II SAB/Wa 233/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Iwona Maciejuk po rozpoznaniu w dniu 18 lipca 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi D. Z. na bezczynność Rektora Akademii Sztuk Pięknych w W. w przedmiocie rozpoznania wniosku z dnia 24 października 2016 r. postanawia: odrzucić skargę.

D. Z. pismem z dnia 29 marca 2017 r. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Rektora Akademii Sztuk Pięknych w W.. W związku z treścią skargi, pismem z dnia 11 maja 2017 r., w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi, skarżący został wezwany do usunięcia braków formalnych skargi poprzez jednoznaczne jej sprecyzowanie, polegające na wskazaniu daty wniosku (wniosków), którego organ nie rozpatrzył w formie prawem przewidzianej. Wezwanie z dnia 11 maja 2017 r. zostało doręczone skarżącemu w dniu 15 maja 2017 r. Skarżący w piśmie z dnia 19 maja 2017 r. wskazał, że organ nie rozpatrzył w przewidzianej prawem formie wniosku z dnia 24 października 2016 r. oraz wniosku z dnia 16 stycznia 2017 r. W dniu 12 lipca 2017 r. Przewodniczący Wydziału II zarządził zmianę zarządzenia rejestrującego w sprawie II SAB/Wa 233/17 poprzez określenie przedmiotu sprawy "bezczynność w przedmiocie rozpoznanie wniosku z dnia 24 października 2017 r.". Nadto na podstawie art. 57 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.) - dalej "P.p.s.a." zarządzono wyłączenie skargi D. Z. na bezczynność Rektora Akademii Sztuk Pięknych w W. w przedmiocie rozpatrzenia wniosku z dnia 16 stycznia 2017 r., która zarejestrowana została pod sygn. akt II SAB/Wa 336/17. Organ w piśmie z dnia 13 czerwca 2017 r. wskazał, iż udzielił wnioskodawcy odpowiedzi w piśmie z dnia 10 listopada 2016 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Skarga jest niedopuszczalna. Zgodnie z art. 3 § 2 P.p.s.a. kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, z wyłączeniem postanowień wierzyciela o niedopuszczalności zgłoszonego zarzutu oraz postanowień, przedmiotem których jest stanowisko wierzyciela w sprawie zgłoszonego zarzutu; 4) (1) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2016 r. poz. 23, 868, 996 i 1579), postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2015 r. poz. 613, z późn. zm.), postępowań, o których mowa w dziale V w rozdziale 1 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz. U. poz. 1947), oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw; 4a) (2) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach, opinie zabezpieczające i odmowy wydania opinii zabezpieczających; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a; 9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw. Sądy administracyjne orzekają także w sprawach sprzeciwów od decyzji wydanych na podstawie art. 138 § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (§ 2a. (3)). Sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosują środki określone w tych przepisach (§ 3.). W przedmiotowej sprawie strona skarżąca przedmiotem skargi do WSA w Warszawie uczyniła bezczynność Rektora Akademii Sztuk Pięknych w W. w przedmiocie rozpoznania pisma z dnia 24 października 2016 r. W piśmie tym skierowanym m.in. do Rektora ASP w W., D. Z. wskazał, iż zgodnie z art. 304 § 2 Kpk instytucje państwowe i samorządowe, które w związku ze swą działalnością dowiedziały się o popełnieniu przestępstwa ściganego z urzędu, są obowiązane niezwłocznie zawiadomić prokuratora lub policję. Podniósł, iż w związku z utrudnianiem mu dostępu do informacji publicznej, informuje m.in. Rektora ASP w W. o obowiązku wynikającym ze wskazanego przepisu. W ocenie Sądu skarga na bezczynność w zakresie rozpatrzenia wymienionego pisma nie podlega kognicji sądu administracyjnego. Z pisma nie wynika, aby skarżący domagał się wydania decyzji administracyjnej, czy podjęcia aktu z zakresu administracji publicznej, stąd skarga do sądu administracyjnego w zakresie rozpatrzenia tego pisma nie jest dopuszczalna. Z tych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 i § 3 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w postanowieniu.