II SAB/Wa 200/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Andrzej Góraj po rozpoznaniu w dniu 09 maja 2018 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. S. na bezczynność Przewodniczącego Krajowej Rady Sądownictwa w przedmiocie rozpoznania wniosku z dnia [...] stycznia 2018 r. o udostępnienie informacji publicznej postanawia - odrzucić skargę.

Pismem z dnia 27 marca 2018 r. (27 marca 2018 r. – data wpływu pisma na Biuro Podawcze w WSA w Warszawie) A. S. wystąpił do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z wnioskiem o rozpoznanie sprawy na podstawie odpisu skargi z dnia 23 lutego 2018 r. na bezczynność Przewodniczącego Krajowej Rady Sądownictwa w przedmiocie rozpoznania wniosku z dnia [...] stycznia 2018 r. o udostępnienie informacji publicznej – w trybie art. 55 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.) – dalej: ppsa. W uzasadnieniu wniosku skarżący podniósł, że Przewodniczący Krajowej Rady Sądownictwa nie przekazał ww. skargi wraz z aktami sprawy do Sądu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 55 § 2 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, jeżeli organ nie przekazał sądowi skargi mimo wymierzenia grzywny, sąd może na żądanie skarżącego rozpoznać sprawę na podstawie nadesłanego odpisu skargi, gdy stan faktyczny i prawny przedstawiony w skardze nie budzi uzasadnionych wątpliwości. O rażących przypadkach naruszenia obowiązków, o których mowa w § 2 lub w art. 54 § 2, skład orzekający lub prezes sądu zawiadamia organy właściwe do rozpatrywania petycji, skarg i wniosków (art. 55 § 3 ppsa). Sąd administracyjny może rozpoznać sprawę na postawie nadesłanego odpisu skargi, jeżeli organ administracji publicznej, mimo wymierzenia grzywny, nie przekazał temu sądowi skargi. Przepis art. 55 § 2 ppsa dopuszcza stosowanie tego trybu na żądanie skarżącego i tylko w wypadku, gdy stan faktyczny i prawny przedstawiony w skardze nie budzi uzasadnionych wątpliwości. Powyższe warunki muszą być spełnione łącznie, co oznacza, że brak którejkolwiek z ww. przesłanek uniemożliwia rozpoznanie skargi na podstawie jej odpisu. W rozpoznawanej sprawie skarżący wystąpił z wnioskiem o rozpoznanie sprawy na podstawie odpisu skargi przedwcześnie, albowiem nie został jeszcze rozpoznany wniosek o wymierzenie grzywny w trybie art. 55 § 1 ppsa za nieprzekazanie w ustawowym terminie skargi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę. W myśl art. 58 § 1 pkt 6 ppsa, sąd odrzuca skargę, jeżeli z innych przyczyn wniesienie skargi jest niedopuszczalne. Sąd odrzuca skargę postanowieniem. Odrzucenie skargi może nastąpić na posiedzeniu niejawnym (art. 58 § 3 ppsa). Wniesienie w dniu 27 marca 2018 r. przez A. S. wniosku o rozpoznanie sprawy na podstawie odpisu skargi z dnia 23 lutego 2018 r. na bezczynność Przewodniczącego Krajowej Rady Sądownictwa w przedmiocie rozpoznania wniosku z dnia [...] stycznia 2018 r. o udostępnienie informacji publicznej - w trybie art. 55 § 2 ppsa - przed rozpoznaniem przez Sąd wniosku o wymierzenie organowi grzywny, powoduje, że przedmiotowa skarga jest niedopuszczalna i podlega odrzuceniu. Zauważyć należy, iż skarga A. S. z dnia 23 lutego 2018 r. na bezczynność Przewodniczącego Krajowej Rady Sądownictwa w przedmiocie rozpoznania wniosku z dnia [...] stycznia 2018 r. o udostępnienie informacji publicznej została zarejestrowana w dniu 06 kwietnia 2018 r. pod sygn. akt II SAB/Wa 217/18. Jednocześnie podnieść należy, iż pismem z dnia 09 kwietnia 2018 r. (12 kwietnia 2018 r. – data wpływu pisma na Biuro Podawcze w WSA w Warszawie) A. S. wystąpił do Sądu z wnioskiem o wymierzenie Przewodniczącemu Krajowej Rady Sądownictwa grzywny za nieprzekazanie Sądowi w ustawowym terminie skargi z dnia 23 lutego 2018 r. wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę. Przedmiotowy wniosek został zarejestrowany w dniu 18 kwietnia 2018 r. pod sygn. akt II SO/Wa 13/18. Sąd do dnia dzisiejszego nie rozpoznał ww. wniosku o wymierzenie organowi grzywny. Mając na względzie powyższe, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł, jak w sentencji postanowienia.