II SAB/Wa 189/21

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Tomasz Szmydt, Sędzia WSA Izabela Głowacka-Klimas (spr.), Sędzia WSA Andrzej Wieczorek, po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 21 lutego 2022 r. sprawy ze skargi G. K. na bezczynność Dyrektora Okręgowego Służby Więziennej w W. w przedmiocie rozpoznania wniosku z dnia [...] listopada 2020 r. o udostępnienie informacji publicznej oddala skargę

Pismem z dnia [...] grudnia 2020 r. (data złożenia w administracji Zakładu Karnego w B.) G. K. (zwany dalej: skarżący) wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Dyrektora Okręgowej Służby Więziennej w W. (zwany dalej: organ) w przedmiocie rozpoznania wniosku o udostępnienie informacji publicznej. W treści skargi skarżący podał, że organ jest bezczynny wobec jego wniosku z dnia [...] listopada 2020 r. o udostępnienie informacji publicznej, która do dnia sporządzenia skargi nie została mu udzielona. Takie działanie organu narusza art. 61 § 1 i 2 Konstytucji RP oraz art. 1, art. 2, art. 13, art. 14 i art. 23 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz.U. z 2020 r. poz. 2176 ze zm., zwana dalej: u.d.i.p.). Domagał się przyznania od organu sumy pieniężnej w kwocie 1.000 złotych. Do skargi skarżący dołączył potwierdzenie złożenia w administracji Zakładu Karnego w B.F. w dniu [...] listopada 2020 r. korespondencji kierowanej do organu (tj. Dyrektora Okręgowej Służby Więziennej w W.). W odpowiedzi na skargę organ – Dyrektor Okręgowej Służby Więziennej w W. stwierdził, że nie posiada przesyłki od skarżącego, nie została ona do niego przekazana. Wskazano, że organ dokonał sprawdzenia korespondencji jaka wpłynęła w 2020 r. od G. K. w zakresie dotyczącym albo skargi na działanie Aresztu Śledczego w W. S. albo udzielenia informacji publicznej. Analiza prowadzonych rejestrów nie ujawniła żadnej tego typu korespondencji od skarżącego. Nie stwierdzono także wpływu korespondencji z Zakładu Karnego w B., której nadawcą był skarżący. Warunkiem uznania, iż organ pozostaje bezczynny jest istnienie obowiązku działania organu w przypisanej prawem formie. Zatem warunkiem powstania konieczności podjęcia jakiegokolwiek rozstrzygnięcia w przedmiocie informacji publicznej, tj. jej udzielenie lub wydanie decyzji odmawiającej udzielenia względnie poinformowanie o braku posiadania żądanej dokumentacji jest istnienie wniosku zainteresowanego. Nie ulega wątpliwości, iż wszelka korespondencja wpływająca do Dyrektora Okręgowego Służby Więziennej w W.podlega rejestracji albo w e-dzienniku albo w rejestrach skarg. Wobec stwierdzenia braku korespondencji, na które dość ogólnie powołuje się osadzony należy zdaniem organu stwierdzić, iż skarga jest niedopuszczalna. Nie jest możliwym bowiem ustalenie bezczynności organu w przypadku, gdy nie wpłynęło do niego żądanie strony. Powyższe prowadzi w ocenie organu do stwierdzenia, że zgodnie z art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. skarga podlega odrzuceniu. W dniu [...] września 2021 r. wpłynęło do Sądu uzupełnienie skargi. W piśmie pełnomocnik skarżącego podtrzymał dotychczasowe zarzuty skargi i domagał się: 1. zobowiązania Organu do udostępnienia wnioskowanych informacji w terminie 14 dni od dnia uprawomocnienia się wyroku w niniejszej sprawie; 2. przyznania kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu z jednoczesnym oświadczeniem, że nie zostały one uiszczone w całości ani w części. Pismem z dnia [...] grudnia 2021 r. skarżący przesłał kopie wniosku o udzielenie informacji publicznej z dnia [...] listopada 2020 r. Na kopii brak jest jakichkolwiek adnotacji służby więziennej. