II SAB/Wa 113/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Maria Werpachowska po rozpoznaniu w dniu 30 czerwca 2017 r. sprawy ze skargi E. G. na bezczynność Wójta Gminy A. w przedmiocie rozpoznania wniosku z dnia 23 stycznia 2017 r. o udostępnienie informacji publicznej postanawia: odrzucić skargę.

E. G. reprezentowana przez radcę prawnego pismem z dnia 7 lutego 2017 r. wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na bezczynność Wójta Gminy A. w przedmiocie rozpoznania wniosku z dnia 23 stycznia 2017 r. o udostępnienie informacji publicznej. Do skargi skarżąca dołączyła kserokopię wniosku o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych, złożonego na urzędowym formularzu PPF. Zarządzeniem z dnia 7 marca 2017 r. pełnomocnik skarżącej został wezwany do usunięcia braku formalnego wniosku o przyznanie prawa pomocy poprzez jego podpisanie lub nadesłanie nowego wypełnionego i podpisanego formularza PPF w terminie 7 dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania. Wezwanie z dnia 8 marca 2017 r. zostało doręczone pełnomocnikowi skarżącej w dniu 10 marca 2017 r. Siedmiodniowy termin do wykonania wezwania upłynął w dniu 17 marca 2017 r. Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie zarządzeniem z dnia 5 kwietnia 2017 r. sygn. akt II SAB/Wa 113/17 pozostawił wniosek E. G. o przyznanie prawa pomocy bez rozpoznania. Odpis zarządzenia z dnia 5 kwietnia 2017 r. został doręczony pełnomocnikowi skarżącej w dniu 10 kwietnia 2017 r. Pismem z dnia 7 kwietnia 2017 r. (data stempla pocztowego) pełnomocnik skarżącej cofnął skargę na bezczynność organu, w związku z udzielaniem wnioskowanej informacji publicznej oraz wniósł o zasądzenie kosztów postępowania dla skarżącej w tym kosztów zastępstwa procesowego, albowiem rozpoznanie wniosku i udzielnie żądanej informacji publicznej nastąpiło po upływie terminu wskazanego w ustawie o dostępie do informacji publicznej. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału II z dnia 5 maja 2017 r. pełnomocnik skarżącej został wezwany do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w wysokości 100 złotych na podstawie § 2 ust. 1 pkt 6 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193 ze zm.), w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. Odpis zarządzenia z dnia 5 maja 2017 r. został doręczony pełnomocnikowi skarżącej w dniu 10 maja 2017 r. Siedmiodniowy termin do uiszczenia wpisu upłynął w dniu 17 maja 2017 r. W Rejestrze Opłat Sądowych nie zidentyfikowano wpłaty do niniejszej sprawy. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Zgodnie z art. 220 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.) – dalej "P.p.s.a." Sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W tym przypadku, z zastrzeżeniem § 2 i 3, przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. W razie bezskutecznego upływu tego terminu przewodniczący wydaje zarządzenie o pozostawieniu pisma bez rozpoznania. Skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd (§ 3 cytowanego przepisu). Odpis zarządzenia z dnia 5 maja 2017 r. został doręczony pełnomocnikowi skarżącej w dniu 10 maja 2017 r. Zatem pełnomocnik skarżącej obowiązany był uiścić należny wpis w wyznaczonym siedmiodniowym terminie, tj. do dnia 17 maja 2017 r. W zakreślonym terminie pełnomocnik skarżącej nie uiścił wpisu, zatem skarga jako nieopłacona podlega odrzuceniu. Wobec tego, że skarga nie została opłacona, oświadczenie pełnomocnika skarżącej o cofnięciu skargi pozostaje bez znaczenia w niniejszej sprawie. Sąd nie ma bowiem podstaw do umorzenia postępowania w sytuacji, gdy skarga jest niedopuszczalna (v. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z: 10 czerwca 1987 r. SA/Gd 537/87, OSP 1990, z. 4, poz. 207 oraz 3 stycznia 2008 r., I OSK 1829/07, CBOSA http://orzeczenia.nsa.gov.pl) Mając powyższe na względzie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, działając na podstawie art. 220 § 3 P.p.s.a. – orzekł jak w postanowieniu.