II SAB/Wa 129/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Adam Lipiński po rozpoznaniu w dniu 1 sierpnia 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. P. na bezczynność Odwoławczej Komisji Stypendialnej dla [...] w przedmiocie rozpatrzenia odwołania od decyzji Komisji Stypendialnej [...] z dnia [...] lipca 2016 r. o odmowie przyznania stypendium socjalnego na rok [...] postanawia: - odrzucić skargę -

A. P. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Odwoławczej Komisji Stypendialnej dla [...] w przedmiocie rozpatrzenia odwołania od decyzji Komisji Stypendialnej [...] U. [...] z dnia [...] lipca 2016 r. w przedmiocie odmowy przyznania stypendium socjalnego na rok [...]. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej odrzucenie z uwagi na fakt, iż jest ona niedopuszczalna. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału II wezwano organ do nadesłania oryginału pisma skarżącej z dnia 30 listopada 2016 r. adresowanego do Prorektora do spraw Studentów i jakości kształcenia U[...]. Zaznaczono, że z treści tego pisma wynika, iż jest ono składane celem wydania decyzji w sprawie przyznania stypendium socjalnego. Wezwano również skarżącą do udzielenia informacji, czy złożyła do organu wyższego stopnia zażalenie na niezałatwienie sprawy w terminie zgodnie z art. 37 ustawy – Kodeks postępowania administracyjnego w związku z wnioskiem o przyznanie stypendium socjalnego. W odpowiedzi na powyższe organ, nadesłał żądane pismo skarżącej z dnia 30 listopada 2016 r. Podkreślił jednocześnie, że wskazane pismo dotyczy przyznania stypendium socjalnego na rok akademicki [...], zaś przedmiotowa skarga dotyczy bezczynności w przedmiocie stypendium na rok [...]. Skarżąca w odpowiedzi na wezwanie Sądu przesłała kopię pisma z dnia 19 października 2016 r. oraz kopię pisma Odwoławczej Komisji Stypendialnej dla Studentów z dnia 15 maja 2017 r. W treści ww. pisma z dnia 19 października 2016 r. zaznaczone zostało, iż skarżąca wnosi o wydanie decyzji w sprawie przyznania stypendium socjalnego na rok akademicki [...]. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Zgodnie z art. 52 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j.: Dz. U. z 2016 r. poz. 718 ze zm.) dalej ppsa, skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Stosownie do brzmienia art. 52 § 2 ppsa przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie. W przypadku skargi na bezczynność o wyczerpaniu środków zaskarżenia można mówić w sytuacji, gdy skarżący przed wniesieniem skargi skorzystał ze środka przewidzianego w art. 37 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t. j.: Dz. U. z 2016 r., poz. 23 ze zm.). Przepis ten stanowi, iż na niezałatwienie sprawy w terminie określonym w art. 35, w przepisach szczególnych, ustalonych w myśl art. 36 lub na przewlekłe prowadzenie postępowania stronie służy zażalenie do organu wyższego stopnia, a jeżeli nie ma takiego organu - wezwanie do usunięcia naruszenia prawa. Złożenie zażalenia lub wezwania do usunięcia naruszenia prawa w trybie przewidzianym w art. 37 § 1 kpa jest warunkiem skutecznego wniesienia skargi do sądu administracyjnego na bezczynność organu lub przewlekłe prowadzenie postępowania, gdyż jest to środek zaskarżenia w rozumieniu art. 52 § 2 ppsa (por. np. postanowienie NSA z 7 maja 2014 r., II OSK 1083/14). Wniesienie skargi na bezczynność organu administracji publicznej lub przewlekłe prowadzenie postępowania nie jest ograniczone żadnym terminem. W niniejszej sprawie skarżąca wniosła skargę na bezczynność Odwoławczej Komisji Stypendialnej dla Studentów Uniwersytetu [...] w przedmiocie rozpatrzenia odwołania od decyzji Komisji Stypendialnej Wydziału [...] U[...] z dnia [...] lipca 2016 r. w przedmiocie odmowy przyznania stypendium socjalnego na rok [...]. Po przeprowadzeniu analizy akt administracyjnych sprawy stwierdzić należy, że brak jest pisma, które można potraktować jako środek określony w art. 37 kpa. Za właściwe w niniejszej sprawie zażalenie nie można uznać ww. pism skarżącej z dnia 30 listopada 2016 r. czy też z dnia 19 października 2016 r. We wskazanych pismach skarżąca domaga się wprawdzie wydania decyzji w sprawie przyznania stypendium socjalnego, jednak wyraźnie podaje rok akademicki [...] w sytuacji gdy przedmiotowa skarga dotyczy stypendium na rok [...]. Brak złożenia do Odwoławczej Komisji Stypendialnej dla Studentów [...] zażalenia w przedmiocie rozpatrzenia odwołania od decyzji o odmowie przyznania stypendium socjalnego na rok [...], stanowi zgodnie z art. 52 ppsa, naruszenie nakazu uprzedniego wyczerpania środków zaskarżenia. W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 w zw. z art. 52 § 1 i § 2 powołanej wyżej ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji postanowienia.