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, zważył co następuje: Stosownie do treści art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm., zwana dalej: p.p.s.a.), sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. W myśli art. 3 § 2 pkt 8 p.p.s.a. kontrola ta obejmuje również bezczynność organów lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w ustawie. Z bezczynnością organu administracji publicznej mamy do czynienia wówczas, gdy w prawnie określonym terminie organ nie podejmuje żadnych czynności w sprawie lub gdy wprawdzie prowadził postępowanie w sprawie, jednakże, mimo istnienia ustawowego obowiązku, nie kończy go wydaniem stosownego aktu lub nie podejmuje czynności (T. Woś, H. Krysiak - Molczyk i M. Romańska. Komentarz do ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Wydawnictwo Prawnicze "Lexis - Nexis", Warszawa 2005, str86). Wniesienie skargi na "milczenie władzy" jest przy tym uzasadnione nie tylko w przypadku niedotrzymania terminu załatwienia sprawy, ale także w przypadku odmowy wydania aktu, mimo istnienia w tym względzie ustawowego obowiązku, choćby organ mylnie sądził, że załatwienie sprawy nie wymaga wydania aktu (J.P. Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz. Wydawnictwo "Lexis - Nexis", Warszawa 2006, str. 37). Dla uznania bezczynności konieczne jest zatem ustalenie, że organ administracyjny zobowiązany był na podstawie przepisów prawa do wydania decyzji lub innego aktu albo do podjęcia określonych czynności. W niniejszej sprawie przedmiotem skargi jest bezczynność organu (Dyrektora Okręgowego Służby Więziennej w W.) w przedmiocie rozpatrzenia wniosku z dnia [...] listopada 2020 r. o udostępnienie informacji publicznej, przesłanego do organu za pośrednictwem urzędu pocztowego, który według oświadczenia nie wpłynął do organu. Zasady i tryb udostępniania informacji publicznej uregulowane zostały w ustawie o dostępie do informacji publicznej. Zgodnie z art. 2 ust. 1 u.d.i.p., każdemu przysługuje, z zastrzeżeniem art. 5, prawo dostępu do informacji publicznej. Stosownie do art. 10 u.d.i.p., informacja publiczna, która nie została udostępniona w Biuletynie Informacji Publicznej lub w centralnym repozytorium, jest udostępniana na wniosek. W takim przypadku złożenie wniosku jest warunkiem realizacji prawa do informacji publicznej. Nie zawsze konieczne jest złożenie wniosku w formie pisemnej. Zawsze jednak żądanie udostępnienia określonej informacji publicznej musi być organowi przedstawione. Warunkiem udzielenia informacji publicznej, a w konsekwencji stwierdzenia bezczynności podmiotu w udzieleniu takiej informacji, jest skuteczne złożenie wniosku. Ustawa nie precyzuje formy w jakiej wniosek powinien zostać złożony, dopuszczalne są więc wszelkie formy komunikacji - za pośrednictwem operatora pocztowego, poczty elektronicznej, czy też faksu. Należy jednak pamiętać, że ciężar wykazania doręczenia wniosku, w razie zaistnienia sporu co do tego faktu, spoczywa na wnioskodawcy, zatem w jego interesie jest skorzystanie z takiej formy, która pozwoli na udowodnienie ponad wszelką wątpliwość, że wniosek o określonej treści dotarł do adresata, aktualizując tym samym po jego stronie obowiązek udzielenia informacji publicznej. W niniejszej sprawie skarżący złożył dokument potwierdzający, że złożył wniosek w administracji Zakładu Karnego w B., w którym przebywał w dacie jego złożenia. Akta sądowe zawierają także złożone na wezwanie sądu dokumenty kancelaryjne, potwierdzające złożenie wniosku i jego przekazanie do urzędu pocztowego. Brak jest natomiast dowodu, że przedmiotowy wniosek został doręczony organowi (Dyrektorowi Okręgowego Służby Więziennej w W.). Dyrektor Okręgowy Służby Więziennej w W. stanowczo zakwestionował fakt otrzymania wniosku i powołał się na prowadzoną dokumentację kancelaryjną, z której wynika brak wpływu korespondencji od skarżącego. W ocenie Sądu w opisanej sytuacji nie miała miejsca bezczynność organu w rozpoznaniu wniosku o udzielenie informacji publicznej. Wysłana do niego korespondencja nie dotarła na adres organu. Trudno w takiej sytuacji obarczać Dyrektora Okręgowego Służby Więziennej w W. skutkami braku doręczenia mu przesyłki, skoro wykazał, że przesyłka od skarżącego do niego nie dotarła. Mając na uwadze powołane okoliczności, Sąd działając na podstawie art. 151 p.p.s.a., orzekł o oddaleniu skargi.