II SAB/Wa 200/18

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie – Beata Gibzińska po rozpoznaniu w dniu 6 czerwca 2018 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku A.S. o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia adwokata w sprawie ze skargi A.S. na bezczynność Przewodniczącego Krajowej Rady Sądownictwa w przedmiocie rozpoznania wniosku z dnia [...] stycznia 2018 r. o udostępnienie informacji publicznej postanawia przyznać A.S. prawo pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia adwokata

A.S. wraz ze skargą na bezczynność Przewodniczącego Krajowej Rady Sądownictwa w przedmiocie rozpoznania wniosku z dnia [...] stycznia 2018 r. o udostępnienie informacji publicznej wystąpił o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia adwokata. Do wniosku dołączył kserokopię decyzji Starosty [...] z dnia [...] sierpnia 2016 r. o uznaniu go za osobę bezrobotną z dniem [...] sierpnia 2016 r. i przyznaniu prawa do zasiłku do dnia [...] sierpnia 2017 r. W uzasadnieniu wniosku wskazał, że jest osobą samotną, samodzielnie prowadzącą gospodarstwo domowe oraz trwale bezrobotną. Utrzymuje się z zasiłku dla osób bezrobotnych w wysokości 670 zł. Oświadczył, że nie posiada majątku ani oszczędności, a do stałych kosztów utrzymania należą: wyżywienie – 370 zł, koszty leczenia – 90 zł, koszty korespondencji sądowej – 140 zł, zakup butli gazowej, opłaty za telefon, TV oraz środki higieny – łącznie ok. 70 zł. Na podstawie zarządzenia referendarza sądowego z dnia 6 czerwca 2018 r. wykonano z akt sprawy II SAB/Wa 223/18 kserokopie dokumentów, tj. decyzji Starosty [...] z dnia [...] maja 2018 r. o utracie przez A.S. statusu osoby bezrobotnej z dniem [...] maja 2018 r. oraz umowy o pracę z dnia [...] maja 2018 r. zawartej pomiędzy Urzędem Miejskim w [...] reprezentowanym przez Burmistrza [...] a A.S. w ramach [...] na czas określony, tj. od dnia [...] maja 2018 r. do dnia [...] czerwca 2018 r. i dołączono do akt przedmiotowej sprawy. Mając powyższe na względzie zważono, co następuje: Zgodnie z art. 244 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r. poz. 1369, z późn. zm.); zwanej dalej P.p.s.a., prawo pomocy obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. Prawo to może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym. Prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego (art. 245 § 1 i 2 P.p.s.a.). Stosownie do treści art. 246 § 1 pkt 1 P.p.s.a., prawo pomocy przysługuje osobie fizycznej w zakresie całkowitym – gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Udzielenie stronie prawa pomocy jest formą dofinansowania jej z budżetu państwa i powinno sprowadzać się jedynie do przypadków, w których strona rzeczywiście nie posiada środków na sfinansowanie udziału w postępowaniu sądowym i wykaże to w sposób przekonywujący. Instytucja prawa pomocy jest zatem wyjątkiem od generalnej zasady ponoszenia kosztów postępowania przez stronę i ma zastosowanie w szczególnie uzasadnionych przypadkach. Referendarz sądowy mając na uwadze dane wykazane w formularzu wniosku o przyznanie prawa pomocy oraz informacje wynikające z dołączonych do akt niniejszej sprawy kserokopii dokumentów z akt II SAB/Wa 532/17 i II SAB/Wa 223/18 uznał, że w przypadku skarżącego zachodzi ustawowa przesłanka uzasadniająca przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie profesjonalnego pełnomocnika. Jak wynika z akt sprawy A.S. od dnia [...] sierpnia 2016 r. do dnia [...] maja 2018 r. był osobą bezrobotną i pobierał zasiłek dla osób bezrobotnych do dnia [...] sierpnia 2017 r. Obecnie decyzją Starosty [...] z dnia [...] maja 2018 r. skarżący utracił status osoby bezrobotnej z dniem [...] maja 2018 r. w związku z podjęciem zatrudnienia w ramach [...], za które otrzyma wynagrodzenie zasadnicze w kwocie 1.840,00 zł. W związku z powyższym biorąc pod uwagę aktualną sytuację materialną skarżącego, tj. długotrwałe bezrobocie, krótki okres zatrudnienia i przewidziany dochód, brak majątku i oszczędności oraz wykazane koszty utrzymania i leczenia, należy uznać, że skarżący wykazał, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Z tych względów, na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 i art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 P.p.s.a., postanowiono jak w sentencji.