jednak niż w terminie 14 dni od dnia złożenia wniosku. Jeżeli informacja publiczna nie może być udostępniona w terminie określonym w ust. 1, podmiot obowiązany do jej udostępnienia powiadamia w tym terminie o powodach opóźnienia oraz o terminie, w jakim udostępni informację, nie dłuższym jednak niż 2 miesiące od dnia złożenia wniosku (art. 13 ust. 2 ustawy). Prezes Sądu Rejonowego w [...], odpowiadając pismem z dnia [...] marca 2020 r. nie rozpatrzył wniosku K. R. z dnia [...] marca 2020 r. zgodnie z art. 13 ust. 1 u.d.i.p., wobec czego zachodzą podstawy do stwierdzenia, że na dzień rozpatrzenia skargi przez sąd administracyjny, tj. 26 sierpnia 2020 r. organ pozostawał w bezczynności. Należy przy tym dodać, że bezczynności tej brak cech rażącego naruszenia prawa. Trzeba bowiem uwzględnić podnoszone przez organ, zarówno w piśmie skierowanym do wnioskodawcy w dniu [...] marca 2020 r., jak również w odpowiedzi na skargę, wątpliwości interpretacyjne, odnośnie udostępniania wyroków w indywidualnych sprawach. W orzecznictwie sądów administracyjnych utrwalony jest pogląd, iż wyroki sądowe są jawne i wraz z uzasadnieniami, jako integralną ich częścią, stanowią informację publiczną. Treść orzeczenia sądu nie tylko stanowi - zgodnie z art. 1 ust. 1 u.d.i.p. - informację publiczną o sprawach publicznych, ale stosownie do wspomnianego wyżej art. 6 ust. 1 pkt 4 lit. a tiret trzecie tej ustawy - będąc rodzajem informacji dotyczących treści i postaci dokumentu urzędowego, podlega udostępnieniu w trybie i na zasadach określonych w tejże ustawie. Przyjmuje się zgodnie, że orzeczenia sądowe z uzasadnieniami, jako wydane w sprawie przez sąd - w ramach jego działalności orzeczniczej, opartej na przepisach prawa powszechnie obowiązującego - są danymi publicznymi i podlegają udostępnieniu w trybie i na zasadach określonych w omawianej ustawie (vide: m.in. wyroki Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 8 lutego 2011 r. sygn. akt I OSK 1938/10, a także z dnia 11 sierpnia 2011 r., sygn. akt I OSK 933/11 oraz z dnia 30 września 2015 r., sygn. akt I OSK 1746/14, dostępne: https://cbois.nsa.gov.pl). Należy podkreślić jednocześnie, że w dotychczasowej judykaturze zgodnie przyjmuje się, iż wspomniane orzeczenia sądowe wraz z uzasadnieniami podlegają udostępnieniu w trybie i na zasadach określonych w u.d.i.p., bez względu na to, czy dotyczą spraw cywilnych, karnych, gospodarczych, czy też administracyjnych (zob.m.in. wyrok NSA z dnia 12 kwietnia 2016 r., sygn. akt I OSK 3279/14, dostępny: https://cbois.nsa.gov.pl). Zatem żądana przez skarżącego informacja stanowi informację publiczną. Udzielenie informacji publicznej natomiast może podlegać ewentualnemu ograniczeniu. Zgodnie, bowiem z treścią art. 5 ust. 1 u.d.i.p., prawo do informacji publicznej podlega ograniczeniu w zakresie i na zasadach określonych w przepisach o ochronie informacji niejawnych oraz o ochronie innych tajemnic ustawowo chronionych, a nadto ze względu na prywatność osoby fizycznej. Zatem, jeśli zobowiązany stanąłby na stanowisku, że wnioskowana informacja podlega tym ograniczeniom, wówczas w myśl art. 16 ust. 1 ustawy, może odmówić jej udzielenia w formie decyzji. Mając na względzie powyższe, Sąd uznał, iż Prezes Sądu Rejonowego w [...] błędnie poinformował w niniejszej sprawie skarżącego, że nie może uwzględnić jego wniosku, gdyż żądane przez stronę informacje nie były informacjami publicznymi, udostępnianymi w trybie u.d.i.p. W tej sytuacji, stosownie do art. 149 § 1 pkt 1 p.p.s.a., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, uwzględniając skargę na bezczynność orzekł jak w punkcie 1 sentencji wyroku, zaś w punkcie 2 sentencji wyroku Sąd stwierdził, że bezczynność ta nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa. O kosztach orzeczono, na podstawie art. 200 i art. 205 § 2 p.p.s.a., w pkt 3 sentencji wyroku.