II SAB/Wa 10/19

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Andrzej Góraj po rozpoznaniu w dniu 4 lutego 2019 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. D. na bezczynności Ministra Obrony Narodowej w przedmiocie rozpatrzenia wniosku z dnia 22 listopada 1991 r. dotyczącego uwzględnienia przy ustalaniu emerytury mianowania do stopnia [...] postanawia: odrzucić skargę.

J. D. złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę z dnia 2 lutego 2018 r. na bezczynność Ministra Obrony Narodowej w przedmiocie rozpatrzenia trzydziestu pięciu wniosków. W treści odpowiedzi na skargę organ podał, iż przedmiotowe wnioski dotyczyły sprawy zwolnienia z zawodowej służby wojskowej oraz ustalenia wysokości przysługującego świadczenia emerytalnego. Organ podkreślił, że wskazane wnioski były kierowane do różnych organów wojskowych. W treści pisma z dnia 25 marca 2018 r. skarżący stwierdził, że pełnomocnik organu kłamie, podając, że w skardze wskazane zostały pisma i decyzje różnych organów wojskowych. Zarządzeniem sędziego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 12 grudnia 2018 r. wobec stanowiska skarżącego zawartego w treści pisma z dnia 25 marca 2018 r. wezwano skarżącego do usunięcia braków formalnych skargi w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi, przez nadesłanie kserokopii wszystkich wniosków których dotyczy przedmiotowa skarga. Skarżący udzielił odpowiedzi na ww. wezwanie w treści pisma z dnia 31 grudnia 2018 r. Zarządzeniem z dnia 7 stycznia 2019 r. dokonano rozdzielenia skarg. Niniejsza sprawa II SAB/Wa 10/19 dotyczy bezczynności Ministra Obrony Narodowej w przedmiocie rozpatrzenia wniosku z dnia 22 listopada 1991 r. dotyczącego uwzględnienia przy ustalaniu emerytury mianowania do stopnia [...]. W treści pisma z dnia 31 grudnia 2018 r. będącego odpowiedzią na wezwanie do usunięcia braków formalnych skargi, skarżący nadmienił, że przedmiotowy wniosek był żądaniem wypowiedzianym po wręczeniu aktu mianowania na stopień kapitana. Skarżący nie nadesłał kserokopii przedmiotowego wniosku. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 57 § 1 pkt 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. 2018 r. poz. 1302 ze zm.) skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym, a ponadto zawierać: 1) wskazanie zaskarżonej decyzji, postanowienia, innego aktu lub czynności; 2) oznaczenie organu, którego działania, bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania skarga dotyczy. Jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej (art. 49 § 1 ppsa). Sąd odrzuca skargę: gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie jej braków formalnych (art. 58 § 1 pkt 3 ppsa). Zdaniem sądu skarga z dnia 2 lutego 2018 r. dotycząca bezczynności organu w przedmiocie rozpatrzenia wniosku z dnia 22 listopada 1991 r., nie określa przedmiotu zaskarżenia w sposób odpowiadający wymogom art. 57 § 1 pkt 1 i 2 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Poprzez brak nadesłania kopi przedmiotowego wniosku skarżący nie wskazał w sposób jednoznaczny co jest przedmiotem skargi. Podkreślić należy, że obowiązująca w postępowaniu sądowoadministracyjnym zasada skargowości, wyklucza możliwość domniemania przez Sąd, tego co jest przedmiotem zaskarżenia. W niniejszej sprawie wobec rozbieżnych twierdzeń organu oraz skarżącego co do przedmiotu postępowania, brak kopi przedmiotowego wniosku uniemożliwia dalsze procedowanie sądu. Nie jest bowiem możliwe badanie bezczynności organu w przypadku, gdy nie można jednoznacznie określić jakiego (jakiej treści) wniosku bezczynność dotyczy. W tym stanie sprawy, skoro skarżący nie usunął braków formalnych skargi w ustawowym terminie 7 dni, skarga podlega odrzuceniu. Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekł, jak w sentencji postanowienia.