II SAB/Sz 75/23

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący asesor WSA Krzysztof Szydłowski po rozpoznaniu w dniu 6 lipca 2023 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K. S. na przewlekłość postępowania Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. w przedmiocie rozpoznania odwołania postanawia: I. odrzucić skargę, II. zwrócić Skarżącemu kwotę 100 zł (sto złotych) uiszczoną tytułem wpisu sądowego od skargi

K. S. (dalej jako "Skarżący") pismem z dnia 23 kwietnia 2023 r. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie skargę na przewlekłość postępowania Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. w przedmiocie rozpoznania odwołania. W uzasadnieniu skargi Skarżący podał między innymi, że dwukrotnie przedłużano postępowanie w sprawie – w ocenie Skarżącego bezpodstawnie – aż ostatecznie postępowanie zostało umorzone z uwagi na utratę mocy decyzji wydawanych przez organy samorządowe w zakresie uprawy konopi włóknistych. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K. w odpowiedzi na skargę wniosło o jej odrzucenie, wskazując, że Skarżący przed wniesieniem skargi do Sądu nie złożył ponaglenia na działalność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K.. Zarządzeniem z dnia 12 czerwca 2023 r. Sąd wezwał Skarżącego do wykazania czy przed wniesieniem skargi do Sądu na przewlekłość postępowania Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. w rozpoznaniu odwołania z dnia 23 września 2022 r. od decyzji Burmistrza C. z dnia [...] września 2022 r., nr [...] złożył do SKO w K. ponaglenie oraz do nadesłania kopii tego ponaglenia wraz z dowodem jego nadania (złożenia), w terminie 7 dni od dnia otrzymania niniejszego wezwania, pod rygorem uznania, że Skarżący ponaglenia nie składał. Odpowiadając na ww. zobowiązanie Skarżący oświadczył, że nie składał osobnego ponaglenia do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K.. W ocenie Skarżącego w treści skargi z dnia 19 marca 2023 r. zawarte jest ponaglenie na niezałatwienie sprawy przez SKO w ustawowym terminie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie, zważył co następuje. Na wstępie wyjaśnienia wymaga, że w przypadku wniesienia skargi sąd administracyjny w pierwszej kolejności bada jej dopuszczalność. Stosownie bowiem do treści art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2023 r., poz. 259 t.j.) - dalej jako "p.p.s.a", sąd odrzuca skargę, jeżeli z innych przyczyn wniesienie skargi jest niedopuszczalne. W myśl art. 52 p.p.s.a. skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka (§1). Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub ponaglenie, przewidziany w ustawie (§ 2). Z kolei, stosownie do art. 53 § 2b p.p.s.a. skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania można wnieść w każdym czasie po wniesieniu ponaglenia do właściwego organu. Zgodnie z art. 37 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2023 r., poz. 775 t.j.) - dalej "k.p.a.", stronie służy prawo do wniesienia ponaglenia, jeżeli: 1) nie załatwiono sprawy w terminie określonym w art. 35 lub przepisach szczególnych ani w terminie wskazanym zgodnie z art. 36 § 1 (bezczynność); 2) postępowanie jest prowadzone dłużej niż jest to niezbędne do załatwienia sprawy (przewlekłość). Natomiast § 3 tego przepisu nakazuje wnosić ponaglenie do organu wyższego stopnia za pośrednictwem organu prowadzącego postępowanie (pkt 1); do organu prowadzącego postępowanie - jeżeli nie ma organu wyższego stopnia (pkt 2). Z powołanych wyżej przepisów wynika jednoznacznie, że w przypadku skarg na przewlekłość i na bezczynność organu wyczerpanie środków zaskarżenia następuje poprzez wniesienie przez stronę ponaglenia. Oznacza to, że wniesienie ponaglenia, o którym mowa w art. 37 k.p.a., stanowi niezbędny warunek do złożenia skargi do wojewódzkiego sądu administracyjnego na przewlekłość organu administracji publicznej. W przedmiotowej sprawie powyższy warunek nie został spełniony. Z treści odpowiedzi na skargę organu, jak i z akt sprawy nie wynika, aby przed złożeniem skargi do Sądu Skarżący wniósł ponaglenie. Ponadto, na wezwanie Sądu do wykazania czy przed wniesieniem skargi strona wyczerpała środek zaskarżenia poprzez wniesienie ponaglenia do organu wyższego stopnia, Skarżący oświadczył, że nie składał osobnego ponaglenia do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K.. Brak jest też podstaw do uznania iżby argumentację podnoszoną przez Skarżącego dopiero w skardze - a więc już po doręczeniu mu rozstrzygnięcia kończącego postępowanie przed organem odwoławczym – można było zakwalifikować jako wymagane przez ustawodawcę ponaglenie. W tej sytuacji przyjąć należy, że Skarżący nie wyczerpał przysługującego mu środka zaskarżenia, a tym samym nie spełnił jednego z niezbędnych warunków do wniesienia rozpatrywanej w tym postępowaniu skargi do sądu. W tym miejscu warto też zauważyć, iż skoro jak wyjaśnił Naczelny Sąd Administracyjny w uchwale z 22 czerwca 2022 r. sygn. akt II OPS 5/19 wniesienie skargi na bezczynność po zakończeniu przez organ administracji publicznej prowadzonego postępowania poprzez wydanie decyzji ostatecznej stanowi przeszkodę w merytorycznym rozpoznaniu takiej skargi przez sąd administracyjny w zakresie rozstrzygnięcia podjętego na podstawie (dostępna na stronie: https://orzeczenia.nsa.gov.pl), nie sposób uznać, aby czynności dokonywane po zakończeniu postępowania przez skarżony organ administracji mogły być zakwalifikowane jako ponaglenie. W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 p.p.s.a. skargę odrzucił. O zwrocie uiszczonego wpisu od skargi w kwocie 100 zł orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 i § 2 p.p.s.a. w pkt II sentencji postanowienia.