II SAB/Wa 179/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Iwona Maciejuk, Sędzia WSA Ewa Kwiecińska, Asesor WSA Karolina Kisielewicz (spr.), po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 5 października 2018 r. sprawy ze skargi A. S. na bezczynność Ministra Infrastruktury w przedmiocie rozpatrzenia wniosku z dnia [...] stycznia 2018 r. o udostępnienie informacji publicznej – oddala skargę –

A. S. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Ministra Infrastruktury w rozpoznaniu jego wniosku z 24 stycznia 2018 r. o udostępnienie informacji publicznej. Z okoliczności faktycznych sprawy wynika, że skarżący w dniu 24 stycznia 2018 r. zwrócił się do Ministra Infrastruktury z wnioskiem o podanie adresów zamieszkania lub numerów PESEL wymienionych w tym piśmie piętnastu osób, które brały dział w konkursach na stanowiska w służbie publicznej: dyrektora Departamentu [...] oraz dyrektora Biura [...] w Ministerstwie [...]. Minister Infrastruktury w piśmie z [...] lutego 2018 r. poinformował wnioskodawcę, że żądane przez niego informacje o adresie zamieszkania, numerze PESEL osób wymienionych we wniosku nie stanowią informacji publicznej w rozumieniu ustawy z 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz.U. z 2018 r., poz. 1330) i w związku z tym nie podlegają udostępnieniu w trybie określonym w ustawie. Te informacje nie są związane z wykonywaniem zadań publicznych (pełnieniem funkcji publicznych) przez te osoby. W skardze do Sądu A. S. zarzucił Ministrowi Infrastruktury bezczynność polegającą na nieudostępnieniu informacji, o które wystąpił w piśmie z 24 stycznia 2018 r. i stwierdził, że żądane przez niego informacje stanowią informację publiczną, ponieważ znajdują się w aktach postępowania prowadzonego przez organ. Minister Infrastruktury w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga jest nieuzasadniona. W sprawie ze skargi na bezczynność w przedmiocie udzielenia informacji publicznej sąd administracyjny bada, czy żądanie zostało skierowane do podmiotu zobowiązanego w ustawie do udostępnienia informacji publicznej oraz czy informacja wskazana we wniosku o jej udostępnienie jest informacją publiczną w rozumieniu ustawy. Poza tym sąd administracyjny musi ocenić, jakie działania podjęto w celu załatwienia wniosku, czy zostały dokonane w prawem wymaganej formie, a jeśli udzielono żądanej informacji, czy została ona udzielona w pełni, a więc, czy podmiot zobowiązany wywiązał się ze wszystkich obowiązków nałożonych ustawą. Z bezczynnością w sprawie dotyczącej udzielenia informacji publicznej będziemy mieli do czynienia wówczas, gdy żądaniem wniosku jest objęta informacja mająca walor informacji publicznej, a podmiot będąc zobowiązany do udzielenia informacji publicznej (art. 6 ustawy) i będący w posiadaniu żądanej informacji (art. 4 ust. 3 ustawy) - nie udziela tej informacji (art. 10 ust 1 u.d.i.p.), nie wydaje decyzji o odmowie jej udostępnienia (art. 16 ust. 1 u.d.i.p.), ewentualnie nie informuje wnioskodawcy, że w danej sprawie przysługuje inny tryb dostępu do informacji publicznej (art. 1 ust. 2 u.d.i.p.). Pod pojęciem informacji publicznej należy rozumieć wszelkie fakty dotyczące działalności publicznej zarówno organów władzy publicznej, jak i samorządów gospodarczych i zawodowych oraz osób i jednostek organizacyjnych w zakresie wykonywania zadań władzy publicznej oraz gospodarowania mieniem publicznym. Informację publiczną stanowi to wszystko, co wiąże się bezpośrednio z funkcjonowaniem i trybem działania podmiotów, o których mowa w art. 4 ust. 1 ustawy o udostępnieniu informacji publicznej, w ramach przypisanych im zadań i kompetencji. Inaczej mówiąc, informacją publiczną są wiadomości, obojętnie przez kogo wytworzone, które podmiot zobowiązany do ich udostępnienia posiada i które wykorzystuje do załatwienia sprawy publicznej. W rozpoznawanej sprawie skarżący domagał się udostępnienia adresów zamieszkania (ewentualnie numerów PESEL) osób wymienionych we wniosku z 24 stycznia 2018 r., a więc informacji dotyczących danych osobowych osób biorących udział w konkursie na określone stanowiska w służbie cywilnej. Przeprowadzanie przez organ publiczny naboru na stanowiska w tym organie mieści się w pojęciu działalności publicznej. Organ przeprowadzający ten konkurs załatwia więc sprawę publiczną w rozumieniu art. 1 ust. 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej. Potwierdza to art. 6 ust. 1 pkt 3 g ustawy, stanowiąc, że udostępnieniu podlega informacja publiczna o naborze kandydatów na wolne stanowiska, w zakresie określonym w przepisach odrębnych. Z tego przepisu wynika, że przepis odrębny może określić szczególne zasady dostępu do informacji publicznej. Niemniej jednak pozostając przy ustawie o dostępie do informacji publicznej należy przyjąć, informacje żądane przez wnioskodawcę w rozpatrywanej sprawie (adresy zamieszkania lub numery PESEL wymienionych piętnastu osób) nie stanowią informacji publicznej, podlegającej udostępnieniu. Nie są to bowiem informacje o kandydatach, które organ przeprowadzający konkurs "używa" w postępowaniu, albo inaczej - które mają znaczenie z punktu widzenia tego postępowania. Można dodać, że tak samo nie mają znaczenia w konkursie (nie stanowią informacji publicznej) inne dane kandydatów, dotyczące np. ich sytuacji rodzinnej albo cech fizycznych, nawet jeżeli te dane można by uzyskać na podstawie akt postępowania konkursowego. Tezę tę potwierdzają przepisy ustawy z 21 listopada 2008 r. o służbie cywilnej. Art. 29 tej ustawy stanowi, że imiona i nazwiska kandydatów (uczestniczących w naborze do służby cywilnej), którzy spełniają wymagania formalne oraz wynik naboru stanowią informację publiczną w zakresie objętym wymaganiami w ogłoszeniu o naborze. Zawarte w nim ograniczenia przedmiotowe, dotyczące informacji o naborze (konkursie) nie odnoszą się wyłącznie do udostępniania informacji publicznej w trybie ustawy o służbie cywilnej. Należy je zatem również uwzględnić w sprawie o udostępnienie informacji publicznej w trybie przewidzianym w ustawie o dostępie do informacji publicznej. W świetle tych przepisów nie można zarzucić organowi naruszenie prawa przez odmowę wnioskodawcy (skarżącemu) udzielenia informacji objętych jego wnioskiem. Biorąc powyższe pod uwagę, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 151 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2018 r., poz. 1302), oddalił skargę.